زیباترین دریاچه های نمک ایران کجاست؟

دلتان می‌خواهد جایی بروید که تا چشم کار می‌کند، سفیدی باشد؟ سفیدی‌ای که اینبار نه به خاطر برف، که به خاطر نمک به وجود آمده. ایران، کشوری خشک و نیمه‌بیابانی‌ست و به همین دلیل دریاچه‌های نمک زیادی دارد. برخی از دریاچه‌ های نمک ایران، فصلی و برخی دیگر دائمی‌اند و ما در این نوشته سری به آنها زده‌ایم.

دریاچه نمک خور

دریاچه نمک خور

دریاچه نمک خور، بزرگترین دریاچه فصلی نمک دنیا و یکی از کم ارتفاع‌ترین نقاط  ایران است. دریاچه خور، از قسمت مرکزی تا جنوبی کویر مرکزی ایران ادامه دارد. عمق نمک این دریاچه بر خلاف دیگر دریاچه‌ های نمک ایران، نازک است و از ۵ سانتی‌متر تا ۱۰ متر متغیر است.  این نازکی را حرکت دائمی سفره‌های آب‌ شور زیرزمینی و لجن‌های سیاه لایه‌های زیرین به وجود آورده.

این دریاچه در فصل‌های سرد سال پوشیده از گلی از خاک رس و نمک می‌شود و در بهار و تابستان به دریایی سفید پوشیده از نمک می‌ماند. نمک در لایه‌های زیرین این دریاچه بصورت فشرده روی هم قرار گرفته، به طوریکه رانندگی روی قسمت‌هایی از آن ممکن است. در معدن نمک پتاس خور، می‌توان سوغات و نمک خرید. در این معدن خوراکی هم برای فروش هست.

مسیر دسترسی:  استان اصفهان، ۴۰ کیلومتری شرق مرکز شهرستان خور و بیابانک، محور ارتباطی طریق‌الرضا(ع) خور ـ طبس

اگر از شهرستان خور به سمت طبس حرکت کنیم، بعد از طی ۴۰ کیلومتر، قسمت جنوبی دریاچه را می‌بینیم. مسیرهای دیگری هم برای رسیدن به دریاچه وجود دارد؛ اما به علت باتلاقی بودن زمین‌های اطراف پیشنهاد نمی‌شوند.

دریاچه نمک حوض سلطان

حوض سلطان

دریاچه نمک حوض سلطان، نزدیک‌ترین دریاچه نمک به تهران است. دریاچه حوض سلطان، اسم‌های دیگری هم دارد. دریاچه ساوه و دریاچه شاهی، اسم‌های دیگر این دریاچه‌اند. دریاچه حوض سلطان، نمک زیادی دارد و به دریاچه نمک هم شناخته می‌شود؛ ضمن اینکه لقب آینه طبیعی ایران را هم به آن داده‌اند.

این دریاچه از دو قسمت چسبیده به اسم‌های حوض سلطان و حوض مره تشکیل‌ شده و رودهای زیادی از جمله رود شور و قره‌چای به آن وارد می‌شوند. این دریاچه‌ها از زمین‌های شوره‌زار نمکی اطراف می‌گذرند.

مسیر دسترسی: اگر از سمت قم می‌خواهیم به دریاچه برسیم، مسیرمان از بعد از مجتمع مهتاب و عبور از اولین تپه‌ای که دریاچه بعد از آن دیده می‌شود، می‌گذرد. درست در کنار تپه دوم، جاده‌ای خاکی به سمت پایین و دریاچه سرازیر می‌شود که جاده اصلی معدن نمک است. یکی از نشانه‌های این خروجی، تابلوی تهران ۹۵کیلومتر است.

از سمت تهران: بعد از طی ۷۰کیلومتر از تهران، در سمت چپ اتوبان، جاده‌ای به سمت روستای چشمه شور می‌رود که نشانه آن در اتوبان تابلوی اطلاعات گردشگری است. برای رسیدن به طرف مقابل اتوبان باید از اولین زیرگذر برویم.

 دریاچه نمک حاج علی‌قلی

کویر حاج علی قلی

این دریاچه که این روزها کویری پوشیده از نمک بیشتر نیست، درجنوب شرقی دامغان واقع است، قدیم‌ها، کویر نمک حاج علیقلی، دریاچه‌ای واقعی بود، اما به مرور زمان آبش خشک شد و به صورت کویری بیکران درآمد. در برخی از نقاط، گیاه‌های شورپسند و درختچه‌ای به اسم تاغ وجود دارد، ولی تا چشم کار می‌کند سفیدی‌ست و نور خورشید.

مسیر دسترسی: برای رسیدن به این منطقه باید از تهران به سمت مشهد حرکت کنیم. بعد از رسیدن به دامغان در کمربندی دامغان جاده‌ای فرعی وجود دارد که به سمت جنوب می‌رود و اسمش به معلمان شهرت دارد. بعد از رسیدن به روستای صلح‌آباد روبروی پمپ بنزین مسیر روستای خورزان  قرار گرفته. باید وارد این مسیر بشویم و بعد از طی مسافتی از یک جاده خاکی به دریاچه نمک می‌رسیم.

دریاچه نمک خارا

دریاچه نمک خارا

دریاچه نمک خارا در ۵۰ کیلومتری ورزنه و در کویر خارا قرار گرفته. کویری که به حسن آباد و ورزنه هم مشهور است. وقتی از بخش جنوبى تالاب و از روستاى خارا به طرف تالاب پیش مى‌رویم، ابتدا گیاهانی مثل گز و قیچ می‌بینم.

بعد که آنها را پشت سر گذاشتیم به منطقه‌ای بیابانى با شن‌هاى روان مى‌رسیم. جلوتر که برویم، پهنه‌ وسیعى از نمک‌زارها و بلورهاى نمک جلویمان سبز می‌شود. حدود شصت درصد از نمک خوراکی ایران و بیست درصد از نمک صادراتی از معدن نمک جرقویه علیا، در همین ناحیه به‌دست می‌آید.

مسیر دسترسی: از اصفهان باید راهی ورزنه شویم. مسیرمان از -پل بزرگمهر،۳راه پینارت، برسیان و اژیه می‌گذرد. این ریگزار درحاشیه شرقی محور ارتباطی حسن آباد به ورزنه قرار دارد. از ۵ کیلومتری جنوب ورزنه می‌توان به نواحی غربی این ریگزار دسترسی پیدا کرد.

دریاچه ارومیه

دریاچه ارومیه

نمی‌شود حرف از دریاچه های نمک ایران بشود و چیزی از دریاچه ارومیه نگوییم. دریاچه ارومیه، سومین دریاچه شور دنیاست. این دریاچه دائمی، ۵۵۰۰ کیلومتر در شمال غرب ایران و بین دو استان آذربایجان غربی و شرقی قرار گرفته.

دریاچه ارومیه که خشکی آن چند سالی‌ست به دغدغه‌ای ملی تبدیل شده و برای نجات آن از خشکی تاکنون، فعالیت‌های مختلفی صورت گرفته، دریاچه‌ایست که هیچ ماهی و نرم تنی در آن زندگی نمی‌کند.

گل و لجن این دریاچه، خاصیت درمانی برای دردهای روماتیسم، آرتروز دارد. اینطور معروف است که کمتر جایی، غروبی مثل غروب دریاچه ارومیه دارد.

نوشته زیباترین دریاچه های نمک ایران کجاست؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

با ۱۱ مسیر زیبای ایران آشنا شوید

همیشه رسیدن هدف نیست.  پیچ و تاب جاده و منظره‌هایی که قرار است ببینیم یا هوای تازه‌ای که به صورتمان می‌خورد، ترغیب‌مان می‌کند که راهی جاده شویم.

در ایران مسیرهای زیادی هست که خود می‌توانند دلیل سفر باشند و ما در این نوشته درباره تعدادی از زیباترین مسیرهای ایران نوشته‌ایم.

جاده اسالم به خلخال

جاده اسالم به خلخال

یکی از جاده‌های زیبا و رویایی، مسیر اسالم به خلخال است؛ راهی که از آن می‌گذریم تا از تبریز به گیلان (یا برعکس) برویم.

در بعضی مواقع اگر ماشین را در جاده کنار بزنیم و پیاده شویم، قطره‌های ریز باران که در گویش گیلانی به آن «شی» می‌گویند صورتمان را نمناک می‌کند. برخلاف خیلی از مسیرهای دیگری که در ادامه به آن اشاره می‌شود، جاده اسالم به خلخال سرازیری و سربالایی زیادی ندارد.

اسالم به خلخال، جاده‌ای جنگلی‌ مثل جاده چالوس یا جاده جواهرده رامسر است.

مسیر دسترسی: این مسیر از شهر اسالم در استان گیلان شروع و به شهر خلخال در جنوب استان اردبیل می‌رسد.

گردنه حیران

گردنه حیران

چه اسمی برای این گردنه  زیباتر از «حیران»  می‌توانست باشد؟ جاده‌ای که اگر از اردبیل به سمت آستارا برویم، ما را در هر پیچ بیشتر در زیباییش فرو می‌برد. از شیب‌های کوه که پایین که می‌آییم سمت راستمان کوه و سمت چپ تپه‌های سرسبز است. حتی در بین راه مجموعه‌های گردشگری هم برای تفریح درست شده که می‌توان با توقف در آن سوار تله‌کابین شد و به بالای کوه رسید.

مسیر دسترسی: گردنه حیران در مسیر آستارا به نمین اردبیل قرار گرفته. فاصله این جاده تا اردبیل ۴۵ دقیقه است.

جاده چالوس

جاده چالوس

مگر می‌شود حرف از زیباترین مسیرهای ایران باشد و چیزی درباره چالوس نگفت؟ این جاده دیگر از شهرت ملی عبور کرده و بین ۱۰ مسیر زیبای جهان قرار گرفته. یک سو کوه، در دوردست‌ها تپه‌های جنگلی و سوی دیگر رودخانه کم‌جانی عبور می‌کند.

حاشیه مسیر هم پر از رستوران است و دست‌فروش‌هایی که گردو و بلال می‌فروشند.  برای زدن به دل این جاده باید پیش از سفر از یک طرفه نبودن مسیر مطمئن شد.

مسیر دسترسی: این جاده از کرج در استان البرز شروع و به شهر چالوس در استان مازندران ختم می‌شود.

چابهار به بریس

جاده چابهار به بریس

مسیر چابهار به بریس اسم خاصی ندارد، ولی صخره‌هایی که در طول مسیر ما از چابهار به دریای عمان قرار گرفته آنقدر زیبا و عجیب غریبند که شاید هیچ اسمی نتواند آن زیبایی را به اندازه کافی توصیف کند. صخره‌هایی که فرسایش باعث به وجود آمدن شکستگی‌های زیادی در آنها شده و رنگی سبز-آبی به خود گرفته‌اند. در همین مسیر است که تالاب صورتی لیپار، کوه‌های مریخی و جنگل‌های حرای چابهار هم قرار گرفته‌اند.

مسیر دسترسی: این راه جاده‌ای ساحلی از چابهار به بریس است که طول آن به ۶۳ کیلومتر می‌رسد.

کلاله به خالدنبی

کلاله به خالد نبی

یکی از بی‌نظیرترین مسیرهای ایران، جاده کلاله به خالد نبی در استان گلستان ا‌ست. در عرض یک ساعت در این راه، اقلیم‌های مختلفی می‌بینیم؛ گاهی تپه می‌بینیم و چند دقیقه بعد کوه‌هایی مثل قشم و جنگل و دشت. جاده کلاله به خالد نبی را ابرهایی که انگار کلاژند، حیرت‌انگیزتر می‌کند؛ ابرهایی که از همیشه سفیدترند و نزدیک به ما. وقتی هم که همه اینها را پشت سر بگذاریم به تپه ماهورهایی می‌رسیم که انگار قرار نیست تمام شوند، هرچقدر نگاه می‌کنی تپه ماهور می‌بینی که در پاییز و زمستان خاکستری‌اند و در بهار و تابستان یکدست سبز سبز.

مسیر دسترسی:  پس از طی مسیری حدودا ۴۰ کیلومتری از گنبد کاووس تا کلاله که با خالد نبی ۵۵ کیلومتر فاصله دارد، باید به سمت روستای گچی‌سو حرکت کنیم (فاصله این روستا تا قبرستان ۶ کیلومتر است). از روستای گچی سو، دشت صاف و هموار ابتدای جاده تبدیل به دشت‌های تپه‌ای کوچک و بزرگ می‌شود.

جاده ارس- جلفا

جاده ارس به جلفا

زیبایی این جاده لزوما به طبیعت آن نیست. بلکه ما در حاشیه آن از مقابل سه کشور ارمنستان، نخجوان و آذربایجان می‌گذریم. مرز رود ارس آنقدر عرض کمی دارد که حتی ممکن است سه بار پیامک خارج شدن از کشور هم برایمان ارسال شود.

رستوران‌های زیادی در طول مسیرمان قرار ندارد، اما همان‌ها هم اغلب کبابی هستند. ارس در سمت راستمان معمولا رنگ و لعاب گلی دارد و با رودهای آبی و سبزی که تا به حال دیده‌ایم متفاوت است. در طول این مسیر هم می‌توانیم برای دیدن کلیسای چوپان، کاروانسرای خواجه نظر، روستای اشتبین (معروف به ماسوله آذربایجان شرقی)، کلیسای سن استپاتوس و آبشار آسیبا خرابه ماشین را کنار بزنیم.

مسیر دسترسی: این مسیر از ۱۳۰ کیلومتری تبریز، یعنی از منطقه آزاد ارس و جلفا شروع می‌شود.

عباس‌آباد کلاردشت

جاده عباس آباد کلاردشت

موقع برگشتن از مازندران به سمت تهران وقتی جاده حسابی قفل شده می‌توان به جای تلف کردن وقت در ترافیک به سمت کلاردشت منحرف و وارد جاده‌ای شد که هر دو طرفمان را جنگل‌ گرفته.

انتهای این جاده در میدان اصلی کلاردشت هم باید از شیرینی‌فروشی  معروف کاکا بستنی بخریم تا لذت این جاده جنگلی برایمان بیشتر شود. در طول مسیر قهوه‌خانه یا رستوران‌هایی هم پیدا می‌شود که جای خالی یک فلاسک چای در ماشین را برایمان پر می‌کند.

مسیر دسترسی: این جاده از ۴۰ کیلومتری جاده کناره خزر، در بین راه چالوس و تنکابن شروع می‌شود و به شهر کلاردشت می‌رسد.

جاده نمک

جاده نمک

ذهنمان را کمی از جنگل و باران دور کنیم. زیبایی می‌تواند این بار به شکل بیابان بی‌آب و علف خودش را نشان دهد. در جاده خور به طبس به مناطقی می‌رسیم که مشابه آن در هیچ جایی دیده نمی‌شود.

وقتی چشممان به رنگ سفید دو طرف جاده بیافتد اول فکر می‌کنیم برف روی زمین نشسته؛ اما مگر دربیابان هم برف می‌آید؟ این زمین‌های نمک است که اطرافمان را گرفته. نمکی که روی زمین پوشانده شده ضخامت زیادی ندارد و اگر پایمان را داخل آن فشار دهیم ممکن است در گل بسیار شلی بیافتیم که به این راحتی‌ها نمی‌توان از آن بیرون آمد.

مسیر دسترسی: این جاده کمی بعد از ترک خور در استان اصفهان به سمت طبس در خراسان جنوبی قرار گرفته.

جاده اورامان

جاده اورامان

مشابه این جاده‌ را در استان کردستان زیاد می‌شود پیدا کرد، اما هیچ کدام به معروفی اورامان نیستند. جاده‌های اینجا برخلاف مسیرهای شمال کشور به جای جنگل، تپه‌های سبزی دارند که در خطوط شکسته جاده دائم پیدا و پنهان می‌شود. برای همین در مسیرمان مسافرانی را می‌بینیم که گوشه جاده پارک کرده‌ و فلاسک چایی را روی صندوق گذاشته‌اند تا در حال چای نوشیدن به منظره اطراف خیره شوند.

بهترین جاده در این منطقه از پاوه شروع می‌شود تا به هجیج برسد. اگر این مسیر را ادامه بدهیم به کبابی‌های لب جاده می‌رسیم که مقابلمان گوشت را می‌برند و روی منقل می‌گذارند. در این مسیر آبشاری هم هست که مردم با خرید دبه و یا بطری آن را پر از آب می‌کنند و می‌برند. جاده مریوان به سنندج هم در همین منطقه از زیبایی مثال زدنی برخوردار است.

مسیر دسترسی: این مسیر از روستای هجیج در شهرستان پاوه تا اورامان تخت ادامه دارد.

جاده توسکستان

جاده توسکستان

این جاده، مسیری جنگلی‌ست که شاهرود را به گلستان می‌رساند. مسیر آن در جنوب غرب گرگان از روستایی به همین اسم شروع می‌شود و تا دشت سرعلی‌آباد ادامه پیدا می‌کند. آب و هوای این منطقه سرد و گاهی معتدل است. اگر از منطقه گردشگری توسکستان بگذریم می‌توانیم آبشار این منطقه را هم ببینیم. زمستان‌ها قسمت‌هایی از دشت که مشرف به کوه است مکان مناسبی برای تیوپ‌سواری و برف‌بازی است.

مسیر دسترسی: منطقه گردشگری توسکستان در ۱۸کیلومتری جنوب شرقی گرگان از ابتدای روستای زیبای توسکستان تا دشت سرعلی آباد (اول روستای توریستی چهار باغ) به طول تقریبا ۳۵کیلومتر در امتداد جاده گرگان -شاهرود ادامه دارد.

زنجان به طارم

جاده زنجان به طارم

جاده زنجان به طارم هم چیزی شبیه به اورامان است. مسیری پیچ در پیچ و سبز رنگ که از روی یک کوه بالا می‌رود و پایین می‌آید. می‌گویند تعداد پیچ‌های این جاده به ۱۶۰ پیچ می‌رسد. در طول مسیر مغازه یا دکه‌ای نیست، اما اگر مسیرمان را ادامه دهیم به منجیل می‌رسیم. وقتی از دامنه کوه پایین می‌آییم هم از کنار سد منجیل می‌گذریم. سدی که عظمتش نگاه همه سرنشینان را به خود جذب می‌کند.

مسیر دسترسی: این جاده از ۳۰ کیلومتری اتوبان زنجان-ابهر نرسیده به ابهر شروع می‌شود.

نوشته با ۱۱ مسیر زیبای ایران آشنا شوید اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

در سفر به جنوب، کجا را ببینیم؟

پاییز و زمستان که از راه می‌رسد، ماراتن سفر به جنوب هم شروع می‌شود. پایین نقشه، جاهایی هست که مثلش را در هیج کجای ایران نمی‌توان دید. مثل جایی که کویر با دریا یکی می‌شود یا جایی که از بالایش می‌شود به تماشای کشتی‌ها و قایق‌های در رفت و آمد نشست. فقط اینکه، ای کاش آنها را همانطور که هستند ترک کنیم تا باز هم از زیبایی‌شان به وجد بیاییم.

تنگه چاهکوه

تنگه چاهکوه

در سفر به جنوب اگر بخواهیم حتما گذرمان به قشم هم می‌خورد. با قطار می‌توانیم به بندرعباس برویم و از اسکله، سوار قایق‌هایی شویم که ما را در عرض ۴۰ دقیقه به قشم می‌رسانند. جاهای دیدنی قشم با فاصله زیادی از هم قرار گرفته‌اند، بنابراین بهتر است وقت‌مان را طوری تنظیم کنیم که حتما چند تا از آنها را ببینیم.

مثلا دره چاهکوه از جاهایی‌ست که باید حتما به آن سر بزنیم. دره چاهکوه بیشتر از این‌که زیبا باشد، جذاب و عجیب است. وارد دره‌ای می‌شویم که دیواره‌هایش تا صد متر بلندند و آسمان را می‌توانیم به شکل یک باریکه آبی در بالایش ببینیم. تمام صخره‌ها پر از شیار و حفره‌ها و خطوط فرسایشی موازی هستند که هر کدام شکل و شمایلی دارند.  کف دره هم چاه‌هایی هست که در قدیم برای جمع کردن آب باران حفر شده‌اند. چاهکوه، ۷۰ کیلومتر با مرکز شهر فاصله دارد.

بندر لافت

لافت

دره تندیس‌ها و دره ستارگان، از دیگر جاهایی‌ست که باید در سفر به جنوب ببینیم. ولی اگر خواستیم غروب‌های زیبای جزیره را ببینیم باید کجا برویم؟

بادگیرهای بلند و کوچه پس کوچه‌های تنگ و باریک، لنج‌ها و قایق‌ها و خانه‌هایی که در بین درختان سبز گرمسیری و نخلستان‌های بلند در کنار هم قرار گرفته‌اند؛ اینها چیزهایی‌ست که باید در لافت به تماشای آنها بنشینیم. بندر لافت در شمال غربی قشم قرار گرفته.

هنگام

جزیره هنگام

۴۵ دقیقه که از قشم دور شویم به جزیره هنگام می‌رسیم. دلفین‌های جزیره هنگام و سواحلی که بکرند و از بالای صخره‌هایش می‌شود در آب پرید، از جاذبه‌های سفر به هنگام‌اند. هنگام، یک بازارچه ساحلی هم دارد که توریست‌ها در کمتر جایی می‌توانند مثلش را پیدا کنند. بساط سمبوسه‌های محلی به راه است و زن‌ها در غرفه‌های بازارچه، گردنبند و دستبندهای صدفی و ادویه می‌فروشند. اگر مسافران بخواهند، به دست و پایشان حنا می‌زنند و صدای سنج و دمام هم که ساحل را پر کرده، قشنگی همه‌چیز را چند برابر می‌کند.

بندر بریس

بندر بریس

در چابهار باید کجا را ببینیم؟ بندری که در استان سیستان و بلوچستان قرار گرفته و تنها بندر اقیانوسی ایران به حساب می‌آید. چابهار جاذبه‌های زیادی برای دیدن دارد، از کوه‌های مریخی تا ساحل لیپار و بندر بریس.

بندر بریس، همانجایی‌ست که آن را زیاد در عکس‌ها دیده‌ایم، با قایق‌های کوچک و بزرگ و لنج‌هایی که یا به دریا می‌روند و یا از آن برمی‌گردند. اینطور معروف است که اگر می‌خواهیم غروب خورشید را از بالای دیواره‌های صخره‌ای تماشا کنیم یا روی خاک نرم و طلایی ساحل محو تماشای خورشید که حالا دیگر به قرمزی می‌زند بشویم، یکی از راه‌هایش رفتن به این بندر است.

روستای درک

لافت

در همان سیستان و بلوچستان می‌رسیم به روستای درک. روستای درک تنها جای‌ ایران است که در آن کویر و دریا به هم می‌رسند. تماشای تپه‌های ماسه‌ای چشم‌نواز، ساحل صخره‌ای، شنی و مرجانی، کوه و جنگل، گله‌های گوسفند و بز و شتر همه در یک جا، چیزهایی‌ست که در درک منتظرمان است.

درک در ۱۷۰ کیلومتری غرب چابهار و در فاصله ۱۰ کیلومتری از روستای زرآباد واقع شده است. این روستا بر سر راه دو بندر مهم جنوب، یعنی بندر چابهار و بندرعباس و در مسیر ترانزیتی بندر کنارک و بندر جاسک قرار گرفته است.

سیراف

سیراف

در ۲۴۵ کیلومتری بوشهر به بندر سیراف می‌رسیم. بندر سیراف با عمر ۲۵۰۰ ساله‌اش، یکی از دیدنی‌ترین بنادر ایران است. به خاطر قرار گرفتن این بندر بین پارس جنوبی و کنگان و همچنین نزدیکی به شیراز، سیراف از جاهایی‌ست که خیلی‌ها به آن سفر می‌کنند.

در اینجا هم قایق‌ها و لنج‌ها و تورهای ماهیگیری، بندر را سرزنده‌تر و تماشایی‌تر کرده‌اند. مسافران، ماهی و میگو را به سوغات می‌برند و بساط طبخ میگوپلو و قلیه ماهی و ماهی در رستوران‌ها به راه است.

کوشک

کوشک

در سفر به جنوب، دیدن کوشک را هم نباید از دست داد. سد شهید عباس‌پور، یکی از زیباترین سدهای ایران است و پشت آن جزیره‌ای قرار گرفته که به سرسبزی شهره است. جزیره کوشک که مثلش را در آب و هوای خشک جنوب کمتر می‌توان دید، طبیعت بکر و زیبایی دارد؛ با درختان و چمنزارهای پر از گل و گیاه و آبی سد که همه چیز را مثل تابلوی نقاشی درآورده. برای رسیدن به این جزیره باید ابتدا از جاده مسجد سلیمان به سمت سد شهید عباس‌پور رفت، مسیری که فوق‌العاده زیباست.

سازه‌های آبی شوشتر

سازه های آبی شوشتر

سازه‌های آبی شوشتر، معروف‌ترین جاذبه گردشگری خوزستان است. این سازه‌های آبی، مجموعه‌ به هم پیوسته‌ای از پل‌ها، آبشارها، آسیاب‌ها، بندها و تونل‌های بزرگ‌اند که به‌طور پیوسته کار می‌کنند.

بنای اولیه این سازه از دوران هخامنشیان باقی مانده و هنوز هم بخش‌هایی از آن فعال است. این مجموعه‌ از آثار باستانی با عنوان «نظام آبی تاریخی شوشتر» در فهرست جهانی یونسکو ثبت شده‌اند. سازه‌های آبی در خیابان طالقانی شوشتر قرار گرفته و در شب با وجود چراغ‌هایی که در محوطه‌اش روشن می‌شود، تماشایی‌تر از روز است.

عکس‌ها: خبرگزاری ایرنا

نوشته در سفر به جنوب، کجا را ببینیم؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

زیباترین کلیساهای ایران کجاست؟

کلیساها همیشه برای گردشگران داخلی شبیه به یک بنای رازآلود بوده‌اند. دلیل رازآلودبودنشان هم به قصه‌هایی برمی‌گردد که داخل هر کدام پنهان شده؛ یکی قصه‌ای در معماری‌اش دارد، دیگری رازی در اسمش. برخی از آنها در دل کوه و کمر و شبیه به برج نظامی ساخته شده‌اند و برخی دیگر در وسط شهر. بعضی از آنها بزرگ و باشکوه هستند و برخی دیگر ساده و بدون جزئیات. در گزارش زیر سری می‌زنیم به زیباترین کلیساهای ایران، تا ببینیم با سفر به چه شهری از کدام کلیسا می‌توان دیدن کرد؟

وانک، کلیسای باشکوه ایران

کلیسای وانک

بیشتر کلیساها بناهایی منزوی هستند و همه، اجازه بازدید از آنها را ندارند، اما نقاشی‌های مجلل وانک باعث شده که کسب و کار فروش بلیط این موزه همیشه به راه باشد. وانک را بیشتر به خاطر نقاشی‌های دیواری‌اش دوست دارند.

این کلیسا در وسط اصفهان چه کار می‌کند؟ داستان این است که در جنگ ایران و عثمانی شاه عباس دستور می‌دهد برای جلوگیری از قتل عام مردم به دست عثمانیان، سپاهیان مردم را مجبور به عقب‌نشینی کنند. با این کار ارامنه جلفا به اصفهان رسیدند و برای خودشان در این شهر کلیسا ساختند. این کلیسا مثل بیشتر بناهای محله جلفا خشتی‌ست.

گنبد کلیسای وانک تحت تاثیر معماری دوران، از مخروطی شکل، به یک گنبد شبیه به مساجد درآمده. همچنین داخل کلیسا که بشویم نقاشی‌های روی دیوار ما را به یاد دیوارهای چهل‌ستون می‌اندازد و متوجه شباهت‌های این دو خواهیم شد. بنابراین معماری این بنا تا حد زیادی از معماری پایتخت ایران در دوران صفویه تاثیر گرفته. وانک، فقط کلیسا نیست، بلکه بعد از دیدن کلیسا ما وارد موزه می‌شویم و راهنما به معرفی اجزای موزه می‌پردازد. برای همین بازدید از آن حداقل به دو ساعت زمان خالی نیاز دارد.

آدرس: چهارراه توحید. محله جلفا

سنت استپانوس، دژی مقابل دشمنان

کلیسای سنت استپانوس

این کلیسا اسم سختی دارد، اما اگر چند بار تکرار کنیم راحت در زبانمان می‌چرخد. اسم آن از روی اسم یک شهید مسیحی در دوره شاه عباس اول گرفته شده.

سنت استپانوس در میانه یک کوه با شیب تند و تیزی جا دارد که اطرافش باغ و پر از درخت است. برای همین بنای آن علاوه بر کلیسا، شباهت‌هایی هم به برج نگهبانی و دژ محکم داشته است.

برخلاف وانک اینجا به جز یکی دو مورد، نقاشی دیواری زیادی نمی‌بینیم، اما جذابیت اصلی آن کنده‌کاری‌های روی دیوار و سنگ‌هاست. در اطراف سنت استپانوس، کلیساهای زیادی ساخته شده است. برای مثال در فاصله ده دقیقه‌ای آن، کلیسای چوپان قرار دارد.

این کلیسا شاید بنایی به جذابیت سنت استپانوس نداشته باشد، اما داستان آن این بوده که دقیقا روبروی آن و آن طرف رود ارس، در خاک نخجوان، کلیسای مشابه دیگری با همین اسم ساخته شده که پادشاهی ضد مسیحی آن را از بیخ و بن از بین برده است.

آدرس: آذربایجان شرقی، ۱۶ کیلومتری غرب جلفا و ۳ کیلومتری کرانه جنوبی ارس، در محلی به اسم قریه قزل وانگ در نردیکترین روستای دره شام

قره کلیسا و مدرسه هاگوارتز

قره کلیسا

از بیرون احساس می‌کنیم در برابر مدرسه هاگوارز ایستاده‌ایم. این کلیسا از همان دسته‌ای‌ست که خارج از شهر و روی تپه درسته شده. هر سال مسیحیان زیادی در این کلیسا جمع می‌شوند، چرا که این بنا آنها را به یاد پادشاهی می‌اندازد که به خاطر مقاومت مسیحیان از روگردانی از دینشان هزاران نفر را به قتل رساند.

این کلیسا یک بار بر اثر حمله مغول‌ها تخریب و بار دیگر هم تعمیر شده است. شاه عباس اول برای اینکه رد خودش را روی این بنا بگذارد کتیبه‌ای در حمایت از ارامنه به خط ارمنی نصب کرده. قره کلیسا به معنی کلیسای سیاه است که احتمالا به سنگ‌های سیاه به کار رفته در آن به این اسم خوانده می‌شود.

آدرس: آذربایجان غربی، شهرستان چالدران (جنوب ماکو) و در ۲۰ کیلومتری شمال شرقی سیه‌چشمه.

ننه مریم؛ از آتشگاه تا کلیسا

کلیسای ننه مریم

کلیسای ننه مریم ارومیه هر سال بازدیدکننده‌های زیادی دارد، اما این بازدیدکننده‌ها نه به خاطر زیبایی یا جذابیت معماری آن بلکه به خاطر تاریخچه طولانی این کلیسا به اینجا می‌آیند. بعد از بیت‌الحم در فلسطین، ننه مریم، قدیمی‌ترین کلیسای جهان به شمار می‌رود. جالب اینکه اینجا ابتدا آتشگاه زرتشتیان بوده که بعد از پذیرش دین مسیحیت به کلیسا تغییر کاربری داده است.

داستان تغییر بنای این مکان نه با جنگ و خونریزی، بلکه با میل و اشتیاق موبدان آغاز می‌شود. روایت است که بعد از سفر سه موبد زرتشتی به اورشلیم آنها به مسیحیت رو می‌آورند و بعد از بازگشتشان آتشگاه را به یک کلیسا تبدیل می‌کنند. این کلیسای آشوریان، تزیینات چشم‌گیری ندارد بلکه زیبایی‌اش را از تونل‌ها و دالان‌های تودرتویی گرفته که با سنگ‌های خاکستری و گچ‌ و سیمان سفید ساخته شده و ما را به یاد دوران قرون وسطی می‌اندازد.

آدرس: خیابان قدس شهر ارومیه

سیرکیس مقدس و معماری قرون وسطایی

کلیسای سرکیس مقدس

در آستانه غروب، وقتی از بالای پل کریمخان تهران به سمت میدان ولیعصر می‌رویم، رنگ قرمز خورشید از علامت صلیب کلیسا آرام آرام پایین می‌رود؛ این یکی از زیباترین غروب‌های تهران است که باید خیلی خوش‌شانس باشیم تا با آن چشم در چشم شویم.

در این شهر کلیساهای زیادی وجود دارد، اما بزرگ‌ترین آن سیرکیس مقدس است. معماری بیرون و درون آن نزدیک به معماری کلیساهای دوران قرون وسطی است. برای همین وقتی وارد آن شویم با دیدن ردیف نیمکت‌های چوبی بیشتر به یاد فیلم‌های هالیوودی از آن دوران می‌افتیم. این کلیسا خیلی راه را برای بازدید گردشگران باز نمی‌کند چرا که محل خلیفه‌گری ارامنه تهران است. علاوه بر آن مراسم مختلفی در آن برگزار می‌شود که دیگران در آن اجازه شرکت کردن ندارند.

آدرس : تهران، خیابان کریم خان زند، ابتدای خیابان نجات اللهی

عکس‌ها: خبرگزاری ایمنا و ایرنا

نوشته زیباترین کلیساهای ایران کجاست؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

بهترین جاها برای تماشای بارش شهابی کجاست؟

در زندگی شهری، چراغ خیابان‌ها، خانه‌ها و ماشین‌ها آنقدر آلودگی نوری ایجاد می‌کنند که ستاره‌ها خیلی کم‌سو به‌نظر می‌رسند. بنابراین آنهایی که دلشان می‌خواهد آسمان صاف و پرستاره و نوربارانی ببینند، دنبال بهترین جاها برای تماشای بارش شهابی می‌گردند، چیزی که به سادگی نمی‌توان از خیرش گذشت.

بارش شهابی در طول سال چندین بار اتفاق می‌افتد. معروف‌ترین آن برساوشی است که آن را می‌توانیم از نیمه‌ مرداد تا نیمه شهریور ببینیم. بارش جباری هم آخر مهر در آسمان دیده می‌شود. بارش جوزایی در آذر و بارش ربعی هم در دی اتفاق می‌افتد. بارش شهابی بازه مشخصی دارد، ولی اوج آن یک روزه است.

در هر جایی که نور شهری کم باشد، می‌شود شهاب‌ها را دید. کافی‌ست از شهرهای بزرگ دور شویم و به جایی برویم که دارای افق باز و فاقد آلودگی نوری باشند. بعد، باید حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه صبر ‌کنیم تا چشم‌مان به تاریکی عادت کند.  نیازی هم به وسایل حرفه‌ای مثل تلسکوپ و دوربین نداریم.

کویر مرنجاب

مرنجاب

در کمتر جایی مثل کویر می‌شود ستاره‌ها را آنقدر روشن و نزدیک احساس کرد. کویر مرنجاب نزدیک کاشان واقع شده و یکی از جاهایی‌ست که پذیرای علاقه‌مندان به ستاره‌شناسی و تماشای شهاب‌هاست. مسیر تهران تا آران و بیدگل با ماشین حدود ۳ ساعت است. در بلوار ارتش آران و بیدگل، تابلوی راهنمای کویر مرنجاب را خواهیم دید. از آران و بیدگل تا کویر مرنجاب حدود ۴۰ کیلومتر مسیر خاکی در پیش داریم.

کاروانسرای پاسنگان

کاروانسرای پاسنگان

کاروانسرای پاسنگان در دوره ساسانی ساخته شده و در طول سال‌های گذشته چند بار بازسازی‌اش کرده‌اند و این روزها به اقامتگاه سنتی تبدیل شده. این کاروانسرا را در بزرگراه قم به کاشان پیدا می‌کنیم. از قم تا اینجا حدود نیم ساعت راه است.

خوبی کاروانسرای پاسنگان این است که برای اقامت جای خوب و راحتی‌ست و امکانات لازم برای رصد آسمان را دارد. در محوطه‌ کاروانسرا، سفره‌خانه سنتی و سوغاتی‌فروشی هم هست. برای کاروانسرای پاسنگان هم تور ستاره‌شناسی برگزار می‌شود.

کاروانسرای قصر بهرام

کاروانسرای قصر بهرام

جایی نزدیک گرمسار، کاروانسرایی دیدنی قرار گرفته که اسمش کاروانسرای قصر بهرام است. این کاروانسرا متعلق به دوره ساسانی‌ست و  به ثبت ملی هم رسیده، ولی برای دیدن بارش شهابی و رصد آسمان باید مجوز محیط‌زیست داشت.

از تهران تا کاروانسرای قصر بهرام ۳ ساعت فاصله است و از گرمسار تا اینجا ۲ ساعت طول می‌کشد.  برای رسیدن به این کاروانسرا از شهر صنعتی چرم‌شهر باید بگذریم.

کاروانسرای ده نمک

کاروانسرای ده نمک

اگر از گرمسار مسیرمان را به‌سمت آرادان ادامه بدهیم، به روستای ده ‌نمک و کاروانسرای شاه‌ عباسی این روستا می‌رسیم. از تهران تا اینجا کمی بیشتر از ۲ ساعت و از گرمسار ۳۵ دقیقه راه است.

کاروانسرای ده نمک از دوره صفوی به‌جا مانده و یکی از جاهای مناسب تماشای شهاب‌ باران است. چند سالی‌ست که این کاروانسرا به اقامتگاه بوم‌گردی تبدیل شده و امکانات کافی برای اقامت و رصد دارد.

ایستگاه ۷ تله‌کابین توچال

توچال

توچال، پاتوق کوهپیمایی و اسکی‌ست. اما در شب‌های شهاب‌باران، علاقه‌مندان به ستاره‌شناسی و شهاب‌ها به اینجا می‌آیند. اگر زمان کافی نداشته باشیم که برای دیدن شهاب‌ها از شهر خارج شویم، ایستگاه ۷ توچال گزینه‌ خوبی به‌نظر می‌رسد. باید با تله‌کابین به ایستگاه ۵ برویم و از آنجا خط بعدی را سوار شویم که به ایستگاه ۷ می‌رود. هتل توچال نزدیک این منطقه است و اگر مشکل تنفسی نداشته باشیم، می‌توانیم در هتل توچال بمانیم.

پایگاه نجوم دامغان

پایگاه نجوم دامغان

با ۴ ساعت رانندگی از تهران به روستای وِرکیان می‌رسیم. پایگاه نجوم دامغان در روستای ورکیان قرار گرفته. اول به سمنان می‌رویم و در ۵ کیلومتری دامغان به مقصد می‌رسیم. پایگاه علوم و ستاره‌شناسی ورکیان از سال ۱۳۸۹ کارش را شروع کرده و جای مناسبی برای تماشای بارش شهابی‌ست.

شهمیرزاد

شهمیرزاد

در شهمیرزاد سمنان هم می‌شود بارش شهابی را دید. سفر از تهران تا شهمیرزاد بیشتر از ۳ ساعت طول می‌کشد. در این مسیر از گرمسار و سمنان می‌گذریم. شهمیرزاد، شهر خوش‌آب‌وهوایی‌ست که گذشته از سرسبزی و صفایش، آسمان صاف و تمیزی برای دیدن شهاب‌ باران دارد.

اگر نخواهیم چادر بزنیم و در دل طبیعت بمانیم، می‌توانیم در هتل ‌سنگسر مهدیشهر اقامت کنیم که فاصله‌ چندانی تا شهمیرزاد ندارند.

خانقاه علاءآلدوله سمنانی

خانقاه علاء الدوله سمنانی

از تهران که راه بیافتیم تا سمنان کمتر از ۳ ساعت فاصله داریم. در صوفی‌آباد، در فاصله ۵ کیومتری سمنان خانقاه علاء‌الدوله سمنانی قرار گرفته که افق باز و آسمان تمیزی دارد. این خانقاه آرامگاه عارف بزرگی به اسم علاءالدوله بوده. البته از قبل باید هماهنگ کنیم و اگر سرزده برویم، ممکن است اجازه ورود پیدا نکنیم. سفر با تورهای رصد انتخاب خوبی به‌نظر می‌رسد.

روستای قورتان

روستای قورتان

از تهران تا روستای قورتان اصفهان حدود ۵ ساعت و نیم راه است. این روستا در جاده کویر ورزنه به اصفهان قرار گرفته. سایت تفریحی واحه در کویر ورزنه گزینه‌ بعدی برای رصد آسمان و دیدن باران شهابی‌ست.

کویر سه قلعه

کویر سه قلعه

سه قلعه در استان خراسان رضوی قرار گرفته و تا تهران ۱۱ ساعت فاصله دارد. یکی از آسمان‌های شفاف و پرستاره را همین‌جا می‌شود دید. اینجا اقامتگاه بومگردی هم دارد و خیال‌مان راحت است که جای مناسبی برای ماندن داریم.

روستای قلعه بالا در منطقه خارتوران

روستای قلعه بالا خارتوران

روستای قلعه بالا، روستای پلکانی قشنگی‌ست که در منطقه‌ حفاظت‌شده خارتوران قرار گرفته. خوبی اینجا جز آسمان پرستاره‌اش، داشتن اقامتگاه بومگردی‌ست. از روستا تا تهران حدود ۶ ساعت راه است و مسیرمان از شاهرود و میامی می‌گذرد.

کویر مصر

کویر مصر

کویر مصر برای طبیعت گردان و عاشقان طبیعت اسمی بسیار آشناست و از بقیه کویرهای ایران طرفدار بیشتر دارد. این کویر هم جای مناسبی برای دیدن شهاب‌باران است. روستای مصر از توابع خور و بیابانک در استان اصفهان است و در ۴۵ کیلومتری شرق جندق و در ۶۰ کیلومتری شمال خور واقع شده. مصر را به دریای شنی کویر هم می‌شناسند.

کویر ابوزیدآباد

کویر ابوزیدآباد

کویر ابوزیدآباد در شمال شرقی کاشان قرار گرفته و قلعه‌ها و خانه‌های تاریخی‌اش از نظر معماری بسیار باارزش است.

در این کویر هم همان سکوت خاص کویر حاکم است و چشم‌انداز ریگ‌های روان و شنی. از تهران تا کویرابوزیدآباد ۴ ساعت راه است. از اتوبان تهران-قم باید حرکت کنیم. با عبور از قم و با ادامه راه در آزادراه امیرکبیر یا جاده قم-کاشان وارد شهر کاشان می‌شویم.

در کاشان وارد بلوار قطب راوندی شده و با ادامه مسیر در بلوار ملاصدرا به یک دو راهی می رسیم که در سمت چپ قرار دارد.  باید به سمت چپ بپیچیم تا با ادامه مسیر به ابوزید آباد برسیم.

نوشته بهترین جاها برای تماشای بارش شهابی کجاست؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

۱۲ جای ایران که باید با آن عکس یادگاری داشته باشیم

گوشی‌های هوشمند که گسترش یافت، مشکل خیلی‌ها هم برای عکاسی در سفر حل شد. تا پیش از این وقتی سفر می‌رفتیم عکس زیادی در کار نبود، اما حالا در دست هرکسی یک گوشی هوشمند هست که می‌تواند تک‌تک لحظه‌های سفر را ثبت کند. این روزها آنقدر از سفرهایمان عکس داریم که روزها و ماه‌ها می‌توانیم خاطره سفرها را زنده کنیم و با دیدن عکس‌ها دلمان برای جایی که بودیم بارها پر بکشد.

۱-مسجد نصیرالملک

مسجد نصیرالملک

مسجد نصیرالملک پر از شیشه‌های رنگی‌ست که نور از بین‌شان عبور می‌کند و روی فرش‌ها می‌افتد. همین موضوع هم باعث شده که خیلی‌ها دوست داشته باشند با نصیرالملک عکس یادگاری داشته باشند. کاشی‌های هفت رنگ مسجد و گل‌های سرخ زنبق جلوی ورودی، هوس عکس گرفتن در این مسجد را دوچندان می‌کند.

آدرس: محله گودعربان، خیابان لطفعلی خان زند، کوچه نصیرالملک

۲-مسجد شاه

مسجد شاه

انتخاب یکی دو جا در اصفهان برای عکس گرفتن سخت است، ولی از ما می‌شنوید با مسجد شاه حتما عکس بیاندازید. بهتر است تنها به عکس انداختن با جلوی مسجد اکتفا نکنیم و داخلش هم برویم.

تاریک روشنای حیاط و دالان‌های تو در توی مسجد و کاشی‌های هفت رنگ آن باعث شده مسجد شاه یا امام، به مسجدی خارق‌العاده تبدیل شود. در همین میدان نقش جهان می‌توانیم با اتاق موسیقی عالی قاپو هم عکس بیاندازیم.

آدرس: میدان نقش جهان

۳-ماسوله

ماسوله

در ایران سه روستای پلکانی وجود دارد، یکی اورامان، یکی پلنگان و دیگری ماسوله. از بین این سه روستا، دسترسی به سومی از همه آسان‌تر است. ماسوله را به خانه‌های پلکانی‌اش که در دامنه کوه‌های سرسبز ساخته شده می‌شناسند.

ماسوله پر از رنگ و چیزهای جذاب و غیرمنتظره است. رودخانه ماسوله رودخان که از میان روستا می‌گذرد و مه‌ای که بیشتر وقت‌ها منطقه را دربرگرفته، کامل‌کننده آن همه زیبایی است. ضمن اینکه زندگی روستایی را هم می‌شود از نزدیک لمس کرد.

آدرس: ماسوله در ۲۶ کیلومتری جنوب غربی فومن و ۶۵ کیلومتری جنوب غربی رشت قرار گرفته

۴-هرمز

جزیره هرمز

هیج جزیره‌ای در ایران مثل جزیره هرمز نیست. هرمز، خاک قرمزرنگی دارد که ترکیبش با آبی دریا، تصویر نابی را پیش چشممان می‌سازد. هرمز پر از رنگ است، از خاک گرفته تا صخره‌ها و کوه‌ها و دالان‌ها، قرمز و نارنجی و سفید و زردند و وقتی بین‌شان راه می‌روید و بادی هم بوزد، انگار در جزیره‌ای پر رمز و رازید، جایی که با همه جا فرق دارد. جز خاک قرمز رنگ هرمز، باید با تنگه هرمز که کشتی‌‌ها در آن در رفت و آمدند و دره مجسمه‌ها هم عکس انداخت.

آدرس: هرمزگان، ۴۰ دقیقه تا قشم

۵-آبشار بیشه

آبشار بیشه

لرستان، سرزمین آبشارهای ایران است، اما بعضی از آبشارهای این استان معروف‌تر از جاهای دیگرند. آبشار بیشه در دل جنگل‌های بلوط و کوه‌های زاگرس واقع شده و جدا از تماشای جنگل‌های بلوط و چشم انداز ایستگاه راه آهن، هوای خنک اطرافش می‌تواند خستگی یک راه طولانی را از تنمان بیرون کند.

آدرس: این آبشار در ۶۵ کیلومتر خرم آباد و ۳۰ کیلومتری جنوب شرقی شهرستان دورود در بخش پاپی، شهر سپید دشت و روستایی به اسم بیشه و در کنار راه آهن تهران – خوزستان و در نزدیکی ایستگاه بیشه قرار دارد.

۶-ابیانه

ابیانه

بودن در روستایی ۱۵۰۰ ساله که تا حد زیادی هنوز چهره قدیمش را حفظ کرده، چیزی‌ست که برای خیلی از ما که درگیر زندگی شهری هستیم غنیمت است.

ابیانه روستایی‌ست مثل ماسوله، وقتی از دور به آن نگاه می‌کنید روستایی چند طبقه به نظر می‌رسد طوری که پشت بام خانه‌های پایینی، حیاط خانه‌های بالا هستند. ابیانه‌ای‌ها هنوز رسم و رسوم گذشته را حفظ کرده‌اند و در کوچه پس کوچه‌های روستا که راه بروید و با مردم همکلام شوید داستان‌ها و حرف‌های خیلی جالبی دستگیرتان می‌شود.

آدرس: روستای ابیانه هم از طریق جاده کاشان_نطنز و هم از اتوبان کاشان_اصفهان قابل دسترسی است. در کیلومتر ۵۰ جاده قدیم کاشان ـ نطنز جاده‌ای بسمت راست جدا می‌شود و بعد از ۲۰ کیلومتر به ابیانه می رسد.

۷-ائل گلی

ائل گلی

نمی‌شود تبریز برویم و بدون دیدن ائل گلی یا شاه گلی ترکش کنیم. ائل گلی، قشنگ‌ترین جای شهر است، جایی که هوایش از وسط شهر خنک‌تر است و در استخرش می‌شود قایق‌سواری کرد.

پیاده‌روی دور دریاچه از تفریح‌های رایج اینجاست و خسته که شدیم می‌توانیم در کنار یکی از دکه‌ها، یرالما یومورتا خوشمزه‌ای بر بدن بزنیم. نان لواش یا سنگک را توی ظرف پهن می‌کنند و رویش سیب‌زمینی آبپز و تخم مرغ را له می‌کنند و کره، نمک و فلفل و نعناع خشک را اضافه می‌کنند. شاید بگویید فقط همین؟ ولی نتیجه یکی از بی‌نظیرترین غذاهاست.

آدرس: ۷ کیلومتری مرکز شهر

۸-باغ دولت ‌آباد

باغ دولت آباد

عکس انداختن با بلندترین بادگیر خشتی دنیا، یکی از چیزهایی‌ست که می‌تواند ما را سر ذوق بیاورد. اگر حتی موقع رفتن به باغ دولت‌آباد از ترافیک، گرما و شلوغی مسیر کلافه شده باشیم، وقتی از سردر و هشتی باغ بگذریم، همه آن کلافه‌گی‌‌مان از بین می‌رود و نفس راحتی می‌کشیم؛ چون سختی‌ها جایش را به خنکی، سرسبزی و آرامش این باغ می‌دهد.

آدرس: باغ دولت آباد در محله چهار منار  و خیابان شهید رجایی واقع شده

۹-خانه طباطبایی‌ها

خانه طباطبایی ها

حتما تا به حال دیگر با همه خانه‌های تاریخی کاشان عکس گرفته‌اید و منتظر حرف ما نیستید. اما اگر اینطور نیست، در سفر به کاشان دیدن خانه طباطبایی‌ها را فراموش نکنید.

طباطبایی‌ها یکی از قشنگ‌ترین خانه های تاریخی کاشان است. این خانه با حیاط های دل انگیز و حوض بزرگش آدم را مجذوب خود می‌کند. در سفر به کاشان دیدن تیمچه امین‌الدوله را هم فراموش نکنید.‌

آدرس: محله سلطان امیراحمد

۱۰-خالدنبی

خالد نبی

خالد نبی جای حیرت‌انگیزی‌ست. جایی که تا چشم کار می‌کند اطرافش دشت‌ها و تپه‌های سرسبز است. زیارتگاهی که در بالای کوه قرار گرفته و از آن بالا که به اطراف نگاه کنید، انگار آسمان ادامه زمین است و تپه‌های ماهوری اطرافش که به هزار تپه هم معروف است، آن را به جایی تبدیل کرده که  فرسنگ‌ها با این کره خاکی فاصله دارد.

آدرس: پس از طی مسیری حدودا ۴۰ کیلومتری گنبد کاووس تا کلاله که با خالد نبی ۵۵ کیلومتر فاصله دارد باید به سمت روستای گچی‌سو حرکت کنید (فاصله این روستا تا قبرستان ۶ کیلومتر است). از روستای گچی سو، دشت صاف و هموار ابتدای جاده تبدیل به دشت‌های تپه‌ای کوچک و بزرگ می‌شود.

۱۱-طاق بستان

طاق بستان

۹ کیلومتر که از شهر به طرف شمال غربی برویم به طاق بستان می‌رسیم. طاق بستان، دیدنی‌‌ترین جای کرمانشاه است، هم برای خود کرمانشاهی‌ها و هم برای مسافران. این محوطه، خنک‌ترین جای شهر است و تابستان‌ها خیلی‌ها برای فرار از گرما به آن پناه می‌برند. عمر این منطقه را مربوط به قرن سوم میلادی و دوره ساسانیان می‌دانند. دیدن نقش‌ و نگارهای شاهانه روی صخره‌ها و انعکاس آنها در دریاچه روبه رو باعث می‌شود نخواهیم از آنجا دل بکنیم.

آدرس: ۹ کیلومتری شمال غربی کرمانشاه

۱۲-میدان شهرداری

میدان شهرداری

میدان شهرداری رشت، جای خیلی سرزنده‌ایست. خیابان‌های اطرافش را سنگ‌فرش کرده‌اند و آدم‌ها خوش و خرم و خندان جلوی فواره عکس‌های یادگاری می‌گیرند و تا صبح  بساط کبابی‌ها و جگرکی‌ها به راه است.

میدان شهرداری رشت جایی‌ست که بعد از سفر، وقتی عکس‌هایش را نگاه می‌کنیم، دلمان برای جایی که انقدر سرزنده بود و آن همه لحظه خوب را بهمان هدیه داد تنگ می‌شود.

نوشته ۱۲ جای ایران که باید با آن عکس یادگاری داشته باشیم اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

در کدام خیابان‌ها پیاده‌روی کنیم؟

دل خوشی بیشتر ما این است که وقتی از خانه بیرون می‌رویم یا به شهر دیگری سفر می‌کنیم خیابان‌های زیبایی سرراهمان باشد که بتوانیم در آنها قدم بزنیم و دل‌مان باز شود. در هر شهری خیابان دل‌انگیزی هست که این کارکرد را برای ساکنان و مسافرانش دارد و ما در این نوشته سری به آنها زده‌ایم، سری به زیباترین خیابان های ایران.

تهران

خیابان ولیعصر

خیابان ولیعصر تهران با چنارهای بلندش، یکی از زیباترین خیابان‌های پایتخت است، خیابانی که از تجریش شروع می‌شود و تا راه‌آهن ادامه پیدا می‌کند و هر نقطه‌اش حال و هوای خاصی دارد. خیابان ولیعصر که در هر فصلی زیباست، تا پیش از انقلاب ۵۷، خیابان پهلوی نام داشت، در ماه‌های اول انقلاب اسمش به مصدق تغییر کرد و بعد از آن به خیابان ولیعصر تغییر نام داد. برخی از قسمت‌های این خیابان دیدنی‌تر از جاهای دیگرش هستند، مثل پارک ملت، باغ فردوس و حوالی پارک ساعی.

در تهران جز خیابان ولیعصر، آن دسته از خیابان‌هایی که حال و هوای قدیمی‌شان را حفظ کرده‌اند و هنوز ساختمان‌ها و خانه‌های قدیمی‌شان خراب نشده، جزو قشنگ‌ترین خیابان‌ها هستند.

خیابان سی تیر که تاریخ زنده پایتخت به حساب می‌آید و با آمدن دکه‌ها و کافه‌های سیار نسبت به گذشته‌اش تغییر کرده و خیابان باب همایون و محله عودلاجان، از خیابان‌هایی هستند که هنوز مثل خیلی چیزهای دیگر چهره امروزی و دم دستی به خود نگرفته‌اند.

شیرازخیابان ارم

یک روز پاییزی که در خیابان ارم شیراز قدم بزنیم، از دیدن برگ‌هایی که زمین را فرش کرده و زیر پایمان خش‌خش می‌کند به وجد می‌آییم و باران هم که آمده باشد، کیفیت همه چیز را دوبرابر می‌کند. خیابان ارم که باغ ارم هم در آن قرار دارد، تنها خیابان زیبای شیراز نیست. خیابان لطفعلی خان زند که بسیاری از جاهای دیدنی شیراز هم در آن واقع شده، از دیگر خیابان‌های دیدنی شیراز است.

اصفهان

خیابان چهارباغ عباسی

اگر از یک اصفهانی اسم زیباترین خیابان این شهر را بپرسیم، قطعا جوابش خیابان چهارباغ  است. در خیابان چهارباغ می‌توانیم ساعت‌ها پیاده‌روی کنیم، از زیر سایه روشن درخت‌های چنار و نارونش بگذریم، روی نیمکت‌هایش بنشینیم و  دوچرخه‌سوارهایی را ببینیم که از جلویمان رد می‌شوند و صدای زنگ‌شان از دوردست‌ها به گوش می‌رسد و در خیابان می‌پیچد.

در خیابان چهارباغ عباسی به باغ هشت بهشت می‌رسیم. رستوران شهرزاد، از بهترین رستوران های اصفهان هم در همین خیابان قرار گرفته و وارد کوچه‌پس‌کوچه‌ها که بشویم به یکی از نهرهای اصفهان یا مادی‌های شهر می‌رسیم. این خیابان به میدان نقش جهان و سی و سه پل هم راه دارد.

رشت

خیابان علم الهدی

دو سه سالی‌ست که رشت خیلی بر سر زبان‌ها افتاده و طرفدار زیاد پیدا کرده. همین که به ورودی شهر می‌رسیم، قلب‌مان برای چیزهایی که قرار است در این شهر سرزنده و پرجنب و جوش ببینیم می‌تپد. هم برای جاهایی مثل میدان شهرداری و هم خیابان‌ها و کوچه‌پس کوچه‌هایی که بوی تازگی می‌دهد.

یکی از اولین جاهایی که هر مسافری به محض رسیدن به رشت به آن سر می‌زند، خیابان علم‌الهدی است . این خیابان از میدان شهرداری شروع می‌شود  و به سبزه میدان می‌رسد. علم‌الهدی که به آن پیاده‌راه هنر هم می‌گویند به بازار رشت هم راه دارد. این خیابان، خیابان سنگفرشی‌ست که تصویر آنهایی که برای پرنده‌ها دانه می‌ریزند تماشایی‌ترش کرده.

جز خیابان علم‌الهدی، خیابان گلسار که دو رستوران شورکولی و رازقی را هم در خودش جای داده، جزو زیباترین خیابان های ایران است.

تبریز

خیابان تربیت

پیاده‌راه یا خیابان تربیت در تبریز را هم باید جزو زیباترین خیابان‌‌های تبریز دانست. این پیاده‌راه که به میدان شهرداری یا ساعت تبریز راه دارد، پر از مغازه و پاساژ و لباس‌فروشی‌ست. دیزی و تابا کبابی محمدی و چلومرغ حاج مجید هم در این خیابان قرار دارند و چون ماشینی در آن رفت‌وآمد نمی‌کند می‌توان با خیال راحت در آن قدم زد.

نوشته در کدام خیابان‌ها پیاده‌روی کنیم؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

زیباترین اقامتگاه‌ های بومگردی ایران کدامند؟

تا قبل از پا گرفتن اقامتگاه‌ های بومگردی ایران، سفر شکل دیگری داشت. اگر کسی دغدغه‌های مالی هم نداشت نمی‌توانست با شهر مقصد طوری اخت شود که مردم محلی آن شهر با آن می‌شوند. اما با آمدن اقامتگاه‌های بومگردی حالا می‌شود هم ارزان سفر کرد و هم با فرهنگ و سبک زندگی شهر مقصد آشنا شد.

تلارخانه خمام-گیلان

تلارخانه خمام

یکی از پرطرفدارترین اقاماتگاه‌های گیلان اینجاست؛ اقامتگاه سنتی تلارخانه خمام، میدان ولیعصر، روستای مرزدشت، ابتدای خیابان امامزاده.  بیشتری‌ها لب دریا را برای اقامت در شمال انتخاب می‌کنند، اما اگر کسی دنبال تجربه بکر سفر باشد به سمت جنگل می‌رود. صبح که در اتاقمان را باز کنیم و به ایوان بیاییم، دیگ و دیگچه‌های سفالی از نرده آویزان شده تا یادمان بیندازد اینجا گیلان است و فرهنگ گیلانی حکمرانی می‌کند.

یک اتاق چهار نفره این اقامتگاه را شبی ۱۵۰ هزار تومان می‌توان رزرو کرد. اگر تعدادمان از چهار نفر بیشتر بود باید با هزینه بیشتری یک تخت اضافه بگیریم. این هزینه با تخفیف اسنپ تریپ شبی سه درصد کمتر هم می‌شود.

رنگین‌خانه تنکابن-گیلان

رنگین خانه

تنکابن را به تله‌کابین می‌شناسند، اما این شهر چیزی بیشتر از آن قوطی‌های کبریتی دارد که مسافران را به بالای کوه می‌رساند. بعد از سلیمان‌آباد و جاده توکله وقتی کارخانه چای را  پشت سر گذاشتیم در کوچه اسفند به مزرعه خانوادگی بشارت می‌رسیم. خانه‌ای که احتمالا مشابهش را فقط در سریال شمالی پس از باران دیده باشیم.

صبح آفتاب از پنجره مشبک اتاق اقامتگاه رنگین خانه روی تخت می‌افتد و یکی از اعضای خانواده بشارت برایمان سفره‌ای از صبحانه محلی درست می‌کنند. این اقامتگاه را پنج نفر هم می‌توانند اجاره کنند که هزینه آن برای هر شب ۱۰۰ هزار تومان و برای افرادی که از اسنپ تریپ رزرو کنند ۷۴ هزار تومان است.

کریاس-اصفهان

اقامتگاه کریاس

در کریاس، دیگر خبری از آن همه سادگی‌ای که در اقامتگاه‌های شمالی گفته شد وجود ندارد. در واقع باید اینجا را چیزی بین هتل و اقامتگاه دانست. امکاناتش بیشتر از اقامتگاه، اما معماری سنتی‌اش شبیه به اقامتگاه‌های سنتی است. وقتی در حیاط این اقامتگاه بایستیم گنبد مسجد جامع اصفهان را مقابلمان می‌بینیم. یعنی علاوه بر زیبایی خیره‌کننده‌اش دسترسی راحتی به اماکن تاریخی و مرکز شهر دارد. بیشتر اتاق‌های این اقامتگاه بین شبی ۴۰۰ تا ۹۰۰ هزار تومان قیمت دارند.

خان ‌نشین-اصفهان

خان نشین

احتمالا این اقامتگاه بهترین نام را برای توصیف خود انتخاب کرده است. خان نشین اصفهان، واقعا هم شبیه به خانه‌های خان‌های قاجاری است. با ستون‌های بلند، حوض آبی رنگ، پنجره‌های مشبک نشان می‌دهد که عمر بنا به خیلی سال قبل برمی‌گردد. فاصله این اقامتگاه تا مرکز شهر کمی بیشتر از قبلی است اما نه آنقدر دور که مشکلی برایمان درست کند. قیمت رزرو یک اتاق دوتخته اش ۲۵۰ هزار تومان است که با رزرو از سایت به ۱۷۵ هزار تومان می‌رسد.

خانه سه نیک-یزد

خانه سه نیک

در خیابان کاشانی یزد، خانه‌ای سنتی ساخته شده که عمر آن به دوره قاجار می‌رسد. آن زمان این خانه متعلق به خانواده‌ای زرتشتی بود و به همین خاطر امروز این اقامتگاه هم سه نیک  نامگذاری شده. وقتی وارد این اقامتگاه شویم، انگار به صحنه سریالی قدیمی پا گذاشته‌‍ایم.

معماری زیبای اینجا فقط محدود به ظاهر بیرونی‌اش نیست. داخل اتاق‌ها، دالان‌ها و تخت‌های قدیمی گذاشته شده. قیمت یک اتاق دو نفره آن ۲۷۰ هزار تومان است که اگر با اسنپ آن را رزرو کنیم حدود ۱۰۰ هزار تومان ارزان‌تر می‌شود.

اوروزا-یزد

اوروزا

تاریخچه بنای اقامتگاه اوروزا به پهلوی می‌رسد، اما با بازسازی‌هایی که صورت گرفته چهره سنتی و نوستالژیکی به خودش گرفته. یک حوض زیبا وسط حیاط است که ننوی روی آن اقامتگاه را جذاب‌تر کرده. اگرچه این اقامتگاه هم به اندازه قبلی زیباست، اما سرویس بهداشتی و آشپزخانه آن مشترک و درنتیجه ارزان‌تر از قبلی است. برای همین یک اتاق یک نفره آن ۵۰ هزار تومان و اتاق چهار نفره‌‌اش ۲۲۰ هزار تومان می‌شود.

خالو-قشم

اقامتگاه سنتی خالو

هیچ اقامتگاهی به اندازه خالومنصور در این سال‌ها نتوانسته برای قشم مسافر بیاورد. مسافران برای دیدن جزیره هنگام و جنگل حرا چند شب پیش خالو می‌مانند، غذاهای جنوبی می‌خورند و با آنها معاشرت می‌کنند. این اقامتگاه در روستای نقاشه قرار دارد و اگرچه ۶۵ کیلومتر تا قشم فاصله دارد، اما این موضوع مهمانان خالو را دلسرد نمی‌کند.

از زیبایی‌های این اقامتگاه این است که تا لب ساحل فقط ۳۰۰ متر فاصله داریم. یعنی صبح که از خواب بیدار شویم و در را باز کنیم چشممان به چشم دریا می‌افتد و روزمان با شیره خرمای جنوبی شروع می‌شود.

اگرچه می‌توان این لیست را همچنان ادامه داد و اقامتگاه‌های زیبای دیگری هم در ایران نام برد، اما این لیست بر اساس امتیازهایی که کاربران سایت‌های مختلف گردشگری به اقامتگاه‌های همین استان‌ها داده‌اند، تهیه شده.

نوشته زیباترین اقامتگاه‌ های بومگردی ایران کدامند؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

زیباترین مسجدهای ایران کجاست؟

بر طبق آمار، در سراسر ایران ۸۰ هزار مسجد وجود دارد؛ ولی زیباترین مسجدهای ایران همان‌هایی‌اند که از گذشته به یادگار مانده‌. مسجدهایی که وقتی به بنایشان نگاه می‌کنیم یا جلویشان می‌ایستیم، از آنهمه زیبایی حیرت می‌کنیم.

مسجد شیخ‌ لطف‌ الله

وقتی وارد میدان نقش جهان می‌شویم، دور میدان چشممان به مسجدهایی می‌خورد که گنبد لاجوردی رنگ‌شان را در کمتر مسجدی دیده‌ایم. مسجد شیخ لطف‌الله که گنبدش، گردترین گنبد دنیاست، در ضلع شرقی میدان و روبه‌روی عالی‌قاپو جا خوش کرده.

وقتی به مسجد نگاه می‌کنیم، اولین چیزی که بعد از گرد بودنش توجه‌مان را جلب می‌کند، نداشتن مناره است. در این مسجد برخلاف هزاران مسجدی که تا به حال دیده‌ایم، مناره‌ای در کار نیست و این یکی از وجه تمایزهایش با مسجدهای دیگر است. اینطور معروف است که این مسجد در طی روز، جز رنگ آبی، رنگ صورتی و خاکستری هم به خودش می‌گیرد.

مسجد امام

مسجد امام

در همان میدان نقش جهان، به مسجد امام یا مسجد شاه هم می‌رسیم. البته این مسجد تنها به این دو اسم خوانده نمی‌شود. مسجد سلطانی و مسجد عباسی از دیگر اسم‌های این مسجد است. مسجد امام، مهمترین مسجد اصفهان و خیلی بزرگ‌تر از مسجد شیخ‌لطف‌الله است.

حیاط، به دالان‌های تو در تویی راه دارد و تاریک و روشن آن، فضایی روحانی را به وجود آورده که نمی‌شود از آن به راحتی دل کند. طاقچه‌ها، توده‌ مقرنس‌های روشن، نوارهای دراز کتیبه‌های سفید و کاشی‌های هفت رنگ باعث می‌شود که تصویر پیش چشممان زیباتر از همیشه باشد.

مسجد نصیرالملک

مسجد نصیرالملک

میرزا حسن علی خان، ملقب به نصیرالملک که از اعیان و اشراف شیراز بود، دستور ساخت مسجدی را داد که کار ساختش ۱۲ سال، از سال ۱۲۵۵ تا ۱۲۶۷ طول کشید.

شیشه‌های رنگی و تلالو نور از بین این شیشه‌ها که روی فرش‌های داخل می‌افتد، باعث شده به نصیرالملک، مسجد صورتی ایران هم بگویند. ورودی اصلی مسجد با کاشی‌‌های هفت رنگ و گل‌های سرخ زنبق تزئین شده. نزدیک این مسجد به نارنجستان قوام، خانه زینت‌الملوک و بازار وکیل می‌رسیم.

آدرس: محله گودعربان، خیابان لطفعلی خان زند، کوچه نصیرالملک

مسجد آقابزرگ

مسجد آقابزرگ

مسجد و مدرسه‌ آقا بزرگ در کاشان، منسوب به ملا مهدی نراقی، ملقب به آقابزرگ و از یادگارهای دوره قاجار است. شبستان ۴۰ ستونی مسجد، طرح گودال باغچه و بادگیرهای آن که با معماری سنتی کاشان هماهنگ‌اند، از مسجد آقابزرگ، مسجدی تماشایی ساخته است.

تلفیق این شبستان با مسجد و مدرسه‌ای که بعداً در کنار آن ساخته شد، یکی از نمونه‌های کم نظیر تلفیق دو بنا در کنار هم است. هوای خنک در فضای گنبدخانه در تابستان، نجات‌بخش هر گرمازده‌ایست.

آدرس: خیابان فاضل نراقی

مسجد رنگونی‌ها

مسجد رنگونی ها

مسجد رنگونی‌های آبادان به سبک معماری هندی ساخته شده و متفاوت از مسجدهایی‌ست که چشممان به دیدن‌شان عادت کرده. مسجد رنگونی‌ها قشنگی‌های دیگری هم دارد. جدا از ورودی‌اش که شباهت چندانی با مسجد ندارد و بیشتر به کاخی سلطنتی می‌ماند، محراب زیبای آن هم در میان انبوهی از شکل‌های هندسی و نقوش اسلیمی و رنگارنگ قرار گرفته و نمادی است از بهشت برین.

اگر درباره قصه ساخته شدن مسجد هم بخواهید بدانید، باید بگوییم از نخستین گروه‌هایی که به آبادان آمدند کارکنان عمدتا پاکستانی پالایشگاه رنگون پایتخت کشور برمه بودند. به همین دلیل تصمیم گرفتند عبادتگاهی در زمین‌های شرکت نفت بسازند و بالاخره با موافقت این شرکت، در زمینی که پیش از این، محلی بود برای عبادت سیک‌ها، ساخت مسجد را شروع کردند و در سال ۱۲۹۹ موفق به اتمام مسجدی شدند که امروز گردشگران زیادی به دیدنش می‌روند.

آدرس: ابتدای خیابان پزشک، روبروی انبار پخش دارو شرکت نفت، در کنار رود اروند

مسجد کبود

مسجد کبود

مسجد کبود که به آن جهانشاه و آبی هم می‌گویند در چند قدمی میدان ساعت یا شهرداری واقع شده و گنبد کبودش را می‌شود از داخل خیابان دید.

این مسجد طبق کتیبه سردر آن در سال ۸۴۵ هجری شمسی و در زمان سلطان جهانشاه، مقتدرترین حکمران سلسله قراقویونلو و به دستور دختر او صالحه خانم بنا شده. مسجد کبود که در جریان زلزله‌ای ویران شد، به مدت ۱۵۰ سال ویران بود تا اینکه با بازسازی‌هایی که بر رویش انجام شد، عظمت و شکوه گذشته‌اش را به دست آورد.

بقیه‌ مسجدها مثل مسجدهای اصفهان به‌رنگ آبی فیروزه‌‌ای تزیین شده‌‌اند، اما در اینجا با آبی تیره‌ قشنگی روبرو می‌شویم و دلیل نامگذاری مسجد هم همین موضوع است.

مسجد کبود با تنوع کاشی‌کاری‌ها و خطوط به‌کاررفته در آن و به ویژه به دلیل رنگ لاجوردی کاشی‌کاری‌های معرق‌اش، به فیروزه اسلام هم معروف است.

آدرس: خیابان امام

نوشته زیباترین مسجدهای ایران کجاست؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

۱۰ غذایی که برای خوردنشان باید سفر کرد

امروزه گردشگری غذا یکی از مهمترین شاخه‌های گردشگری محسوب می‌شود، آنطور که برایش جشنواره‌های زیادی در سراسر دنیا و حتی همین ایران خودمان برگزار می‌شود، از جشنواره پیتزا در ایتالیا گرفته تا جشنواره آش زنجان. غذا و چشیدن طعم‌های جدید، یکی از انگیزه‌های سفر است، آنقدر که ممکن است همانطور که نشسته‌اید و مشغول کارید، برای خوردن کباب ترش، چمدان ببندید و به دل جاده بزنید.

والک پلو

والک پلو

شاید وقتی به تهران فکر می‌کنید آنقدرها غذای خاصی به ذهنتان نرسد که بتوانید از آن نام ببرید، چون به خیالتان همان غذاهایی که تهرانی‌ها سر سفره‌شان می‌گذارند را می‌شود در شهرهای دیگر هم پیدا کرد. ولی تهرانی‌ها غذایی اصیل و شناسنامه‌دار دارند به اسم والک پلو که معمولا با گوشت یا مرغ آن را می‌خورند. والک، گیاهی‌ست کوهی که در بهار می‌روید و در جاهایی مثل بازار تجریش می‌شود پیدایش کرد.

والک را در برنج در حال جوشیدن می‌ریزند و نتیجه غذایی می‌شود شاهکار. اگر بهار به تهران آمدید در جاهایی مثل کافه تهرون واقع در خیابان استاد نجات الهی(ویلا)-کوچه خسرو می‌توانید این غذا را امتحان کنید.

شله

شله مشهدی

بیشتری‌ها مشهد را به شیشلیک و چلوگردن‎هایش می‌شناسند، ولی کمتر کسی‌ست که به مشهد سفر کند و شله مشهدی را امتحان نکند. شله مشهدی، آشی‌ست مقوی که با بلغور گندم، گوشت، لوبیا، ماش و عدس و نخود، درستش می‌کنند و به عنوان غذای اصلی سر میز می‌گذارند. در مشهد در آشکده یاران می‌توان شله‌های خوشمزه‌ای خورد.

قیمه نثار

قیمه نثار

برای بسیاری هر سفر به قزوین، مساوی‌ست با خوردن قیمه نثار. قزوینی‌ها به غذاهای شیرین علاقه دارند و جز قیمه نثار که طعمی نسبتا شیرین دارد، کوکو شیرین و شیرین پلو هم برخواسته از این شهر است.

قیمه نثار خورشت مجلسی قزوینی‌هاست و شبیه قیمه درستش می‌کنند، با این تفاوت که عطر و طعمش با وجود زرشک، عرق گلاب و هل و خلال بادام و پسته خیلی بیشتر است. بهترین قیمه نثار را در قزوین می‌توان در رستوران نمونه یا اقبال و بهترین رستوران های قزوین خورد.

اناربیج

اناربیج

در گیلان و مازندران سفره‌های رنگینی پهن می‌شود و هر کدام از غذاهای اینجا را که بخوری، برد کرده‌ای، از کباب ترش که محبوب قلب‌هاست، تا غذاهایی مثل میرزا قاسمی و باقالاقاتوق و بادمجان شکم‌پر. ولی غذاهایی هم هستند که معروفیت کمتری دارند و همه مسافران آن را نمی‌شناسند، مثل خورشت اناربیج.

این خورشت را با مرغ یا گوشت و انار و سبزی محلی درست می‌کنند و با برنج می‌خورند. در هر رستورانی نمی‌شود اناربیج را پیدا کرد و رستوران‌های معدودی این غذا را دارند مثل رستوران حاج حسن در ساری و رستوران‌های شورکولی و وانیشا و تک در رشت.

پیچاق قیمه

پیچاق قیمه

اگر اردبیل رفتیم باید چه غذایی را امتحان کنیم؟ اردبیلی‌ها خورشتی دارند به اسم پیچاق قیمه که خیلی معروف است و کمتر رستورانی‌ پیدا می‌شود که در منویش این غذا را نداشته باشد. پیچاق قیمه را هم مثل خورشت قیمه درست می‌کنند با این تفاوت که داخلش خلال بادام هم می‌ریزند. بهترین پیچاق قیمه‌ها را رستوران‌هایی مثل ضیافت در اردبیل دارند.

بریان

بریان

غذاهای اصیل اصفهان یکی دو تا نیست، مثل خورشت ماست یا غذایی مثل بریان. در اصفهان برای پیدا کردن جایی که بتوان بریان خوشمزه‌ای خورد، کسی به دردسر نمی‌افتد، چون از غذاهایی‌ست که به وفور در شهر پیدا می‌شود و خیلی از رستوران‌ها سال‌هاست که کارشان درست کردن بریان به طور تخصصی‌ست.

گوشت را به همراه ادویه و سبزی در ظرفی چدنی مخلوط و بعد سرخش می‌کنند. در اصفهان بریان حاج محمود و بریان اعظم جزو معروف‌ترین‌هاست.

بیشتر بخوانید: غذاهای سنتی اصفهان کدامند؟

خورشت خلال

خورشت خلال

کرمانشاه، پایتخت دنده کباب ایران است، آنقدر که وقتی به دیدن جایی مثل طاق بستان می‌روید بوی کباب همه جا را پر کرده. دنده کباب کرمانشاه که جزو آثار ناملموس ملی هم به ثبت رسیده، تنها غذای این استان نیست. خورشت خلال کرمانشاهی، یکی از اصیل‌ترین غذاهاست که طرز پختش خیلی شبیه قیمه نثار است، با همان ترکیبات. بهترین خورشت خلال کرمانشاه را می‌توان در رستوران چلچه خورد.

قلیه ماهی

قلیه ماهی

موقع سفر به جنوب ایران خوردن غذاهای دریایی مثل ماهی و میگو معنا پیدا می‌کند و کمتر کسی‌ست که به جنوب سفر کند و به غذاهای دریایی نه بگوید، اما در جنوب ایران، از شیراز گرفته تا بوشهر و آبادان و خود بندرعباس، غذایی محبوب وجود دارد که بدون خوردنش نباید این شهرها را ترک کرد و آن غذایی نیست جز قلیه ماهی.

قلیه ماهی یکی از لذیذترین خورشت‌ها در جنوب ایران است و اینطور می‌گویند که جنوبی‌ها اگر بخواهند به مهمان زیاد احترام بگذارند، جلویش قلیه ماهی می‌گذارند. قلیه ماهی را با سبزی، ماهی و تمبر هندی درست می‌کنند. در بوشهر در رستوران‌های میداف و سفیهی می‌توان قلیه ماهی لذیذی خورد و اگر عازم بندرعباس بودید در رستوران بادگیران، یکی از بهترین رستوران های بندرعباس می‌توانید این غذا را نوش جان کنید.

کوفته

کوفته

اسم کوفته با تبریز گره خورده است و بهترین کوفته‌ها از آن تبریزی‌هاست. کوفته تبریزی‌ها تا حدی شبیه کوفته‌ایست که در بقیه شهرها درست می‌شود ولی یک فرق اساسی در اندازه کوفته و موادی‌ست که در داخل کوفته تبریزی وجود دارد.

یک دانه کوفته تبریزی می‌تواند یک نفر را کلی سیر کند، چون داخلش تخم مرغ، گردو، آلو، پیازداغ و زرشک می‌گذارند و همه اینها برای سیر شدن تا موقع خواب کافی‌ست. بیشتر رستوران‌های تبریز کباب سرو می‌کنند ولی در رستوران‌هایی مثل رستوران جلالی می‌توان کوفته هم پیدا کرد.

کلم پلو

کلم پلو

درست است که کلم پلو در بیشتر شهرهای ایران پخته می‌شود ولی اینطور معروف است که اگر می‌خواهید کلم پلو فرداعلایی بخورید باید بروید شیراز. کلم پلو را با کلم قمری، برنج، پیاز، گوشت چرخ‌کرده، آرد نخودچی و سبزی (شوید، تره، ریحان و ترخون) پخته می‌پزند و از معروف‌ترین جاهایی که در شیراز می‌توان این غذا را خورد رستوران صوفی و خانه پرهامی‌ست.

نوشته ۱۰ غذایی که برای خوردنشان باید سفر کرد اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.