پارک های جنگلی تهران کجا قرار گرفته‌اند؟

تهران در مجموع بیش از ۲۱۳۵ هزار پارک و بوستان دارد. هرچند تعدادشان با توجه به جمعیت پایتخت زیاد نیست اما از نظر کمیت می‌توان گفت که تهران، شهر پارک‌ها و بوستان‌های ایران است و می‌توانی امید داشته باشی که وقتی از خانه بیرون زدی، بتوانی در نزدیکی‌ات حداقل یک پارک کوچک پیدا کنی.

جدا از پارک‌هایی که در داخل شهر و محله ها قرار گرفته‌اند، پارک های جنگلی تهران نیز، جایی هستند برای تفریح و خوشگذرانی اهالی پایتخت، به خصوص برای آخر هفته‌ها.

پارک جنگلی چیتگر

پارک چیتگر

پارک جنگلی چیتگر حالا از آن سال‌هایی که پارکی بود فقط برای پیک‌نیک‌های خانوادگی و دوچرخه سواری فاصله گرفته و از سال ۱۳۹۲ و با احداث دریاچه چیتگر یا شهدای خلیج فارس در همسایگی‌اش، چهره‌اش تغییر کرده. حالا سالهاست که در مجاورت این پارک جنگلی، رستوران‌ها و کافه‌ها و مرکز خریدهای زیادی در کنار دریاچه مصنوعی خلیج فارس باز شده و یک روز که از خانه به قصد بودن در این پارک بیرون بزنی، جز برپا کردن بساط کباب، کارهایی مثل قایق سواری و رفتن به شهربازی و اسکله تفریحی را هم می‌توانی انجام بدهی.

مسیر دسترسی: وارد آزادراه تهران-کرج شوید. این پارک در در حاشیه جنوبی بزرگراه واقع شده. همچنین از مسیرهای فرعی منشعب از بزرگراه همت که در حاشیه شمالی پارک قرار گرفته هم می‌توان به پارک جنگلی چیتگر رسید. خط ۵ متروی تهران (خط تهران – کرج) و دو ایستگاه ایران خودرو و چیتگر نیز شما را پارک می‌رسانند. ایستگاه مترو چیتگر مقابل درب شماره ۱ و ایستگاه مترو ایران خودرو مقابل درب‌های ۵ و ۷ قرار دارد.

پارک جنگلی لویزان

پارک لویزان

بام تهران، تنها جایی نیست که می‌توان از بالایش شهر را تماشا کرد و چند دقیقه‌ای هوای تازه خورد. در شمال شرق تهران هم بزرگترین پارک جنگلی تهران قرار گرفته که با ماشین می‌توان از لابه‌لای درخت‌ها و مسیرهای پرپیچ و خم رد شد و جای مناسبی برای نشستن یا تماشا کردن شهر پیدا کرد.

زمانی بود که لویزان، امنیت چندانی نداشت، اما در سال‌های اخیر گشت‌های شبانه در این پارک برقرار شده و با وجود بوفه و رستوران و آلاچیق و خانواده‌هایی که در هرجا زیراندازهایشان را پهن کرده‌اند، تا حد زیادی از سوت و کور بودن فاصله گرفته.

مسیر دسترسی: بزرگراه امام علی (ع)، بعد از خروجی بزرگراه شهید زین الدین، خروجی شیان. اگر با مترو می‌روید در ایستگاه نوبنیاد از قطار پیاده شوید. تاکسی‌های لویزان کنار ترمینال هستند.

بیشتر بخوانید: هیجان انگیزترین پارک های تفریحی تهران

پارک جنگلی پردیسان

پارک پردیسان

پارک پردیسان که محلی‌ست برای بادبادک بازی ساکنان پایتخت نیز یکی دیگر از پارک‌های جنگلی تهران است که در منطقه ۲ قرار گرفته. خیلی‌ها برای پیاده روی و دوچرخه سواری به این پارک می‌آیند، چون هم به اندازه کافی بزرگ است و هم از آنجایی که به پارک بدون دخانیات معروف است، یکی از سالم‌ترین پارک‌های تهران به شمار می‌رود.

کلنگ اولیه ساخت پارک پردیسان در زمان پهلو‌ی‌ها زده شده ولی از عمر آن چندان نمی‌گذرد و تازه در دهه ۸۰ بر سر زبان‌ها افتاده. این پارک جز جایی برای پیاده روی و حال و هوایی عوض کردن، موزه آب و موزه حیوانات تاکسیدرمی شده نیز دارد.

مسیر دسترسی: از بزرگراه شهید همت به سمت شرق حرکت کنید و بعد از بزرگراه یادگار امام (ره) وارد پارکینگ شمالی پارک شوید. همچنین می توانید از بزرگراه شهید حکیم غرب و بعد از بزرگراه شیخ فضل الله نوری وارد پارکینگ جنوبی پارک پردیسان بشوید.

بیشتر بخوانید: زیباترین باغ های تهران 

پارک جنگلی تلو

پارک جنگلی تلو

کیلومتر ۵ اتوبان بابایی ما را به چهارمین پارک جنگلی بزرگ تهران می‌رساند. پارک جنگلی تلو یا غزال، مثل بیشتر پارک‌ها، آلاچیق‌هایی برای نشستن و برپا کردن بساط کباب نیز دارد.

مسیر دسترسی: بزرگراه شهید زین‌الدین را به سمت شرق بروید، خروجی جاده دماوند را طی کنید، بعد از دور برگردان، در جاده‌ تلو قرار می‌گیرید.

پارک جنگلی طالقانی

پارک جنگلی طالقانی

درست است که  تاریخ افتتاح پارک جنگلی طالقانی به سال ۱۳۶۱ برمی‌گردد و قبلا اسمش تپه‌های داوودیه بوده، ولی احداث پل طبیعت و پارک آب و آتش، سرنوشت دیگری را برای پارک طالقانی رقم زد. پل طبیعت که احداث شد، دو پارک طالقانی و آب و آتش را به هم وصل کرد و پارک شلوغ‌تر شد.  تا ۱۵ سال پیش، بیشتر راه‌های این پارک خاکی بودند، ولی در دهه اخیر و با ساخته شدن راه‌‌های چوبی، گشت و گذار در پارک راحت شده و دید خوبی هم از روی تپه‌های عباس آباد به شهر داری.

مسیر دسترسی: کافی است در خط یک مترو تهران، در ایستگاه مترو شهید حقانی از قطار پیاده شوید و با پنج دقیقه پیاده‌روی به پارک طالقانی برسید. ایستگاه مترو شهید همت هم در قسمت جنوبی این پارک قرار دارد، اما برای رسیدن به مرکز پارک و جاذبه‌های آن مثل پل طبیعت راه طولانی‌تری را باید پیاده‌روی کنید.

اگر با ماشین شخصی‌تان می‌خواهید به پارک طالقانی بروید، می‌توانید از یکی از بزرگراه‌های همت، مدرس و حقانی برای رسیدن به پارک طالقانی استفاده کنید. در خروجی بزرگراه حقانی و در مجاورت پارک، پارکینگ بزرگی هست که ماشین‌تان را می‌توانید آنجا بگذارید البته اگر خوش شانس باشید و پارکینگ پر نباشد.

دیگر پارک های جنگلی تهران:

پارک جنگلی سرخه حصار

پارک جنگلی توسکا

پارک جنگلی کوهسار

پارک جنگلی سوهانک

نوشته پارک های جنگلی تهران کجا قرار گرفته‌اند؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

چرا باید آبیدر کردستان را ببینیم؟

بام هر شهری برای خیلی‌ها جذاب‌ترین جای دیدنی‌ آن است، جایی که از بالا به شهر با همه چراغ‌ها، ساختمان‌ها و درخت‌های سبزش احاطه داری و همه چیز آن پایین مثل قوطی کبریت به نظر می‌رسد. آن بالا نسیم خنکی به صورتت می‌خورد و سینه‌ات پر از هوای پاک می‌شود و آبیدر کردستان اینطور جایی‌ست.

آبیدر کجاست؟

آبیدر کردستان

مجموعه آبیدر درخیابان آبیدر سنندج، مرکز استان کردستان قرار دارد. این پارک جنگلی که در دامنه‌ کوه قرار گرفته، یکی از محبوب‌ترین جاهای تفریحی شهر است، چه برای سنندجی‌ها و چه برای مسافرانی که به این شهر می‌آیند.

اسمپارک از دو کوه آبیدر بزرگ و آبیدر کوچک می‌آید که حدود ۲۵۵۰ متر و ۲۳۵۰ متر بالاتر از سطح دریا هستند. معنی  آبیدر یا آب به در، جایی است که آب فراوانی دارد و با وجود چند چشمه، عجیب نیست که چنین نامی برای کوه انتخاب کرده باشند.

در این مجموعه‌، چند باغ می‌بینید که بزرگ‌ترین آنها باغ امیریه است. کانی شفا، کانی بانته، خضر زنده، هفت آسیاب و ماماتکه از دیگر جاهای تفریحی کوه هستند.

در این پارک کوهستانی امکانات رفاهی و تفریحی زیادی پیدا می‌شود و همین دلیلی‌ست برای محبوب بودنش.

اگر روز به کوه بروید، تمام شهر را از بالا می‌بینید؛ خانه‌ها، خیابان‌ها، درخت و سبزی شهر. شب‌ها در فاصله‌های دور و نزدیک چراغ‌های خیابان و خانه‌ها خودنمایی می‌کنند.

کوه‌ها خیلی به مرکز شهر نزدیکند و دسترسی به آنها راحت است. با ۱۰ دقیقه رانندگی به پارک جنگلی رسیده‌اید. آخر هفته، تعطیلات و به‌خصوص تابستان که هوا معتدل است، در این پارک جای سوزن‌ انداختن نیست.

داشته‌های این مجموعه به درختان و طبیعت دلنشینش محدود نمی‌شود. چند رستوران و کافی‌شاپ وجود دارد که اگر اهل پیک نیک در طبیعت نباشید، کار را ساده می‌کنند.

تا دو سال پیش آبیدر، یک سینمای روباز باغ امیریه هم داشت که بزرگ‌ترین سینمای صحرایی دنیا بود. پرده‌ این سینما ۲۵ در ۱۲ متر  بود و تا ۱۰ هزار نفر می‌توانستند همزمان فیلم تماشا کنند، اما از دو سه سال پیش این سینما به دلایل امنیتی دیگر جمع شده و باید سراغ سرگرمی‌های دیگر رفت.

بیشتر بخوانید: سارال کردستان کجاست؟

جاذبه‌های نزدیک

عمارت آصف

از این پارک جنگلی تا عمارت آصف حدود یک ربع با ماشین فاصله است. این عمارت که به خانه کرد هم معروف است، در خیابان شاپور بعد از بلوار کردستان قرار گرفته. این خانه از دوره صفوی به جا مانده و خیلی دیدنی است.

از این عمارت تا عمارت مشیر دیوان هم راهی نیست. کافی است یک دقیقه وقت بگذارید و از مشیر دیوان در خیابان شهدای شهر هم دیدن کنید. این‌جا هفت حیاط دارد که در هر کدام آب‌نما ساخته شده. این بنای تماشایی متعلق به دوره قاجار است.

عمارت سالار سعید در خیابان امام، کوچه‌ حبیبی قرار گرفته. در این خانه که حالا به موزه تبدیل شده، وسایل تاریخی به‌ نمایش درآمده.

نوشته چرا باید آبیدر کردستان را ببینیم؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

راهنمای سفر به نهاوند

 اگر دلتان می‌خواهد به جایی سفر کنید که هم آب‌وهوای معرکه‌ای داشته باشد و هم طبیعتی دیدنی، شاید بد نباشد به نهاوند هم فکر کنید. نهاوند در ۱۱۰ کیلومتری همدان، شهر سراب‌ها و جاهای تاریخی‌ست.

نهاوند کجاست؟

طبیعت همدان

نهاوند که آخرین پایتخت ایران قبل از اسلام بوده در ۱۰۰ کیلومتری جنوب همدان قرار دارد و فاصله‌اش از تهران، اگر از مسیر همدان بروید، ۴۹۶ کیلومتر است.

موقعیت نهاوند طوری‌ست که لرستان در جنوبش قرار گرفته و از شرق همسایه شهر باستانی ملایر است؛ کنگاور، صحنه و استان کرمانشاه هم در سمت غرب این شهر قرار دارند.

این فقط آب و هوای خوب و خنک نهاوند نیست که طرفدار دارد. از خود شهر نهاوند که خارج شویم، به هر طرف که برویم با منظره‌ها، قله‌ّها، آبشار، غارها و مسیرهای کوهستانی خیره‌کننده‌ای برمی‌خوریم که در فاصله نهاوند و روستاهای اطراف آن قرار گرفته‌اند. همین هم دلیل خوبی است که اقامت در نهاوند را طولانی‌تر کنیم و با خیال راحت، سروقت باغ‌ها، دشت‌ها، روستاها و سرآب‌های اطرافش برویم.

طبیعت نهاوند تقریباً در هر فصلی به تابلوهای متحرکی از رنگ‌ها و بوها و صداها شبیه است. با این‌حال بهار، طبق سلیقه رایج، بخاطر سرسبزی و سرزندگی‌اش، بهترین فصل سفر است. اما توریست‌های ماجراجوتر، احتمالا، پاییز و زمستان را به هروقت دیگری ترجیح می‌دهند، هم هوا بهتر است و هم آدم در شلوغی جاده‌ها گیر نمی‌افتد.

دیدنی های نهاوند

سراب گاماسیاب

سرآب و پارک‌جنگلی گاماسیاب: نهاوند شهر سرآب‌هاست. سرآب به جایی گفته می‌شود که سرچشمه رودخانه و منبع طبیعی آبی‌ست که از زمین می‌جوشد یا حاصل ذوب شدن برف کوه‌هاست.

بعضی سراب‌های منطقه نهاوند آنقدر بزرگ و وسیع‌اند که به دریاچه شباهت دارند. برای همین در اطراف آنها مکان خیلی خوبی برای اتراق کردن، گشت و گذار و چادر زدن وجود دارد و ما دو تا از آنها را معرفی کرده‌ایم.

گاماسیاب یکی از زیباترین سرآب‌های نهاوند و در واقع بزرگترین سرآب ایران است. طبق یکی از روایت‌های محلی، گاماسیاب یعنی آبی که ماهی‌هایی به بزرگی گاو دارد. برای همین اگر قلابتان را با خود ببرید و خوش‌شانس باشید شاید برای ناهار یا شام سفیدماهی یا قزل‌آلای رنگین‌کمان تازه نصیبتان بشود.

اگر هم حوصله ماهی‌گیری ندارید می‌توانید از استخرهای پرورش ماهی که جا‌به‌جا در طول مسیر با آن مواجه می‌شوید ماهی تازه بخرید.

گاماسیاب، سرگرمی ناب دیگری هم دارد و آن غارگردی است. در بالادست دریاچه به یک غار طبیعی عمیق برمی‌خورید که حسابی خنک و تاریک و مرطوب است و خفاش‌های زبر و زرنگی از آن مراقبت می‌کنند. از آنجا که اینجا غاری دست‌نخورده‌ است و چراغی در آن وجود ندارد و چون کف غار ممکن است بخاطر آبی که از سقف می‌چکد لغزنده و گلی باشد، بردن چراغ قوه و چکمه را به هیچ وجه فراموش نکنید.

علاوه بر همه این‌ها، در کنار دریاچه گاماسیاب، پارک جنگلی انبوهی هم هست که درخت‌های بلوط و چنار زیادی دارد و قدم زدن در آن مثل وارد شدن به نمایشی است که نقش‌های اصلی آن را بلدرچین‌ها و فاخته‌ها و قوچ‌ها و گرگ‌ها بازی می‌کنند. پس موقع اتراق در این جنگل حواستان را خوب جمع کنید که چیزی از چشم‌تان پنهان نماند.

دربار گاماسیاب قصه‌ها و افسانه‌ّهای مختلفی وجود دارد که هم‌صحبتی با مردم محلی لذت شنیدن‌شان را نصیب‌تان می‌کند.

مسیر دسترسی: گاماسیاب در ۲۰ کیلومتری جنوب شرق نهاوند قرار دارد و برای رفتن به آن باید در مسیر سه راه نهاوند-ملایر-بروجرد پس از رسیدن به پاسگاه قلعه‌قباد به سمت نورآباد برانید. و از آنجا پس از ۱۰ کیلومتر دیگر و عبور از روستای وراینه به پارک جنگلی گاماسیاب می‌رسید.

سراب و تپه گیان: سرآب زیبای دیگری که در حوالی نهاوند قرار دارد سراب گیان است. این سراب در بیست کیلومتری جنوب غرب نهاوند و در فاصله دو کیلومتری از تپه‌ای با همین نام قرار دارد. تمام مسیر نهاوند تا سرآب گیان آسفالت است و در این منطقه گردشگری، پارکینگ نیز احداث شده است.

در نزدیکی این سراب قله گاچال قرار دارد که مسیر خوبی برای صعود دارد و جای مناسبی برای کوهنوردی و استراحت است.  در این مسیر یک جانپناه با دو اتاق نیز هست که در هر اتاق ۸ نفر می‌توانند بمانند.

سراب گیان

در گیان می‌توانید کنار آبشار کوچکی که بخاطر اختلاف سطح رود در این مکان به وجود آمده بساط پیک نیک را علم کنید. اطراف این آبشار هم پوشیده از درخت‌های بلوط و چنار است.

تپه گیان بیشتر از هرچیز ارزش و قدمت تاریخی دارد. چون  آثاری متعلق به ۵۷۰۰ سال پیش در این مکان پیدا شده است و در آنجا می‌توانید بقایای ساختمان‌های تخریب شده‌ای را ببینید.

مسیر دسترسی: فاصله تهران تا نهاوند ۴۱۱ کیلومتر چیز در حدود ۵ ساعت است. برای رفتن به سراب گیان میدان عارف نهاوند را به سمت روستای دهنو بروید، در ادامه مسیر برای دسترسی به سراب از روستای گیان به نزدیکی‌های دامنه کوه‌ها می‌رسید.

جاذبه‌های تاریخی نهاوند

در نهاوند آثار تاریخی بسیاری وجود دارد که ۱۰۰ تای آنها به ثبت ملی رسیده‌اند. در اصل هرگوشه نهاوند تکه‌ای از تاریخ است که بدست ما رسیده، در نهاوند می‌توانید یادگارهایی از پنج دوره تاریخی را ببینید.  اگر به تپه باباقاسم که در ۲۰ کیلومتری جنوب غرب نهاوند قرار دارد بروید می‌توانید بقایای یکی از قلعه‌های دوران اشکانی را ببینید و به دیواره‌های تاریخ دستی بکشید.

حمام حاج آقا تراب

 

حمام حاج‌آقا تراب هم که حالا به موزه مردم‌شناسی نهاوند تبدیل شده مکان جالبی است که به سبک معماری صفویه و در زمان قاجار بنا شده است و نقاشی، کاشی‌کاری و تزیینات آن چشم‌رباست.

آدرس: نهاوند- محله علی‌آباد ـ کوچه حاج آقا تراب واقع شده

در مسجد جامع نهاوند هم که در میدان قیصریه و در دامنه کوه و در بالای نهاوند واقع شده می‌توانید حال و هوای عصر سلجوقی را نفس بکشید. و در خیابان فجراسلام در تپه واقع در آن می‌توانید بقایای معبد لائودیسه را پیدا کنید که آنتیو خوس، پادشاه سلوکی برای خواهرش ساخته بود.

آدرس:نهاوند- میدان قیصریه

پل زرامین، خانه قدوسی، مقبره لقمان بن مقرن نیز از آثار معروف دیگری هستند که در نهاوند می‌توانید به آنها سری بزنید.

سوغات نهاوند

خوبی نهاوند این است که تنوع جذابی از خوراکی بومی و صنایع دستی دارد که می‌توانید برای کسانی که دوست‌شان دارید سوغات ببرید. عسل کوهستان، حلوای گردویی، لواشک، گز آردی، نقل، گبه، گلیم، فرش و سفال چیزهایی هستند که می‌توانید به عنوان سوغات در بازار نهاوند خریداری کنید. خوردن حلیم بادمجان، آش بادمجان، رشته و ماست، ورکواز، و ترخینه را هم فراموش نکنید. یکی از رستوران های خوب نهاوند، رستوران پارسیان است که در خیابان آزادگان جنوبی قرار گرفته.

بازار نهاوند در خیابان قیصریه قرار گرفته.

کجا اقامت کنیم؟

 

نهاوند در فاصله یک ساعت و نیمه از همدان قرار گرفته و اگر دلتان بخواهد می‌توانید به همدان برگردید و در هتل های همدان اقامت کنید. ولی اگر نمی‌خواهید در نهاوند بمانید به هرکدام از روستاهای اطراف که بروید می‌توانید اتاقی برای ماندن اجاره کنید.

جاذبه‌های نزدیک

روستای فیازمان نهاوند

دور و بر نهاوند پر از روستاهای دیدنی خوش آب‌وهوا و تاریخی است. اگر به روستای سمران در جنوب شرق نهاوند بروید می‌توانید از چشم‌اندازهای این روستا حض ببرید و خاکشیر، گون، گل‌گاوزبان، و شاه‌تره اعلا بخرید.

روستای هزارساله فاماسب هم در همان نزدیکی و در ۲۲ کیلومتری نهاوند قرار دارد که صنایع دستی و میوه مرغوبی دارد.

در روستای بیان که فقط ۱۲ کیلومتر از جنوب نهاوند فاصله دارد هم می‌توانید ماهی قزل‌آلای تازه سفارش دهید و در هوای فوق‌العاده‌اش نوش جان کنید.

اگر از نهاوند ۲۰ کیلومتر به سمت کنگاور رانندگی کنید می‌توانید در مسیر روستای ملوسان قرار بگیرد که در نزدیکی آن سراب حفاظت‌شده ملوسان قرار دارد. ملوسان تنوع گیاهی ویژه‌ای دارد که جانورانی مثل لک‌لک سفید، عقاب دریایی دم سفید، قرقی، پیغو، عقاب شاهی، سارگپه، عقاب طلایی، بحری، کرکس، هما و… در آن زندگی می‌کنند. اگر در تابستان به این مکان بروید می‌توانید در آب زلال آن شنا کنید و شلیل، هلو و زردآلوی اصل به بدن بزنید.

سراب فارسبان هم هست که در ۳۲ کیلومتری جنوب غرب نهاوند غارهای دوقلویی دارد و اگر در اردیبهشت به آن سفر می‌کنید تماشای دشت لاله‌های واژگونش را از دست ندهید.

نوشته راهنمای سفر به نهاوند اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

با درفک گیلان آشنا شویم

در ایران جاهای بکر زیادی وجود دارد که ما خیلی‌هایشان را نمی‌شناسیم و تعداد زیادی از این جاهای بکر در شمال ایران قرار گرفته. مثلا تا پیش از این اسم درفک را شنیده بودید؟ درفک گیلان نزدیک رودبار است و باید حتما دیدش.  

درفک کجاست؟

ارتفاعات درفک

این روستا یکی از قشنگ‌ترین جاها در شمال ایران است، جایی کوهستانی که بین رودبار و سیاهکل،‌ در بالای دیلمان، عمارلو و خورگام قرار گرفته.

فاصله‌ این منطقه تا رودبار ۳۵ کیلومتر است و از تهران تا درفک حدود ۵ ساعت راه در پیش دارید. رودبار و زیتون‌فروشی‌های بی‌شمارش را که رد کنید به رستم آباد می‌رسید، مسیر سمت راست به درفک می‌رود و مسیر بعدی به روستاهایی که در بالادست قرار گرفته‌اند. روستاهایی مثل دشت ویل و توتکابن و سندس که هرکدام قشنگی‌های خاص خودشان را دارد.

ارتفاعات درفک نیز روستاهای زیادی دارد که مناسب اقامتند و یکی از این روستاها، روستای راجعون است که هم دشت دارد و هم جنگل.

اما درفک به چه معناست؟ بعضی‌ها می‌گویند اسم درفک از دال‌فک یا دلفک آمده و معنی آن آشیانه‌ عقاب است. بعضی دیگر هم می‌گویند اسمش از قوم دِربیک گرفته شده. این قوم در کنار دریای خزر ساکن بوده‌اند. این منطقه به سرزمین مه و خورشید هم معروف است و در مسیر کوهنوردی تابلویی دیده می‌شود که نوشته این‌جا محل عبور فرشتگان است.

چرا باید این منطقه را ببینیم؟

درفک گیلان

بخش ییلاقی درفک خیلی سرسبز و باصفاست. گاهی مه غلیظی دور درختان می‌پیچد و همه جا را حسابی رویایی می‌کند.

اگر اهل طبیعت‌گردی و چادر زدن هستید، در این ییلاق حسابی بهتان خوش می‌گذرد. ضمن این‌که می‌توانید از محلی‌ها اتاق کرایه کنید و با خیال راحت دو سه روزی بمانید. در چند سال اخیر در این منطقه خانه‌های بومگردی زیادی به راه افتاده که از مهمانان پذیرایی می‌کنند.

در دامنه کوه و قبل از رسیدن به قله، تعدادی کلبه سنگی وجود دارد که در بهار و تابستان محلی‌ها در آنها زندگی می‌کنن و کارشان دامداری است. به دام‌ها در این دشت‌ سرسبز بد نمی‌گذرد.

پوشش گیاهی این منطقه متنوع است و هم دشت دارد و هم جنگل و تا دلتان بخواهد گزنه در اینجا می‌بینید.

گذشته از حیوانات اهلی مثل خرگوش، حیوانات وحشی مثل خرس، شغال، روباه، گوزن، گرگ و پلنگ هم در این حوالی زندگی می‌کنند. پس اگر هوس چادر زدن کردید، مراقب باشید و از محلی‌ها هم دور نمانید.

قله درفک

قله درفک

ارتفاع این قله ۲۷۰۰ متر از سطح دریاست. از شرق و جنوب شرقی به کوه‌های پیشکوه می‌رسد و از جنوب به کوه‌های منجیل.

می‌گویند زلزله‌ای که در ۳۱ خرداد ۱۳۶۹ رخ داد، باعث شد بخش‌هایی از تیغه‌ قله فرو بریزد و دچار فرسایش بیشتری شود.

این کوه مثل دیواره‌ای بلند عمل می‌کند و نمی‌گذارد آبی که از دریای خزر بخار می‌شود، از آن محدوده خارج شود. به همین دلیل هم در مقدار بارندگی استان گیلان تاثیر دارد.

غار درفک

این غار یخی درست روی قله قرار گرفته. البته فکر نکنید به همین راحتی می‌شود وارد غار شد. دهانه‌اش تنگ است و رفتن به غار تجهیزات یخ‌نوردی می‌خواهد. طول غار حدود ۱۰۰ متر است و برف زیادی در آن جمع می‌شود. برف‌ها به یخچال تبدیل می‌شوند و آب آشامیدنی این منطقه را تامین می‌کنند.

بهترین زمان سفر

ییلاق را باید تابستان‌ها دید. ولی اگر اول‌های پاییز به جنگل سر بزنید، آنقدر برگ‌های زرد و نارنجی می‌بینید که دل‌تان نمی‌خواهد برگردید. برای کوهنوردی هم فصل گرما بهترین و امن‌ترین زمان صعود است.

کجا اقامت کنیم؟

اگر اهل کمپینگ نیستید، به هتل ‌های رودبار فکر کنید. قیمت رزرو هتل زیتون ۲ برای هر شب ۲۱۶ هزار تومان است.

جاذبه‌های نزدیک

آبشار لونک

اینجا، خودش آنقدری قشنگ هست که دلتان نخواهد جای دیگری را ببینید. اما، تی تی کاروانسرا در سیاهکل یکی از جاهای تاریخی این منطقه است. در شمال این کاروانسرا،‌ روستای بالارود را پیدا می‌کنید که ۱۲ کیلومتر با سیاهکل فاصله دارد و خیلی باصفاست.

در مسیر جنگلی سیاهکل به دیلمان و در ۲۵ کیلومتری سیاهکل آبشار لونک قرار گرفته. یک آبشار دوقلوی زیبا که بهار و پاییز بهترین زمان دیدنش است.

از درفک تا دیلمان ۱ ساعت و ربع راه در پیش دارید. ییلاق دیلمان هم از جاهای دیدنی گیلان است که چند روستای سبز و خرم دارد. اگر فصل بهار به این منطقه سفر کنید، می‌توانید دشت سوسن چلچراغ را ببینید که یک ساعت تا دیلمان فاصله دارد.

مسیر دسترسی

از اتوبان قزوین به رشت مسیرتان را شروع ‌کنید. از رودبار که بگذرید، به رستم‌آباد می‌رسید. جاده‌ فرعی سمت راست را دنبال ‌کنید. از جاده توتکابن و پل سفیدرود که بگذرید، تابلوی روستای شیرکوه شما را به مقصد می‌رساند.

راه دوم این است که بعد از امام‌زاده هاشم و قبل از کاروانسرای لات، از فرعی سمت راست جاده خارج بشوید و به دامنه‌های شمالی درفک برسید.

نوشته با درفک گیلان آشنا شویم اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

آبشار لوه؛ مسیر متفاوت رسیدن به مشهد

شاید فکرش را هم نکنید که راه رسیدن به مشهد فقط از مناطق بیابانی و خشک و بی آب و علف نمی گذرد. برخلاف راه خشک و کویری که ساکنان مناطق مرکزی و جنوب کشور برای مسافرت به مشهد انتخاب می‌کنند، مسیر دیگری هم وجود دارد که از منطقه ای جنگلی می‌گذرد. مسیری پر از درخت های چند صد ساله پهن‌برگ و از کنار آبشار لوه که جذابیت سفر را بیشتر می کند.

آبشار لوه کجا قرار دارد؟

لوه

لوه، در استان پر از آبشار گلستان و در نزدیکی شهر گالیکش است. برای رفتن به مشهد و دیدن این آبشار هم ‌می‌توانید از شاهرود و هم از گرگان حرکت کنید. تفاوت این دو مسیر در این است که درصورت حرکت از گرگان کمتر با هوای گرم و خشک روبرو می‌شوید.

فاصله گالیکش و گرگان ۱۰۸ کیلومتر و فاصله آبشار تا گالیکش هم در حومه این شهر ۲۰ کیلومتر است؛ یعنی برای اینکه از گرگان به مشهد بروید باید به سمت مینودشت حرکت کنید. بعد از اینکه از مینودشت به گالیکش رسیدید با ۲۰ کیلومتر رانندگی بیشتر به آبشار لوه برخورد می‌کنید. اگر در مسیرتان ترافیک نباشد در دو ساعت و ۱۰ دقیقه به مقصد خواهید رسید.

بین مسیر کجا برویم؟

برج قابوس

اگر محدودیت زمانی ندارید حیف است که از گنبد کاووس و دیدنی‌های آن بگذرید. از زمانی که در مسیرتان به شهر گنبد می‌رسید تا برج گنبد قابوس، فقط ۱۰ دقیقه رانندگی است. این گنبد، بلندترین برج آجری در جهان بوده که ۱۸ متر ارتفاع دارد.

آجرهای این برج را از خاکی در دامنه‌کوه‌های مینودشت تامین کرده‌اند. تصور کنید که گروهی در آخر قرن چهارم قمری برای این کار مسیر مینودشت تا شمال شهر را با چندین اسب، بارها طی کرد‌ه‌اند. آیا این اثر هنری ارزش یک توقف نیم ساعته را ندارد؟

علاوه بر آن لوه و جنگل پیرامون‌اش با پارک ملی گلستان هم فاصله چندانی ندارند و فقط ۱۴ کیلومتر حرکت به سمت شرق، مسافران را به این پارک می‌رساند. این نزدیکی توامان به چند منطقه دیدنی، آبشار لوه را در موقعیتی ویژه قرار داده است.

این آبشار در نزدیکی خود، آبشار کوه‌ سنگی را هم دارد که آن هم یکی از جاذبه‌های طبیعی گلستان است و بودن این دو آبشار در کنار هم سفر به آن‌ها را جذاب‌تر می‌کند.

 چرا به دیدن لوه برویم؟

آبشار لوه

اولویت آبشار لوه این است که برخلاف برخی آبشارهای دیدنی دیگر گلستان، نظیر آبشار باران‌کوه، از نظر جغرافیایی بیشتر در دسترس است و تا نزدیکی آن را می‌شود با خودرو پیمود. این آبشار در کنار روستایی هم‌نام با خودش قرار دارد که کمتر از ۱۰۰۰ نفر جمعیت دارد و همین دسترسی به این آبشار را آسان‌تر کرده است. لوه، در دل جنگلی انبوه از درختانی مثل ممرز، افرا و توسکا قرار دارد. این درختان بر زیبایی آبشار و البته بر مطبوع بودن آب‌وهوا و دل‌پذیر کردن مناظر برای مسافران افزوده است.

آب در این آبشار از صخره‌هایی طبقه‌ای شکل پایین‌ می‌ریزد. مجموعه این طبقات، آبشار را شکل می‌دهند و در هر طبقه حوضچه‌هایی شکل گرفته‌اند که پیش از ریختن به طبقه‌ بعدی آب از آن‌ها گذر می‌کند. طول مرتفع‌ترین طبقه ۱۵ متر است و در نهایت ارتفاع مجموعه آبشارها به ۷۰ متر می‌رسد. در واقع آن‌چه لوه نامیده می‌شود مجموعه‌ای از آبشارها است.

دسترسی آسان، محیط مطبوع و زیبایی آبشار و حوضچه‌هایی که مسافران را وسوسه می‌کنند که پا به آب بزنند، به لوه این امکان را داده که یکی از پرجذبه‌ترین مکان‌های گلستان برای گردشگران باشد.

فاصله لوه تا مسیر اصلی گلستان-خراسانِ، به عنوان مسیر پرترددی به ویژه برای زائران مشهد، فقط ۵ کیلومتر است و حتی برای آن‌هایی که به قصد این آبشار سفر نمی‌کنند، زیبایی آبشار حتما ارزش این انحراف کوتاه را دارد. اگرچه فقط یک تابلوی کوچک نشانه مسیر فرعی است که از جاده جدا می‌شود. اغلب کسانی که از این آبشار دیدن می‌کنند هم پیش‌تر وصف‌اش را خوانده‌اند یا شنیده‌اند وگرنه راهنمایی در طول مسیر برای رسیدن به آن وجود ندارد.

این آبشار هم‌چنین می‌تواند مقصد تورهای پیاده‌روی از دل جنگل‌ های هیرکانی گلستان باشد. در واقع لوه در شمال این جنگل‌ها قرار دارد و جنگل در جنوب به استان سمنان و دشت‌های زیبای نزدیک به شاهرود می‌رسد. پیاده‌روی از این مسیر به سمت آبشار در مسیری شیب‌دار انجام می‌شود و نسبتا طولانی است؛ اگرچه لذت بودن در جنگل‌های هیرکانی، زمان این پیاده‌روی ۵ ساعته را کوتاه‌تر و لذت‌بخش‌تر می‌کند.

کجا اقامت کنیم؟

هتل آذین گرگان

فعلا اقامتگاهی در نزدیکی آبشار وجود ندارد و نزدیک‌ترین اماکن اقامتی در مینودشت هستند. البته در صورتی که گردشگران تجهیزات کافی همراه داشته باشند محیط مناسب برای کمپینگ وجود دارد. اگرچه بسیاری از آن‌هایی که در هتل‌های گرگان، علی‌آباد، کردکوی و مینودشت یا اقامت‌گاه‌های بوم‌گردی روستاهای دیگر اقامت می‌کنند، چه دور باشند و چه نزدیک حاضرند برای دیدن این آبشار به لوه بروند.

چه چیزی همراه خود ببریم؟

برای رفتن به لوه، حتی در بهار و تابستان باید لباس گرم به همراه داشت. اگر گردشگری قصد اقامت در این منطقه و کمپینگ و بیدار شدن در صبح اغلب مه‌آلود را داشته باشد جز چادر، کیسه خواب و لباس گرم بهتر است به دلیل رطوبت زمین زیراندازی برای کیسه خوابشان هم به همراه ببرد.

آبشار به روستا و همین‌طور به جاده اصلی و گالیکش نزدیک است و اگر کسی قصد ماندن داشته باشد نیازی نیست که مواد خوراکی هم با خود حمل کند. با این تاکید که برای غذا هم نمی‌تواند روی رستورانی در روستا حساب کند چون جز محل اقامت، غذاخوری هم در نزدیکی آبشار وجود ندارد.

نوشته آبشار لوه؛ مسیر متفاوت رسیدن به مشهد اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

درباره خوشواش مازندران چه می دانید؟

خوشواش مازندران یکی از ییلاق‌های رویایی نزدیک آمل است که مثل بهشت می‌ماند. آن بالا که برسید، از بالای ابرها هم آبی دریا را می‌بینید و هم سبزی جنگل را.

خوشواش کجاست؟

ییلاق خوشواش

فقط فیلبند نیست که بالای ابرهاست. خوشواش حدود ۲۵۰۰ تا ۳۰۰۰ متر از سطح دریا بالاتر قرار گرفته. این روستا در ۲۲ کیلومتری آمل واقع شده و زمستان‌های پربرفی دارد. محلی‌ها به آن خِشواش می‌گویند. خش یعنی خوش، واش هم به معنی علف. این علفزار خوب و خوش، تابستان‌ها یکی از بهترین ییلاق‌های شمال می‌شود؛ بکر و زیبا و خلوت.

با سرد شدن هوا، همان چند نفری که در این روستا زندگی می‌کنند، این‌جا را ترک می‌کنند و تا گرم شدن هوا کمتر کسی آن حوالی پیدا می‌شود.

این روستا سه بخش دارد. بائس محله بخش قدیمی روستاست که در غرب آن قرار گرفته. آمل محله، بخش مرکزی است که بیشتر ساکنان آن اهل آمل هستند. کشاورزان و دامداران در بخش شرقی روستا زندگی می‌کنند که اسمش چندرمحله است.

چرا باید این‌جا را ببینیم؟

روستای خوشواش

زیبایی‌های مازندران تمامی ندارد. طبیعت این منطقه آنقدر قشنگ است که آدم از دیدنش خسته نمی‌شود. به جاده روستا که برسید، کار سختی‌ست که حواس‌تان از رانندگی پرت نشود.

هوا قابل‌پیش‌بینی نیست. اگر خوش‌شانس باشید، ابرها زیر پای‌تان هستند. این‌که می‌گویند از خوشحالی بالای ابرها هستم، بی‌دلیل نیست. خیلی حس دل‌انگیز و عجیبی دارد که ابرها از شما پایین‌تر باشند. هیچ بعید نیست که ناگهان ابرها تصمیم بگیرند ببارند. یا آفتاب دربیاید و همه جا را جذاب‌تر کند.

اگر هوا صاف باشد، از آن بالا همه شهرهای اطراف را می‌بینید. در شب‌هایی که هوا صاف است یا روزهایی که ابر و مه در کار نباشد، ‌آمل، محمودآباد، سرخرود، بابل، فریدون‌کنار، قائم‌شهر و ساری دیده می‌شوند. دیگر از قله‌ دماوند نگوییم که به چه قشنگی از این‌جا دیده می‌شود.

این منطقه جزو ییلاق‌های کم‌آب است، اما به‌هر حال کسی بدون آب نمی‌ماند. ضمن این‌که چند چشمه‌ زلال در آن وجود دارد.

قدم زدن در میان خانه‌های قدیمی روستا،‌ چنان حال خوشی دارد که دل‌تان نمی‌خواهد سفر تمام شود و دوباره به شهر برگردید.

کمی که اهل ورزش باشید، می‌توانید مسیر را در دل کوه ادامه بدهید. خوشواش مقصد خوبی برای دوچرخه‌سواری در مسیر کوهستان است. حتی تور دوچرخه‌سواری هم در این روستا برگزار می‌شود.

آنقدر نماهای سنگی در شهر دیده‌ایم که تماشای خانه‌های روستایی روح‌مان را تازه می‌کند. خانه‌سازی در روستای خوشواش خیلی جالب است.  خانه‌ها با کاه، گل، سنگ و پهن گاو و اسب ساخته شده‌اند. ستون خانه‌ها از تنه درختان است. نرده‌ها را هم چوبی می‌سازند.

عرض دیوار خانه‌ها خیلی زیاد است و به حدود یک متر هم می‌رسد. چون این‌جا سرمای شدیدی دارد و برای فرار از باد و بوران باید خانه‌ها مقاوم و گرم بمانند. برای ساختن سقف از الوارهای چوب با پوشش گل استفاده کرده‌اند و مصالح آن سنگ صاف یا تخته صاف بوده است.

اما جالب‌تر از همه‌ این‌ها، وجود سنگ‌های فسیلی در این منطقه است که در خانه‌سازی هم مورد استفاده قرار گرفته‌اند.

جاده روستا میان جنگل‌ قرار گرفته. هر چه جلوتر بروید، به دشت‌های سبز و خرم می‌رسید که بیشتر گیاهان بوته‌ای دارد. در این منطقه‌ کوهستانی درختانی مثل گون، گزنه، زرشک، ون‌دار و گل و گیاهی مثل پامچال، شال‌دم و بنفشه می‌روید.

بهترین زمان سفر

زمستان در این‌جا پرنده پر نمی‌زند. گمان نکنید پاییز هوا معتدل است، چنان باد سردی می‌وزد که نیامده پشیمان می‌شوید.

وقتی جایی اسمش ییلاق است،‌ در روزهای سرد سال به آن فکر هم نباید کرد. بنابراین نقشه بکشید برای روزهای گرمی که چشم به هم بزنید، رسیده است. روزهای داغی که کمی نسیم خنک مثل آرزو می‌شود. همان موقع کوله را بردارید و راهی خوشخواش شوید.

وسایل موردنیاز

روستا آب لوله‌کشی ندارد. به اندازه‌ کافی آب آشامیدنی همراه ببرید، مگر این‌که بخواهید از آب چشمه استفاده کنید. بعضی‌ها با هتل میانه خوبی ندارند و کمپینگ در دل طبیعت را به هر گزینه راحت دیگری ترجیح می‌دهند. در این صورت امکانات کافی مثل چادر، کیسه خواب، خوراکی و چراغ قوه داشته باشید. هیچ عجیب نیست که در تابستان باران یا تگرگ ببارد، پس حتما لباس اضافه، لباس گرم و بارانی همراه داشته باشید.

کجا اقامت کنیم؟

هتل المپیک آمل

هتل ‌های آمل بهترین گزینه برای شبی است که بعد از یک عالمه گشت و گذار خسته و کوفته شده‌اید و جایی برای استراحت می‌خواهید. هر دو هتل آمل ۳ستاره هستند و قیمت آنها تفاوت چندانی باهم ندارد. ۱۴۵ هزار و ۱۵۹ هزار تومان بهایی است که برای هر شب ماندن می‌پردازید.

بعضی از روستاییان ممکن است اتاق اجاره بدهند و پذیرای مهمان باشند. این دیگر انتخاب شماست که کجا بمانید.

جاذبه‌های نزدیک

پارک جنگلی میرزا کوچک خان

حالا که تا آمل رفته‌اید، نمی‌توانید به این سادگی‌ها دل از طبیعتش بکنید. پارک جنگلی میرزا کوچک خان در کیلومتر ۱۸ مسیر آمل به تهران قرار دارد و امکانات کافی برای پیک‌نیک دارد.

بیشتر بخوانید: جاهای دیدنی آمل که باید رفت

پارک جنگلی هلومسر را اول ورودی جاده آمل به امامزاده عبدالله پیدا می‌کنید؛ پارکی خیلی بزرگ با درختانی تنومند و امکاناتی مثل سرویس بهداشتی.

در کیلومتر ۱۵ جاده قدیم آمل به بابل، روستای لیران قرار گرفته که خیلی باصفا و دیدنی است. وارد جاده‌ فرعی به سمت روستای لیران بشوید و در دل جنگل آن‌را پیدا کنید.

از آمل تا جنگل الیمستان حدود ۱ ساعت و ۱۰ دقیقه یعنی ۵۴ کیلومتر راه در پیش دارید. اگر برای جنگل‌نوردی و راه‌پیمایی طولانی پایه هستید، تجربه‌ گردش در این جنگل مه‌آلود را از دست ندهید.

اگر حدود نیم ساعت رانندگی کنید، بعد از آمل به محمودآباد می‌رسید. حالا که کوه و جنگل را دیده‌اید، حیف است سری به ساحل خزر نزنید. پلاژ خط آبی یا سرزمین رویاها، هم طرح دریا دارد و هم شهربازی. گرسنه که شدید، می‌توانید به رستوران هودین در خیابان اصلی محمودآباد بروید که یکی از بهترین رستوران‌ های مازندران است.

بیشتر بخوانید: مکان های تفریحی محمودآباد کجاست؟

مسیر دسترسی

بهترین مسیر رسیدن به ییلاق خوشواش این است که جاده هراز را تا هردورود بروید. به جاده بلده بپیچید. ۱۱ کیلومتر جلوتر به تیرستاق می‌رسید. از این‌جا به بعد جاده خاکی می‌شود. ۱۸ کیلومتر در جاده خاکی ادامه بدهید تا به مقصد برسید.

در زمان‌هایی از سال که ترافیک جاده هراز زیاد است، راه دیگری هست که مسیر خاکی طولانی‌تر، اما ترافیک کمتری دارد. در جاده هراز دنبال شرکت آمولو باشید. از کنار شرکت به فرعی هلی چال بپیچید. کپین را پشت سر بگذارید تا سر از مقصد درآورید.

درصورتی‌که ماشین شاسی‌بلند دارید، می‌توانید از چمستان حرکت کنید. از واز و گزنا سرا که بگذرید به خوشواش مازندران می‌رسید.

نوشته درباره خوشواش مازندران چه می دانید؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

جنگل های هیرکانی کجا قرار گرفته اند؟

درست است که دایناسورها را فقط در فیلم‌ها دیده‌ایم، اما با چند ساعت رانندگی می‌توانیم در جنگل‌هایی باشیم که هم‌سن دایناسورها هستند. در جنوب دریای خزر از مازندران تا گیلان، گرگان و ارسباران، جنگل‌های هیرکانی قرار گرفته‌اند، جنگل‌های که ارزش زیادی دارند و در انتظار ثبت جهانی نیز به سر می‌برند.

جنگل های‌ هیرکانی کجاست؟

پلنگ دره

از منطقه‌ هیرکان در جمهوری آذربایجان تا نزدیک آستارا جنگل‌های کهنسال و تماشایی‌ای وجود دارند که هوای معتدل این منطقه حسابی به آنها ساخته. این جنگل‌های ۴۰ میلیون ساله، برای خودشان پارک ژوراسیکی است.

مساحت این جنگل‌ها ۵۵ هزار کیلومتر مربع است که دو میلیون هکتار آن در ایران و ۲۰ هزار هکتار در آذربایجان قرار گرفته. ارتفاع آن از سطح دریا شروع می‌شود و به ۲۸۰۰ متر می‌رسد. حدود نیمی از این جنگل‌ها از بین رفته و الان فقط از ۳/۱۰ درصد آن حفاظت می‌شود.

۵۳ درصد جنگل‌ها در مازندران، ۲۶ درصد در گیلان و ۲۱ درصد در گلستان قرار دارند. در جاهایی مثل پارک ملی گلستان، جنگل الیمستان هراز، جنگل افراتخته، جنگل ابر شاهرود، جنگل های ارسباران، پارک جنگلی بی‌بی‌ یانلو و پارک جنگلی ناهارخوران گرگان می‌توانید به جنگل‌های هیرکانی دسترسی داشته باشید. همچنین بولا، جنگل واز، حوزه کجور نوشهر، پلنگ دره، چهارباغ چالوس، جنگل خشک‌داران، گشت رودخان، سیاه رودبار گیلان و منطقه‌ حفاظت‌شده لیسار جزو این جنگل‌های کهنسال هستند.

چرا این جنگل ها مهم اند؟

ارسباران

حتما قبلا هم جنگل رفته‌اید، ولی چند تایشان از دوره سوم زمین‌شناسی به جا مانده بودند؟ جنگل های هیرکانی که مثل یک روبان سبز، پایین آبی خزر قرار گرفته، از ارزشمندترین جنگل‌های دنیاست. گذشته از تاثیری که در ایجاد هوای پاک و ذخیره‌ آب دارند، خانه‌ موجودات زنده بسیاری هستند و از سرازیر شدن سیل جلوگیری می‌کنند.

کافی‌ست چند ساعتی دل به جنگل بزنید تا خستگی ساعت‌ها ترافیک و روزها کار را فراموش کنید. البته مراقب گردن‌تان باشید؛ قد درختان خیلی بلند است و برای دیدن آسمان باید مدام سرتان را بالا بگیرید.

الیمستان

این جنگل‌ها سال‌هاست در آب و هوای معتدل جنوب خزر دوام آورده‌اند و پناهگاه حیوانات زیادی بوده‌اند. ۲۹۶ گونه پرنده در گوشه و کنار درختان آن زندگی می‌کنند؛ مثل عقاب، جغد، اردک خاکستری، شاهین، کرکس، قرقی، دارکوب، سار و اردک نوک‌پهن که پاییزها به این‌جا می‌آید. قرقاول خزری یکی دیگر از این پرنده‌هاست که گونه‌ای درحال انقراض به‌حساب می‌آید.

سالها قبل، ۹۸ گونه پستاندار در این‌جا زندگی می‌کردند که بعضی از آنها در حال انقراض‌اند و بعضی گونه‌های دیگر همچنان زنده مانده‌اند.

در بیشتر جاها نسل مرال، کل، بز و شوکا منقرض شده. خرس قهوه‌ای که بینایی ضعیف ولی بویایی و شنوایی عالی دارد، روباه سر دم سیاه که فقط در جنگل‌های هیرکانی پیدا می‌شود، پلنگ، گرگ، گراز، شغال، سمور، خارپشت، خرگوش، گورکن، موش جنگلی، گربه وحشی و گورکن همه از صاحب‌خانه‌های جنگل به‌شمار می‌روند. اسبچه خزر را هم بگوییم که در جنگل‌های آمل کشف شده و همان‌جا هم زندگی می‌کند.

پوشش گیاهی

آبشار ترز

در جنگل هیرکانی ۱۵۰گونه درخت و بوته وجود دارد. آنها در دسته‌ جنگل‌های سبز تابستانی یا پهن‌برگ خزان‌کننده قرار می‌گیرند. نوع درختان هم در منطقه‌ کم‌ارتفاع، با درخت‌های دامنه‌ها و نواحی خیلی بلند با هم فرق دارد.

راش، بلوط، افرا، نارون، توسکا، زبان گنجشک، ممرز، بارانک، سرخدار، نمدار، انجیلی، لرگ، لیلکی، خرمندی، انجیر و شمشاد بیشتر از بقیه هستند.

درختچه‌های زیادی در این ناحیه پیدا می‌کنید، مثل زغال‌اخته، انار، ازگیل، زالزالک، کوله خاس، آلوچه وحشی، سیب وحشی و خاس. گونه‌های بومی که برگ‌های سوزنی دارند، درختان سرخدار، زربین و سرونوش در دنیا کم‌نظیرند.

ثبت جهانی

قدمت این جنگل‌ها و کم‌نظیر بودن بافت گیاهی و نوع درختان آن باعث شده درخواست ثبت جهانی آنها در یونسکو مطرح شود. البته اول جمهوری آذربایجان این درخواست را اعلام کرد. اما از آن‌جا که بیشتر بخش جنگل‌ها در ایران قرار گرفته، ایران پیشنهاد درخواست مشترک با آذربایجان را داد و این درخواست در یونسکو مطرح شد.

به‌دلیل اختلاف‌های جزیی هنوز جنگل‌های هیرکانی ثبت جهانی نشده‌اند. بیشتر این درختان ارزشمند در خاک ایران قرار دارند، اما طبق قانون یونسکو نام کشورها براساس حروف الفبا ثبت می‌شود. قرار است این پرونده در سال ۲۰۱۹ در کمیته میراث جهانی مطرح بشود.

دوستداران محیط‌زیست امیدوارند با انجام ثبت جهانی این جنگل‌ها، حفاظت بیشتری از آنها بشود و برای ساخت اتوبان یا به دلایل دیگر، درختان تنومند و کهنسال را قطع نکنند.

کجا اقامت کنیم؟

برای دیدن جنگل‌های هیرکانی شهرهای مختلفی را می‌توانید انتخاب کنید. محدوده‌ آنها از مازندران شروع می‌شود، به گیلان می‌رسد و تا گرگان و تبریز هم می‌رود. ما چند شهر را به شما پیشنهاد می‌کنیم. قیمت رزرو هتل‌ های چالوس از ۱۰۲ تا ۵۶۰ هزار تومان است. برای اقامت در ارزان ترین هتل‌ های نوشهر  ۹۰ هزار تومان  می‌پردازید. قیمت هتل‌ های آمل هم از ۱۴۵ هزار تومان شروع می شود.

اگر بخواهید به جنگل ابر سر بزنید، هتل‌های شاهرود را درنظر داشته باشید. قیمت آنها از ۷۱ تا ۳۴۴ هزار تومان است. آخرین پیشنهاد ما هتل‌های گرگان است که برای هر شب ماندن در آنها از ۱۰۹ هزار باید بدهید.

نوشته جنگل های هیرکانی کجا قرار گرفته اند؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

عمارت شاپوری؛ صرف شام در قرن پیش

تنوع گیاهی، درهم‌آمیختگی رنگ‌ها، بوها، صدای پرنده‌ها، در کنار معماری بناها، در باغ‌های شیراز فضایی به وجود آورده که زمان در آنها به نحو دیگری سپری می‌شود، انگار که با بودن در آنها در دنیای دیگری هستیم و عمارت شاپوری یکی از جدیدترین این باغ‌هاست.

در خیابان انوری شیراز و روبروی خیابان اهلی می‌رسیم به باغ شاپوری شیراز. ۸۷ پیش، عبدالصاحب شاپوری، یکی از تجار بزرگ شیراز بنا به رسم زمانه خواست که باغ و خانه بزرگی داشته باشد. بنابراین در سال ۱۳۱۰، یعنی شش سال بعد از تاج‌گذاری شاه اول پهلوی، ابولقاسم مهندسی، معمار معروف شیراز را مامور ساخت بنا کرد.

باغ شاپوری

ساخت عمارت شاپوری تا سال ۱۳۱۵ طول کشید و خیلی زیاد از بناهای غربی در ساخت آن تقلید شد. اما با این وجود این بنا خالی از عناصر معماری و باغ ایرانی هم نیست. تزئینات و حوض و درختکاری ها همگی ما را به یاد حال و هوای باغ های اصیل ایرانی می اندازد.

باغ شاپوری به نسبت باغ‌های اصلی و معروف شیراز مساحت کمی دارد . از آنهمه بزرگی باغ‌هایی مثل ارم و نارنجستان در اینجا خبری نیست و شاید اصطلاح باغچه برای توصیفش مناسبت‌تر باشد. اینجا مثل باغ‌هایی مثل ارم و  باغ دلگشا فضای فراخی برای گشت‌وگذار و حتی صندلی و نیمکت برای نشستن و وقت‌گذراندن ندارد. ولی عوضش دنج و دلباز است و جایی‌ست مناسب قرارهای کاری، دوستانه، یا عاشقانه.

از اواخر دهه هفتاد سازمان میراث فرهنگی باغ و عمارت دو طبقه شاپوری را از خانواد شاپوری خرید و حالا سال‌هاست که این مکان هم باغی‌ست برای گشت و گذار و هم جایی که می‌توان در رستورانش غذا خورد.

و حتما غذا خوردن در کنار شیشه‌های رنگی و آینه‌کاری و توی باغی پر از درختان افرا، سرو، چنار، نخل، انار و نارنج و انجیر به آدم خیلی می‌چسبد. فقط اینکه از قبل بهتر است برای صرف غذا در اینجا میز رزرو کنید.

بعد از صرف غذا هم می‌توان به طبقه پایین آمد و پشت میزهایی که بسته به شرایط جوی تا کنار حوضِ پنچ‌پر روبروی عمارت جلو آمده، چای یا قهوه‌ای خورد و خستگی‌ها را از تن بیرون کرد.

مسیر دسترسی

باغ شاپوری شیراز

باغ شاپوری در مرکز شیراز و در تقاطع خیابان قدیمی انوری و اهلی واقع شده است. این عمارت با پای پیاده تا ارگ کریم‌خانی تنها ۱۵ دقیقه فاصله دارد و برای رسیدن به حافظیه و سعدیه کافی است به ترتیب ۱۵ و ۲۰ دقیقه رانندگی کنید.

نزدیک‌ترین ایستگاه مترو به منزل شاپوری نیز ایستگاه متروی زندیه است که هفت هشت دقیقه تا آن باید پیاده‌روی کرد. مشکل عمده دسترسی به خانه شاپوری جای پارک است که برای رفع این مشکل می‌توان به پارکینگ طبقاتی در ابتدای خیابان اهلی و یا پارکینگ مرکز خرید مهستان در حوالی منزل شاپوری در خیابان انوری مراجعه کرد.

عمارت شاپوری شیراز موازی خیابان زندیه قرار گرفته و می‌توان بازدید را از مسجد نصیرالملک شروع کرد، در بازار گشتی زد و بعد به دیدار  اینجا آمد.

ساعت بازدید از این باغ از ساعت ۹ صبح تا ۲۲ شب است. 

بیشتر بخوانید: همه چیز درباره باغ جهان نما، بهشت کوچک شیراز

رستوران باغ شاپوری

شیراز شهری نیست که بخواهیم سفر به آن را سرسری و با عجله برگزار کنیم. باید بتوانیم خوب در شهر بگردیم و از این نظر تعطیلات رسمی و چندروزه تقویم به هیچ‌وجه زمان مناسبی برای سفر به این شهر نیست. در عوض اواسط اسفند، اواخر فروردین، اوایل اردیبهشت، و اوایل پاییز فصول مناسبی برای اقامت در شیراز اند، وقت‌هایی که شهر شلوغ و سرسام آور نیست.

نوشته عمارت شاپوری؛ صرف شام در قرن پیش اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

باغ موزه هنر ایرانی کجاست؟

تهران، شهر موزه‌هاست، اما موزه‌هایش چندان بازدیدکننده‌ای ندارد، مگر مناسبتی در پیش باشد یا کارهای ارزشمندی در موزه‌ای به نمایش در بیاید، مثل موزه هنرهای معاصر. تهرانی‌ها با موزه‌ها چندان میانه خوبی ندارند و به جاهای سرسبز علاقه شان بیشتر است، از این روست که چند سالی‌ست که باغ‌موزه‌ها طرفدار پیدا کرده‌اند، جاهایی مثل باغ موزه مقدم یا باغ موزه هنر ایرانی.

توی بازار تجریش گشته‌اید و از آنهمه بو و رنگ به وجد آمده‌اید و بعد گشت و گذارتان چی کم دارد؟ راه رفتن توی یکی از قشنگ‌ترین و پردارو درخت‌ترین محله‌های تهران، یعنی خیابان مقصودبیک. خیابان دربندی یا مقصودبیک را که بالا بروید هم حال و هوایتان عوض می‌شود، هم صدای پرنده‌ها و جوی آب را می‌توانید بشنوید و هم از دیدن خانه‌های قدیمی خیابان که هنوز پابرجا‌اند و به برج تبدیل نشده‌اند، کیف کنید و بعد برسید به باغ موزه هنر ایرانی.

محوطه باغ موزه هنر ایرانی

باغ موزه هنر ایرانی در همان کوچه‌ای واقع شده که خانه دکتر حسابی هم هست. تاریخ ساخت باغ به سال  ۱۳۱۰ و دوره رضا خان برمی‌گردد. در آن زمان باغ به شکل امروزی‌اش هنوز نبود. خبری از حوضچه‌ها و آب‌راه‌ها نبود و باغی شخصی بود متعلق به همسر یکی از فرمانده هان ارتش در زمان شاه. باغ، سال‌ها متروک بود تا اینکه در سال ۱۳۸۴ بازسازی‌اش شروع شد و در سال ۱۳۸۶ درهایش را به روی عموم باز کردند.

ماکت‌هایی را که فرح دیبا در نیمه اول دهه چهل به مجسمه‌سازان خارجی سفارش داده بود، حالا سالهاست که میتوان در این باغ موزه دید. ماکت‌هایی از جاهای تاریخی ایران که طرح و تصویرش در نیمه دوم دهه چهل در قالب قطعات جدا از ایتالیا به ایران آمد تا آماده نمایش در جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شوند.

جذابیت اصلی باغ موزه هنر ایرانی هم به همین مجسمه‌ها و ماکت‌هاست، انقدر که وقتی کنارشان می‌ایستید انگار در کنار نمونه اصلی ایستاده اید. ماکت‌هایی از گنبد قابوس، هشت بهشت، عمارت چهل ستون، عمارت شمس العماره، پل تاریخی سی و سه پل، کاروانسرای مهیار، باغ فین کاشان، نقش رستم، برج آزادی تهران، برج میلاد تهران، مجموعه جهانی قره کلیسا و مقبره دانیال نبی. علاوه بر این ماکت ها، مجسمه های دوره اول سمپوزیوم مجسمه سازی تهران هم به اینجا منتقل شده، کارهایی حجمی روی تنه درخت از کسانی مثل شجاع الدین شهابی، جمشید مرادیان، حمیدرضا حکیمی، کامبیز صبری، کامران شریف و کامبیز شریف.

ماکت های باغ موزه هنر ایرانی

بعضی وقت‌ها در محوطه باغ موزه نمایش عکس یا کارگاه مجسمه سازی یا سفال و نقاشی هم برگزار می‌شود و حال و هوایش را عوض می‌کند.

باغ موزه هنر ایرانی، کافه و رستوران هم دارد و نم بارانی هم که زده باشد مثل هر چیزی قشنگی اینجا را هم چند برابر می‌کند.

برای رفتن به این باغ موزه هم می‌شود با مترو رفت و در ایستگاه میدان تجریش پیاده شد و هم میتوان با اتوبوس‌های بی آر تی رفت.  اگر پیاده هم می‌روید از خیابان فرشته( شهید فیاضی) وارد خیابان بوسنی و هرزه گوین شوید و مستقیم راه را ادامه بدهید تا به باغ موزه برسید.

همه روزهای هفته از ساعت ۹ صبح تا ۲۱ و ۳۰ دقیقه می‌توان از باغ موزه هنر ایرانی دیدن کرد.

نوشته باغ موزه هنر ایرانی کجاست؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

درباره بازار مظفریه تبریز چه می دانید؟

اگر گذرتان به تبریز افتاده باشد، حتما به بازار قدیم آن سر زده‌اید. میان آن همه دالان و راسته، بازار مظفریه از بقیه معروف‌تر است. این تیمچه را به فرش‌هایش می‌شناسند، اما اگر خریدار هم نباشید، تماشای فرش‌ها هم می‌تواند کافی باشد.

بازار مظفریه کجاست؟

تیمچه مظفریه

 

یک بخش مهم و جذاب بازار بزرگ تبریز و حتی بازار شهرهای دیگر، تیمچه مظفریه است که در آن فرش خرید و فروش می‌شود. جالب‌ترین ویژگی بازار مظفریه این است که هیچ فرش ماشینی در آن پیدا نمی‌کنید. توافق نانوشته‌ای وجود دارد که فقط محصولات دست‌بافت به این بازار راه پیدا کند.

اگر بخواهید بروید بازار تبریز بهتر است ساعت ده یازده صبح دست به کار شوید که بازاری‌ها کرکره‌ها را بالا داده‌اند و همه مغازه‌ها باز است.  همانطور که دارید در پیچ و خم‌های بازار می‌چرخید صدای خوردن دفه به دار قالی هم به گوشتان می‌خورد و برخی هم فرش‌ها را روی زمین و وسط بازار پهن کرده‌اند و مشغول رفوی آن هستند؛ از زیبایی‌های اینجا.

منظره‌ آجرهایی که روی هم چیده شده، سقف‌های بلند، حجره‌هایی که شباهتی به بازارهای امروزی ندارند، همگی حالتان را خوب می کند.

بیشتر فرش‌هایی که در روستاهای آذربایجان شرقی و شهرهای اطراف تبریز بافته می‌شوند، برای فروش به تیمچه می‌آیند، فرش‌هایی که بیشترشان ابریشم خالص‌اند.

تبریز را باید پایتخت تابلوفرش ایران دانست. تنوع تابلو فرش‌ها در اینجا خیلی زیاد است، به طوریکه حتی فرش‌بافان طرح چارلی چاپلین و لورل هاردی را هم روی تابلو فرش زده‌اند.

در ورودی بازار می‌توانید چند دقیقه بنشینید و چای تازه دم بنوشید. این‌جا به قیزبستنی بازار و تلیسچی بازار راه دارد.

تیمچه مظفریه، در دوره‌ قاجار ساخته شده. ولیعهد آن دوره مظفرالدین میرزا بود. قدیم‌ها رسم بود اگر ولیعهد از چیزی خوشش می‌آمد، آن‌را به او پیشکش می‌کردند. حالا بشنوید از حاج شیخ جعفر قزوینی که این تیمچه را بنا کرده بود.

وقتی مظفرالدین میرزا به آن‌جا سر زد و حسابی بنا را پسندید، حاج قزوینی نام تیمچه را مظفریه گذاشت. به این ترتیب هم ساختمان را برای خودش نگه داشت و هم ولیعهد را راضی کرد.

از قدیم این‌گونه بوده که مراسم عزاداری امام حسین (ع) در بازار برگزار می‌شده. تیمچه از هشتم تا دوازدهم تعطیل است. اگر حجره‌، بازی هم پیدا کنید، احتمالا در آن نذری می‌پزند. کسی چیزی خرید و فروش نمی‌کند و پرچم‌های سیاه همه جای بازار دیده می‌شوند. همه دسته‌های عزاداری به این تیمچه هم سر می‌زنند و در مراسم آن شرکت می‌کنند.

این تیمچه دو طبقه است و هر طبقه‌اش ۲۶ حجره دارد. بیشتر حجره‌های طبقه همکف فرش می‌فروشند و کار رفوگری و طراحی را به حجره‌های طبقه‌ بالا سپرده‌اند.

خیلی‌ها برای فرش دست‌بافت ارزش زیادی قائلند و حق هم دارند، فرش دستباف زمین تا آسمان با فرش ماشینی فرق می‌کند و حال و هوای خانه را عوض می‌کند و وقتی بهش نگاه می‌کنی حالت خوب می‌شود.

مظفریه

قیمت فرش به نوع الیاف آن بستگی دارد و هرچه ابریشم‌‍اش بیشتر باشد، ارزشش هم بالاتر است. الیاف قالی تبریز با مواد گیاهی رنگرزی می‌شود و کیفیتش هم ثابت شده است.

قیمت فرش و تابلو فرش به اندازه‌ و به رج‌شمارش بستگی دارد که بازاری‌ها به آن ریزقالی می‌گویند. هر چه ریزقالی بیشتر باشد، قیمت بالاتر می‌رود. تعداد معمول ریزقالی ۵۰ تا ۶۰ است. یعنی در هر هفت سانتی‌متر، ۵۰ تا ۶۰ گره بافته شده.

جاذبه‌های نزدیک

خانه مشروطه تبریز

اگر تا بازار تبریز رفته‌اید، حیف است به بقیه‌ تیمچه‌ها و راسته‌ها سر نزنید. خرید هم که نداشته باشید، راه رفتن در بازار، نگاه کردن به طراحی قشنگ سقف‌ها، درهای قدیمی حجره‌ها در کنار مغازه‌های رنگارنگ، لطف خودش را دارد. شاید وسوسه شدید کمی ادویه و چند متر پارچه هم بخرید، کسی چه می‌داند.

سمت راست مظفریه، مسجد جامع قرار گرفته که اگر تو بروید، از معماری و حال و هوایش لذت خواهید برد.

اگر قدم‌زنان راه بیفتید از بازار تا موزه مشروطه حدود۸ دقیقه راه است. این موزه در راسته کوچه یا خیابان مطهری و روبروی مسجد جامع قرار گرفته. یادتان نرود که دوشنبه‌ها موزه تعطیل است. موزه مشروطه در بنای تاریخی خیلی قشنگی قرار گرفته که دیدنش واقعا حس خوبی دارد. قیمت بازدید از موزه ۳ هزار تومان در سال ۱۳۹۷ است.

تا موزه شهریار هم حدود ۱۰ دقیقه با ماشین راه است.

مسیر دسترسی

بازار در مرکز شهر و خیابان جمهوری قرار دارد و دسترسی به آن خیلی راحت است. با تاکسی یا اتوبوس می‌توانید تا نزدیکی بازار بروید.

بی‌آرتی سریع‌ترین راه است. همچنین اتوبوس‌هایی که از ایستگاه ائل گولی به میدان شهدا می‌روند، نزدیک بازار ایستگاه دارند.

ماشین شخصی را توصیه نمی‌کنیم، ولی اگر ماشین خودتان را ترجیح می‌دهید، به پارکینگ‌های آن حوالی بروید، مثل پارکینگی که زیر پاساژ شمس تبریزی قرار گرفته. از پارکینگ که بیرون بیایید، از پل عابر رد می‌شوید و با حدود ۶ دقیقه پیاده‌روی در خیابان جمهوری به بازار می‌رسید.

اگر بخواهید با تاکسی برگردید، تاکسی‌های خطی آبرسان در راسته کوچه و کنار بانک ملی منتظر مسافر هستند. به سمت میدان ساعت هم تاکسی در رفت‌وآمد است.

نوشته درباره بازار مظفریه تبریز چه می دانید؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.