جاهای دیدنی میبد یزد کجاست؟

میبد به شهر سفال و زیلو معروف است. شهری که کوچه به کوچه‌اش با بناهای خشتی و سردرها و گنبدهای آجری تزیین شده. اگر چند روز در شهر بمانیم، کم‌کم چشم‌مان به رنگ گلی ساختمان‌ها هم عادت می‌کند. پس خودمان را برای سفر به این شهر هفت‌هزارساله آماده کنیم و سری به جاهای دیدنی میبد یزد بزنیم.

میبد کجاست؟

میبد، در شمال یزد قرار گرفته و از شرق و شمال به اردکان و از جنوب و غرب هم به شهرستان صدوق می‌رسد. اگر از تهران به سمت میبد حرکت کنیم، بدون توقف، ۶ ساعت بعد می‌رسیم. البته مسیر بیابانی ما را مجبور می‌کند تا حداقل یک بار هم که شده، بین‌راه و نزدیک کاشان کنار بزنیم و نفسی تازه کنیم.

قطارهای تهران به کرمان و بندرعباس هم در این شهر توقف می‌کنند. از قم، کاشان، اصفهان و کرمان هم راه ریلی وجود دارد.

اگر با اتوبوس به سمت میبد حرکت کنیم باید در ترمینال شهر در بلوار مدرس پیاده شویم. اتوبوس‌های تهران به میبد هم از میدان آزادی حرکت می‌کنند.

برای سفر هوایی هم باید ابتدا از هر شهری که هستیم به یزد برویم و بعد فاصله ۵۶ کیلومتری تا میبد را با تاکسی‌های فرودگاه شهید صدوقی طی کنیم.

بیشتر بخوانید: اردکان یزد و جاهای دیدنی این شهر

جاهای دیدنی میبد با آدرس و عکس

بیشتری‌ها وقتی وارد میبد می‌شوند، اول از همه جاهای تاریخی‌اش را می‌بینند. قلعه‌های شهر مهم‌ترین این جاها هستند. قدری که در شهر راه برویم، متوجه تفاوت معماری خانه‌ها می‌شویم.

نارین قلعه

نارین قلعه

نارین قلعه، بنایی خشتی در میدان شهرداری شهر است که به آن کهن‌دژ و یا دژ دالان هم می‌گویند. این قلعه روی یک تپه بلدی قرار گرفته که از آن تمام شهر معلوم است. قلعه شکل یک بیضی‌ست و داخلش اتاق‌های تو در تو، راه‌های زیرزمینی، مسجد، حمام، بازار و گذرگاه هم ساخته شده که قدیم‌ها به آن مردم‌نشین می‌گفتند. روی دیوارهای قلعه سوراخ‌هایی است که وظیفه تامین نور داخل را برعهده دارند.

آدرس: خیابان امام

کاروانسرا و چارپارخانه شاه‌عباسی

چاپارخانه شاه عباسی

اینجا، ایوانی آجری با چهار بادگیر دارد و بادگیرها هوا را کمی خنک‌تر می‌کنند. دورتادور این کاروانسرا چند حجره قرار گرفته و وسط آن یک حوضخانه هشت ضلعی دیده می‌شود. وقتی داخل کاروانسرا برویم، متوجه تفاوت وسایل سرمایشی و گرمایشی دوره صفویه هم می‌شویم.

دیدن کاروانسرا در یک ساعت تمام نمی‌شود، چون نزدیکش بنایی شبیه به دژ قرار گرفته که در زمان‌های قدیم از آن به عنوان چارپارخانه استفاده می‌کردند. تعدادی اسب تازه نفس در آن تیمار می‌شدند تا بسته‌های پستی را سریع‌تر به مقصد برسانند.

در ضلع شرقی این کاروانسرا موزه زیلو، تنها موزه زیلو ایران را می‌بینیم. همین‌جا هم به‌مان به صورت زنده بافت زیلو را یاد می‌دهند.

آدرس: بلوار قاضی میرحسین

کبوترخانه

برج کبوترخانه

در دوره قاجار برای جلوگیری از ورود پرنده‌های وحشی، قلعه‌ای شش‌ضلعی ساخته شد که در لانه‌های داخل برج آن، چهار هزار کبوتر زندگی‌می‌کردند. جذابیت این کبوترخانه بیشتر به فضای داخلی‌اش است. لانه‌های کوچکی در ستون‌های اینجا ساخته بودند و هر پرنده داخل یکی از آنها جا می‌گرفت.

آدرس: فرمانداری میبد

یخچال خشتی میبد

یخچال-میبد

 

نصف روزمان  را برای دیدن این یخچال باید کنار بگذاریم. داخل این یخچال یک گودال شش متری است که در دوره صفویه در آن یخ جمع می‌کردند و رویش را با کاه می‌پوشاندند تا در تابستان از این یخ‌ها استفاده کنند.

آدرس: بلوار قاضی میرحسین

موزه سفال

موزه سفال

در همین بلوار قاضی، یکی دیگر از جاهای دیدنی میبد یزد، قرار گرفته. در موزه سفال، یکی از قدیمی‌ترین سفال‌ها مربوط به دوره مادها نگهداری می‌شود. این موزه در آب‌انبار حاج علی قرار گرفته و صدها ظرف سفالی در آن به نمایش درآمده است. خود آب‌انبار هم ارزش تاریخی دارد و قدمتش به دوره قاجاریه می‌رسد.

آدرس: بلوار قاضی میرحسین، خیابان شهید جعفری نژاد

زیارتگاه چک‌چک

زیارتگاه چک چک

چک‌چک، اسم زیارتگاه زرتشتی‌ها در میبد یزد است. نزدیک این زیارتگاه صخره‌ای وجود دارد که به خاطر چکیده شدن آب از آن اسمش را چک‌چک گذاشته‌اند و زیارتگاه مقدسی محسوب می‌شود. بهترین زمان برای رفتن به چک‌چک، ۱۶ مهرماه آغاز شروع جشن مهرگان است. البته برای دیدن اینجا باید کمی پله‌نوردی هم کنیم. موقع ورود و  بعد از در آوردن کفش‌ها،  روی زمین ظرف‌هایی برای جمع‌ کردن چکه‌های آب می‌بینیم. تعدادی اتاق در نزدیکی این زیارتگاه برای اقامت مسافران هم ساخته شده که از آن بیشتر در جشن مهرگان و پذیرایی از هزاران مسافر زرتشتی استفاده می‌شود.

آدرس: ۳۰ کیلومتری اردکان

قلعه بارجین

قلعه بارجین

در لیست جاهای دیدنی میبد با آدرس و عکس می‌رسیم به قلعه بارجین. وسط این قلعه که بایستیم و چشم‌هایمان را که ببندیم، مردم روستا را می‌بینیم که از ترس حمله قبلیه‌های اطراف در قلعه بارجین پناه گرفته‌اند. ارباب و نزدیکانش هم در اتاقی مشرف به حیاط نشسته و منتظر به پایان رسیدن جنگ هستند. این کاربری قلعه بارجین بوده که به دست اربابان زرتشتی، در صدها سال قبل ساخته شده.

آدرس: قلعه بارجین در یکی از آبادی‌های حوزه شرقی میبد و به همین اسم واقع شده.

بیشتر بخوانید: جاهای دیدنی یزد با عکس

بهترین فصل سفر

مسافریان زیادی در زمان عاشورا به میبد می‌روند که روضه‌خوانی‌ها و عزاداری‌های مردم محلی را ببینند. تعزیه، یکی از جدی‌ترین نمایش‌های مردم میبد در عاشورا است. علاوه بر آن، میبدی‌ها، مراسمی به اسم شاه‌حسن، شاه حسین برگزار می‌کنند که از دو روز قبل از محرم شروع می‌شود. در این مراسم فاصله مهدیه میبد تا یکی از امامزاده‌های شهر را آب و جارو می‌کنند  و همه مردم شهر به شکل یک دایره کمرهای هم راه گرفته‌ و شاه‌ حسن و شاه حسین می‌گویند.

یکی دیگر از مراسم‌ها در حسینه روستای رکن‌آباد برگزار می‌شود که سنگ‌زنی و یا جغحغه زنی به آن می‌گویند. در آن برای امام حسین (ع) شعر می‌خوانند و با دو سنگ به هم می‌زنند.

میبد هم مثل یزد، منطقه‌ای خشک و کویری‌ست. برای همین اگر به عاشورای میبد نرسیدیم بهتر است یک ماه سرد را انتخاب کنیم یا در بهار به این شهر برویم.

سوغاتی چی بخریم؟

سفال میبد

بازار میبد مکان مناسبی برای خرید سوغاتی است. کاشی و سفال با طرح‌های مختلفی در این بازار پیدا می‌شود. سفال‌ها و زیلوهایی که در میبد فروخته می‌شود طرح‌های متفاوتی با استان‌های دیگر ایران دارد. در ضمن می‌توانیم قطاب، پشمک و باقلوا هم از این شهر بخریم. بازار میبد در بلوار بسیج واقع شده.

نوشته جاهای دیدنی میبد یزد کجاست؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

ژیوار؛ قلب باغ‌های انار

در ایران روستاهای زیبای زیادی وجود دارد و یکی از آنها ژیوار است. جایی شبیه به ماسوله که طبیعتش با داشتن کوه و دره و انبوه درخت‌ها چشم‌نواز است و تا چشم کار می‌کند در آن باغ انار می‌بینیم.

ژیوار کردستان کجاست؟

روستای ژیوار

روستای ژیوار در حوالی اورامان تخت کردستان قرار گرفته، جایی در نزدیکی سرو‌آباد که شمالش به روستاهای بلبر و سلین می‌رسد. از دلش رودخانه سیروان جاریست و جنوبش کوه‌های کوسالان قرار گرفته. این روستا در دامنه‌ دره ساخته شده و سومین روستای تمیز کشور است. ارتفاع این منطقه از سطح دریا ۱۰۷۰ متر است.

فاصله اینجا تا سروآباد ۸۷ کیلومتر و تا سنندج ۱۸۵ کیلومتر است. از تهران هم حدود ۹ ساعت راه در  پیش داریم. اتوبان ساوه – همدان را که پشت سر بگذاریم، به سنندج می‌رسیم. بعد، جاده سنندج – مریوان را باید ادامه بدهیم و از خروجی پاوه بپیچیم و همین جاده را تا دیدن خروجی اورامان ادامه بدهیم. مسیر رسیدن به روستا خاکی و کوهستانی‌ست.

پرواز تهران به سنندج یک ساعت طول می‌کشد. از ترمینال غرب و بیهقی هم می‌توانیم اتوبوس سوار شویم.

چرا باید اینجا را ببینیم؟

باغ های انار ژیوار کردستان

اگر دل‌مان بخواهد جایی برویم که آسمانش خیلی آبی باشد، هوایش خوش‌بو و طبیعتش بکر و جذاب، ژیوار کردستان، یکی از بهترین جاهاست.اینجا بکر مانده، چون مسیرش شیب‌دار و کمی پیچ در پیچ است. همین هم باعث شده که روستا سبک و بافت سنتی و قدیمی خودش را حفظ کند.

ژیوار به زبان کردی یعنی زنده و در زیر بافت قدیمی آن، زندگی درجریان است. خانه‌های روستا مثل خانه‌های هورامان و ماسوله است، یعنی خانه‌ها شکل شیب کوه را به خودشان گرفته‌اند و حیاط هر خانه، پشت بام خانه دیگری‌ست.

آن خانه‌ها در کنار رودخانه خروشان تصویری مثل تابلوهای نقاشی را ایجاد می‌کند. رودخانه سیروان در این منطقه جاری‌ست و از ژیوار هم می‌گذرد.

در اینجا درخت‌هایی مثل کیکم، ارژن، گویج و گیاهان دارویی مثل شیرین‌بیان، شاتره، گل‌گاوزبان، ختمی، رازیانه و گون می‌روید، اما چیزی که اسم روستا را سر زبان می‌اندازد، درخت‌های انارش است. انارهای سرخ روی درخت‌ها مثل این است که درخت‌ها را چراغانی کرده باشند. کار خیلی از اهالی روستا، کشت و برداشت انار است و به همین دلیل هم سروآباد، قطب اول تولید انار کشور است. انگور، توت، گردو و انجیر را هم باید به انار اضافه کنیم.

انارهای ژیوار

کسی از ژیوار کردستان دست خالی برنمی‌گردد. این منطقه‌ ییلاقی جای عالی‌ای برای چرای دام است و به همین دلیل هم لبنیات این منطقه در کنار محصولات باغی‌اش حرف اول را می‌زند.

گیوه و لباس سنتی کردستان مثل فرنجی و چخورانک، جوراب و جاجیم صنایع دستی این منطقه‌اند که مردم با دست می‌بافند و به خاطر همه این چیزها، ژیوار با همه زیبایی‌‌هایش در فهرست آثار ملی جا گرفته.

بهترین فصل سفر

از اردیبهشت تا اوایل خرداد وقت خوبی‌ست که به کردستان سفر کنیم. بعد، هوا گرم می‌شود و گرما اذیت می‌کند. از اواسط شهریور تا پایان آبان، دوباره موسم سفر به این منطقه از راه می‌رسد.

جاذبه‌های نزدیک

روستای اورامان

اورامان تخت: ژیوار یکی از روستاهای اطراف اورامان‌تخت است. اورامان یا هورامان به هزار ماسوله معروف شده و خیلی دیدنی‌ست. هم طبیعتش بکر و قشنگ است و هم مردم خونگرمی دارد. این روستا در نزدیکی مریوان واقع شده.

پارک آبیدر سنندج: در راه برگشت در سنندج  می‌توانیم به چند جای دیدنی در این شهر سر بزنیم. برای مثال پارک آبیدر که بین مردم شهر خیلی محبوب است، یک عالمه درخت و چشمه طبیعی دارد و همه شهر زیر پایمان است.

عمارت وکیل: به جز طبیعت قشنگ این منطقه، خانه‌های قدیمی زیادی در این شهر پیدا می‌کنیم، مثل عمارت وکیل که احتمالا دوره زندیه ساخته شده و در خیابان کشاورز قرار گرفته. این مجموعه خیلی زیباست و در کنار خانه کرد یا عمارت آصف وزیری، در خیابان شاپور(خیابان امام)، از جاهای پرطرفدار سنندج است.

عمارت کرد

کجا اقامت کنیم؟

جز خانه‌های روستا، هتل سنگی اورامان نزدیک‌ترین اقامت‌گاهی‌ست که پیدا می‌کنیم. برای رزرو هر شب اقامت در هتل اورامان ۲۰۰ هزار تومان باید بپردازیم.

اگر بخواهیم سری هم به دیدنی‌ های سنندج بزنیم، خوب است نگاهی به لیست هتل ‌های سنندج بیاندازیم. کمترین قیمت رزرو هتل ۱۹۵ هزار تومان است. این قیمت‌ها مربوط به آبان ۱۳۹۷ است.

عکس‌ها: خبرگزاری ایرنا

نوشته ژیوار؛ قلب باغ‌های انار اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

کلیسای سنت استپانوس کجاست؟

در جلفا و نزدیک رودخانه ارس، کلیسایی قدیمی قرار گرفته که گذشت زمان، تغییری در ظاهرش به وجود نیاورده و هنوز هم پابرجا و تماشایی‎ست، کلیسایی به اسم کلیسای سنت استپانوس یا استپانوس مقدس.

کلیسای سنت استپانوس کجاست؟

مسیر دسترسی به کلیسای استپانوس مقدس

یکی از دیدنی‌های آذربایجان شرقی به مرکزیت تبریز، همین کلیسای قشنگی‌ستکه نزدیک جلفا واقع شده. کلیسا در دامنه ماغارد ساخته و در کتاب‌های ارمنی به اسم دیر ماغارد از آن یاد شده، در جایی بین کوه‌ و در منطقه‌ای مرزی بین جلفا و جمهوری آذربایجان. از اینجا تا رودخانه‌ ارس راهی نیست و برای رسیدن به آن از کنار رودخانه باید بگذریم.

فاصله این کلیسا تا ارس، ۳ کیلومتر است و از جلفا ۱۷ کیلومتر تا اینجا راه است. اگر با ماشین شخصی سفر کنیم، از اتوبان قزوین و زنجان به تبریز می‌رسیم. از تهران تا تبریز ۶۲۶ کیلومتر است و از تبریز تا جلفا کمتر از ۲ساعت راه است. در جاده جلفا، تابلوی راهنمای کلیسا را می‌بینیم.

محوطه ای از خارج کلیسای جلفا

با خرید بلیط هواپیما یا اتوبوس هم می‌توانیم به تبریز برسیم و از آنجا راهی جلفا بشویم. قطارهای تهران- جلفا گزینه‌ بعدی هستند.

از جلفا تا کلیسا کمتر از نیم ساعت راه است و از پارکینگ با حدود ۳۰۰ متر پیاده‌روی به ورودی عمارت می‌رسیم.  این مسیر سربالایی‌ست و رفتن به آن برای آنهایی که مشکل حرکتی یا قلبی دارند، ممکن است راحت نباشد.

چرا باید اینجا را ببینیم؟

نمایی از کلیسای استپانوس مقدس

مسیری که از جلفا ما را به کلیسا می‌رساند، از کنار رود ارس می‌گذرد و خیلی چشم‌نواز است. کلیسا در دره سرسبز و باصفایی قرار گرفته که پر از درخت‌های تنومند است و به اول ورودی که برسیم، بنا با زیبایی و حکاکی‌های ظریفش ما را متوجه می‌کند که با هنری باشکوه روبه‌رو هستیم.  نقش برجسته‌ها، حکاکی‌ها و نقاشی‌های روی دیوارها و سقف‌ها، ارزش کلیسای سنت استپانوس جلفا را بیشتر به ما یاد‌‌آوری می‌کنند.

نمایی از کلیسای سنت استپانوس

کلیسای سنت استفان را اسقف اعظم اهل جلفا در سال ۱۶۴۳ میلادی برپا کرد. در سال ۱۶۵۵ این بنا ساخته شده بود، اما مدتی بعد یعنی در ۱۶۸۰ باز هم بخش‌هایی به آن اضافه کردند و در طی سالیان متمادی مرمتش را در دستور کار قرار دادند. حالا چند سالی‌ست که اینجا گذشته از ثبت ملی، ثبت جهانی هم شده.

درواقع کلیسا به شاخه مسیحیان گریگوری تعلق دارد و بعد از قره‌کلیسا، دومین کلیسای مهم ارامنه به‌حساب می‌آید. ارامنه در ۱۴ مرداد که روز شهادت یکی از حواریون حضرت مسیح (ع)، تاتائوس است، از شهرها و کشورهای مختلف در اینجا جمع می‌شوند.

چرا اسمش سنت استپانوس است؟

داخل کلیسای سنت استپانوس

در جاهای دیگر دنیا هم کلیسای سنت استپانوس یا استفان وجود دارد. استپانوس مقدس یکی از مبلغان مسیحیت است که حورایون مراسم تحلیفش را انجام دادند و اولین شهید مسیحی‌ست که یهودیان سنگسارش کردند.

معماری هنرمندانه این بنا یکی از دلایل جذابیتش است. معماری، تزیین داخل بنا و مصالحی که در ساختش به کار رفته، مشابه سبک قرن دهم تا دوازدهم میلادی و ترکیبی‌ست از سبک‌های اشکانی، رومی و اوراتو. بعدها با ساخته شدن چند کلیسای دیگر با این سبک و سیاق، این سبک به سبک معماری ارمنی مشهور شد.

برج کلیسای سنت استپانوس مقدس

حصار سنگی دور ساختمان، شبیه دژهای دوره ساسانی‌ست و چند برج نگهبانی هم دارد. در دروازه حصار، یک در چوبی آهن‌کوب می‌بینیم که روی پایه‌هایش نقش برجسته‌های هنرمندانه‌ای از حضرت مریم و کودکی عیسی مسیح کار شده. یک عالمه از این نقش برجسته‌ها، سنگ‌تراشی و حجاری در بیرون و جاهای دیگر بنا هم هست که زیبایی این بنای صورتی و قرمز و سفید را دوچندان کرده.

کلیسا سه ساختمان اصلی دارد؛ نمازخانه اصلی، برج ناقوس و اجاق دانیال. یکی از جاهای زیبای این ساختمان، گنبد ۱۶ ضلعی‌اش است که خیلی هنرمندانه طراحی شده. پیش از این‌که وارد نمازخانه اصلی بشویم، در منبت‌کاری شده‌ای جلوی‌‌مان قرار می‌گیرد که در دوره قاجار ساخته شده. بالای در کتیبه‌ای وجود دارد که متنش نشان می‌دهد این در را، عباس‌ میرزا خریداری و به کلیسا وقف کرده.

نمای بیرونی کلیسای سنت استپانوس

نمازخانه را به‌شکل صلیب طراحی کرده‌اند و محراب مرمرین آن حدود یک متر بلندی دارد. اما در اینجا باید کمی سرمان را بالا بگیریم تا زیبایی اصلی‌اش را روی سقف محراب و دیوارهایش ببینیم.

در جنوب ساختمان ایوان دوطبقه‌ای می‌بینیم که بالای آن برج ناقوس قرار گرفته، گنبدی هرمی و هشت ضلعی که در زمان عباس‌میرزا مرمت شده. در صحن برج چند قبر وجود دارد که افراد سرشناسی از ارامنه در آنها به خاک سپرده شده‌اند. این کلیسا، برخلاف کلیساهای دیگر ناقوس ندارد. کارشناسان ایتالیایی، ناقوس اینجا را برای مرمت بردند، اما برج برای همیشه خالی ماند و دیگر ناقوس را برنگرداندند.

کلیسای استپانوس مقدس

یکی دیگر از بخش‌های اصلی ساختمان، ناقوس دانیال است که خودش چند قسمت دارد، مثل تالار اجتماعات و محل غسل تعمید. این تالار به دیوار شمالی کلیسا متصل است. اسم این ساختمان از دانیال قدیس گرفته شده. به اجاق دانیال، نمازخانه حضرت پولوس هم می‌گویند.

دیری کنار کلیسا می‌بینیم که عمری ۹۰۰ ساله دارد. طبقه بالای این ساختمان برای استراحت زائران و مسافران بوده، طبقه پایینش هم اصطبل قرار داشته.

در سال ۱۳۸۴ بود که موقع مرمت بنا چند استخوان، چند تکه پارچه، تکه‌های موم، گِل اخرا و کندر پیدا کردند و بنا به گفته اسقف اعظم و خلیفه ارامنه تهران، این استخوان‌ها احتمالا به حضرت یحیی تعلق داشته‌.

قیمت بلیط و ساعت بازدید

قبل از ورود به ساختمان، از گیشه روبروی بنا، بلیط می‌خریم. قیمت بلیت ورودی ۲۵۰۰ تومان است. از فروشگاه کلیسا هم می‌توانیم یادگاری بخریم.

ساعت بازدید از این کلیسا از ۸ صبح تا ۵ عصر است.

بهترین زمان سفر

اردیبهشت تا اول پاییز بهترین زمان سفر به جلفاست.

جاذبه‌های نزدیک

کاروانسرای خواجه نظر: وقتی از جلفا خارج می‌شویم و از جاده کنار ارس حرکت می‌کنیم، در کیلومتر ۵ جاده جلفا کاروانسرای خواجه نظر را پیدا می‌کنیم. این کاروانسرا به دوره صفوی تعلق دارد و دیدنش خالی از لطف نیست.

کاروانسرای خواجه نظر

کلیسای چوپان: کمی که از کاروانسرا جلوتر برویم، ساختمان کلیسای چوپان را می‌بینیم که برخلاف کلیسای سن استپانوس، بنایی ساده دارد. کلیسای چوپان در قرن ۱۶ میلادی ساخته شده. چوپان‌های آن حوالی همیشه به این کلیسا می‌آمدند و به همین دلیل هم اسمش شده کلیسای چوپان. این را هم بگوییم که در ورودی این ساختمان جمع و جور همیشه بسته‌ست، اما از بیرون می‌توانیم آن‌را ببینیم.

کلیسای چوپان

کجا اقامت کنیم؟

جلفا چند هتل خوب دارد که می‌توانید با مقایسه‌ امکانات و قیمت‌ها، بهترین‌شان را انتخاب کنیم. قیمت رزرو هتل در جلفا از ۱۴۰ هزار تومان شروع می‌شود. فاصله جلفا تا مرند حدود یک ساعت است. پس می‌توانیم به هتل ‌های مرند هم فکر کنیم. قیمت رزرو هتل در این شهر ۱۵۶ هزار تومان است. این قیمت‌ها برای مهر ۱۳۹۷ است.

عکس‌ها: خبرگزاری‌های ایسنا و ایرنا

نوشته کلیسای سنت استپانوس کجاست؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

چرا جاده چالوس محبوب است؟

در ایران جاده‌های زیادی وجود دارد، ولی این نظر خیلی‌هاست: هیچ جاده‌ای به پای چالوس نمی‌رسد. چالوس، جاده خاطره‌انگیزی‌ست و آنقدر شما را در دل پیچ‌هایش چپ و راست می‌کند تا مطمئن شود به اندازه کافی بهتان خوش گذشته.

جاده چالوس کجاست؟

چالوس

جاده چالوس بهترین مسیر برای دسترسی به شهرهای غربی مازندران و شرقی گیلان است. بیشتری‌ها برای رفتن به کلاردشت، عباس‌آباد، نور و … جاده چالوس را انتخاب می‌کنند. برای قرار گرفتن در این جاده باید وارد اتوبان تهران-کرج شویم. اگر از تهران می‌رویم باید قبل از پل فردیس به سمت راست بپیچیم. کلا‌ه‌های حصیری آویزان از مغازه‌ها در اول مسیر خبر می‌دهند که راه را درست آمده‌ایم.

پرطرفدار بودن جاده چالوس باعث شده که راه‌های دسترسی به جز خودرو شخصی هم داشته باشد. برای مثال از ترمینال آزادی می‌توانیم سوار اتوبوس‌های چالوس شویم. علاوه بر آن تاکسی‌های تهران- چالوس در میدان آزادی از همین جاده می‌گذرند. تاکسی‌های میدان حافظ در کرج هم ما را به این جاده می‌رسانند.  جاده‌ای که زیبایی‌اش باعث شده پرترافیک هم باشد و پیچ و خم‌هایش سالانه صدها نفر را به کام مرگ می‌کشاند.

چهارمین جاده زیبای ایران

این جاده، جزو سرسبزترین‌هاست و رودخانه و آبشارهای مسیرش باعث می‌شود مدام دل‌مان می‌خواهد ماشین را کنار بزنیم و هوایی تازه کنیم، باد در موهایمان بپیچد و دل‌مان نخواهد سفرمان به اتمام برسد.

جاذبه‌های جاده چالوس

رودخانه های مسیر

رونق جاده چالوس به امروز و دیروز نیست. ناصرالدین‌شاه آنقدر عاشق این مسیر بود که برای خودش در شهرستانک کاخی ساخت. در فیلم‌های قبل از انقلاب هم تصویر سیاه و سفید این پیچ‌وتاب‌ها به‌مان نشان می‌دهد که مردم برای تفریح به دل این جاده می‌زدند. جاده چالوس به صورت مستقل از شهر چالوس برای خودش جذابیت‌هایی دارد که در روزهای تعطیل خیلی‌ها را به سمت خود می‌کشاند.

رستوران های چالوس

رستوران های جاده چالوس

رستوران‌ها و سفره‌خانه‌های مسیر که بعضی‌هایشان روی رودخانه ساخته شده‌اند و عمدتا غذاهای کبابی سرو می‌کنند یکی از جذابیت‌ها برای صبحانه و ناهار روزهای جمعه‌اند. خیلی‌ها هم صرفا برای خوردن یک کاسه آش دوغ بعد از تونل کندوان دل به این جاده می‌زنند.

رستوران میرزایی قبل از سد کرج و در کیلومتر ۹، رستوران حاج وهاب در آتشگاه، رستوران ارکیده در کیلومتر ۱۲ و رستوران آبی بعد از تونل کندوان جزو بهترین رستوران های جاده چالوس هستند. در منطقه آسارا و قبل از روستای کلاک هم بستنی معروف دهاتی را پیدا می‌کنیم که جزو معروف‌ترین‌ها در این جاده است. منطقه آسارا به دلیل باغ‌های زیادی که دارد، یکی از مناطق تفریحی جاده چالوس به حساب می‌آید.

پل خواب

قبل از کندوان، پلی به اسم پل خواب قرار گرفته که رودخانه خروشانی از آن می‌گذرد. بیشتری‌ها این منطقه را برای چادر زدن انتخاب می‌کنند.

ولشت

دریاچه ولشت

یکی دیگر از دلایل افتادن در مسیر جاده چالوس، جاذبه‌هایی مثل دریاچه ولشت است. برای رسیدن به این دریاچه باید بعد از مرزن‌آباد وارد جاده مرزن‌آباد- کلاردشت بشویم و بعد از۱۰ کیلومتر رانندگی به سمت جاده ولشت حرکت کنیم. کل این مسیر ۲۳ کیلومتر است و در یک روز بدون ترافیک رفتن به آن ۵۰ دقیقه زمان می‌برد. این دریاچه، جزو دریاچه‌های آب شیرین است و ماهیگیری هم از تفریح‌های رایج کنار آن است.

کلاردشت

در همین مسیر رسیدن به دریاچه ولشت، به جای اینکه از جاده کلاردشت خارج شویم می‌توانیم مسیر را ادامه بدهیم تا به جنگل‌های مازیچال، عباس‌آباد، آزو، مجل و یا آبشار آکاپل برسیم.

کندلوس

روستای کندلوس

بعضی‌ها کمی بعد از مرزن‌آباد به سمت روستای کندلوس منحرف می‌شوند. کندلوس، روستایی‌ست با قدمت چهارهزار ساله. این روستا هم خودش دیدنی‌ست و هم طبیعتش. آبشار کندلوس، نزدیک به این روستاست و از ارتفاع ۱۰ متری  و از بالای کوهی سرسبز به زمین می‌ریزد.

ونیز ایران

محرم در روستای واریان

۲۵ کیلومتر بعد از شروع جاده چالوس با روستایی به نام واریان روبرو می‌شویم. جایی که امروز بستر سد کرج است، قبلا بخشی از این روستا بوده، ولی از وقتی سد ساخته شد بخشی از روستا هم به زیر آب رفت و همین موضوع باعث شد تا برای ساکنان روستا راهی به جز راه آبی وجود نداشته باشد. گردشگران کمی تا به حال موفق به دیدن این روستا شده‌اند و همین هم اینجا را مرموز کرده.

آبشار نوجان و خور

آبشار نوجان

در کیلومتر ۱۵ جاده چالوس می‌توانیم به سمت فرعی آبشار نوجان منحرف شویم و  ۱۰ کیلومتر بعد به این آبشار برسیم. یکی دیگر از تفریح‌های جاده چالوس این است که به سمت فرعی خوزنکلا بپیچیم و با ادامه مسیر به سمت خور، آبشاری به همین اسم و قدیمی‌ترین چنار ایران را در امام‌زاده حسین (ع) ببینیم.

سوغاتی چی بخریم؟

سوغات جاده چالوس

مسیر برگشت برای خیلی‌ها یعنی خرید سوغاتی. تعداد این مغازه‌ها نزدیک به شهر چالوس و یا مرزن‌آباد بیشتر است؛ اما با این حال از وقتی وارد جاده چالوس می‌شویم تا موقع برگشت، مسیرمان پر از فروشگاه‌های زیتون است. مغازه‌هایی که چند دبه بزرگ زیتون‌های پرورده‌ و غیر پرورده را دم در گذاشته‌اند و با قیمت ارزان‌تری نسبت به زیتون‌های بسته‌بندی، می‌فروشند.

در هرکدام از این مغازه‌ها، کلوچه‌های لاهیجان هم پیدا می‌کنیم. لواشک‌های آلو جنگلی قرمز یا لواشک کیوی به رنگ سبز یکی از چیزهایی‌ست که باید امتحان کنیم. ترشی‌جات یکی دیگر از سوغاتی‌های شمال است که در مغازه‌های بین راه چالوس به وفور پیدا می‌شود؛ ترشی پرتقال‌های کوچک، هندوانه ابوجهل، گوجه سبز، آناناس و از همه مهم‌تر ترشی سیر که بیشتر با ماهی خورده می‌شود.

سوغاتی‌های جاده چالوس فقط خوردنی نیست؛ صنایع دستی اینجا حرف اول را می‌زند. نمدمالی‌ها شبیه فرش‌های کوچکی هستند که از کوبیدن پشم گوسفند درست می‌شوند. بعضی از زنان دیگر هم گلیم می‌بافند و آن را در این مغازه‌ها می‌فروشند.

بخشی از کار و کاسبی زنان این منطقه هم با حصیربافی راه می‌افتد که با خرید سبدها و کلاه‌های حصیری به این کسب و کار کمک می‌کنیم، البته ناگفته نماند که برای خرید بعضی‌هایشان باید پول خوبی هم بپردازیم.

عکس‌ها: خبرگزاری ایرنا و ایسنا

نوشته چرا جاده چالوس محبوب است؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

دره راگه؛ جایی که قبلا دره مرگ بود

در ایران، دره‌ها و تنگه‌های زیادی وجود دارد که جزو جاهای بکر و عجیب‌اند، مثل تنگ رازیانه یا تنگه شیرز و دره‌ای به اسم دره راگه که در کرمان و نزدیکی رفسنجان قرار گرفته. فصل سفر به این دره پاییز و زمستان است، دره‌ای که زمانی به دره مرگ معروف بوده.

دره راگه کجاست؟

دره راگه رفسنجان

برای دیدن یکی از جذاب‌ترین جاهای دیدنی کرمان، اول باید راهی رفسنجان بشویم. رفسنجان با کرمان ۱۱۵ کیلومتر فاصله دارد و راگه در جنوب شرقی‌اش قرار گرفته.

اگر بخواهیم با ماشین برویم، سفری ۹ ساعته را پیش رو داریم، یعنی ۸۷۲ کیلومتر رانندگی. مسیر سفر از اتوبان قم شروع می‌شود و از کاشان، نائین، میبد و یزد می‌گذرد.

به‌جز ماشین شخصی، راه‌های دیگری هم برای رسیدن به اینجا هست. اتوبوس‌های تهران – رفسنجان از پایانه جنوب حرکت می‌کنند و از تهران به کرمان هم قطار هست، فقط اینکه قطار در رفسنجان ایستگاه ندارد و باید در ایستگاه احمدآباد از آن پیاده شد. از احمد‌آباد تا رفسنجان ۴۰ کیلومتر فاصله است. این شهر فرودگاه هم دارد و می‌توانیم بلیط هواپیما هم برای رسیدن به آن بخریم.

تنگه راگه

به رفسنجان که رسیدیم، بخش دوم سفرمان هم شروع می‌شود. نباید دنبال تابلوهای راهنما برای رسیدن به این دره بگردیم و خودمان را برای مسیرهای فرعی و خاکی باید آماده کنیم.

جاده رفسنجان- کرمان شروع راه ماست. باید پل کمربندی را رد کنیم و سه – چهار کیلومتر جلوتر برویم. از تابلوی روستای ناصریه هم بگذریم تا یک خروجی آسفالت در سمت راست ببینیم. وقتی به اول خروجی برسیم، آن طرف جاده باید شرکت فرمولیبدن را ببینیم.

بعد باید وارد جاده فرعی بشویم، البته کمی که رانندگی کنیم، راه از آسفالت به خاکی تبدیل می‌شود. حدود ۱۰ کیلومتر که جلو برویم، دیواره‌های تنگه راگه نمایان می‌شوند.

چرا باید اینجا را ببینیم؟

از دوره چهارم زمین‌شناسی که  اسمش کواترنری‌ست، این دره کم‌کم شروع به شکل گرفتن کرده؛ چیزی حدود ۲۰ هزار سال.

تصویری که امروز می‌بینیم، دره‌ای طولانی‌ست که دیوارهای دوطرفش تا آسمان آبی بالا رفته‌اند، انگار که ستون‌های صخره‌ای‌اش را دانه‌دانه تراشیده باشند. صخره‌ها گاهی نوک‌تیز می‌شوند و کله‌قندی به‌نظر می‌رسند و آدم را مبهوت تماشای فرسایش تیغه‌ها، آرک‌ها و ستونک‌ها می‌کنند.

از شگفتی این دره این است که در عین کویری بودنش، رودخانه گیودری هم در آن جریان دارد. بعضی جاها باید از رودخانه بگذریم، البته این رودخانه‌نوردی طولی نمی‌کشد، چون عمق دره در بعضی جاها به ۸۰ متر هم می‌رسد و بالای دره که بایستیم از عمق‌اش حیرت می‌کنیم.

 راگه

بعد از قشم و ارس، تنگه راگه سومین ژئوپارک ایران است و یکی از ویژگی‌هایی که خاص‌اش می‌کند، طولانی بودنش است. طول آن ۲۰ کیلومتر است و انگار هیچ‌وقت قصد تمام شدن ندارد.

شب‌های دره هم مثل روزهایش دیدنی‌ست و آسمان را که نگاه کنیم ستاره‌ها حسابی روشنش کرده‌اند.

نکته‌های سفر

بهتر است با یک همراه راه بلد به این منطقه برویم، چون باید بدانیم ورودی کم‌عمق دره کجاست. قبل از سفر باید هواشناسی را چک کنیم و اگر  هوا بارانی بود، سفر را به وقت دیگری موکول کنیم. ممکن است سیلاب راه بیافتد یا باد شدید سنگریزه‌ها را از دیوارها به هوا بلند کند. زمانی به دلیل ریزش همین سنگ‌های ریز به پایین، به اینجا دره مرگ هم می‌گفتند.

باید کفش مناسب پیاده‌روی بپوشیم و وسایلی مثل کلاه، عینک، ضدآفتاب، آب و خوراکی سبک هم همراه‌مان باشد. بعضی جاها باید از آب رودخانه رد شویم، پس کفش و لباس اضافی لازم‌مان می‌شود.

بهترین فصل سفر

روزهای خنک سال بهترین موقع برای سفر به کویر است. یعنی بهار، پاییز و روزهایی که در زمستان هوا مساعد باشد.

جاذبه‌های نزدیک

خانه حاج آقا علی: جاهای دیدنی رفسنجان کم نیستند، ولی پیشنهاد ما رفتن به یکی از قشنگ‌ترین جاها، یعنی خانه حاج آقا علی، بزرگ‌ترین خانه خشتی دنیاست. در این خانه می‌توانیم سبک معماری دوره قاجار و گچ‌بری‌ها و تالارهای زیبایی را ببینیم. اینجا با مرکز شهر پنج- شش کیلومتری فاصله دارد و در روستای قاسم‌آباد و کنار خیابان قاسم‌آباد قرار گرفته.

خانه حاج آقا علی

روستای میمند: از رفسنجان تا روستای میمند ۱۳۵ کیلومتر، چیزی در حدود ۱ ساعت و ۴۰ دقیقه راه است. دره می‌تواند بخشی از مسیری باشد که دو جاذبه اکو توریستی استان، یعنی روستای میمند و کلوت‌های شهداد را به هم وصل می‌کند.  می‌توانیم در مسیرمان از روستای میمند، باغ شازده ماهان، کلوت‌های شهداد و دیگر جاهای دیدنی کرمان دیدن کنیم.

روستای میمند

کجا اقامت کنیم؟

بین هتل‌ های رفسنجان هم هتل ارزان پیدا می‌کنیم و هم لوکس. ارزان‌ترین هتل ۱۰۵ هزار تومان برای هر شب اقامت دریافت می‌کند.

حیف است تا رفسنجان برویم و سری به دیدنی‌های کرمان نزنیم. از رفسنجان تا کرمان فقط یک ساعت و نیم راه است، ضمن این که کرمان هتل زیاد دارد. قیمت رزرو ارزان‌ترین هتل کرمان ۷۱ هزار تومان است. این قیمت‌ها مربوط به مهرماه ۱۳۹۷ است.

نوشته دره راگه؛ جایی که قبلا دره مرگ بود اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

چرا باید موزه آبگینه را ببینیم؟

خیابان جمهوری برای بیشتر ما خیابانی‌ست شلوغ که با موبایل‌فروشی‌ها و پاساژهایی مثل علاء‌الدین و چهارسو معنا پیدا می‌کند، خیابانی که هر وقت روز که بروی جای سوزن انداختن ندارد، ولی در بین این همهمه و شلوغی می‌رسیم به خیابان سی تیر، تاریخ زنده پایتخت و موزه آبگینه.

وارد خیابان سی‌تیر تهران که بشویم و کمی که جلو برویم، می‌رسیم به جلوی موزه آبگینه. موزه‌ای آجری که از ورودی‌اش هم می‌شود حدس زد آن تو چه خبر است. توی دیوارهای نمای بیرون، محفظه‌هایی شیشه‌ای هست و در آن محفظه‌های شیشه‌ای، کوزه و کاسه گذاشته‌اند و سرک که بکشی، حیاط و ساختمان عمارت مشتاق‌ترت می‌کند که زود بروی تو.

بنای موزه آبگینه

موزه آبگینه، یکی از پرطرفدارترین موزه‌ های تهران است و در سال بیش از ۲ میلیون نفر از آن دیدن می‌کنند. این موزه، خانه‌ایست مربوط به دوره قاجار. زمانی بین سال‌های ۱۳۰۰ تا ۱۳۳۰، قوام السلطنه، سیاستمدار و نخست‌وزیر اواخر دوران قاجار و روزگار پهلوی، در این خانه می‌نشست و به کارهای حکومت سر و سامان می‌داد. اما حالا می‌توان در طبقات و تالارهای این خانه گشت و شیشه‌ها و سفال‌های مربوط به دوره‌های مختلف را دید. سفال‌ها و شیشه‌هایی که از فرط قشنگی دلت می‌خواهد در خانه‌ات یکی از آنها را داشته باشی.

عمارت موزه، هشت ضلعی‌ست و در باغی ۷۰۰۰ متری قرار گرفته. این موزه، ۵ تالار دارد که در دو تالارش، شیشه و سفال‌های مربوط به دوران قبل از اسلام و در سه تالار دیگر طبقه دوم، اشیایی از دوران اسلامی به نمایش گذاشته شده.

وارد ساختمان که بشوید، انگار وارد عمارتی اشرافی شده‌اید و تصور اینکه زمانی این خانه محل رفت و آمد بزرگان بوده و حالا جایی‌ست که می‌توان با خیال راحت در آن چرخید و عکس‌های یادگاری گرفت، مشتاق‌ترتان می‌کند. این موزه با آیینه‌کاری‌ها و گچ‌بری‌هایش و پله‌های مارپیچش، هم خودش تماشایی‌ست و هم وسایل داخلش.

نمای داخلی موزه آبگینه

شیشه‌ها و سفال‌هایی که در طبقه اول می‌بینیم مربوط به دوره‌هایی مثل دوره اشکانی و هزار اول است. در تالار صدف به سفال‌های قرن سوم و چهارم شهر نیشابور برمی‌خوریم و تالار زرین، مختص ظرف و ظروف دوره سلجوقی‌ست.

اشیای تاریخی موزه آبگینه

در تالار پنج یا لاجورد که به خاطر لعاب‌های فیروزه‌ای رنگش این اسم را رویش گذاشته‌اند، اشیای مربوط به قرن هفتم و هشتم و دوره ایلخانی‌ در معرض دید گذاشته شده و با نزدیک شدن به دوره صفوی، اشیای موزه هم مصرفی‌تر می‌شوند و وسایلی مثل گلاب‌پاش را می‌بینیم و بعد از دیدن همه اینها می‌توانیم در یکی از دیدنی‌ترین خیابان‌های تهران، خیابان سی‌تیر پیاده‌روی کنیم و غرق تماشای خانه‌های قدیمی‌اش شویم.

ساعت بازدید و آدرس

همه روزهای هفته به جز دوشنبه‌ها از ساعت ۹ صبح تا ۵ عصر می‌توان به دیدن موزه آبگینه رفت. آدرس دقیق این موزه خیابان جمهوری، خیابان سی تیر و پلاک ۵۵ است.

خیابان سی‌تیر، تاریخ زنده پایتخت

موزه ایران باستان

از موزه که بیرون آمدیم قدم در خیابان سی تیر می‌گذاریم. سی‌تیر، قبلا اسمش قوام بود و بعد از قیام سی‌تیر ۱۳۳۱ به سی‌تیر معروف شده. این خیابان، رستوران‌ها و کافه‌های زیادی را در خودش جای داده، مثل رستوران گل رضاییه که هنوز هم حال و هوای قدیمش را حفظ کرده‌. رستوران گل رضاییه چند قدم بالاتر از موزه در سمت راست قرار گرفته و مشهور است که زمانی، صادق هدایت و فروغ فرخزاد به آن رفت و آمد می‌کردند.

رستوران گل رضاییه، رستوران شلوغی‌ست  و اگر نخواستیم در آن غذا بخوریم، جاهای دیگری مثل ساندویچی باماهاس می‌تواند انتخاب‌مان باشد، جایی که با ژامبون‌های خوبش شناخته می‌شود.

ما در خیابانی هستیم که دیدنی‌های زیادی دارد. خانه ایرج میرزا، شاعر معروف مشروطه در یکی از فرعی‌های آن یعنی خیابان صالح قرار گرفته. هنرستان شهید بهشتی؛ اولین هنرستان صنعتی تهران، هنرستان دخترانه وارتان، دبستان‌های مهر مریم و مهر جردن که حالا دومی شهدای مرصاد نام گرفته، از مدرسه‌های تاریخی این خیابانند و حسن ختام بازدید، موزه ملی ایران باستان است و خیابان امام خمینی.

خیابان سی تیر

جاذبه‌های خیابان سی تیر یکی دوتا نیست. از سال ۹۴ که خیابان را سنگفرش کردند، ظاهرش طوری تغییر کرد که تا چند وقت کسی آن را نمی‌شناخت. خیابان را سنگفرش کردند و کافه‌ها و دکه‌های سیار زیادی به آن آمدند و این خیابان را به جایی تبدیل کردند که مناسب تفریح و خوشگذرانی باشد، به خصوص شب‌ها.

بیشتر بخوانید: مکان‌های مناسب پیاده روی در تهران

نوشته چرا باید موزه آبگینه را ببینیم؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

رویایی به اسم سقالکسار؛ تمیزترین دریاچه ایران

زمانی که تصاویر فیلم ماهی و گربه در دریاچه سقالکسار برداشته شد، کمتر کسی اینجا را می‌شناخت؛ اما راز و رمزی که فیلم با چرخیدن شخصیت‌ها دور دریاچه درست کرد، تاثیر زیادی در افزایش جذابیت سقالکسار برای گردشگرها داشت. اینطور بود که فیلم جنایی نه‌تنها از تعداد گردشگران منطقه کم نکرد بلکه باعث شکل‌گیری تورهای جدیدی برای کشف رازهای پنهان‌ دریاچه شد.

سقالکسار کجاست؟

آدرس سقالکسار

این دریاچه در استان گیلان و روستایی به همین اسم، از توابع دهستان لاکان قرار دارد. آدرس سقالکسار را باید در ۱۵ کیلومتری جنوبی شهر رشت بین بقعه آقاسید شریف تا جیرده پیدا کنیم. برای رفتن به این منطقه راهی جز استفاده از خودرو شخصی نیست، اما علاوه بر آن تورهای زیادی برنامه یک شبه به این دریاچه برگزار می‌کنند.

بیشتر بخوانید: سفرنامه یک روزه به ماسوله و دریاچه سقالکسار

چرا‌ باید اینجا را ببینیم؟

قایق سواری در تمیزترین دریاچه ایران

زمانی که خودمان به دریاچه سقالکسار برسیم متوجه می‌شویم که خبری از فیلتر مرموزی که فیلم را ترسناک می‌کرد نیست. برعکس، رنگ‌ها در فصل بهار آنقدر اغراق‌شده هستند که شما را به یاد بک‌گراند دسکتاپ کامپیوتر می‌اندازند. مساحت ۱۵ هکتاری این دریاچه باعث می‌شود تا چشم کار می‌کند آب ببینیم و مخمل کوه‌های سبز. با قایق‌ها می‌توانیم تا وسط دریاچه برویم، بعد در حوالی دریاچه جایی را برای اتراق کردن پیدا کنیم و بنشینیم به تماشا.

یکی از تصاویری که به راز و رمزهای این دریاچه اضافه می‌کند، خانه‌ای با سقف شیروانی نارنجی در وسط آن است، خانه‌ای که نیمی از آن داخل آب قرار دارد. هر وقت بارش باران زیاد شود این خانه هم تا سقف در آب فرو می‌رود و همین تصویر باعث به وجود آمدن شایعات و داستان‌های زیادی در بین مردم محلی شده.

در سقالکسار می‌توانیم در کنار طبیعت بکرش از آش، چایی و بلالی که در حاشیه آن فروخته می‌شود، لذت ببریم. بازارچه روستای سقالکسار هم یکی از دیدنی‌های این ناحیه است.

جاذبه‌های نزدیک

قلعه رودخان: حدود یک ساعت از سقالکسار تا قلعه رودخان فاصله است. قلعه‌ای که در دوره ساسانیان ساخته شده و در ۲۰ کیلومتری جنوب غربی فومن قرار دارد. ارتفاع دیوارهای قلعه بسیار بلند است و به‌خاطر داشتن ۶۵ برج و بارو به عظیم‌ترین قلعه کشور معروف شده. برای رسیدن به این قلعه باید از هزار پله بالا برویم.

قلعه رودخان

دافسار: دافسار، یکی دیگر از مناطق نزدیک به سقالکسار است که می‌توانیم برای ماهیگیری به آن برویم. داف سار یعنی جایی که در آن پرنده سار زیاد است. البته یک روایت دیگر می‌گوید به دلیل رفت‌وآمد مردم روستاهای اطراف برای بردن آب از این روستا به اسم دبه‌سار معروف شده و کم‌کم به دافسار تغییر نام داده. دافسار هنوز به اندازه سقالکسار مشهور نشده و برای همین خلوت‌تر است و یکی از مناطق بکر شمال. فاصله سقالکسار تا این منطقه با ماشین ۳۰ دقیقه است.

ماسوله: بیشتر تورهایی که به سمت سقالکسار می‌روند، از ماسوله هم می‌گذرند. شهری پلکانی در دل جنگل و کوه که برای رفتن به آن باید خودمان را آماده پیداه‌روی در سربالایی‌های تند و تیز آن کنیم. یکی از زیبایی‌های ماسوله معماری آن است. در اینجا سقف یک خانه حیاط خانه دیگری‌ست.

ماسوله

موزه میراث روستایی: این موزه یکی دیگر از دیدنی‌های نزدیک به دریاچه است که در پارک جنگلی سراوان قرار دارد. در این موزه سبک زندگی روستاهای اطراف، نوع زندگی، مسکن، کار و زندگی آنها به نمایش درآمده. این موزه در شرق دریاچه است و نیم ساعت تا آن فاصله دارد. برای رفتن به آن باید جاده فومن سراوان را به سمت اتوبان قزوین-رشت رفت. قبل از روگذر به تابلو این موزه برمی‌خوریم.

کجا اقامت کنیم؟

با شلوغ شدن این اطراف در روزهای تعطیل ضروری است که قبل از سفر محل اقامت‌مان را مشخص کنیم. رزرو خانه در روستای سقالکسار، یکی از راه‌های اقامت در نزدیکی دریاچه است. نرخ اجاره ویلا برای یک شبانه‌روز معمولا شبی ۱۷۰ هزار تومان است که در روزهای خلوت به ۱۵۰ هزار تومان هم می‌رسد.

کمپینگ

اگر کمی از دریاچه سقالکسار فاصله بگیریم در هر روستایی می‌توانیم یک خانه بومگردی پیدا کنیم. رشت، روستای دافسار، فومن و خمام بین ۲۰ دقیقه تا یک ساعت تا یک ساعت و نیم با دریاچه فاصله دارند و در همه این شهرها اقامتگاه و ویلا و هتل هست.

اگر دنبال رزرو هتل های رشت هستید، این صفحه را ببینید. 

اگر با کمپینگ مشکلی ندارید امنیت منطقه برای برپا کردن چادر هم فراهم است. فقط باید با خودمان لباس گرم، پتو و زیرانداز، چادر و کیسه خواب همراه داشته باشیم.

بهترین فصل سفر

گردشگران اطراف دریاچه سفالکسار

با اینکه در فصل بهار همه جا سرسبز می‌شود، اما این فصل تنها زمان مناسب رفتن به این دریاچه نیست. به خصوص اینکه در بهار و تابستان جمعیت زیادی به اینجا سرازیر می‌شوند و هر پنج متر یک خانواده بساط خود را پهن می‌کنند.

شلوغ بودن اطراف ممکن است ما را به آرامشی که می‌خواستیم نرساند. برای همین گروهی پاییز و حتی زمستان را برای سفر انتخاب می‌کنند. در پاییز برگ‌های زرد و نارنجی آب دریاچه را رنگ می‌کنند.

اگر مه هم روی تپه‌های اطراف بنشیند تصویری شبیه رویا می‌سازد، رویایی که دل‌مان نمی‌خواهد هیچ وقت از آن دل بکنیم. در زمستان سفر کردن تا اندازه‌ای دشوار می‌شود.  اما اگر برف روی درخت‌ها نشسته باشد تصویر دریاچه نیمه‌یخ زده و لایه سفید برف روی شیروانی نارنجی وسط دریاچه حرف ندارد. بهتر است قبل از رفتن هوا را چک کنیم. بارندگی پیش‌بینی نشده می‌تواند مانعی برای چادر زدن لب دریاچه باشد.

نکات سفر

اینجا به پاکیزه‌ترین دریاچه گیلان شهرت دارد؛ پس کثیفش نکنیم. رسم جالبی اینجا حاکم است. آشغال‌های‌مان را داخل کیسه زباله می‌ریزیم و موقع برگشت به ازای هر کیسه دو هزار تومان پس می‌گیریم. شنا و ماهیگیری در دریاچه ممنوع است، پس با گذاشتن مایو و چوب ماهیگیری بی‌جهت جایمان را تنگ نکنیم.

مسیر دسترسی

مسیر رسیدن به سد خاکی سقالکسار

فاصله رشت تا سقالکسار ۱۸ کیلومتر، حدود ۴۰ دقیقه است. از تهران هم تا اینجا ۴ ساعت، در حدود ۳۲۷ کیلومتر راه در پیش داریم. باید از تهران به سمت جاده قزوین حرکت کنیم. بعد در دوراهی رشت و زنجان، مسیر رشت را برویم.

با ادامه همین مسیر تا رودبار و بعد امام‌زاده هاشم در تقاطع روگذری که بعد از پلیس‌راه رشت واقع شده، وارد جاده فومن-سراوان شویم. از هر منطقه ایران که بخواهید به اینجا بیایید باید ابتدا خودتان را به بقعه آقا سید شریف در جاده جیرده برسانید. از آقاسید شریف تا سقالسکار تقریبا یک ربع راه است.

نوشته رویایی به اسم سقالکسار؛ تمیزترین دریاچه ایران اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

تنگه شیرز، جایی که مثل هیچ جا نیست

یکی از بکرترین و شگفت‌انگیزترین جاها، تنگ یا تنگه‌هایی‌ست که میلیون‌ها سال از عمرشان می‌گذرد و فرسایش و تغییرات زمین‌شناسی آنها را به‌وجود آورده، درست مثل تنگه شیرز. خیلی نزدیک نیست، ولی ارزشش را دارد که برای دیدنش تا لرستان برویم.

تنگه شیرز کجاست؟

تنگه شیرز کوهدشت

این تنگه در کوهدشت لرستان واقع شده. فاصله کوهدشت تا خرم‌آباد ۸۶ کیلومتر است و از کوهدشت هم باید ۵۰ کیلومتر برویم تا به تنگه برسیم. اگر بخواهیم از کرمانشاه برویم، از تهران تا اول تنگه حدود ۹ ساعت یعنی ۵۹۶ کیلومتر رانندگی باید کنیم. مسیر از ساوه و همدان شروع می‌شود. حدود ۶ ساعت از راه را که برویم به کرمانشاه رسیده‌ایم. بعد از جیران بلاغ و هلشی می‌گذریم تا به اول تنگه برسیم.

مسیر راحت‌تر از اتوبان قم به اراک، بروجرد و خرم‌آباد می‌رسد. از خرم‌آباد باید خودمان را به روستاهای نامجو و اولاد قبا برسانیم. ۲ کیلومتر آخر راه خاکی‌ست. این مسیر به پارکینگی می‌رسد که کنار مجتمع شیلات قرار گرفته و آخر مسیر رانندگی‌ست. دیگر خودمان هستیم و منظره‌ عجیب و غریب تنگه و پای پیاده.

طبیعت اطراف تنگه شیرز لرستان

طول این تنگه ۵ کیلومتر است و در شرق کوه وره زرد است و شیب و بلندی دیواره‌های دره‌اش در جاهای مختلف با هم فرق دارد. برای مثال نزدیک روستای گدارگه حدود ۱۰ متر بلندی دارد، اما همین‌طور که جلو برویم عمق دره به  ۱۵۰ تا ۲۰۰ متر هم می‌رسد. بی‌جهت نیست که اسم این قسمت را پرتگاه هفت رک گذاشته‌اند. فاصله‌ دیوارها هم تغییر می‌کند و گاهی خیلی باریک می‌شود.

چرا باید اینجا را ببینیم؟

یکی از دیدنی‌ترین جاهای لرستان همین‌جاست. این تنگه یادگاری چند میلیون‌ ساله‌ در رشته کوه زاگرس‌ است. شیارهای افقی دیواره‌های تنگه در بعضی جاها با تنه‌های درخت پوشانده شده و بالا را که نگاه کنیم، آسمان خیلی آبی هم دیده می‌شود. آن پایین هم که دیواره‌ها به زمین می‌رسند، رودخانه جاری‌ست.

رودخانه تنگه شیرز

تنگه شیرز هم بکر است و هم تماشایی. کافی‌ست عکس‌هایش را ببینیم تا بفهمیم این دیواره‌های شیاردار با طرح‌های عجیب و غریب‌شان چقدر حیرت‌انگیزند. البته به شیرز که برسیم، فقط دیواره‌های پر نقش و نگار پیش روی‌مان نیست. رودخانه، غار و درخت‌هایی که برگ‌های لطیف و میوه‌های خوشمزه دارند، نقطه مقابل سختی این سنگ‌ها هستند.

بهترین کار این‌ است که کوله‌پشتی برداریم و کفش مناسب پایمان باشد و بزنیم به دل تنگه. لازم هم نیست کوهنورد حرفه‌ای باشیم یا قبلا خیلی کوه رفته باشیم.

در رودخانه پایین دست ماهی زیاد‌ است و اگر بخواهیم و حوصله‌اش را داشته باشیم می‌توانیم چوب و قلاب ماهیگیری ببریم و قزل آلا بگیریم.

طبیعت اطراف تنگه کوهدشت

سنگ‌ دیواره‌های شیزر در دوره سوم زمین‌شناسی که مزوزوییک است، شکل گرفته‌ و فسیل نرم‌تن‌ها در بافت‌شان پیدا شده. جدا از این آثار زندگی غارنشینی در این ناحیه پیدا شده و ارزش باستان‌شناسی هم دارد.

اگر بتوانیم تا آخر تنگه برویم، می‌رسیم به غار پل خدا. طول این غار ۱۵۰ متر است و رودخانه‌‌ای هم وسطش جریان دارد. آب رودخانه حسابی سرد است و در بعضی جاها تا بالای زانو می‌آید، درست مثل تنگه واشی.

برای راه رفتن در آب رودخانه باید حتما کفش مناسبی پایمان باشد، چون سنگ‌های کف رودخانه حسابی تیزند. رودخانه‌ای که در طول مسیر پیاده‌روی ما را همراهی می‌کند، در نهایت به رودخانه‌ سیمره می‌ریزد که شاخه اصلی کرخه است.

تنگه شیرز کوهدشت لرستان

یکی دیگر از قشنگی‌های اینجا، مناره سنگی‌ست که به شکل خیلی زیبایی، فرسایش و زلزله را نشان می‌دهد. ارتفاع این ستون سنگی حدود ۸۰ متر است و قطرش هم به ۱۰ متر می‌رسد.

بهترین فصل سفر

بهار و تابستان بهترین زمانی‌ست که می‌توانیم به اینجا بیایم. منطقه سردسیر است و برای همین در مواقع دیگر سال، سرما اذیت‌مان می‌کند.

جاذبه‌های نزدیک

در ۶ کیلومتری شمال غربی کوهدشت، سایت تاریخی‌ای قرار گرفته که نشان می‌دهد هزاران سال پیش در این منطقه زندگی جریان داشته.

عمر این محوطه به سده‌های پنج تا هفت پیش از میلاد مسیح می‌رسد. خاک این محوطه باستانی قرمز است. اشیای تاریخی زیادی مثل مفرغ در اینجا کشف شده که به موزه منتقل‌شان کرده‌اند. کارشناسان، باقی‌مانده معبدی را در این سایت باستانی پیدا کرده‌‌اند که سبک معماری آشوری دارد.

پل سی پله

سی پله یا سیاه پل در دوره ساسانی روی رودخانه سیمره ساخته شده و هنوز هم هست. در آن زمان این پل راه ارتباطی ایلام و کرمانشاه بوده. هم آدم‌ها از آن استفاده می‌کردند و هم ارابه‌ها از رویش رد می‌شدند. از چهار دهانه پل، دوتا باقی‌ست. پهنای هر پایه پل حدود ۶ و نیم متر است. سی پله نزدیک روستای سرطرهان در حوالی کوهدشت قرار گرفته.

کجا اقامت کنیم؟

هتل جهانگردی سراب کیو

طبیعت‌گردها به  کمپینگ به‌عنوان اولین گزینه فکر می‌کنند. در دل طبیعت یا پارکینگ نزدیک تنگه، امکان اینکه شب را بمانیم، هست. ضمن این‌که می‌توانیم بعد از یک روز گشت و گذار به یکی از شهرهای اطراف هم برویم.

براساس مسیری که برای سفرمان انتخاب کردیم، به هتل ‌های کرمانشاه، هتل ‌های خرم‌آباد و همین‌طور هتل‌ های ایلام بد نیست نگاهی بیاندازیم. قیمت رزرو هتل در کرمانشاه از ۹۰ هزار، در خرم‌آباد از ۸۵ هزار و در ایلام از ۱۳۰ هزار تومان شروع می‌شود. این قیمت‌ها مربوط به مهر ماه ۹۷ هستند.

عکس‌ها: خبرگزاری تسنیم

نوشته تنگه شیرز، جایی که مثل هیچ جا نیست اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

از بندر بریس، بندر صیادی چابهار چه می‌دانید؟

عکس‌های چابهار پرشده از بندری که قایق‌های کوچک و بزرگی در آن دیده می‌شود و دقیق که بشویم، مرغ‌های دریایی و آنهایی که بالای صخره و رو به دریا نشسته‌اند را هم می‌توانیم ببینیم، در جایی که اسمش بندر بریس است.

بندر بریس کجاست؟

بندر بریس چابهار

هر طرف چابهار را که نگاه کنیم چیزی پیدا می‌شود که درگیرمان می‌کند، از تالاب لیپار گرفته تا کوه‌های مریخی و بندرهایی مثل بندر بریس.

برای رسیدن به این بندر و دیدن قایق‌های کوچک و بزرگش باید ۶۴ کیلومتر از مرکز چابهار دور شویم. از کناره‌های سواحل بی‌نظیر و طلایی مکران به سمت شرق برویم و به جاده‌ای پرپیچ و خم برسیم که بین کوه‌های مینیاتوری و دریای عمان قرار گرفته، جاده‌ای که ما را به بندر بریس می‌رساند.

اینجا بندری‌ست، ۲۰۰ساله که صیادی در آن حرف اول و آخر را می‌زند و ماهی‌گیرها تورهایشان را کنار بندر پهن می‌کنند و دسترنج‌شان را از آن جدا و توی سبدها می‌اندازند. تا دل‌مان بخواهد اینجا شیرماهی، شوریده و حلوا و میگو می‌بینیم.

ساحل بریس

اگر دقیق‌تر بخواهید بدانید، جای دقیق بریس روی نقشه، دهستان نگور از بخش دشتیاری چابهار است و ۴۴ کیلومتر با نگور فاصله دارد. در امتداد ساحل دریای عمان، قبل از رسیدن به بندر بریس، به چند خانه متروکه برمی‌خوریم که زمانی صیادان در آن زندگی می‌کردند و حالا درست است که چیز زیادی از آن خانه‌ها باقی نمانده، ولی کمی اینطرف‌تر خانه‌های جدید صیادان بنا شده است.

چیزی که بندر بریس را تماشایی کرده، قایق‌ها و لنج‌های صیادی‌ست که از دریا برگشته یا دارند به دریا می‌روند و مرغ‌های دریایی که بالای قایق‌ها در پروازند. بندر بریس، ساحل آرامی دارد و کم پیش می‌آید که موج‌های پرتلاطم در آن ببینیم، مگر شب‌ها که ساحل خروشان‌تر از هر وقت دیگری‌ست و مگر وقتی که ساحل موج افشان شود.

بندر صیادی چابهار

اینطور معروف است که اگر می‌خواهیم غروب خورشید را از بالای دیواره‌های صخره‌ای تماشا کنیم یا روی خاک نرم و طلایی ساحل محو تماشای خورشید که حالا دیگر به قرمزی می‌زند بشویم، یکی از راه‌هایش رفتن به این بندر است. آبادی بریس ۱۰متر از سطح دریا فاصله دارد و حداقل عمق آن به ۴ متر در قسمت خور می‌رسد.

بریس، یکی از نزدیکترین روستاهای صیادی به چابهار است. شمال این بندر به کوه‌های مریخی سربه فلک کشیده می‌رسد و از غرب و جنوب به دریای عمان محدود می‌شود. در اینجا ترکیب کوه مریخی در یک طرف جاده و دریا در طرف دیگر باعث خلق منظره حیرت‌انگیزی شده.

بیشتر بخوانید: چرا باید به جای استانبول به چابهار سفر کرد؟

بهترین فصل سفر

در هر فصلی از سال می‌توان به چابهار و بریس سفر کرد. حداکثر دما در تیرماه ۳۶ درجه سانتی‌گراد و حداقل آن ۱۶ درجه سانتیگراد در بهمن ماه است. فقط اینکه با شروع توفان‌های استوایی که از حدود ۱۵ خردادماه شروع  می‌شود و تا آخر مردادماه هم ادامه دارد، شناورهای کوچک دیگر به دریا نمی‌روند و به سمت جاسک و تنگه هرمز روانه می‌شوند و دیگر تصویر همیشگی قایق‌ها و لنج‌ها را شاید نتوان دید.

در بریس کجاها را ببینیم؟

موج افشان چابهار

در ابتدای جاده ساحلی چابهار و بریس و پسابندر، صخره‌هایی را می‌بینیم که بر اثر فرسایش، سوراخ‌هایی از عمق دریا در آنها ایجاد شده و موقعی که موج به سمت‌شان حرکت می‌کند آب با شدت از آنها به سمت آسمان فوران می‌کند. به این پدیده موج افشان می‌گویند. ارتفاع موج افشان در فصل بادهای موسمی چابهار به ۲۰متر هم می‌رسد.

تالاب بریس

تالاب بریس یکی از بزرگترین تالاب‌ها در سیستان و بلوچستان است. این تالاب در ۱۰ کیلومتری روستای بریس قرار دارد و به شکل یک سد طبیعی آب‌های سرگردان اطراف را در خودش جمع می‌کند و در اطرافش انواع درختچه‌های گز و چش را می‌شود دید. روستای قدیم بریس در ۵ کیلومتری بریس فعلی با بناهای قدیمی از دیگر جاهای دیدنی این بندر است، بندری که از داشتن آب آشامیدنی محروم است، هرچند که دریایی بی‌پایان دارد.

عکس‌ها: خبرگزاری ایرنا

نوشته از بندر بریس، بندر صیادی چابهار چه می‌دانید؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

دریاچه ویستان بره سر کجاست؟

اینکه می‌گویند پاییز پادشاه فصل‌هاست، بی‌دلیل نیست و در بعضی جاها زیبایی نفس‌گیر پاییز را بهتر می‌شود دید. مثل کجا؟ دریاچه ویستان در گیلان.

دریاچه ویستان کجاست؟

دریاچه ویستان بره سر

یکی از جاهای دیدنی گیلان که کمتر درباره‌اش شنیده‌ایم، دریاچه بره سر است. دریاچه‌ای که در دل جنگل قرار گرفته و همین باعث شده قشنگی‌هایش دوبرابر شود. بره‌سر در جنوب به ییلاق زیبای استل‌سرا یا استخرسرا و ویستان می‌رسد.

اینجا به منطقه‌ خورگام تعلق دارد. فاصله دریاچه تا رودبار ۵۶ کیلومتر، یعنی کمتر از یک ساعت و نیم است. از رشت تا این منطقه هم یک ساعت و ۵۰ دقیقه فاصله است، یعنی ۹۰ کیلومتر. اگر از تهران راه بیافتیم، حدود ۴ساعت و نیم رانندگی در پیش داریم.

مسیر رسیدن به این مقصد تماشایی، اتوبان قزوین – رشت است. بعد از رسیدن به لوشان، مسیرمان را باید تغییر دهیم و تابلوی داماش را دنبال کنیم. از لوشان تا جیرنده ۴۲ کیلومتر و تا روستای داماش ۴۰ کیلومتر است.

از داماش تا بره‌سر، ۸ کیلومتر راه در پیش داریم. درست وقتی به اول بره‌سر رسیدیم باید به سمت چپ بپیچیم. با پشت سر گذاشتن جاده‌ فرعی به طول ۲ کیلومتر در کنار دریاچه هستیم. البته به همین سادگی هم نیست. این جاده فرعی شیب تندی دارد و سنگلاخی‌ست.

اگر هوس چنین سفری کردیم، بهتر است با ماشین دودیفرانسیل حرکت کنیم که به مشکل نخوریم. تابلوهای راهنما در این مسیر زیاد نیستند؛ هر جا شک داشتیم، بهتر است از محلی‌ها راه درست را سوال کنیم.

ویستان

اگر از رشت بخواهیم به بره‌سر برویم، بعد از رستم‌آباد باید به‌سمت توتکابن حرکت کنیم؛ یکی از مناطق بکر شمال ایران. به سندس، حاجی‌ده، سیاه‌رود، بره‌سر و بعد به ویستان می‌رسیم. این مسیر آسفالت است و زیبایی‌های خودش را دارد.

همین سختی‌های رسیدن به دریاچه است که باعث شده اثری از زباله در آن حوالی نباشد و زیبایی بکرش را حفظ کند. بره سر به درفک هم نزدیک است.

چرا باید اینجا را ببینیم؟

طبیعت اطراف دریاچه بره سر

دریاچه ویستان، به استخر ویستان، دریاچه بره‌ سر و دریاچه یسان هم معروف است. این استخر طبیعی احتمالا بر اثر زلزله به‌وجود آمده و آبش از کوه‌های اطراف و چشمه‌ها تامین می‌شود، درست مثل بیشتر دریاچه‌ها. طولش حدود ۲۳۰ متر است و پهنایش ۱۰۰ متری می‌شود. عمقش هم کم نیست، ممکن است تا ۱۰۰ متر برسد.

این دریاچه از دو طرف به کوه‌های پوشیده از درخت می‌رسد و از دو طرف دیگر به تپه‌های سرسبز و دشت‌های چشم‌نواز. اطراف استخر ویستان پر است از درختان بلوط، راش، بید، و البته گل‌گاو‌زبان، شیرین‌بیان، لاله کوهی و نی.

طبیعت اینجا به اضافه دام‌هایی که دشت‌های فراخ را برای چرا پیدا کرده‌اند، باعث شده عسل مرغوب و لبنیات باکیفیتی را در این منطقه پیدا کنیم. به این فهرست باید تمشک، ازگیل، زالزالک، سیب، گلابی و گردو را هم اضافه کنیم.

روستای بره سر

یکی از صداهایی که سکوت دریاچه را می‌شکند، صدای پرنده‌هاست. درخت‌های آن حوالی مثل کبک، قمری، تهیو و بلدرچین و موش‌خرما، گراز و روباه هم باعث شده در اینجا تنها نباشیم.

بهترین فصل سفر

این منطقه کوهستانی، بهارهای خنکی دارد و تابستان‌های گرم و ملایمی. اول پاییز هم این منطقه خیلی زیباست؛ ولی از نیمه‌ پاییز به بعد سرما فرا می‌رسد و باید قید زمستان‌های سرد و کوهستانی‌اش را بزنیم.

وسایل موردنیاز

چیزی شبیه به فروشگاه یا رستوران در این حوالی نمی‌بینیم و باید خریدهای‌مان را در همان شهر انجام بدهیم. نزدیک‌ترین شهر به دریاچه ویستان، رودبار است. در رودبار هم مغازه‌های زیادی هست و هم رستوران‌های خوبی. رستوران سرچشمه که دو شعبه در رودبار دارد، یکی از بهترین جاها برای خوردن غذاست.

درصورتی‌که بخواهیم کنار دریاچه کمپ کنیم، چراغ‌قوه، کیسه‌خواب، چادر، جعبه کمک‌های اولیه، لباس اضافی، مواد غذایی و آب کافی باید همراه‌مان باشد. البته خیال‌تان راحت که این ناحیه امن است و هیچ خرسی منتظر چادر زدن ما ننشسته.

جاذبه‌های نزدیک

در بره‌سر قدیم، می‌رسیم به آبشار طبیعی شارشار که خیلی باصفاست. فاصله آبشار تا مرکز روستا ۵۰۰ متر بیشتر نیست.

سوسن چلچراغ

اگر آخرهای بهار و اول تابستان سفر می‌کنیم، در داماش هم توقفی داشته باشیم بد نیست. از بره سر تا داماش ۶ کیلومتر مسیر خاکی‌ست. داماش که به آب معدنی‌اش هم معروف است، در تیرماه، میزبان سوسن‌های سفید است. این گل‌های سفید در دنیا کم‌نظیرند. وقتی شکوفه می‌کنند، جشنواره شروع می‌شود و مردم با لباس‌های محلی در بازارچه‌ها خوش می‌گذرانند.

کجا اقامت کنیم؟

هتل کادوس رشت

برای بعضی‌ها طبیعت یعنی کمپینگ. به جز چادر زدن، می‌توانیم از خانه‌های محلی یا ویلاهای بره‌سر جایی را اجاره کنیم. یک راه دیگر این است که قبل از حرکت از بین هتل های رشت یا رودبار جایی را رزرو کنیم. در مهر ماه ۱۳۹۷، قیمت رزرو هتل ‌های رشت از ۲۶۵ هزار تومان شروع می‌شود. در رودبار هم می‌شود با ۲۲۰ هزار تومان هتل ۳ ستاره رزرو کنیم.

نوشته دریاچه ویستان بره سر کجاست؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.