راهنمای نوروزی سفر به تبریز

تبریز شهر قشنگی‌ست که جاهای دیدنی زیادی دارد. راهنمای سفر به این شهر به ما کمک می‌کند که بفهمیم از چه جاذبه‌هایی دیدن کنیم، از کجا سوغاتی بخریم و در کدام رستوران‌های تبریز، غذای خوشمزه بخوریم.

چطور برویم؟

قزوین زنجان

راحت‌ترین و البته گران‌ترین راه سفر به تبریز، هواپیماست. قیمت بلیط اکونومی تهران به تبریز از حدود ۱۷۵ هزار تا ۳۰۴ هزار تومان است. از فرودگاه شهید مدنی تبریز برای مرکز شهر اتوبوس و تاکسی هست.

راه ارزان رسیدن به تبریز سفر با اتوبوس است. کافی‌ست بلیط بخریم، سوار اتوبوس شویم و در تبریز از اتوبوس پایین بیاییم. اتوبوس‌ها از ترمینال‌های غرب، آرژانتین و جنوب حرکت می‌کنند. قیمت بلیط اتوبوس ۵۵ هزار تومان است.

گزینه‌ بعدی قطار است؛ البته اگر شانس بیاوریم و بتوانیم برای سفر نوروزی بلیط تهیه کنیم. بلیط قطار تهران-تبریز در گران‌ترین حالت ۷۵ هزار تومان است. همچنین از شهرهای کرج، جلفا، وان و مشهد به مقصد تبریز قطار هست.

گذشته از وسایل حمل‌ونقل عمومی، می‌توانیم با ماشین خودمان سفر کنیم. از تهران که راه بیافتیم، حدود ۷ ساعت بعد به مقصد می‌رسیم. مسیر تهران-تبریز از اتوبان کرج-قزوین شروع می‌شود و در ادامه باید به قزوین-زنجان و در نهایت تبریز برویم.

کجا را ببینیم؟

میدان ساعت تبریز

خیابان امام خمینی: در مرکز شهر و خیابان‌های قدیمی،‌ دیدنی‌های زیادی وجود دارد. می‌توانیم به خیابان امام خمینی برویم و قدم‌زنان به چند موزه و بازار سر بزنیم. در این حوالی میدان ساعت،‌ موزه و عمارت شهرداری، بوستان خاقانی، مسجد کبود، موزه عصر آهن و موزه آذربایجان را پیدا می‌کنیم. میدان ساعت تبریز، یکی از نمادهای این شهر است و نشستن روی چمن‌های باغ شهرداری‌اش می‌تواند روزمان را بسازد.

در همین محدوده پیاده‌راه تربیت برای قدم زدن و راه رفتن مناسب است. بوستان خاقانی اگرچه بزرگ نیست، اما درست کنار مسجد کبود پیدایش می‌کنیم، بوستانی که برای رفع خستگی عالی‌ست.

پیاده راه تربیت

پیاده‌راه مقصودیه: اگر از معماری سنتی و قدیمی لذت می‌بریم، کافی‌ست به کوی مقصودیه بپیچیم و به خانه‌ نیکدل، موزه سنجش، خانه حیدرزاده،‌ موزه و خانه استاد شهریار سر بزنیم؛ خانه‌هایی آجری با پنجره‌‌های قشنگ و حال‌وهوای دلپذیر که اشیای قدیمی و باارزشی برای تماشا دارند.

بازار تبریز

بازار تبریز: از بازار قدیمی تبریز نباید غافل شد. این بازار هم معماری چشمگیر و تاریخی دارد و هم جای خوبی برای خرید است. یکی از جذابیت‌های بازار تبریز قسمت مظفریه است که بازسازی شده، دیگر اینکه در بازار تبریز مغازه‌هایی‌ هست که به صورت تخصصی کارشان فروش فقط یک نوع میوه است. پنیر و کره تبریز راه می‌توان از بازار خرید. این بازار خیلی بزرگ است و از خیابان جمهوری شروع می‌شود.

خانه‌های تاریخی: در تقاطع خیابان امام و فردوسی ارگ علیشاه قرار گرفته و در خیابان ارتش جنوبی خانه‌ ختایی، خانه علی میسیو و خانه لاله‌‌ای را پیدا می‌کنیم. این خانه‌ها بناهای قدیمی و تماشایی دارند و چشم از دیدن‌شان سیر نمی‌شود.

خانه مشروطه

از بازار که بیرون بیاییم، خانه مشروطه تبریز روبه‌روی مسجد جامع قرار گرفته. در این خانه مهمترین تصمیم‌های انقلاب مشروطه گرفته می‌شده.

خانه پروین اعتصامی در محله ششگلان، مسجد جامع در انتهای بازار تاریخی و مقبره ‌الشعرا در محله‌ سرخاب را هم باید در فهرست جاهایی که می‌خواهیم دیدن کنیم، قرار دهیم. موزه قاجار در خانه امیرنظام گروسی در محله ششگلان، جنب بیمارستان کودکان، پشت مدرسه شیخ عطار واقع شده و ظرف و ظروف، اسلحه و سازهای موسیقی در آن به نمایش درآمده.

ائل گلی

ائل گلی: اما از شاهکارهای معماری و آثار تاریخی که بگذریم، نمی‌شود به پارک‌ها و فضاهای پردارودرخت سرنزنیم. اول از  ائل گلی یا شاه گلی معروف بگوییم؛ جایی چشم‌نواز برای پیاده‌روی و خوشگذارنی به خصوص در بعدازظهر.

عمارت کلاه‌فرنگی قشنگی در کنار دریاچه‌ بزرگ اینجا قرار گرفته، مردم دور دریاچه پیاده‌روی می‌کنند و گاهی در یکی از رستوران‌های اطراف می‌پیچیند یا خودشان را به یک آبمیوه تازه مهمان می‌کنند. لوناپارک هم سر بچه‌ها را گرم می‌کند. ارتفاعات بالای ائل گلی به منطقه خوش آب و هوای آراباس می‌رسد، جایی که عشایر و چادرهایشان را هم می‌توان دید.

عون ابن علی: کوه عون بن علی یا عینالی یکی از تفرجگاه‌های پرطرفدار تبریز  به‌حساب می‌آید. اینجا می‌توانیم تله‌کابین سوار شویم و از آن بالا چشم‌انداز دیدنی را تماشا کنیم. بعضی‌ها هم کوهنوردی می‌کنند یا به آرامگاه قدیمی آن سر می‌زنند.

عون بن علی

پارک ولیعصر: پارک ولیعصر که در کوی ولیعصر قرار گرفته، ‌آب‌نمای موزیکال دارد که دیدنش تبدیل تجربه‌ خوبی می‌شود. این پارک، شهربازی، جاده تندرستی،‌ مسیر دوچرخه‌سواری و زمین گلف دارد و خیلی باصفاست. پارک ولیعصر را در میدان فهمیده پیدا می‌کنیم. اینجا از لاله پارک دور نیست.

باغلارباغی: به باغلار باغی هم می‌توانیم سر بزنیم که در بلوار استاد شهریار است. اینجا پارک بزرگی‌ست که باغ پرندگان و پارک دلفین دارد. شهربازی باغلارباغی هم وسایل بازی زیادی دارد و بزرگ و کوچک را سرگرم می‌کند.

دلفیناریوم باغلارباغی

چی بخوریم؟

ما ایرانی‌ها هر جا برویم، سراغ کباب خوب را می‌گیریم. در تبریز کباب لذیذ و آن کبابی که آب دهان را راه می‌اندازد، زیاد پیدا می‌شود. اگر در محدوده‌ بازار باشیم و گرسنه شویم، رستوران حاج علی از قدیمی‌ها و معروف‌های شهر است.

رستوران حاج مجید در خیابان تربیت هم یکی از قدیمی‌ترین‌ها و یکی از بهترین رستوران‌ های تبریز است. حالا که تا تربیت آمده‌ایم، به دیزی و تاواکبابی محمدی و کبابی قرآنی در تربیت غربی هم می‌توانیم فکر کنیم، یا رستوران سنتی شهریار در میدان ساعت.

تاواکبابی

گاهی به‌دنبال رستوران شیک نیستیم، اما دل‌مان غذای خوشمزه می‌خواهد؛ جایی مثل چلوکبابی باختر حوالی دروازه تهران.

فودکورت مجتمع لاله پارک رستوران ارزانی به‌حساب نمی‌آید، اما هم غذای ایرانی دارد و هم فرنگی. در لاله پارک رستوران وحید را هم پیدا می‌کنیم. هر چه در رستوران وحید سفارش دهیم، خوب است و باید کنار سفارش‌مان سوپ خامه هم بگذاریم.

خانه کباب مظفریه با کباب‌های نیم‌متری‌اش در خیابان ائل‌ گلی قرار دارد.

رستوران جلالی هم چند شعبه دارد که همه معروف هستند.

کبابی باختر

دیگر می‌توانیم به رستوران برکه در کمربندی سردرود و چلوکبابی مهران نزدیک دروازه تهران فکر کنیم که البته جمعه‌ها تعطیل است.

برای خوردن غذای دریایی می‌شود رستوران ماهی خوب را در خیابان ولی‌عصر انتخاب کرد. اما اگر دلمان فست‌فود و پیتزا بخواهد چه کار کنیم؟ پیتزا کو در گلشهر پرطرفدار است. تاپ ناب برگر که در خیابان اوحادی قرار دارد، جلوی چشم خودمان برگرها را کباب می‌کند.

رستوران پنه در فردوس و رستوران ایتالیایی ناپولی در خیابان فروغی را برای تنوع باید درنظر بگیریم. داداش برگر در کوی فیروز و ساندویچ وحدانی در خیابان ۱۷ شهریور قدیم هم  از خوب‌ها هستند.

از صبحانه هتل که خسته شدیم،‌ می‌توانیم به خانه صبحانه و عصرانه در خیابان فروغی برویم. کله پاچه خوشزبان هم در بلوار آزادی و خیابان آبرسان، از بهترین‌ها برای خوردن کله پاچه است. جگرکی ذهابی در خیابان فلسطین را هم بگوییم که پاتوق خیلی‌هاست.

یرالما یومورتا

تبریزی‌ها خوراکی خوشمزه‌ای دارند به اسم یرالما یومورتا یا سیب‌زمینی و تخم‌مرغ که کره و نعناع خشک رویش می‌ریزند و خیلی خوشمزه است و کسی هنوز نمی‌داند که چرا به عنوان غذای ملی ثبتش نمی‌کنند. تقریبا در همه شهر می‌توان این میان وعده را پیدا کرد، به خصوص در بازار و ائل گلی.

همچنین در تبریز باقلافروشی‌های معروفی هست که در آنها می‌شود باقالا و دوغ خوشمزه‌ای خورد. باقالا سرای خلیل در خیابان صائب تبریزی یکی از معروف‌ترین‌ها در این زمینه است.

چی بخریم؟

قنادی تشریفات

نمی‌شود تا تبریز برویم و بدون سوغات برگردیم. قنادی تشریفات در چهارراه آبرسان جای هیجان‌انگیزی‌ست که ویترین‌هایش پر از باقلوا و شیرینی‌های معروف تبریز است.

قنادی تکدرخت در ائل گلی، قنادی کریمی در ولیعصر، قنادی رکس در خیابان امام و مرکزخرید لاله قرابیه مرغوبی دارند. نوقا و اریس را می‌توانیم از فروشگاه آقای افتخاری در خیابان منصور بخریم.

باز هم خوشمزه‌فروشی‌ در تبریز هست، مثل باقلوای جام جم روبروی خیابان جام جم، باقلوای شیرونه در باغمیشه، آجیل‌سرای تبریز در بلوار ۲۹ بهمن،‌ آجیل تواضع کنار دانشگاه تبریز، ‌قنادی دقیق در خیابان خیام،‌ قنادی پاک در خیابان پروین اعتصامی و آجیل محمدی در فلکه بازار.

در بازار شیخ صفی و فروشگاه مهدوی آجیل مرغوب پیدا می‌شود. اگر پنیر لیقوان عالی بخواهیم، باید از بازار قدیم بخریم.

از خوراکی که بگذریم، از بازار تبریز نمی‌شود گذشت. فرش معروف تبریز، کفش‌های چرم عالی، بلور، پوشاک، ادویه و خیلی چیزهای دیگر در این بازار پیدا می‌شود.

پنیر تبریز

خیابان تربیت پیاده‌راه معروفی‌ست که می‌توانیم برای گشت‌وگذار و سرک کشیدن در ویترین فروشگاه‌ها به آنجا برویم. اگر هوس خرید داشته باشیم، کفش بهترین گزینه است.

بازارهای قدیمی خیلی جذابند. اما دیدن مرکزخریدهای مدرن خالی از لطف نیست. به‌خصوص که می‌شود برندهای معروف و لباس ترک هم در آنها پیدا کرد. می‌توانیم در مجتمع لاله پارک بگردیم و خرید کنیم و بعد هم در فودکورت آن غذا بخوریم.

مرکزخرید رشدیه در بلوار سروستان گزینه‌ خوبی برای خرید لباس، لوازم آرایشی و بهداشتی و لوازم جانبی‌ست. در فروشگاه‌های مرکزخرید برج بلور هم پوشاک می‌فروشند و هم عینک، ساعت و طلا و جواهر. مرکز تجاری‌های دیگری هم هست، مثل ستاره باران، مجتع پردیس، مرکزخرید اطلس و پیاده‌راه شهریار.

کافه کجا برویم؟

کافه رز

سفر پیاده‌روی و خستگی هم دارد و بعضی وقت‌ها دل‌مان قهوه‌ خوش‌عطر و طعم یا کیک اسفنجی می‌خواهد. پس لازم است اسم و آدرس بهترین کافه های تبریز را بدانیم. کافه ساقه در زعفرانیه صبحانه‌های خو‌مزه، محیط باصفا و کارکنان حرفه‌ای دارد. اگر فضای کافه برای‌مان مهم باشد، می‌شود به کافه حال خوب برویم که در ائل گلی قرار گرفته.

خوبی کافه جازوه این است که باید قهوه را بگیریم و همان بیرون بخوریم؛ یعنی می‌توانیم به گشت زدن ادامه بدهیم و قهوه‌مان را هم سر بکشیم، آن‌هم چه قهوه‌ای‌!

در فلکه خیام، کافه کیوسک که بوی قهوه‌اش تا بیرون می‌آید، انتخاب خوبی‌ست. کافه پام فیلیام در شریعتی جنوبی‌ست و فضای جمع‌وجور و قهوه‌های مرغوبی دارد. از کافه رز هم بگوییم که خیلی بزرگ نیست، اما وافل‌های خوشمزه‌اش طرفدار دارد.

نوشته راهنمای نوروزی سفر به تبریز اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

راهنمای نوروزی سفر به چابهار

چابهار از آن دسته شهرها نیست که با یک روز مرخصی بتوان به آن سفر کرد. تعطیلات عید یا تعطیلات طولانی‌تر دیگر مواقع سال، موقع بسیار خوبی برای گشتن در این شهر بندری است. البته آب‌وهوای گرم جنوب ایران از زمان خرداد تا مهر باعث می‌شود تعداد مسافران این شهر بسیار کم‌تر شود.

چطور برویم؟

چابهار

در شهر تهران باید از پایانه جنوب راهی چابهار شد. بلیط اتوبوس‌های وی آی پی این مسیر ۱۲۰ هزار تومان قیمت دارند و تقریبا ۱۹ ساعته به مقصد می‌رسند.

شهر چابهار ایستگاه قطار ندارد، اما بعضی‌ها برای مثال از تهران به زاهدان می‌آیند و بعد از گشت‌وگذار در زاهدان، مسیری هفت ساعت و نیمه را با اتوبوس به سمت چابهار طی می‌کنند.

راه راحت رسیدن به این شهر هواپیماست. پرواز از تهران تا چابهار حدود دو ساعت زمان می‌برد. یک روز معمولی قیمت بلیط‌های تهران به چابهار را می‌شود با ۲۵۰ تا ۳۰۰ هزار تومان خرید، اما در آستانه تعطیلات قیمت آن تا ۷۰۰ هزار تومان هم بالا می‌رود.

کجا را ببینیم؟

برای دیدن چابهار چهار نقطه را باید در برنامه‌ریزی سفر خود داشته باشیم: شمال، شرق، غرب و مرکز شهر. با توجه به هزینه بالای رفت‌وآمد در این شهر از هر جهت آن باید در یک روز بازدید کرد.

شرق چابهار:
اسکله ماهیگیری رمین: وقتی از چابهار به سمت شرق حرکت کنیم از اسکله ماهیگیری رمین می‌گذریم. اسکله همیشه پر از قایق‌های کوچک و بزرگی است که یا تازه از صید برگشته‌ و یا مشغول آماده شدن برای زدن به دل دریا هستند.

اسکله ماهیگیری رمین

تالاب صورتی لیپار: با گذشتن از جاده باریکی در کنار ساحل به نقطه‌ای از زمین می‌رسیم که تالاب لیپار در آن تشکیل شده که به دلایل علمی به رنگ صورتی درآمده است.

 

کوه‌های مریخی یا مینیاتوری: در دو طرف چابهار از این کوه‌ها باز هم پیدا می‌شود. کوه‌هایی که شکستگی و انحنا زیادی دارند و از دور بسیار زیباتر به نظر می‌رسند.

کوه های مریخی

اسکله بریس: شاید نتوان این اسکله را در قالب کلمات توضیح داد. روی ساحل صخره‌ای بریس باید بایستیم و از بالا به اسکله، صخره و برخورد موج‌ها به آن نگاه کنیم. باید خوش شانس باشیم که زمان غروب به اینجا برسیم تا پایین رفتن خورشید صورتی را از روی ارتفاعات بریس تماشا کنیم.

اسکله بریس

گواتر و جنگل حرا: در انتهای مسیر به جنگل حرا می‌رسیم. جنگل‌هایی با ریشه در آب که نمونه مشابهش هم در قشم وجود دارد. اگر یک قایق را به قیمت نفری ۲۵ هزار تومان اجاره کنیم احتمالا در طول مسیر چند دلفین‌ هم از آب بیرون می‌آیند.

غرب چابهار:

کوه گل‌افشان:  از زمین اینجا حباب‌های گل‌آلودی به بیرون پرت می‌شود؛ برای همین مردم محلی به آن ناف دریا یا بلوبلوک هم می‌گویند. جالب اینکه مکان این کوه به مرور زمان و به آهستگی تغییر می‌کند.

گل افشان

مردم محلی اعتقاد دارند که گل سیمانی رنگ اینجا روزی یک بیمار پوستی را شفا داده. محلی‌ها یا گل آن را در بطری می‌ریزند و می‌فروشند و یا گدایی می‌کنند. به دلیل محرومیت کودکان بهتر است قبل از سفر با خودمان خوردنی‌هایی مثل شکلات و آجیل بیاوریم تا به جای پول نقد به آنها بدهیم.

باغ‌های میوه: اگر کسی به دیدن باغ میوه‌های استوایی علاقه دارد باید بعد از کوه‌های گل‌افشان و قبل از روستای درک این مزارع را پیدا کند. در مزرعه‌های آنها موزهایی کوچکتر از یک دست کشت می‌شود. برخی از نقاط انبه می‌کارند و همچنین میوه دیگری به اسم کنار به صورت طبیعی و همچنین پیوندی به عمل می‌آید.

بندر تنگ

روستای درک و بندر تنگ: احتمالا مشابه این تصویر را فقط در آمریکای جنوبی بتوان دید. یعنی تصویری که ساحل دریا به کویر می‌رسد. اگر از روی رمل شن‌ها بگذریم به زمین نخلی می‌رسیم که در ادامه آن دریا قابل مشاهده است.

کنارک

کنارک: کنارک را هم به خاطر اسکله و هم به خاطر فروش لباس‌های دست دوم می‌شناسند. به خصوص بیشتر آدم‌های اهل ورزش، عاشق خرید لباس‌ از تاناکوراهای کنارک می‌شوند. قیمت کفش‌های میلیونی بازار در این پاساژ  به ۳۰۰ تا ۴۰۰ هزار تومان می‌رسد.

مرکز شهر

بازار زن‌ها: برخلاف شهرهای دیگر در چابهار بازار زن‌ها یا بلوک‌ها به شکل مسقف نیست. از این بازار در خیابان امام خمینی می‌توان انواع ادویه، تمر، لباس‌های بلوچی خرید. انتهای یک بازار هم قهوه‌خانه‌ای وجود دارد که شیرچایی و پاکورا می‌فروشد.

بازار زن ها

دکه بازار: مقابل بازار زن‌ها بازار پاکستانی‌ها یا دکه بازار است. بیشترین فروش این بازار شامل عطر یا لباس‌های بلوچی مردانه می‌شود.

پاساژها: پاساژهای چابهار در منطقه آزاد شهر و بلوار شهید ریگی قرار دارند. مهم‌ترین آنها صدف است که بیشتر لوازم خانگی، لوازم آرایش و لباس می‌فروشد. پاساژ دیگر آن روبروی صدف به اسم پردیس بورس خرید و فروش گوشی است، اما در آن لوازم برقی خانگی هم فروخته می‌شود.

مراکز خرید چابهار

بازار ماهی‌: بلوار شهید ریگی و خیابان دریا، بازار ماهی و میگوهایی‌ست که صیادان همان روز صید کرده‌اند. روی تابلو قیمت هر ماهی نوشته شده است.

تیس: تیس فاصله زیادی تا چابهار ندارد. در این شهر می‌توان قلعه بان‌میسیتی، مسجد جامعه و قبرستان اجنه را در یک صبح تا ظهر دید. همچنین قلعه پرتغالی‌ها از دیگر جاهایی‌ست که در این روستا باید دید.

تیس

کجا پیاده‌روی کنیم؟

فیتوپلانگتون

نباید هیچ کدام از ساحل‌های این شهر را از دست داد. دریاکوچک و دریا بزرگ، مکان مناسبی برای پیاده‌روی به خصوص موقع غروب آفتاب است.

آخر شب در تاریکی‌های دریابزرگ فیتوپلانگتون‌ها را می‌شود تماشا کرد. همچنین بوستانی ساحلی به اسم دریا بزرگ به دلیل مناسب‌سازی ساحل نقطه دیگری برای راه رفتن شبانه است. در شرق چابهار هم دو ساحل دیگر همیشه عصرگاه شلوغ می‌شود: یکی از آنها نزدیک هتل لیپار و دیگری ساحل دریاکوچک است.

 چی بخوریم؟

سه رستوران بلوچ، تهرانی و مکران در سمت شمال و جنوب بلوار امام خمینی خوشمزه‌ترین غذاهای دریایی را برای مشتری طبخ می‌کنند.

رستوران براسان

از سوی دیگر رستوران براسان در ساحل تیس می‌تواند خوشمزه‌ترین کراهی گوشت و دنده کباب را به اسم کباب بنگالی به ما بدهد. البته براسان غذای دیگری هم به اسم تنورچه یا دیگچه می‌پزد که با طبخ مرغ یا گوسفند در تنور آماده می‌شود و مناسب چهارنفر به بالاست.

تباهگ هم غذای معروف دیگری در سیستان و بلوچستان است که با خشک کردن گوشت درست می‌شود. این غذا را می‌توان در رستوران دیگری در خیابان امام خمینی به اسم رستوران آرامش هم خورد.

از میان‌وعده‌های سیستان و بلوچستان نباید به سادگی گذشت. هر کافه ساحلی که برویم در منو خود شیر چایی (دودپتی) دارد. البته پاکورا، پراتا و کابلی را تنها می‌توان در کافه‌های محلی خورد. پراتا در واقع یک نان روغنی‌ست که در قهوه‌خانه بلوک بازار به همراه بلی‌بلی، پاکورا و شیرچایی فروخته می‌شود.

شیرچایی

بلی‌بلی، یکی از تنقلات پاکستانی‌هاست که شبیه به نودل‌ یا ماکارانی‌های ریز می‌ماند. کابلی هم شبیه غذایی به اسم نخودآب بوده که در کافه‌ای در روستای تیس و نزدیکی مسجد جامع پخته می‌شود.

بیشتر بخوانید: طعم غذاهای دریایی در رستوران های چابهار

چی بخریم؟

لباس بلوچی

اگر قیمت سوغاتی اهمیتی ندارد بهتر است از بازار ماهی خرید کنیم و با گذاشتن آن در جعبه‌های حدودا ۲۵ تا ۴۰ هزار تومانی یونولیت یخ، آن را به شهر خودمان ببریم.

همچنین لباس‌های بلوچی سوغات بسیار زیبای دیگری هستند که در بازار بلوک‌ها فروخته می‌شوند. یک دست کامل لباس زنانه بلوچی حداقل ۴۰۰ هزار تومان قیمت دارد. سوغاتی ارزانی از چابهار می‌تواند بسته‌های شکلات خارجی، ادویه‌های محلی و صدف باشد.

بیشتر بخوانید: راهنمای خرید از چابهار

نوشته راهنمای نوروزی سفر به چابهار اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

راهنمای نوروزی سفر به رشت

دو سه سالی‌ست که رشت به یکی از محبوب‌ترین مقاصد سفر تبدیل شده و فکر کردن به جاهای مختلف شهر از بازار رنگارنش گرفته تا کوچه پس کوچه‌ها و میدان شهرداری و رستوران‌هایش باعث می‌شود بار سفر ببندیم و به جاده بزنیم. ما در اینجا راهنمای سفر به این شهر سرزنده و رویایی را نوشته‌ایم.

چطور برویم؟

قزوین-تهران

از تهران تا رشت ۳۲۷ کیلومتر فاصله است و در روزهای بدون ترافیک می‌توان در عرض ۳ ساعت و ۴۰ دقیقه به این شهر رسید. بهترین مسیر برای رسیدن به رشت این است که خودمان را به بزرگراه شیخ فضل الله نوری و در ادامه اتوبان تهران- کرج برسانیم. از کرج راهی قزوین شویم و بزرگراه قزوین- رشت را ادامه بدهیم.

اگر بخواهیم با اتوبوس هم برویم، از پایانه‌های غرب(آزادی) و پایانه بیهقی با یک بلیط ۳۵ هزار تومانی می‌توانیم در مقصد باشیم.

با هواپیما هم می‌توان به این شهر رسید ولی کمتر آدمی پیدا می‌شود که مسیر جاده‌ای را رها کند و با هواپیما به این شهر برسد، مگر در مواقع خاص.

کجا را ببینیم؟

بازار رشت

بازار رشت: چیزی که در رشت در انتظارمان است، بوی خوب شالیزار و ماهی و زیتون و خاک باران خورده است. بیشتری‌ها همینکه به رشت می‌رسند، راهی بازار این شهر می‌شوند، جایی که کعبه آمال است و آدم به هرخواسته‌ای می‌رسد.

سبزی‌های تازه‌ای که از باغ‌ها و مزارع چیده شده، میوه‌های رنگارنگ، ترشی و رب‌های خانگی، پنیرهای محلی، زیتون و رشته خشکارهایی که برای مسافران روی چدن‌ها سرخ می‌شوند و بالاخره ماهی و میگوهایی که توی ظرف‌ها چشم به آسمان دوخته‌اند و تا همین چند دقیقه پیش در دریا بودند و حالا در بازار. بازار ماهی‌فروشان رشت خودش یک پا جاذبه توریستی برای مسافران این شهر است. بازار رشت در خیابان امام قرار گرفته و به سبزه میدان هم راه دارد.

سبزه میدان: سبزه میدان یکی از قدیمی‌ترین قسمت‌های شهر است. جایی که سرسبز است و پاتوق پیرو جوان‌های رشت. وسط این میدون تبدیل به فضای سبز شده و عصرها پاتوق بازنشسته‌هاست برای اینکه خاطرات قدیم شهر را با هم مرور کنند. پیاده‌راه فرهنگی رشت هم از سبزه میدون شروع می‌شود. دو طرف این پیاده‌راه کلی مغازه رنگارنگ و اغذیه‌فروشی‌ست. وسط هم نیمکت‌هایی برای نشستن دارد.

سبزه میدان رشت

اگر دم غروب به این قسمت از شهر سر بزنید می‌توانید شاهد اجرای زنده موسیقی یا تئاترهای خیابانی هم باشید. عابرها در این خیابان برای پرنده‌ها دانه می‌ریزند و تصویر پرنده‌هایی که به سمت دانه‌ها یکدفعه پرواز می‌کنند، سوژه مناسبی برای عکاسی‌ست.

میدان شهرداری: یک سر سبزه میدان به میدان شهرداری ختم می‌شود. میدان شهرداری نماد شهر رشت است و مسافری نیست که رشت بیاید و چند ساعتی را در این میدان که از جاذبه‌های اصلی و دیدنی شهر است، نگذراند.

میدان شهرداری رشت

میدان شهرداری رشت با ساختمان‌های قدیمی‌اش، درخت‌های نخل تزئینی، آبنمای قشنگش و ساعت همیشه بیدارش حسابی دل آدم را می‌برد. وسط میدان مجسمه میرزا کوچک خان سوار بر اسب، مقتدرانه اطراف را نگاه می‌کند. میدان شهرداری شب‌ها دیدنی‌تر هم می‌شود و تا دم دم‌های صبح بساط جگر و کباب روی منقل‌های اطراف خیابان به راه است.

باغ محتشم

باغ محتشم: خیابان‌های بلوار منظریه ما را به باغ محتشم می‌رسانند. باغ محتشم که به پارک شهر هم معروف است، قدیمی‌ترین پارک رشت به حساب می‌آید. قدمت این باغ که عمارت کلاه فرنگی را هم در خودش جای داده به دوره ناصرالدین شاه قاجار می‌رسد.

کوچه‌پس کوچه‌های رشت: رشت پر از کوچه پس کوچه‌های سرسبز با خانه‌های زیرشیروانی‌ست که بوی نای می‌دهند. پیچک‌ها از دیوار خانه‌ها بالا رفته‌اند و تصویر خواستنی‌ای را پیش چشممان به وجود آورده‌اند. کوچه پس کوچه‌های بلوار گلسار اینطوری‌ست. اگر بخواهید در محله‌های قدیمی‌تر راه بروید، محله ساغریسازان، محله‌ای با کوچه‌های باریک و مغازه‌های خیلی قدیمی هم مناسب است. در این محله عتیقه‌فروشی‌های زیادی هست.

کوچه پس کوچه های رشت

اطراف رشت کجا برویم؟

سقالکسار: اگر از یک رشتی سراغ جاهای دیدنی اطراف رشت را بگیرید یا آدرس دریاچه سقالکسار را می‌دهد یا جنگل‌های سراوان.

سقالکسار

دریاچه سقالکسار در ۱۸ کیلومتری جنوب رشت واقع شده و دلیل معروفیتش به فیلم ماهی و گربه ساخته شهرام مکری برمی‌گردد. اطراف این دریاچه که به تمیزترین دریاچه ایران معروف است، جنگلی‌ست و فضای آرامی دارد. سقالکسار را بین بقعه آقاسید شریف تا جیرده پیدا کنیم.

جنگلی سراوان: اگر بخواهیم از شهر بیرون بزنیم و در منطقه‌ای جنگلی باشیم، جنگل سراوان می‌تواند مقصدمان باشد. پارک جنگلی سراوان فقط ۱۵ کیلومتر با رشت فاصله دارد. در ورودی این پارک جنگلی برکه‌ای می‌بینیم و جلوتر که برویم سایه درخت‌ها دربرمان می‌گیرد. این منطقه امکانات برای پیک‌نیک هم دارد.

کجا پیاده‌روی کنیم؟

جواب این سوال هرچند در بالا معلوم است، اما یکبار دیگر آنها را مرور می‌کنیم. اطراف میدان شهرداری و سبزه میدان جان می‌دهد برای پیاده‌روی، خیابان‌ها سنگفرش است و کمتر ماشینی عبور و مرور می‌کند.

در بلوار گلسار شهرکتاب رشت را پیدا می‌کنیم و در کوچه‌پس کوچه‌های این خیابان می‌توانیم راه برویم.

چی بخوریم؟

پرسیدن این سوال در شهری که پایتخت غذای ایران است کمی به شوخی شبیه است، اما از آنجا که ما مسافریم و شهر را ممکن است چندان بلد نباشیم، چند رستوران خوب رشت را معرفی می‌کنیم.

اگر می‌خواهید ساده و خودمانی قضیه را برگزار کنید، در خیابان شریعتی پشت میدان شهرداری به خصوص شب‌ها بساط جگر و کباب در دو طرف خیابان به راه است و بوی کباب و جگر کل خیابان را برمی‌دارد.

کته کباب

در سراسر شهرهای شمالی کته کباب همتا ندارد و غذایی مثال زدنی‌ست. برای خوردن کته کباب خوب می‌توانید به رستوران اردشیر در خیابان فلسطین و ایزددوست بروید. در این رستوران علاوه بر پلوکباب، جوجه کباب محلی و کباب ترش خوشمزه‌ای هم جلوی مشتری گذاشته می‌شود.

رشت را به دوش کبابش هم می‌شناسند، کبابی که فکر کردن به آن هم باعث می‌شود آب از دهانمان راه بیافتد. برای خوردن دوش کباب علاوه بر اطراف میدان شهرداری، کبابی حاج حسین در خیابان شریعتی، لب آب، حرف اول را در رشت می‌زند.

اگر می‌خواهید در یک جای خاص و قشنگ که تنها جایی برای غذا خوردن نیست، ناهار و شامتان را بخورید، رستوران چلوشیش در میدان مصلی، خیابان امام خمینی، خیابان ۱۵ خرداد، مابین هتل پامچال و بیمارستان حشمت، روبه روی بنفشه ۳ می‌تواند انتخابتان باشد.

رستوران چلوشیش

در بدو ورود برایتان آفتابه و لگن می‌آورند که دست‌هایتان را بشویید، موسیقی رشتی فضا را پرکرده و برنج را هم برایتان هرچقدر که بخواهید می‌ریزند و می‌توانید شارژش کنید. در این رستوران کال کباب و میرزاقاسمی و کباب ترش انتخاب خوبی‌ست.

در بلوار گلسار دو رستوران خوب قرار گرفته، یکی رستوران شورکولی که در خانه‌ای قدیمی آن را پیدا می‌کنیم و دیگری رستوران رازقی که موسیقی زنده هم دارد. معمولا هرمسافری در سفر به رشت یک وعده را در شورکولی می‌خورد، چون محیطش گرم و صمیمی‌ست و غذاهایش هم باب‌طبع. فقط اینکه قبل از رفتن به اینجا باید حتما میز رزرو کرد. شورکولی در ابتدای بلوار گلسار و رازقی در همین بلوار کنار خیابان ۲۳ واقع شده.

رستوران شورکولی

در  داخل هتل کادوس در بلوار منظریه هم رستوران شیک و قشنگی در حیاطی باصفا قرار گرفته که اسمش شکم‌الملوک است برای خوردن غذاهای گیلانی مناسب است. فقط اینکه قیمت‌های این رستوران کمی بالاست.

محال است کسی از خوردن غذای گیلانی خسته شود، ولی احتمالات را هم در نظر می‌گیریم. در بلواز دیلمان پیتزا ویوالدی به گفته خیلی‌ها پیتزاهای خوشمزه‌ای دارد. اما این را هم بگوییم که اینجا جای نشستن ندارد.

چی بخریم؟

در بازار رشت می‌توان از شیرمرغ تا جان آدمیزاد را پیدا کرد، ولی مراکز خرید رشت در جاهای دیگر شهر هم پراکنده شده‌اند. بلوار گلسار مغازه‌ها و بوتیک‌های شیکی دارد. بلوار منظریه هم می‌تواند جوابگوی هوس خرید باشد. از بازار رشت، رشته خشکار و ماهی تازه و میگو را فراموش نکنید.

کافه کجا برویم؟

در بستنی‌فروشی‌های رشت می‌توان بستنی و آبمیوه‌های خیلی خوشمزه‌ای خورد که در جای دیگری مثلش پیدا نمی‌شود. یکی از این آبمیوه‌فروشی‌ها در میدان رودباری و خیابان حافظ واقع شده.

همینطور که در کوچه پس کوچه‌های ساغریسازان قدم می‌زنید می‌توانید خودتان را به یخ در بهشت خنکی مهمان کنید. یخ در بهشت حاج رجب در این منطقه خیلی معروف است.

کافه لوی

اگر خواستید در کافه‌ای که شبیه موزه است بنشینید و وقت بگذرانید، هم غرق زیبایی درو دیوار و بشقاب‌ها شوید و هم معاشرت کنید، کافه زیبا در سبزه میدان و اول خیابان بیستون جای قشنگی‌ست.

یکی از مهمترین وعده‌ها صبحانه‌ است. در رشت صبحانه را در کافه خوراک بازارچه در سبزه میدان اول بازارچه می‌توان خورد. صبحانه‌های این کافه شامل املت و نیمرو و سوسیس تخم‌مرغ است و جایش ساده و خودمانی‌ست.

انتخاب دیگر برای رفتن به یک کافه خوب در رشت، کافه لوی در بلوار گلسار و بلوار آذر اندامی‌ست که صبحانه‌های معروفی هم دارد.

نوشته راهنمای نوروزی سفر به رشت اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

راهنمای نوروزی سفر به اصفهان

پارسال در سیزده روز عید ۲٫۵ میلیون نفر به اصفهان رفتند؛ یعنی عید ۱۳۹۷ نصف جهان میزبان حدود دوبرابر جمعیت شهر خودش شده بود. این شرایط جایی برای مسافرت آنهایی که بدون برنامه‌ریزی دل به جاده می‌زنند باقی نمی‌گذارد. برای همین کسی که می‌خواهد سال جدیدش را در این شهر شلوغ بگذراند باید از همین امروز برنامه‌اش را بریزد؛ اقامتگاهش را رزرو کند، بلیطش را بخرد و فکر سفر کند.

چطور برویم؟

تهران قم

خریدن بلیط اولین کاری است که برای سفر بدون خودروی شخصی باید انجام داد. قبل از عید قیمت بلیط هواپیما حداقل سه برابر بیشتر می‌شود. برای همین باید حداقل تا هفته اول اسفند بلیط را بخریم.

قیمت بلیط ماهان از تهران به اصفهان در حال حاضر ۲۸۸ هزار تومان است، اما در تعطیلات این رقم حتی به ۵۰۰ هزار تومان و بالاتر هم می‌رسد. همچنین قیمت بلیط قطار از مشهد و بندرعباس به اصفهان به ترتیب ۱۳۰ و ۱۰۰ هزار تومان است.

مسافرت با ماشین هم جذابیت‌های خاص خودش را دارد و راه زمینی رسیدن به اصفهان هم امن و راحت است. به خصوص در جاده تهران به قم از عوارضی تهران تا کاشان چندین مجتمع پذیرایی خوب مثل مهتاب، مارال و مهر و ماه خستگی را از تن مسافران بیرون می‌کند.

با اینکه در این مجتمع‌ها رستوران‌های بسیار خوب ایرانی، ایتالیایی و ترکی وجود دارد، اما همیشه صف خرید غذا در رستوران‌های این مجتمع‌ها موقع عید طولانی و خسته کننده می‌شود. بنابراین اگر با خودمان میان‌وعده‌ای در ماشین داشته باشیم دیگر از گرسنگی در صف به ستوه نمی‌آییم.

کجا را ببینیم؟

پل‌های اصفهان: سی‌وسه پل و پل خواجو دو نمونه از معروف‌ترین بناهایی هستند که می‌شود در این شهر دید. اگرچه دیگر تا آن زمان آبی باقی نمانده، اما دیدن خود قوس‌های این پل و هنر دست هنرمندان صفوی خالی از لطف نیست. سی‌سه پل پل ۳۳ دهانه دارد و همیشه جمعیت زیادی در حال عبور از آن هستند.

پل خواجو

پل خواجو هم پل قوسی‌ شکل دیگری است که عظمت و زیبایی آن تا همیشه به یادمان خواهد ماند. به عقیده خیلی‌ها این پل مردمی‌تر از سی و سه پل است. می‌توان در یکی از قوس‌های پایینش نشست و به آواز آنهایی که زیر پل می‌خوانند گوش داد و کاسه آشی هم خورد.

پل‌های قدیمی‌تر روی زاینده‌رود مثل پل مارنان یا مارنون و پل چوبی یا پل جویی هم جز سی و سه پل و پل خواجو هم هستند که در نوع خودشان و به خصوص در شب دیدنی‌اند. اطراف این پل‌ها می‌توان پیاده‌روی مبسوطی کرد.

کاخ هشت بهشت

کاخ هشت بهشت: بعد از خیابان آمادگاه وسط یک پارک کاخی به اسم هشت بهشت وجود دارد. کاخی که شاید به اندازه عالی‌قاپو شناخته شده نباشد اما هم‌عصر همدیگر هستند. یک طرف این کاخ بازار هنر اصفهان و مدرسه چهارباغ (بازار طلافروشی شهر) است که آن هم برای خودش قدمت طولانی و معماری زیبایی دارد. این کاخ در خیابان چهارباغ عباسی قرار دارد.

میدان امام: اولین چیزی که با وارد شدن به میدان امام یا نقش جهان اصفهان چشممان را می‌گیرد، جز بزرگی آن و مغازه‌های اطرافش، مسجدهای دور میدان و بازار است. داخل بازار، حجره‌ها، دالان‌ها و دکان‌های مختلفی وجود دارد.  اگرچه شب با انعکاس چراغ‌های دور میدان در حوض وسط، زیبایی میدان امام چندبرابر می‌شود، اما تا قبل از بسته شدن بلیطفروشی در ساعت ۵ باید مسجد شیخ لطف‌الله، مسجد جامع و کاخ عالی‌قاپو را دید.

میدان نقش جهان

بهترین زمان برای دیدن عالی‌قاپو و مسجد شیخ‌ لطف‌الله قبل از طلوع آفتاب است. یکی دیگر از تفریحات این میدان، به خصوص برای کودکان کالسکه‌سواری دور آن است و برای بقیه نشستن و تماشای صدای کالسکه‌ها.  میدان امام در انتهای خیابان سپه قرار گرفته.

چهلستون: در خیابان سپه یکی از بی‌نظیرترین عمارت‌های به جا مانده از دوره صفوی، جا خوش کرده؛ عمارت چهلستون. چهلستون با ستون‌های چوبی‌اش و نقاشی‌های رنگارنگ از صحنه‌های رزم، میخکوبمان خواهد کرد و بعد در باغش می‌توان قدم زد و غرق سکوت و صدای کلاغ‌ها شد.

چهلستون

محله جلفا: در محله سنگفرش جلفا که پر از کافه و رستوران است، دو کلیسا وجود دارد، یکی بیت‌الحم و دیگری که معروف‌تر هم هست، کلیسای وانک. کلیسای وانک نقاشی‌های حیرت‌انگیزی دارد و دیدنش خالی از لطف نیست.

محله جلفا

باغ پرندگان: دیگر مکان دیدنی اصفهان که بیشتر مناسب کودکان است در غرب این شهر است.  باغ پرندگان و آکواریوم اصفهان می‌تواند حداقل یک صبح تا ظهر هم شده وقت‌مان را پر کند. این باغ در کنار پارک ناژوان قرار گرفته و باید تابلوهای قهوه‌ای رنگ موجود در شهر را برای رسیدن به آن دنبال کرد.

کجا پیاده‌روی کنیم؟

بیشتر دیدنی‌های اصفهان در مرکز شهر قرار دارند. برای مثال پل سی‌وسه‌پل و خواجو نزدیک به هم هستند. می‌توان در حدود یک ساعت پیاده از سمت یکی به سمت دیگری رفت و در بلوار ملت و آینه خانه پیاده‌روی کرد. در حقیقت می‌توان گفت اصفهان شهر پیاده‌های باسخاوت و مهربان با پیاده‌هاست.

چهارباغ عباسی

چهارباغ: تا پارسال خیابان چهارباغ عباسی محل رفت‌وآمد خودرو بود، ولی از تابستان امسال سنگ‌فرش و به یک فوداستریت تبدیل شده که ضمن خوردن غذا در فضای باز، محل مناسبی برای پیاده‌روی است.

همچنین پارک وسط شهر که کاخ بهشت در آن واقع شده به دلیل حوض زیبای آن افراد زیادی را عصرگاه برای پیاده‌روی به سمت خود جذب می‌کند. حد فاصل این پارک تا میدان امام هم در خیابان چهارباغ عباسی مسافت خوبی برای قدم زدن در شهر است.

فاصله پیاده‌روی از این دو نقطه بیشتر از ۲۰ دقیقه نمی‌شود. ضمن اینکه حوالی میدان امام در عید به حدی شلوغ است که جای پارک در آن نیست و ساعت زیادی را در ترافیک می‌مانیم.

مادی نیاصرم: در خیابان چهارباغ عباسی، قبل از خیابان سید علی‌خان در دست چپمان می‌توانیم یکی از مادی‌های قدیمی و بزرگ شهر را به اسم مادی نیاصرم ببینیم. قبلا برای انتقال شبکه آب در شهر از مادی استفاده می‌کردند اما حالا سال‌هاست که دیگر آبی از آن جاری نیست.

مادی نیاصرم

تقاطع نیاصرم و چهارباغ عباسی را باید خوب به یاد بسپاریم، چراکه یکی از معروف‌ترین رستوران‌های شهر به اسم رستوران شهرزاد هم در همین نزدیکی‌ها واقع شده. همچنین نزدیک آن خیابانی به نام عباس‌آباد قرار دارد که در بهار شبیه به تونل درختی زیبایی می‌شود. خیابان آذر هم در همین محدوده و پل آذر از جاهای دیگر مناسب برای پیاده‌رویست.

جلفا: همه محله‌هایی که مناسب پیاده‌روی هستند لزوما شامل پارک و بوستان نمی‌شوند. محله ارمنی‌نشین جلفا به خاطر معماری گلی برخی از خانه‌هایش، سنگ‌فرشش، کافه و رستوران‌های بسیار زیادش مکان دنجی برای پیاده‌روی است. یک سر این محله به چهارراه توحید و بازار لباس شهر و سر دیگر آن به حکیم نظامی می‌رسد.

کوه صفه

کوه صفه: مردم اصفهان بیشتر تعطیلات خود را در کوه‌ صفه می‌گذرانند. نورپردازی پای این کوه و فضای سبز آن باعث می‌شود که مناسب پیاده‌روی شبانه باشد. ضمن اینکه با بالا رفتن از سراشیبی آن می‌توان از بام، نصف جهان را نگاه کرد.

سنگ‌ترش‌ها: در خیابان خاقانی هم محله‌ای به اسم محله سنگ‌تراش‌ها مناسب پیاده‌روی‌ست.

چی بخوریم؟

بریانی

نمی‌شود کسی به اصفهان سفر کند و طعم بریانی را نچشد. با اینکه رستوران‌های زیادی بریانی خوب درست می‌کنند، اما نام سه رستوران قدیمی‌تر و معروف‌تر از همه آنهاست.

بریانی حاج محمود شفاعت در بازار مسگرها می‌تواند معنی زندگانی را برای ما تغییر دهد. این رستوران بسیار قدیمی است که جد اندرجد به دست صاحبان امروز آن رسیده.

بریانی شاد هم در نزدیکی میدان نقش جهان، ابتدای خیابان طالقانی همیشه بسیار شلوغ است. بریانی اعظم در سراسر اصفهان شعبه دارد که شامل خیابان کمال اسماعیل، مسجد سید و دروازه دولت می‌شود.

بریان و کباب عشایر در نزدیکی آتشگاه از دیگر جاهایی‌ست که می‌توان کباب و بریان خوشمزه‌ای خورد. در این رستوران آبگوشت بریان لذیذی آورده می‌شود و اگر نان بیشتری درخواست کنید سوال رایج این است: خشک یا چرب؟

جز بریان، خورشت ماست اصفهان هم بسیار معروف است و یکی از مکان‌های مخصوص خوردنش، رستوران شهرزاد است. شهرزاد رستوران خیلی معروف و البته شلوغی‌ست. این رستوران یکی از رستوران‌های زیبای شهر است که آینه‌کاری و نقاشی‌های دیواری فراوانی دارد.

این رستوران در خیابان چهارباغ عباسی واقع شده و قیمتش نسبت به رستوران‌های دیگر کمی بیشتر است. بعد از شهرزاد، خورش ماست حاج بهزاد در خیابان مولوی و خورش ماست دادا در خیابان خواجه عمید هم مشهور هستند.

رستوران شهرزاد

اگر غذای برنجی و بریان نخواستید و دلتان هوس ساندویچ و پیتزا کرد، باید بدانید که در این اصفهان می‌توانید به مراد دلتان برسید.

ساندویچ کارن در منطقه خاقانی که به ساندویچ شکاری‌هایش معروف است. ساندویچ آرابو در منطقه جلفا و برگرچیان در همین منطقه و خیابان شکرچیان که به برگر و سیب‌زمینی‌هایش معروف است، پیتزا گارنی در خیابان نظر میانی و کنار میدان جلفا، ساندویچ شقایق در خیابان آذرجنوبی که چیزبرگرها و بیکن پنیری‌های معروفی دارد، از بهترین جاها برای خوردن فست فود در اصفهان هستند.

در این شهر همچنین اگر خواستید جگر بخورید جگرسرای پارک در خیابان چهارباغ عباسی از بهترین انتخاب‌هاست.

شاید به اندازه کافی در رسانه‌ها بر روی بریانی و خورش ماست تبلیغ شده باشد اما برخی دیگر از غذهای اصفهانی‌ها ناشناخته هستند. برای مثال کباب حسینی یک مدل کباب است که با سیخ‌های چوبی در رب پخته می‌شود. رستوران‌های کمی این غذا را می‌پزند که شهرزاد جزء آنهاست.

همچنین ممکن است بیشتر‌ی‌ها با کشک و بادمجان آشنا باشند، اما با حلیم بادمجان اصفهانی نه. این حلیم بادمجان را اصفهانی‌ها یا در خانه می‌پزند و یا در رستوران ماه ( خیابان احمدآباد)، بختیاری ( خیابان فروغی) و آش شیرازی (خیابان بزرگمهر) می‌خورند.

چی بخریم؟

بازار اصفهان

گز و پولکی از مهم‌ترین خوراکی‌هایی است که می‌توان در اصفهان خرید. مردم اصفهان بیشتر توصیه به خرید گز مظفری و کرمانی می‌کنند. نه تنها این دو برند همه شهر شعبه دارند بلکه همه فروشگاه‌ها هم آن را می‌فروشند. با این حال موقع خرید گز باید به تاریخ تولید آن توجه کنید. مردم شهر گزی که تاریخ تولید آن بیشتر از سه-چهار روز قبل باشد نمی‌خرند.

بیشتر بخوانید: در اصفهان هرچیز را از کجا بخریم؟

به غیر از این خوراکی‌ها اصفهان سوغاتی‌های دیگری هم دارد که منبع آن را می‌شود در میدان امام پیدا کرد. ظروف مسی، میناکاری‌ها، خاتم کاری، کاشی، پارچه‌های قلم‌کاری شده و اشیا قلم‌زنی شده بخشی از این سوغاتی‌هایی هستند که معمولا در میدان امام یا چهارباغ بالا فروخته می‌شوند.

برای خرید مانتو، کیف و کفش می‌توان به خیابان سپه یا خیابان نظر میانی و خیابان خاقانی رفت. در خیابان نظر میانی که به جلفا می‌خورد، مغازه‌ها و پاساژهای زیادی هست.

بیشتر بخوانید: بهترین گز اصفهان را از کجا بخریم؟

کافه کجا برویم؟

خوردن ترکیب شیرین و شور برای اصفهانی‌ها چیز عجیبی نیست. برای خودرو باقلوا و دوغ باید به خیابان حکیم نظامی آمد. دو مغازه روبروی هم در جنوب خیابان بهترین باقلوا و دوغ شهر را می‌فروشند.

قهوه خانه حاج میرزا

یکی از مهم‌ترین کافه‌ها در اصفهان، قهوه‌خانه حج میرزا در بازار مسگرهای میدان امام و  کوچه چاه حج میرزا شبیه به یک موزه متعلق به دوران صفوی است. هر کسی که اینجا می‌آید باید دوغ و گوشفیل آن را امتحان کند. معمولا با کمی صبر می‌شود صندلی خالی در آن پیدا کرد.

یک کافه دیگر در میدان به نام شربت‌خانه روزگار پشت مسجد شیخ لطف الله و سرای اسپادانا هم وجود دارد. اینجا خیارسنکنجبین اصفهانی را می‌توان امتحان کرد.

کافه رادیو در خیابان چهارباغ که صبحانه‌های معروفی دارد، کافه آنی در جلفا، کافه نارون در میدان نقش جهان از جمله کافه‌های خوب اصفهاند.

اگر دونات خوشمزه خواستید در خیابان قشقایی و ابتدای خیابان میر به تین دونات می‌رسید، جایی که دونات‌های داغ و خوشمزه‌ای دارد.

نوشته راهنمای نوروزی سفر به اصفهان اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

راهنمای نوروزی سفر به مشهد

حال و هوای مشهد در نوروز دیدنی‌ست و خیلی‌ها دلشان می‌خواهد نوروز را در این شهر پرجنب و جوش بگذرانند. هرساله نزدیک به ۱۴ میلیون در عید به مشهد سفر می‌کنند و از این روست که داشتن راهنمای سفر به این شهر می‌تواند به ما در گشت‌و‌گذار کمک کند.

چه طور برویم؟

تهران-مشهد

اگر تهران را مبدا بگیریم، از همه پایانه‌های مسافربری به مقصد مشهد اتوبوس هست. پایانه‌های بیهقی، جنوب و شرق و غرب به مقصد مشهد در ساعت‌های مختلف روز اتوبوس دارند. قیمت بلیط اتوبوس تهران-مشهد در گران‌ترین حالت به ۸۲ هزار تومان می‌رسد. از تهران تا مشهد با اتوبوس ۹ ساعت و ۴۰ دقیقه راه است.

انتخاب دیگر قطار است. بیشتر شهرها به مقصد مشهد قطار دارند. فقط مشکلی که وجود دارد این است که نزدیک عید ممکن است قطار پیدا نکنیم، بنابراین باید از هفته‌ها قبل بلیط قطارمان را تهیه کنیم. از تهران تا مشهد با قطار ۱۰ ساعت در راه خواهیم بود.

انتخاب راحت و بی‌دردسر هم هواپیماست، البته اگر فکر جیب‌مان را کرده باشیم و قیمت بلیط برایمان مهم نباشد. قیمت بلیط هواپیما در کلاس اکونومی از تهران تا مشهد ۲۳۵ هزار تومان برای سفر یکطرفه است. مسافت تهران تا مشهد با هواپیما ۱ ساعت و ۲۵ دقیقه طول می‌کشد.

از تهران تا مشهد هم با ماشین شخصی ۱۰ ساعت در راه هستیم.

بیشتر بخوانید: مسافت تهران تا شهرهای دیگر با هواپیما، قطار و ماشین چقدر است؟

کجا را ببینیم؟

حمام مهدی قلی بیک

به محض ورود به شهر اولین تصویری که می‌بینیم حرم امام رضا (ع) است. بیشتری‌ها هم به محض ورود به این شهر اول راهی حرم می‌شوند. حرم و خیابان‌های اطرافش در همه ساعت‌ها شلوغند، مگر نصف شب که از میزان جمعیت کاسته می‌شود. خیابان امام رضا شاهراه اصلی رسیدن به حرم است. خیابانی که با هتل‌های بیشمارش شناخته می‌شود و مغازه‌های سوغات ارزانی هم دارد. اما حرم و خیابان‌های اطرافش تنها جای دیدنی مشهد نیست.

حمام مهدی قلی بیک: در پشت حرم و کنار باب‌الجواد در خیابان اندرزگو می‌رسیم به حمام شاه یا مهدی قلی بیک. حمام مهدی قلی بیک (حمام شاه) مربوط به دوره صفویه است و پیش از این محلی بوده برای استحمام مشهدی‌ها و زائران این شهر. این روزها در این حمام موزه مردم‌شناسی مشهد واقع شده است.

موزه آستان قدس: یکی از جالب‌ترین موزه‌ های ایران، موزه آستان مقدس است که بزرگترین موزه وقفی ایران به شمار می‌آید و اشیای مختلفی از تمبر و مدال و سکه تا ظرف و ظروف و فرش‌های قیمتی و وسایل نجوم و سلاح در آن نگه‌داری می‌شود. مجموعه موزه‌های آستان قدس شامل چهار ساختمان است که سه تای آن در صحن کوثر در حرم مطهر امام رضا قرار دارد و موزه دیگر در حمام مهدی قلی بیک.

موزه نادری

موزه نادری: در چهارراه شهدا به مجموعه باغ موزه نادری می‌رسیم. جایی که در میانه باغی بزرگ و سرسبز قرار گرفته. قسمت مرکزی این موزه مربوط به مقبره نادر است و دو تالار موزه، یکی به نمایش اسلحه‌های دوره‌های مختلف اختصاص دارد و یکی دیگر به اسلحه‌های دوران نادر.

پارک ملت: مشهد را به پارک‌هایش می‌شناسند. در مشهد چندین پارک هست که پارک ملت بزرگترین‌شان است. پارک ملت تقریبا در غرب شهر و شمال غرب میدان آزادی (یا همان فلکه پارک) قرار دارد. بهترین راه این است که از بزرگراه وکیل‌آباد، وارد بلوار امامت شویم و از آنجا به دنبال ورودی شهربازی بگردیم.

پارک ملت مشهد

بزرگترین چرخ و فلک ایران در این شهربازی قرار گرفته. همچنین این پارک به نوعی پاتوق مشهدی‌ها به حساب می‌آید. نزدیک عید در این پارک لاله‌های زیادی کاشته می‌شود و رنگ و بوی بهاری به پارک می‌دهد.

بوستان کوهسنگی: سومین جاذبه گردشگری پرطرفدار مشهد و دومین پارک بزرگ این شهر، بوستان کوهسنگی‌ست. این پارک در بین دو قله از رشته کوه بینالود واقع شده و برای همین اسمش کوهسنگی‌ست. هوای مطبوع اینجا و باغ و استخرش خیلی‌ها را به این پارک می‌کشاند.

اطراف مشهد کجا را ببینیم؟

آرامگاه فردوسی

آرامگاه فردوسی: اگر از خیلی‌ها بپرسید که بعد از حرم به کدام یک از جاهای دیدنی شهر علاقه دارند جواب بیشتری‌ها آرامگاه فردوسی‌ست. آرامگاه فردوسی در وسط شهر نیست و برای دیدنش باید به ۲۰ کیلومتری مشهد به سمت قوچان، بزرگراه آسیایی (جاده سنتو ) – سه راه فردوسی – سمت راست- شهر تابران توس – آرمگاه فردوسی برویم. جایی که در میان باغی باصفا قرار گرفته.

طرقبه

طرقبه و شاندیز: نمی‌شود مشهد رفت و سری به طرقبه و شاندیز نزد. طرقبه، منطقه خوش آب و هوایی‌ست نزدیک مشهد که کوچه باغی و سرسبز است و جوی آب و چشمه هم دارد. اسم شاندیز هم که با شیشلیکش گره خورده و به عقیده بسیاری اگر می‌خواهیم شیشلیک خوبی بخوریم باید راهی این منطقه شویم.

کجا پیاده‌روی کنیم؟

عنبران

درست است که شاندیز معروف‌تر از طرقبه است، ولی طرقبه برای مشهدی‌ها حکم دیگری دارد. این منطقه که معروف‌ترین محل پیاده‌روی مشهدی‌هاست، از روستاهای ییلاقی به هم چسبیده‌ای تشکیل شده که هوای خنک و تازه‌ای دارند.

عنبران در این منطقه و زشک در منطقه شاندیز از جمله جاهایی‌ست که در اطراف مشهد می‌توان برای پیاده‌روی به آنها رفت. در مرکز شهر هم بلوار سجاد و بلوار احمدآباد و  میدان بسیج تا حرم از جاهای مناسب پیاده‌روی‌ به خصوص در شب هستند.

چی بخوریم؟

پسران کریم

در مشهد چی بخوریم؟ تقریبا بیشتر جواب‌ها به شیشلیک، چلوماهیچه ختم می‌شود. رستوران پسران کریم شناسنامه مشهدی‌هاست و آوازه اصلی‌اش مرهون چلوماهیچه‌هایش است. شعبه اصلی این رستوران در بلوار خیام ۲۳ و دو شعبه دیگر در برج آلتون و انتهای خیام شمالی و مجتمع مروارید قرار دارند.

در بلوار وکیل‌آباد و بین وکیل‌آباد ۲۳ و ۲۵، یکی دیگر از بهترین رستوران‌های مشهد قرار گرفته؛ رستوران راستگو. چلوگردن‌های این رستوران زبانزد است.

برای خوردن شیشلیک، غذای محبوب قلب‌ها هم پیشنهاد ما رفتن به دو رستوران است. در داخل شهر و بلوار کلانتری و کنار پارک نوفل، به رستوران معین درباری می‌رسید و در منطقه شاندیز هم اگر می‌خواهید شیشلیک مرغوبی بخورید، رستوران ارم می‌تواند انتخاب خوبی باشد.

اگر نمی‌خواهید غذای برنجی بخورید و دنبال خوردن سالاد یا غذاهای ایتالیایی هستید در بلوار خیام می‌توانید به رستوران باغ زیتون بروید که استیک و پاستاهای معروفی دارد و پوره سیب‌زمینی‌اش هم لذیذ است.

چی بخریم؟

17 شهریور مشهد

اگر سوغات ارزان می‌خواهید راهش پیچیدن در یکی از مغازه‌های اطراف حرم است. بازار رضا در حدفاصل بین خیابان ۱۷ شهریور و میدان بیت‌المقدس قرار گرفته و همه چیز از ادویه تا نقره و فیروزه در آن پیدا می‌شود، فقط اینکه موقع خرید باید حسابی چانه زد.

از بازار رضا می‌توانید به خیابان ۱۷ شهریور بروید. این خیابان بورس مانتوفروشی‌های مشهد است. یکی دیگر از خیابان‌های مشهد که می‌توان برای خرید اجناس مختلف روی آن حساب کرد و قیمت‌های مناسبی دارد خیابان مفتح مشهد است. این خیابان برای خرید طلا و سفره عقد بهترین گزینه است. خیابان مفتح، خیابان‌های فرعی دیگری هم دارد که وسایلی مثل کیف و کفش را می‌توان با قیمت ارزان از آنها خرید.

بیشتر بخوانید: در مشهد سوغات و چیزهای دیگر را از کجا بخریم؟

مراکز خرید مشهد متنوع‌اند. مرکز خرید پروما در میدان جانباز و مرکز خرید الماس شرق در بلوار خیام شمالی، مرکز خرید آرمیتاژ در میدان هفت تیر که سینما و فودکورت هم دارد و مرکز خرید اطلس در طرقبه که آن هم دارای سینما و فودکورت است، از مراکز خرید خوب این شهرند.

کافه کجا برویم؟

کافه دیلیسیو

کافه های مشهد زیادند و برای خوردن صبحانه یا میان وعده، معاشرت و گذران وقت می‌توان رویشان حساب کرد.

کافه سید در بلوار دستغیب و نرسیده به بلوار خیام، کافه‌ای خودمانی‌ست که املت و سوسیس تخم‌مرغ‌های خوشمزه‌ای دارد و دیزی‌اش هم معروف است.

کافه دیلسیو در خیابان خیام ۱۰، خیابان زنبق. این کافه امکان نشستن در بیرون را هم دارد و نزدیک باغ ملک‌آباد واقع شده و خوراکی‌های خوشمزه‌ای ارائه می‌کند.

کافه رترو در بلوار پیروزی، بعد از میدان اقبال، بین پیروزی ۷۹ و ۸۱. جایی که پاتوق مشهدی‌هاست و فضای دوستانه‌ای دارد، می‌تواند حالمان را عوض کند.

نوشته راهنمای نوروزی سفر به مشهد اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

در سیراف کجا را ببینیم؟

سیراف، شهری‌ست که فقط یک خیابان بین کوه و دریا فاصله انداخته است و بناهای تاریخی‌اش شگفت‌آورند. اینجا، شهری بزرگی نیست، اما مسافران زیادی جذب عظمت تاریخی‌اش می‌شوند. از سوی دیگر طبیعت بکری دارد که آن را فقط در خط ساحلی جنوب می‌توان پیدا کرد.
اگر از سمت دریا به سیراف نگاه کنیم، شبیه به ماسوله به نظر می‌آید؛ اما سیراف در حاشیه خلیج فارس خیلی قدیمی‌تر از ماسوله است. البته این شهر را به بندر طاهری هم می‌شناسند. اسم این بندر از زمان حمله مسلمانان تغییر نام پیدا کرد و دوباره در سال ۱۳۸۷ اسم سیراف به آن بازگردانده شد.

سیراف کجاست؟

بندر سیراف

اگر ۲۴۵ کیلومتر از شرق بوشهر دور شویم و از شهرستان کنگان بگذیم، در مجاورت ساحل خلیج‌فارس به سیراف می‌رسیم. این شهر در واقع بین بندر کنگان و بندر عسلویه قرار دارد.

در همان ابتدای شهر به آبشار مصنوعی می‌رسیم و به دره لیرو که برویم دیدنی‌های زیادی در انتظارمان است.

آبشار مصنوعی سیراف

حوضچه‌های آب باران

داخل ارتفاع کوه‌های شمال شهر، قبرهای سنگی دفن شده که ابتدا داخل آن هیچ مرده‌ای نبوده. این قبرها در روزهای قدیم جایی برای جمع کردن آب و تزریق آن به زمین بوده. مردم برای تامین آب شرب یا جمع کردن آب در این چاه‌ها، آب را به سفره‌های زیرزمینی انتقال می‌دادند و در شهر از آن برداشت می‌کردند. البته بعدها در این گودال‌ها مردگانی هم دفن شدند که به گورستان تمدن‌ها معروف شد.

بیشتر بخوانید: جاهای دیدنی بوشهر؛ از عمارت گلشن تا گور دختر

گورستان تمدن‌ها در دره لیر

گورستان تمدن ها

شاید این نقطه یکی از عجیب‌ترین گورستان‌های دنیا باشد. سیراف، روزگاری پررونق‌ترین بندر ایران بوده و در آن آدم‌هایی با ملیت‌های مختلف رفت‌وآمد می‌کردند. به خاطر رفت‌و‌آمد زیاد در بندر سیراف، گرایش‌های مذهبی هم در این ناحیه مختلف است.

به همین خاطر هم مرده‌های همه ادیان کنار همدیگر قرار گرفته‌اند تا امروز باستانشانسان اسمش را گور تمدن‌ها بگذارند. جالب اینکه خاک روی این قبور به مرور زمان روی قبرها نشسته، چون در گذشته روی مرده‌ها خاک نمی‌ریختند. داخل این دره هم دخمه‌هایی برجای مانده که به عقیده باستانشناسان احتمالا منزلی برای زندگی در روزهای آخر عمر بوده.

آرامگاه سیبویه

آرامگاه سیبویه

سیبویه، عالم صرف و نحو بوده که در قرن سوم ه.ق زندگی می‌کرده است. آرامگاه او دقیقا در کنار گورهای دخمه‌ای قرار دارد. سیبویه، در چهل سالگی فوت کرد و در سیراف برایش مقبره‌ای سنگی و گچی همراه با گنبد ساخته شد. این آرامگاه به گور سیبویه معروف است، اما در شیراز هم مقبره‌ دیگری منتسب به او وجود دارد که اگر هر دو را ببینیم می‌توانیم مقایسه‌شان کنیم.

آتشکده

آتشکده سیراف

بر روی تپه‌ای مشرف به دره لیر، اتاقکی وجود دارد که از آن زمانی به عنوان آتشکده استفاده شده است. این اتاقک احتمالا یکی از معدود بازمانده‌های شهر در هزار سال قبل است.

زلزله‌ بزرگی که یک هفته تمام سیراف را می‌لرزاند، بخشی از شهر را زیر آب برد و بخشی را با خاک یکسان کرد. این زلزه باعث شد، سیراف را پمپئی ایران بخوانند. همان شهری که در ایتالیا زیر مذاب‌های آتشفشان مدفون شد. همین زلزله هم باعث شد که همه شهرتش را از دست بدهد و امروز کمتر از دیگر بنادر ایران شناخته شود.

بیشترب بخوانید: بهترین هتل های بوشهر کدامند؟

قلعه نصوری

قلعه نصوری

یکی دیگر از جاهای دیدنی سیراف، قلعه‌ای بالای تپه شهر است که قبلا حاکم شهر در آن زندگی می‌کرد. این قلعه که در دوره قاجاریه ساخته شده شامل دو قسمت است: یک بنای دوطبقه قلعه و یک بنای چهار طبقه رو به دریا که جلوه زیبایی را در ساحل به وجود آورده. پرده‌های مختلف شاهنامه هم در تاقچه‌های ایوان غربی به صورت برجسته نقش بسته است که باید حتما دیدنش را در برنامه‌ بگذاریم.

نوشته در سیراف کجا را ببینیم؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

راهنمای رفتن به عروسان

یکی از زیباترین روستاهای اصفهان، روستای عروسان است؛ روستایی با درختان بلند نخل و دشت‌های شنی و آسمان بیکران و تمام‌نشدنی کویر. عروسان از توابع خور و بیابانک است و در نزدیکی نائین قرار گرفته.‌

عروسان کجاست؟

عروسان خور

در ۵۰ کیلومتری کویر نمک، روستای عروسان جا خوش کرده. برای رفتن به عروسان باید از میدان خور و بیابانک با ماشین به روستای فرحزاد برسیم و از آنجا به روستای عروسان برویم. خور و روستای مصر هم در نزدیکی عروسان واقع شده‌اند و از مسیر خاکی ما را به عروسان می‌رسانند.  ولی متداول‌ترین راه برای رسیدن به این منطقه از جاده فرعی جدا می‌شود و از راه اصلی مصر به خور می‌گذرد.

چرا اسمش عروسان است؟

در کویر به مناطقی که زیبا هستند، عروس می‌گویند. منطقه عروسان به معنی «به سان عروس» است و مردم، روستاهای این اطراف را به اسم‌های عروسان کوره گز، عروسان گلستان و عروسان چوپانان هم می‌شناسند.

بیشتر بخوانید: بهترین جاها برای تماشای بارش شهاب کجاست؟

روستای عروسان خور

روستای عروسان خور، روستایی‌ست که جمعیت زیادی ندارد و بیشتر اهالی روستا به جاهای دیگر کوچ کرده‌اند. مردم به زبان گرمه‌ای حرف می‌زنند و شغل اصلی‌شان کشاورزی و پرورش شتر است.

عروسان را به نخلستان‌هایش می‌شناسند، نخلستان‌هایی که ۶۰ مدل خرما از آنها برداشت می‌شود. کوچه پس کوچه‌های روستا بکر و خاکی‌اند و به جنوب روستا که برویم رودخانه‌ای را هم می‌بینیم. در ۱۸ کیلومتری عروسان، آبگرمی هم وجود دارد و در خود روستا هم آب انبارهایی برای ذخیره آب هست.

در کوچه‌های روستا که راه برویم شاید شانس دیدن محلی‌ها و خریدن چیزهایی مثل قالی، گلیم، زنبیل، سبدهایی که با چوب انار و طناب ساخته شده‌اند را هم داشته باشیم. در اینجا آبگوشت، کله جوش، آش ارزن، ارزن پلو و آش هلک غذاهای محبوبی‌ست.

بیشتر بخوانید: زیباترین دریاچه های نمک ایران کجاست؟

جاذبه‌های نزدیک

روستای محمدآباد کوره گز

آخر دنیا: تاریخ شکل گرفتن روستای فرحزاد هم مثل مصر معلوم نیست. اما مردم محلی روایت می‌کنند که حدود شصت سال پیش رشته قناتی به طول ۹ کیلومتر از کنار قنات مصر به فرحزاد امروزی حفر شد و این روستا شکل گرفت.

اطراف روستای کوچک فرحزاد را ماسه بادی یا به قول مردم محلی ریگ محاصره کرده است. اگر روی بلندی‌های فرحزاد بایستیم و به سمت جنوب و جنوب غرب نگاه کنیم، رشته کوهی را می‌بینیم که از غرب به شرق کشیده شده. چاه مصر هم نزدیک آن قرار داشته و قناتش هم دو رشته به طول ۱۵ و ۹ کیلومتر دارد.

از همان بلندی که به سمت شمال نگاه می‌کنیم انگار اینجا آخر دنیا باشد، تا فاصله ۱۴۰ کیلومتری شمال فرحزاد نه راهی وجود دارد، نه آبادی‌ای. اینجا روستای محمدآباد کوره گز است.

در روستای محمدآباد کوره گز، دو خانه هست که به شکل اولیه‌شان بازسازی شده و به بارانداز طباطبایی یک و دو معروفند. در گذشته وقتی با کاروان‌های شتر سفر می‌کردند در جاهایی مثل اینجا، استراحت می‌کردند و به اصطلاح بار می‌انداختند.

این دو بار‌انداز به صورت خانوادگی اداره می‌شوند. در منطقه خور و بیابانک تعداد زیادی از این نوع اقامتگاه‌ها وجود دارد.

تخت عباسی و تخت عروس: حدود ۱۲ کیلومتری شمال فرحزاد، منطقه‌ای واقع شده که کم نظیر است؛ تخت عباسی و تخت عروس. در کویر، بلندی‌هایی که سطح رویش تا حدی مسطح باشد، به تخت معروف است. می‌گویند چون این منطقه در راه رفت و آمد به مشهد هم قرار داشته، روزی شاه عباس با ملازمانش در منطقه تخت عباسی استراحت می‌کنند.

تخت عباسی

یکی از سرداران شاه عباس به اسم آقا بیک که در قسمت مسطحی کنار تخت عروس امروزی اطراق کرده بوده، از زیبایی تخت عروس خوشش می‌آید و اسم عروس را رویش می‌گذارد. تخت عروس از انبوهی از ماسه بادی تشکیل شده و به ظاهر ریزترین دانه‌بندی ماسه بادی را در منطقه دارد.

کویر مصر: نزدیک‌ترین منطقه به روستای عروسان خور، روستای مصر و کویر مصر است. مصر، با رمل‌ها و آسمان پرستاره‌اش، معروف‌ترین کویر این منطقه است. کویری که فیلم خیلی دور خیلی نزدیک آن را برای اولین بار به ما و طبیعت‌گردان شناساند.

نوشته راهنمای رفتن به عروسان اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

آبشار ارتکند؛ ییلاق باصفای مشهد

گاهی باید از شهر دور شویم تا بتوانیم در نقطه زیبایی باشیم. برای مثال اگر از مشهد بیرون برویم و راهی کلات نادری شویم، به ییلاق ارتکند می‌رسیم  و آنجا چشم‌مان به جمال آبشار ارتکند می‌افتد.

آبشار ارتکند کجاست؟

آبشاری در نزدیکی مشهد

ییلاق ارتکند، تفرجگاه شهر کلات نادری خراسان رضوی محسوب می‌شود. اول باید به مشهد برویم و از آنجا وارد جاده‌ مشهد – کلات شویم. حدود ۱۰۷ کیلومتر که رانندگی کنیم، خروجی روستای سررود را می‌بینیم. سررود روستای سرسبزی‌ست و از آن‌جایی که مجموعه‌ پرورش ماهی و شالیزار دارد، می‌توانیم ماهی تازه و برنج هم بخریم.

۵ کیلومتر جلوتر روستای اُرتُکند را می‌بنیم. رود‌خانه ارتکند هم از همین‌جا می‌گذرد. از این روستا باید دو ساعتی پیاده راه برویم و در جاده خاکی جلو برویم تا بتوانیم آبشار اول را درون تونلی ببینیم. مسیرمان سربالایی‌ست و بعضی جاها باریک می‌شود. در ارتکند دو آبشار وجود دارد که دسترسی به دومی سخت‌تر است و کمی سنگ‌نوردی لازم دارد.

بیشتر بخوانید: اطراف مشهد کجا را ببینیم؟

چرا باید اینجا را ببینیم؟

مسیر دسترسی به آبشار ارتکند

ییلاق ارتکند هم آبشار و رودخانه دارد و هم کوه و طبیعت سرسبز. اگر اهل چادر زدن باشیم، می‌‌شود در دل طبیعت بمانیم و حسابی از هوا و منظره‌ها لذت ببریم.

این سفر به‌خصوص به‌درد کسانی می‌خورد که از رد شدن از رودخانه، خیس شدن و بالا و پایین رفتن در مسیر باریک کنار دره ترسی نداشته باشند. برای همین هم طبیعت‌گردها و کوهنوردهای زیادی عاشق این منطقه هستند.

به مقصد که برسیم، غار کوچکی شبیه به تونل می‌بینیم که آب رودخانه در آن جریان پیدا کرده. آب از این غار ۱۵ متری که می‌گذرد، از آن طرف تونل بیرون می‌آید و مثل آبشار از کوه سرازیر می‌شود. اینجا، اولین آبشار ارتکند است که از ارتفاع ۱۰ متری به پایین می‌ریزد.

ارتکند

کنار غار دو ردیف نردبان ساخته‌اند که می‌شود از آنها بالا رفت و آبشار بلندتر ارتکند را دید. در تابستان، حوضچه‌های خنک این غار حس و حال خیلی خوبی به بازدیدکننده‌ها می‌دهد.

بلندی آبشار ارتکند به ۳۵ متر می‌رسد. این یکی در آخر دره باریکی قرار گرفته. سه طرف آبشار با دیواره‌های سنگی پوشیده شده و برای رسیدن به آن لازم است اصول اولیه سنگ‌نوردی را بدانیم؛ به‌خصوص اگر بخواهیم خودمان را به بالای آبشار برسیانیم.

ارتکند

پس از سر زدن به آبشارها می‌توانیم کنار رودخانه ارتکند بیاییم. کنار رودخانه بساط پیک‌نیک برپا کنیم و همین‌طور که صدای قطره‌های ریز آب را می‌شنویم، چای خوش‌عطر بنوشیم. بعد پاها را در آب رودخانه بگذاریم و خستگی مدت‌ها کار را به فراموشی بسپاریم.

اینجا، پارکینگ یا اقامتگاه ندارد و ماشین را باید در روستا پارک کنیم.

بهترین فصل سفر

نیمه دوم بهار و تابستان بهترین زمانی‌ست که می‌شود به تفرجگاه ارتکند آمد. در فصل سرما، هوای خشک و بسیار سردی را تجربه می‌کنیم و بهتر است فکر سفر را از ذهن‌مان دور کنیم.

وسایل موردنیاز

وقتی مقصد سفر آبشار و رودخانه دارد، حتما به لباس اضافی نیاز پیدا می‌کنیم. کفش مناسب و کلاه باید برداریم و خوراکی سبک، آب وچای را هم فراموش نکنیم.

جاذبه‌های نزدیک

آبشار قره سو کلات

آبشار قره سو کلات: بعد از کلات نادری، آبشار قره سو قرار گرفته. از مشهد تا اینجا ۲ ساعت و نیم و از کلات نادری ۱۰ دقیقه راه است. بخشی از راه را باید در آب راه برویم و به لباس و کفش اضافی نیاز داریم. به آبشار که برسیم، دو ردیف نردبان می‌بینیم که زیر آب قرار گرفته‌‌اند و مردم از آنها بالا می‌روند تا به بالای آبشار برسند.

کاخ کلات

کاخ کلات: از آبشار قره سو تا کاخ کلات حدود ۱۵ دقیقه با ماشین و از کلات تا کاخ ۴ دقیقه با ماشین فاصله است. کاخ خورشید یا کاخ کلات در زمان نادرشاه افشار و به دستور او ساخته شده. کاخ، وسط باغی قرار گرفته و معماری جالب‌توجهی دارد.

کتیبه نادری: در ورودی قدیم شهر، کلات کتیبه نادری را می‌بینیم. از مرکز شهر تا اینجا ۵ دقیقه هم فاصله نیست. این کتیبه به دستور نادرشاه افشار روی کوه کنده‌کاری شده و دیدنش خالی از لطف نیست.  وقتی کنار کتیبه‌ها هستیم، اگر سر بلند کنیم و به کوه نگاه کنیم، برج و باروی نادری را هم می‌بینیم.

کتیبه نادری

مسجد گنبد کبود کلات: در دوره سلجوقی مسجدی ساخته شده که هنوز پابرجاست. نادرشاه آن ‌را مرمت کرده بود و یک‌بار هم در دوره فتحعلی‌شاه قاجار بازسازی شده.

کجا اقامت کنیم؟

اگر اهل کمپینگ نباشیم و نخواهیم در طبیعت چادر بزنیم، باید راه رفته را برگردیم و شب را در مشهد بمانیم. در مشهد، همه مدل هتلی پیدا می‌شود که با سلیقه و بودجه‌ ما سازگار باشد.

قیمت ارزان ‌ترین هتل مشهد برای هر شب اقامت ۴۲ هزار تومان است. هتل‌های متوسط را می‌توان با حدود ۲۰۰ هزار تومان رزرو کرد و گران‌ترین هتل‌ ۴۴۵ هزار تومان هزینه دارد.

این قیمت‌ها مربوط به بهمن ۱۳۹۷ است.

نوشته آبشار ارتکند؛ ییلاق باصفای مشهد اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

در آران و بیدگل کجا را ببینیم؟

جاهای دیدنی آران و بیدگل زیاد نیست. آران و بیدگل، شهرستان کوچکی‌ست در نزدیکی کاشان و ۱۳ کیلومتری آن. در سفر به این منطقه، نباید انتظار دیدنی‌های زیادی را داشت، ولی از طریق آن می‌توان به جاهای دیگری رسید.

آران و بیدگل کجاست؟

اگر از تهران بخواهیم بار سفر به این شهرستان را ببندیم باید از تهران وارد اتوبان قم شویم، به کاشان برسیم و از طریق جاده قدیم کاشان مسیرمان را به سمت آران و بیدگل ادامه بدهیم.

راه دیگری هم برای رسیدن به مقصد هست. اول باید به اصفهان برسیم و از طریق اتوبان اصفهان- کاشان و جاده قدیم به آران و بیدگل برسیم.

نزدیکترین فرودگاه، فرودگاه کاشان  است که در حدود ۲۰ کیلومتری آن قرار گرفته. نزدیک‌ترین پایانه به آران و بیدگل هم در کاشان و ۵ کیلومتری‌اش واقع شده.

قدمت آران و بیدگل به حدود ۹ هزار سال می‌رسد. به این‌صورت که در این منطقه در ابتدا، آبادی‌هایی به‌صورت قلعه وجود داشت، منطقه‌ای که به چهل‌حصاران شهرت داشت و آران و بیدگل هم یکی از این چهل حصار بود. آران که اصل آن از آرین آمده به معنی جایگاه مقدس است و بیدگل برگرفته از ویگل است.

در این شهرستان کوچک کجا را ببینیم؟

امامزاده هلال

امامزاده هلال

آران و بیدگل شهرستانی مذهبی‌ست و امامزاده هلال یکی از مهمترین جاهای مذهبی آن. این امامزاده مربوط به بقعه‌ امامزاده محمد هلال ابن علی (ع) است که به دلیل کاشی‌کاری‌ها و رنگ فیروزه‌ای رنگش شهره است.  گنبد بزرگ و گلدسته‌هایی که هنرمندانه با کاشی تزئین شده‌اند، باعث زیبایی این امامزاده شده‌اند.  قدمت بنای بقعه به زمان صفوی می‌رسد و آینه‌کاری انجام شده در سقف حرم به دستور کریم‌خان زند انجام شده.

آدرس: خیابان محمد هلال

کویر مرنجاب

کویر مرنجاب

نمی‌شود تا آران و بیدگل برویم و سری به کویر مرنجاب نزنیم، چون رفتن به این کویر، برای بسیاری انگیزه سفر به این شهرستان است. کویر مرنجاب در ۵۳ کیلومتری آران و بیدگل قرار گرفته.

خیلی‌ها معتقدند از آنجایی که کندن چاه و قنات و رسیدن به آب شیرین در این کویر کار مشقت‌باری بوده، به آن «مرد رنج آب» گفته می‌شد که رفته رفته تغییر کرد و به مرنجاب تبدیل شد. در این کویر هم مثل هر کویر دیگری، تصویر رمل‌ها و تپه‌های شنی تمامی ندارد و سکوت کویر برقرار است.

 

آدرس: در آران و بیدگل باید وارد بلوار ارتش بشویم و مسیر را تا جاده مرنجاب برویم. جاده مرنجاب را ۴۵ کیلومتر که طی کنیم به کاروانسرای مرنجاب می‌رسیم.  بعد از ۵ کیلومتر دور شدن از کاروانسرا هم می‌توانیم دریاچه نمک را در سمت چپ‌مان ببینیم. جزیره سرگردان هم، همان نزدیکی‌ست.

جزیره سرگردان

جزیره سرگردان

موقعی که از فاصله دور به این جزیره نگاه می‌کنیم، دو انتهای جزیره در اثر پدیده سراب در افق محو می شوند و منظره‌ای همچون یک کشتی سرگردان را در دریای بیکران کویر به وجود می‌آورند.

این پدیده باعث شده که حاشیه نشینان کویر تصور کنند که این جزیره در طول روز از جایی به جای دیگری در حرکت است و مکان ثابتی ندارد. در غرب این جزیره، دریاچه نمک مسیله واقع است. مناظر دریاچه نمک و تپه‌های مرنجاب از بالای این جزیره دیدنی‌ست. وقتی هوا صاف است هم می‌توان دماوند را دید.

آدرس: دسترسی به جزیره سرگردان از دو طریق امکان پذیر است. مسیر اول از سمت شهرستان آران و بیدگل به سمت کاروانسرای مرنجاب، ۵ کیلومتر مانده به کاروانسرا، دو راهی معدن نمک، بعد از خاکریز باتلاق‌های حاشیه دریاچه مسیر شمال شرقی به جزیره می‌گذرد.

مسیر دوم، مسیر کاروانسرای مرنجاب به سمت چاه دستکن، بعد از چاه دو راهی دریاچه مسیر سمت چپ به جزیره سرگردان است.

شهرستان آران و بیدگل، نزدیک‌ترین جا به شهر زیر زمینی اویی است. همچنین از این شهرستان می‌توان به کویر و کاروانسرای ابوزیدآباد رسید.

کجا اقامت کنیم؟

اقامتگاه سنتی صفا

اقامتگاه سنتی خانه صفا در این شهرستان قرار دارد. این اقامتگاه، خانه‌ایست از کاه و گل و خشت مربوط به ۳۵۰ سال پیش، یعنی دوره صفویان که سال‌ها بعد و در سال ۱۳۹۳ مورد بازسازی قرار گرفته و درهایش به روی مهمانان گشوده شده. قیمت‌های این اقامتگاه از ۳۳۱ هزار تومان برای اتاق چهار تخته شروع می‌شود

این قیمت مربوط به بهمن سال ۱۳۹۷ است.

نوشته در آران و بیدگل کجا را ببینیم؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

بیشابور؛ کاخ فراموش شده ساسانیان

وقتی به دیدن جاهای تاریخی می‌رویم، انگار به سال‌ها پیش سفر می‌کنیم؛ خودمان را در حال و هوای زندگی مردم آن زمان تصور می‌کنیم و از روزمرگی‌ها حسابی دور می‌شویم.

می‌توانیم در استان فارس به بیشاپور سر بزنیم که در اوایل دوره ساسانی ساخته شده. در کنارش هم رودخانه و غار و کتیبه‌های تاریخی زیادی وجود دارد .

بیشاپور کجاست؟

شهر تاریخی بیشابور

شاید شهرهای مدرن زیادی را دیده باشیم، ولی تجربه سر زدن به شهرهای باستانی و تاریخی چیز دیگری‌ست. شهر باستانی بیشاپور در دوره ساسانی و به‌دست شاپور اول ساخته شده. خوبی‌اش این است که هنوز بخش‌هایی از این شهر باقی مانده و چیزهایی خیلی بیشتر از محوطه خاکی و خرابه می‌بینیم. این منطقه در استان فارس قرار گرفته و نزدیک‌ترین شهر به آن کازرون است که حدود ۲۲ کیلومتر با آن فاصله دارد.

از تهران که بار سفر ببندیم و حرکت کنیم تا بیشاپور حدود ۱۰ ساعت و نیم در راه هستیم. نزدیک‌ترین مسیر از اتوبان قم شروع می‌شود و با گذشتن از کاشان، نجف‌آباد، یاسوج و نورآباد به مقصد می‌رسد.

راه دوم این است که بعد از کاشان راهی اصفهان شویم و از مسیر شهرضا خودمان را به یاسوج برسانیم. مسیر دورتری هم وجود دارد که از شیراز می‌گذرد و ۲ ساعت طولانی‌تر است. به این ترتیب که از قم و کاشان باید بگذریم، به اصفهان برسیم، شهرضا و آباده را پشت سر بگذاریم و بعد از صفاشهر و مرودشت وارد شیراز شویم. از شیراز تا شهر باستانی حدود ۲ ساعت فاصله است.

بیشتر بخوانید: چله گاه چه جذابیت هایی دارد؟

چرا باید اینجا را ببینیم؟

بیشابور فارس

مجموعه بیشاپور در راه تخت‌جمشید به تیسفون قرار دارد. این همان مسیری‌ست که در دوره هخامنشیان تخت‌جمشید را به شوش وصل می‌کرد. در کتاب‌های تاریخی اسم‌های دیگری هم  برای بیشابور گذاشته‌اند، مثل بیشاور و به‌اندیوشاپور. در شمال شهر، رود شاپور جریان دارد و خیال‌شان از تامین آب راحت بوده.

این شهر مستطیل‌شکل است؛ ۴ دروازه و ۲ خیابان دارد که همدیگر را قطع می‌کنند. هر کدام از خیابان‌ها به یکی از دروازه‌های شهر می‌رسند. می‌بینیم که شهر دو بخش دارد. در یکی، خانه‌ها، گرمابه و بازار ساخته شده و در دیگری ارگ سلطنتی که بناهایی مثل معبد آناهیتا، کاخ والرین، کاخ شاپور و ایوان موزاییک در آن قرار دارد.

قبل از هر کاری باید ۳ هزار تومان بپردازیم و بلیط ورودی مجموعه را بخریم. معبد آناهیتا، یکی از مهم‌ترین آثار تاریخی این مجموعه است که از شاهکارهای معماری دوره ساسانی به‌حساب می‌آید. این بنای چهارگوش ۶ متر از سطح زمین پایین‌تر است و هر ضلع این مربع زیبا حدود ۱۴ متر است.

جالب این‌که بین سنگ‌ها هیچ ملاتی وجود ندارد و سنگ‌ها با بست آهنی به‌هم وصل شده‌اند. اینجا سقف ندارد و با چند پله به پایین آن می‌رسیم.

رودخانه  شاپور حدود ۲۵۰ متر با معبد آناهیتا فاصله دارد، اما آب با طراحی‌های مهندسی به معبد هدایت می‌شده و از دالان‌ها به معبد راه پیدا می‌کرده. آب هم بعد از تقسیم‌بندی به‌شکل قنات از آن بیرون می‌رفته.

بیشابور یادگار دوره ساسانی

کاخ بیشاپور اقامتگاه شاپور اول بوده و ایوان موزاییکش خیلی معروف است. همان‌طور که از اسمش می‌شود حدس زد، تزیین‌های موزایی‌‌کاری آن خیلی به‌چشم‌ می‌آید. تالار تشریفات کاخ شاپور ۷۸۱ متر مربع مساحت دارد و با گذشتن از دالان‌های شرقی و غربی به ایوان می‌رسد؛ و همین جاست که خیلی هنرمندانه تزیین شده.

بخش زیادی از این موزاییک‌ها در موزه لوور نگهداری می‌شوند،  چون نخستین بار این کارشناسان لوور بودند که این شهر باستانی را کشف کردند. البته در موزه ایران باستان تهران هم نمونه‌ای از این موزاییک‌کاری‌ها را می‌شود دید.

ساسانی‌ها کاخ والرین را برای اقامت والرین رومی ساخته بودند. بنا را از سنگ‌های نقش‌دار ساختند و در ورودی‌اش سنگ‌های تراش‌خورده کار گذاشتند. اینجا هم مثل معبد آناهیتا، در ساخت‌وسازش از ملات استفاده نشده. این نکته که شاپور اول برای امپراتور اسیر رومی چقدر ارزش قائل بوده و برای اقامتش کاخی بنا کرده، ارزش این مکان را بالاتر می‌برد.

گفتیم که این شهر ۲ خیابان داشته؛ در جایی که این خیابان‌ها به هم می‌رسند، دو ستون ۹ متری می‌بینیم. روی ستون‌ها کتیبه‌هایی دیده می‌شود که درواقع شهر را معرفی می‌کنند و سند شهر به‌حساب می‌آیند.

چند سالی‌ست که موزه‌ای در این مجموعه برپا شده و اشیای دیدنی در آن به‌نمایش درآمده که می‌توانیم برویم و از نزدیک تماشایش کنیم. این مجموعه در سال ۱۳۱۰ ثبت ملی شده.

بیشتر بخوانید: آینه صورتی رنگ ایران کجاست؟

جاذبه‌های نزدیک

غار شاپور

غار شاپور: درست کنار شهر بیشاپور، یعنی در ۴ کیلومتری آن، غار شاپور قرار گرفته. در دهانه غار مجسمه باشکوه ۶ متری دیده می‌شود که تصویری از شاپور ساسانی‌ست. از دوره ساسانی و پیش از آن مجسمه‌ای به این بلندی به‌جا نمانده. برای دیدنش باید ۱ ساعت و نیم پیاده‌روی را به جان بخریم. به روستای کشکولی برویم و بعد شیب ملایم مسیر را تا دهانه غار پیاده برویم.

تنگ چوگان: در سمت چپ رودخانه شاپور، تنگ چوگان قرار گرفته با خریدن بلیط می‌توانیم برویم و نقش‌برجسته‌هایش را ببینیم.

تنگ چوگان

این نقش‌ها در دو طرف تنگ چوگان حجاری شده‌‌اند و داستان پیروزی‌های ساسانی مثل پیروزی‌ شاپور بر والرین و همین‌طور تاجگذاری‌ها را تعریف می‌کنند. از طبیعتش هم بگوییم که خیلی باصفاست. بی‌جهت نیست که شاهان ساسانی اینجا را برای بازی چوگان انتخاب کرده بودند.

کجا اقامت کنیم؟

درست است که کازرون در مسیر تهران به بیشاپور قرار ندارد، اما باوجود فاصله‌ ۲۵ دقیقه‌ای، نزدیک‌ترین هتل را در کازرون پیدا می‌کنیم. قیمت هتل بیشاپور یعنی کازرون برای هر شب اقامت ۱۳۶ هزار تومان است.

انتخاب‌ دیگری هم داریم. می‌توانیم ۲ ساعت رانندگی کنیم و خودمان را به شیراز برسانیم. شیراز، هتل‌های زیادی دارد که بین‌شان از مهمانسرا تا لوکس پیدا می‌شود. ارزان‌ترین هتل شیراز را با قیمت ۵۵ هزار تومان رزرو می‌کنیم. اگر اهل سفر لوکس باشیم، به گران‌ترین هتل شیراز با هزینه‌ ۳۱۸ هزار تومان می‌رویم.

این قیمت مربوط به بهمن ۱۳۹۷ است.

نوشته بیشابور؛ کاخ فراموش شده ساسانیان اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.