بازار تجریش؛ بازاری که دلمان برایش تنگ می‌شود

از همان جایی که نشسته‌اید چند دقیقه به بازار تجریش فکر کنید. حتی فکر کردن به این بازار و آنهمه رنگ و بو هم سرحالمان می‌کند. بازار تجریش، شلوغ و سرزنده است و به خصوص نزدیک عید که می‌شود، جای سوزن انداختن ندارد. قدم به قدم، سبزه و سمنو و هفت‌سین می‌فروشند و تماشای همه اینها هر عابری را سر ذوق می‌آورد.

اینطور معروف است که در تجریش می‌توانی میوه وسبزی‌های تازه‌ای که فصلشان تمام شده و دیگر نایابند را پیدا کنی. این بازار مغازه‌های مختلفی دارد و حتی اگر قصد خرید هم نداشته باشیم، دلمان از گشتن در بین مغازه‌ها و دیدن سبزی‌ها و میوه‌‍‌های رنگارنگ و بوهای خوبی که زیر دماغمان می‌رود، باز می‌شود.

بازار تجریش

تجریش، جایی‌ست که آدم دلتنگش می‌شود. برای همین هم هست که وقتی کسی از ایران می‌رود و دلش برای تهران و خیابان‌هایش تنگ می‌شود، فیلم بازار تجریش را برایش می‌فرستند که هم درعین حال دلتنگی‌اش فروکش کند و هم حسابی دلتنگ‌تر شود.

تجریش

جز تکیه وسط بازار که مثل کشتی‌ای پر از میوه است، امامزاده صالح از جاذبه‌های تجریش به حساب می‌آید. این امامزاده از پسران امام موسی کاظم بوده و حالا در روز نزدیک به سی هزار نفر به آن سر می‌زنند. امامزاده‌ای که در خود تهران واقع شده و برای گرفتن حاجت و روشن کردن شمع، لازم نیست مسافت زیادی را برای رسیدن به آن طی کنیم. کافی‌ست سوار مترو یا بی‌آرتی‌های تجریش شویم و بعد به مقصد برسیم.

بازار تجریش از میدان تجریش شروع می‌شود و تا میدان قدس ادامه پیدا می‌کند.

جز بازار تجریش کجا را ببینیم؟

بازار تجریش در دل خودش چند پاساژ را هم جای داده. بازار طلا و جواهر و بازار قائم که لباس و کیف و کفش دارد، از جمله این پاساژهاست. برای خرید پارچه هم باید به پاساژ میری رفت. پارچه‌های این پاساژ از دیگر پارچه‌فروشی‌های تهران گران‌تر است، اما پارچه‌های تک و خوبی را می‌شود در آن پیدا کرد.

از بازار تجریش که کمی دور شویم، خیابان‌های اطراف، ما را به جاهای خیلی خوبی می‌رسانند.

باغ فردوس

نرسیده به بازار تجریش، باغ فردوس در گوشه‌ای از خیابان ولیعصر جا خوش کرده. باغ فردوس که موزه سینما هم در آن قرار گرفته، عمارتی از دوره قاجار را هم در خودش جای داده.

در خیابان مقصودبیک یا دربندی، کمی که پیاده‌روی کنیم به باغ هنر ایرانی و خانه دکتر حسابی می‌رسیم. انتخاب دیگری هم داریم، اینکه تا میدان قدس برویم و آنجا سوار تاکسی‌های دربند یا درکه شویم و به یکی از خوش آب‌و‌هواترین مناطق تهران پا بگذاریم.

خیابان دربندی

اگر بخواهیم جز بازار قائم، به مراکز خرید بیشتری سر بزنیم، در محدوده تجریش به مرکز خرید ارگ می‌رسیم. مرکز خرید ارگ در خیابان سعدآباد واقع شده و با وجود مغازه‌ها و برندهای زیادی که در آن وجود دارد، پیدا کردن لباس و کیف و کفش و عطر و لوازم آرایشی کار سختی نیست. در این بازار فودکورت و کافه هم وجود دارد.

در خود میدان و ابتدای خیابان دربند هم به مرکز خرید تندیس می‌رسیم؛ یکی از قدیمی‌ترین مراکز خرید تجریش که مانتو و لباس مجلسی را می‌شود از آن خرید.

در تجریش کجا غذا بخوریم؟

ساندویچ خانلری

بعد از گشت‌وگذار در تجریش، حتما دلمان می‌خواهد چیزی بخوریم و کمی خستگی درکنیم. آش و حلیم سیدمهدی همیشه حاجت آنهایی که دنبال غذای گرانی نیستند را می‌دهد. جز آن، در تجریش هم مثل بیشتر جاهای شهر کباب حرف اول را می‌زند. دور میدان چند کبابی هست که اگر به پولش فکر نکنیم می‌توانیم در آنها کباب خوشمزه‌ای بخوریم و خودمان را مهمان کنیم.

شمرون کباب دور میدان تجریش و ساندویج خانلری که از ساندویچی‌های قدیم تهران است، از جاهایی‌ست که می‌توان در تجریش برای غذا خوردن روی آنها حساب کرد.

عکس‌ها: خبرگزاری ایسنا و تسنیم

نوشته بازار تجریش؛ بازاری که دلمان برایش تنگ می‌شود اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

اطراف مشهد کجا را ببینیم؟

فرقی نمی‌کند تابستان باشد یا زمستان؛ مشهد همیشه پر از مسافر است. بعد از زیارت و سر زدن به گوشه‌و‌کنار شهر، اگر وقت داشتیم می‌توانیم سری هم به جاهای دیدنی اطراف مشهد بزنیم.

طرقبه

طرقبه

یکی از ییلاق‌های کوهستانی اطراف مشهد طرقبه است. این ییلاق توریستی که در جنوب غربی مشهد قرار گرفته، به‌باغ‌های سرسبز و پرمیوه و هوای دلپذیرش معروف است. در این ییلاق هم رودخانه می‌بینیم و هم دره. اما طبیعت تنها چیزی نیست که در اینجا ما را مشغول می‌کند.

کنار رودخانه چند رستوران پیدا می‌کنیم که دیزی و شیشلیک دارند. بعد هم می‌توانیم از فروشگاه‌های سوغات خرید کنیم.

درست است که این منطقه ییلاقی‌ست، اما در پاییز و زمستان هم خیلی دیدنی و زیباست. می‌ماند سرمای هوا که اگر اهل سفر در زمستان باشیم، با وجود سرما هم  بلدیم خوش بگذرانیم. اگر در مشهد به جاده‌ وکیل‌آباد برویم، دوراهی‌ای می‌بینیم که یک طرفش به طرقبه و مسیر دیگر به شاندیز می‌رسد. این‌ مسیر تاکسی خطی هم دارد.

ییلاق شاندیز

شاندیز

شاندیز مشهد، یکی دیگر از جاهایی‌ست که به داشتن آب و هوای عالی و خنک معروف است. این‌ ییلاق پر از باغ و درخت‌هایی‌ست که بین رودخانه و دره‌های باصفای آن قرار گرفته‌اند. منظره‌ درختانی که در دامنه‌ کوه و دره قرار گرفته‌اند و رودی هم از کنارشان می‌گذرد، خستگی سفر و هفته‌ها کار را از تن‌مان بیرون می‌کند. می‌توانیم به پارک جنگلی شاندیز برویم و ساعت‌ها در هوای تمیزش پیاده‌روی کنیم.

شاندیز، درخت چنار کهنسالی دارد که می‌گویند عمرش به ۲۷۰۰ سال می‌رسد. قلعه‌ شاهاندژ، یکی از جاهای تاریخی شاندیز است که در دوره قاجار بخش زیادی از آن تخریب شده. اینجا رصدخانه نجوم هم دارد که اگر به ستاره‌شناسی علاقه‌مند باشیم، سرگرم‌مان می‌کند.

نزدیک پارک جنگلی، مرکز خرید پدیده شاندیز را پیدا می‌کنیم که برای گشت‌وگذار و خرید مناسب است. امکانات ورزشی مثل پاتیناژ، پیست موتورسواری و پیست اسکی هم در شاندیز‌ وجود دارد. غذا هم که در اینجا شیشلیک است و بس.

در آخر بلوار وکیل‌آباد دوراهی‌ای وجود دارد. تابلوی راهنمای شاندیز ما را به اینجا می‌رساند. فاصله‌ شاندیز تا مشهد حدود ۱۵ کیلومتر است.

پارک وکیل‌آباد

پارک وکیل آباد

برای سر زدن به پارک جنگلی وکیل‌آباد، راهی بلوار وکیل‌آباد می‌شویم و این مسیر را تا آخر ادامه می‌دهیم. پارک وکیل‌آباد، حدود ۸ کیلومتر با مرکز شهر فاصله دارد.

این پارک از قدیمی‌ترین پارک‌های مشهد است و  هر توقعی که از پارک جنگلی داشته باشیم، در وکیل‌آباد به آن می‌رسیم. امکاناتی مثل رستوران، آلاچیق و شهربازی، خوشگذرانی‌مان را کامل می‌کند.

کنار این پارک، باغ ‌وحش وکیل‌آباد قرار گرفته که هم برای بچه‌ها جذاب است و هم برای بزرگ‌ترها. قیمت بلیط ورودی باغ‌وحش ۶ هزار تومان است. از ساعت ۸ و نیم صبح تا ۵ بعدازظهر می‌توانیم به اینجا سر بزنیم.

بیشتر بخوانید: بوستان کوهسنگی مشهد کجاست؟

آرامگاه فردوسی

آرامگاه فردوسی

۱۰ کیلومتر که از مشهد دور شویم در بلوار بهارستان توس، به آرامگاه فردوسی می‌رسیم. آرامگاه این شاعر محبوب در باغی چشم‌نواز قرار گرفته. بنای آرامگاهی که می‌بینیم در سال ۱۳۴۷ ساخته شده و به بنای قدیمی آن شباهت زیادی دارد. اینجا، رستوران،‌ موزه و کتابخانه دارد. آرامگاه مهدی اخوان ثالث را هم در همین باغ پیدا می‌کنیم.

روستای زشک

روستای زشک

در اطراف مشهد روستاهای خوش‌آب‌وهوا کم نیست و بین این روستاها، زُشک از بقیه محبوب‌تر است. چشمه‌های باصفا، باغ‌های میوه، درخت‌های تنومند و چایخانه‌های گرم و نرم زشک، این روستا را معروف کرده‌اند. این روستا از توابع شاندیز است و  در ۲۰ کیلومتری مشهد قرار دارد. اول به شاندیز می‌رویم و بعد به زشک می‌رسیم.

معماری خانه‌های روستا هنوز حال‌وهوای قدیمی خودش را حفظ کرده. دیوارهای خانه‌ها سنگ‌چین و سقف‌شان شیروانی‌ست. روستای زشک مشهد چشمه زیاد دارد، اما معرو‌ف‌ترین آنها چشمه قلقلی‌ست. کافی‌ست یک مسیر ۴ کیلومتری را در جاده خاکی برویم تا به چشمه برسیم. گذشته از گردشگران، کوهنوردهای حرفه‌ای هم به‌ این‌ روستا می‌آیند تا راهی ارتفاعات بینالود شوند.

ییلاق عنبران

ییلاق عنبران

جاهای دیدنی اطراف مشهد خیلی زیادند. یکی از  دیگر از آنها ییلاق عنبران است که ۱۰ کیلومتر با طرقبه فاصله دارد. باغ‌های سرسبز زیادی در این منطقه پیدا می‌کنیم که در بعضی از آنها امکان پیک‌نیک هم وجود دارد.

روستای گلستان

بند گلستان مشهد

در ۵ کیلومتری مشهد روستای کوهستانی گلستان قرار گرفته که بند گلستان را در دل خودش جا داده. بند گلستان درواقع اثری تاریخی‌ست که در دوره‌ تیموری ساخته شده. البته به‌تازگی مرمت شده و هنوز پابرجاست.

پشت بند گلستان، دریاچه‌ای وجود دارد که منظره‌‌ قشنگش توریست‌ها را به روستا می‌کشاند. امکان قایق‌سواری هم در اینجا هست و نگران گرسنگی هم نخواهیم بود، چون در این حوالی رستوران پیدا می‌شود. در روستای گلستان آرامگاه امامزاده یاسر و اما‌زاده ناصر قرار دارد و خیلی‌ها برای زیارت به اینجا می‌آیند.

روستای کنگ

روستای کنگ

حرف از روستای پلکانی که باشد، خیلی‌ها به‌یاد ماسوله می‌افتند. باید بگوییم یکی از جاهای دیدنی اطراف مشهد روستای پلکانی و قدیمی‌ای به اسم کنگ است که به ماسوله خراسان معروف شده.

فاصله‌ روستای کنگ تا مشهد ۲۹ کیلومتر و تا طرقبه ۱۹ کیلومتر است. از مشهد به طرقبه می‌آییم و به‌سمت روستای نغندر مسیر را ادامه می‌دهیم تا در پایان به روستای کنگ برسیم.

قدمت این روستا به دوران پیش از اسلام برمی‌گردد. کنگ در دامنه بینالود ساخته شده و منطقه بسیار خوش‌آب‌وهوایی‌ست. رودخانه‌ کنگ از کنار روستا می‌گذرد. در اینجا گذشته از معماری جالب خانه‌ها، گورستان قدیمی و رباط شاه‌عباسی را هم می‌شود دید.

روستای حصار

در راه طرقبه و پیش از رسیدن به روستای گلستان، می‌توانیم به روستای حصار سر بزنیم. روستای حصار، تابستان‌ها خنک است و زمستان سرد، اما پاییزش باوجود درختان زیاد، حسابی تماشایی می‌شود. فاصله‌ اینجا تا طرقبه ۳ کیلومتر است. می‌توانیم ناهار را کنار رودخانه حصار بخوریم و در راه برگشت از باغ‌های میوه خرید کنیم.

نوشته اطراف مشهد کجا را ببینیم؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

باغ پرندگان اصفهان کجاست؟

اصفهان می‌تواند هر آدمی با هر سلیقه‌ای را راضی کند. بناهای تاریخی‌اش چشم‌ها را می‌گیرد، پاساژهایش آدم‌های خوش‌پوش را جذب می‌کند و پارک‌هایش هم دل کودکان را می‌برد. برای مثال هر تعطیلات، صف ورود به باغ پرندگان اصفهان تا بیرون از ساختمان بلیط‌فروشی کشیده می‌شود. صفی که نه فقط کودکان و اردوهای مدرسه، بلکه بزرگسالان هم در آن دیده می‌شوند.  

باغ پرندگان کجاست؟

باغ پرندگان

این باغ تقریبا در غرب شهر قرار دارد. باید از پل وحید در حاشیه پارک ناژوان به سمت سه راه سیمین برویم. نرسیده به خیابان سهروردی که مردم محل به آن خیابان سیمین می‌گویند، بعد از میدان از سمت راست وارد پارک ناژوان می‌شویم و خیابان الفت را تا انتها می‌رویم.

چرا باید باغ پرندگان را دید؟

طاووس باغ پرندگان اصفهان

بین گشت و گذارمان از جاهای تاریخی و دیدنی اصفهان داریم باید سری هم به این پارک بزنیم. به خصوص اگر آب رودخانه جاری شده باشد، نمای هیچ پارکی در اصفهان به زیبایی نمای پارک ناژوان یا به قول اصفهانی‌ها ناژوون نمی‌رسد.

در باغ پرندگان موضوع اصلی فقط دیدن پرنده‌ها نیست، بلکه این باغ ۵۵ هزار متری همچنین آکواریوم اصفهان، باغ خزندگان، تله‌سیژ، مسیر دوچرخه‌سواری هم دارد.

بعد از بلیط‌فروشی، وقتی وارد قسمتی از باغ می‌شویم ممکن است با دیدن سقف توری بالای سرمان کمی غمگین شویم. چهار هزار پرنده در این باغ نگهداری می‌شود که حفاظت از آن گاهی به این حربه‌ها نیاز دارد.

البته همه باغ هم سقف توری ندارد. مثلا بالای برکه و محل زندگی اردک‌ها و جوجه‌‌هایشان آسمان آزاد است. گوشه به گوشه باغ پرندگان برکه درست شده، اما بزرگترین‌شان دقیقا وسط باغ است. در این برکه علاوه بر اردک، پلیکان و قو هم زندگی می‌کند.

بیشتر بخوانید: ۵ پیشنهاد برای رفتن به مراکز تفریحی اصفهان

باغ پرندگان

ویژگی مثبت باغ پرندگان این است که طبیعت محل زندگی هر پرنده در آن شبیه‌سازی شده است. برای مثال پرنده‌های سنگلاخی و بیابانی مثل کبک و بلدرچین که به زندگی در باغ عادت ندارند در صخره‌های این منطقه نگهداری می‌شوند.

بخشی دیگر از پرنده‌ها هم داخل قفس زندگی‌می‌کنند. البته این قفس بیشتر از تنفس در هوای آزاد برای آنها فایده داشته؛ چراکه پرنده‌های داخل آن توانایی تنفس در هوای اصفهان را ندارند و در این قفس‌های شیشه‌ای برایشان تهویه هوا و امکانات مناسبی درست کرده‌اند. این قفس‌ها محل زندگی مرغ عشق، طوطی و توکان است.

طاووس و قرقاول هم در منطقه‌ای که سرسبزتر از بقیه نقاط است نگهداری می‌شود. این طاووس اغلب بازدیدکننده‌ها را برای باز کردن پرهایش معطل خود می‌کند. جالب اینکه اغلب وقت‌ها این طاووس، اجازه عکاسی به ما نمی‌دهد و به محض اینکه دوربینمان را ببیند پشتش را به آن می‌کند تا بین خودش و حیوان‌های دیگر تمایز قائل شود.

برای برخی از پرنده‌های شکاری هم قفس درست شده است. مثلا جغد، شاهین، کرکس و عقاب را در چند قفس نگه می‌دارند. چیزی که کودکان را بسیار به وجود می‌آورد این است که بعد از دیدن کارتون‌های زیاد، با رفتن و دیدن این باغ می‌توانند چرخش ۳۶۰ درجه‌ای سر جغدها را در زندگی واقعی هم ببینند. با این حال احتمالا غمی که در نگاه پرنده‌های قفسی مثل عقاب می‌بینیم همیشه به یادمان خواهد ماند.

بیشتر بخوانید: تا به حال در کوریر آب تنی کرده‌اید؟

طوطی های باغ پرندگان اصفهان

داخل این باغ متناسب با معماری جنگلی آن، آلاچیق‌هایی هم برای استراحت درست شده که در سایه آن خانواده‌ها گاهی با پیک‌نیک و گاهی با غذای آماده یک بعد ازظهر جمعه را سپری می‌کنند.

بلیط و ساعت بازدید

نزدیک باغ همچنین تونل آکواریوم ساخته شده و کودکان را با دنیای ماهی‌ها آشنا می‌کند. داخل این آکواریوم بزرگ شش هزار و ۵۰۰ آبزی زندگی‌ می‌کنند. برای دیدن باغ پرندگان باید نفری هشت هزار تومان و برای دیدن تونل نفری ۱۸ هزار تومان پول بلیط بدهیم و تا ساعت ۱۸ هم بیشتر فرصت نداریم.

باغ خزندگان

علاوه بر آن اگر خیلی مشتاق دیدن زندگی حیوان‌ها باشیم می‌توانیم با یک بلیط شش هزار تومانی سری به باغ خزندگان هم در همین نزدیکی بزنیم.در این منطقه هم مار پیتون هندی و آفریقایی، مار بوآ (که احتمالا اسم آن را از کتاب شازده کوچولو به یاد دارید)، مار تایلندی و مارهای دیگر کشورها نگهداری می‌شود. البته عقرب، سوسمار بالدار (گونه جدید)، مار دو سر و گوساله دو سر هم از دیگر جذابیت‌های این پارک به شمار می‌روند.

در نهایت اگر هیچ کدام از این پرنده‌ها و خزندگان جذبمان نکرد، می‌توانیم یک بلیط تله‌سیژ بخریم و از بالا نگاهی به این محوطه سبز پارک بیاندازیم.

عکس‌ها: خبرگزاری ایرنا و ایلنا

نوشته باغ پرندگان اصفهان کجاست؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

سفر به تبعیدگاه سرخ؛ انارک

در ۲۲۰ کیلومتری شهر اصفهان بیابانی هست که شب‌ها آسمان به زمینش نزدیک می‌شود. شهر انارک که روزگاری تبعیدگاهی برای زندانیان پهلوی بوده امروز تبدیل به شهر توریستی در ایران شده که آب‌وهوای بیابانی‌اش، از ارزش دیدن آن کم نمی‌کند.

انارک کجاست؟

انارک

انارک، یکی از بخش‌های نایین است. اگر ۷۰ کیلومتر از نایین به سمت شمال حرکت کنیم به انارک اصفهان می‌رسیم. برای اینکه از تهران به انارک برویم باید وارد جاده اصفهان – کاشان بشویم. در دوراهی اصفهان و نایین باید به سمت نایین حرکت کنیم، بعد در دوراهی انارک-نایین به سمت چپ (یعنی انارک) بپیچیم. این مسافت از تهران حدودا پنج ساعت و نیم زمان می‌برد.

مسافرانی هم که از اصفهان به سمت انارک می‌روند، وارد جاده نایین می‌شوند و به شهر نایین می‌رسند. از انارک تا نایین هم حدود یک ساعت راه است.

البته شهر دیگری هم به این نام در یزد وجود دارد. انارک یزد و انارک اصفهان باوجود شباهت‌های اسمی و حتی معماری، از همدیگر بیشتر از ۴۰۰ کیلومتر فاصله دارند. انارک یزد تنها یک روستا و در جاده اقلید صفاشهر بوده.

چرا اسمش انارک است؟

روزگاری لب یک چشمه جوشان درخت انار کوچکی روییده بود. کاروان‌هایی که از اینجا می‌گذشتند، نام انارک را روی شهر گذاشتند. البته روایت دیگری هم وجود دارد که می‌گوید باغ‌های انار اطراف شهر، زمینه نام‌گذاری شهر بوده است. در قدیم و همچنین در زبان محلی به انارک، نارسینه هم می‌گویند که یعنی اناری در سینه.

چرا باید به انارک رفت؟

نزدیک غروب وقتی هوا رو به تاریک شدن می‌رود با روشنی چراغ‌های شهر قصه‌ انارک هم شروع می‌شود. قلعه روی کوه خودنمایی می‌کند و خانه‌های کاه‌گلی تصویر زیبایی از غروب این شهر بیابانی می‌سازند. برای دیدن انارک می‌توان دلایل زیادی برشمرد که به بعضی از آنها اشاره شده است:

دیوار باستانی انارک

دیوار باستانی انارک

گفته‌ می‌شود که انارک در دوره شاه‌عباس ساخته شده. در آن زمان اطراف شهرها را با قلعه و برج و بارو از دست راه‌زنان یا حیوان‌های وحشی حفظ می‌کردند. دور انارک هم دیوارهای بلندی کشیده‌ بودند که دروازه و قلعه داشت. از این برج و بارو چند قلعه و دیوار باقی مانده که یکی از آنها هم یک دیوار باستانی است.

قلعه‌ها

بازمانده سه قلعه قدیمی را می‌توان در بالای این کوه مشاهده کرد. بیشتر مسافران موقع رسیدن به انارک خودشان را به بالای کوه می‌رسانند تا به چشم خودشان این قلعه را که امروز بیشتر به جایی برای بازی و تفریح کودکان تبدیل شده، ببینند. از بالای قلعه می‌توان تصویر کاملی از این شهر بیابانی با همه بناهای خشتی و گلی‌اش به دست آورد.

شب‌های انارک

اگرچه در شهرهای بزرگ؛ کافه‌ها و رستوران‌هایی به اسم شب‌های تهران یا شب‌های بندر وجود دارد، اما از نگاه یک ستاره‌شناس این اسم بیشتر مناسب شهرهای بیابانی است. شب‌های انارک به خاطر کویری بودنش جاذبه طبیعی برای همه دارد. اختلاف درجه حرارت شب و روز باعث می‌شود که موقع سفربه انارک اصفهان همراه خودمان لباس خنک و همچنین گرم بیاوریم.

کویر جن

ریگ جن

در دشت کویر ایران زمین‌های بی‌آب و علف زیادی هست. یکی از این بیابان‌ها، کویر جن، معروف به مثلث برمودای ایران است. احتمالا به این خاطر به آن کویر جن می‌گویند که تپه‌های شنی و باتلاق‌های نمک آن را به منطقه صعب‌العبوری تبدیل کرده. به این مشکلات باید گرم بودن هوا را اضافه کنیم تا بفهمیم چرا کویر جن به منطقه پررمز و رازی تبدیل شده است.

معماری شهر

پنجره‌های مشبک، درهای چوبی، سردرهای خشتی و گچی و کتیبه‌هایی از این جنس ما را به دوره‌های تاریخی قدیمی می‌برد. معماری این شهر از کویر الهام گرفته که مشابه آن را در شهر ها و روستاهای زیادی در نایین می‌توان دید. خانه‌های قدیمی شهر بافتی خشتی دارند و ارتفاعشان محدود است.  سقف‌های گنبدی  و قوسی‌شکل آن هم برای منطقه کاربردی فراوان داشته.  پشت بام خانه‌ها هم با چند لایه کاهگل ساخته شده است.

آب و هوای گرم منطقه باعث شده که از قدیم بادگیرهایی در انارک ساخته شود. البته خیلی از این بادگیرها در سال‌های گذشته فروریخته‌اند و ساخت‌وسازهای غیر اصولی، بسیاری از بناهای قدیمی را تخریب کرده. همچنین معادن نزدیک باعث ضربات زیادی به منطقه شده است.

بیشتر بخوانید: جاهای دیدنی اطراف اصفهان که باید رفت

آتشگاه نخلک

چهار ستون گلی در انارک و یک قوس روی آن نشان می‌دهد که اینجا روزی، آتشگاهی برای عبادت زرتشتیان بوده. گفته می‌شود که آتشگاه نخلک، عبادتگاه معدنچیانی بوده که دوره ساسانی از معارن انارک نقره برداشت می‌کردند. به همین دلیل هم به این خاطر به نخلک معروف است.

کوه درنجیر

درنجیر

شاید بهتر باشد خودمان را به بهانه مراسم‌های آیینی مختلف به این کوه برسانیم. قله درنجیر، شش کیلومتر تا شهر فاصله دارد. برای مثال جشن درنجیر هر ساله در روزهای نوروز در درنجیل در نزدیکی شهر انارک برپا می‌شود. در این مراسم گاه چادرهایی برپا می‌شود که در آن سوغات اراک و از همه مهم‌تر سیرابی شتر و دمنوش می‌فروشند.

موزه مردم‌شناسی انارک

در یک نگاه اگر بخواهیم با زندگی کویری مردم انارک اصفهان آشنا شویم می‌توانیم سری به این موزه بزنیم. شهرداری شهر با بازسازی حمام انارک در میدان سرداب، سبک و سیاق زندگی مردم را اینگونه زنده نگه داشته است.

کاروانسرای تاریخی مشجری

کاروانسرای تاریخی مشجری

۵۰ کیلومتری شهر انارک در جاده اصفهان- مشهد، کاروانسرایی با تپه‌های شنی احاطه شده است. اطراف آن سه آب انبار هم وجود دارد که امروز یکی از آنها پر است. کتیبه‌ای روی ورودی کاروانسرا وجود دارد که می‌گوید اینجا در دوره قاجار ساخته شده. این کاروانسرا یک حیاط، چهار ایوان و شاه‌نشینی در شرق و غربش دارد. در زمان‌های قدیم، مسافران این مسیر که از گرما و تشنگی کلافه می‌شدند در این کاروانسرا استراحت می‌کردند.

نان کماج

نان کماج

نان کماچ یا کماج یکی از نان‌های معروف انارک است که در شهرهای اطرافش مثل خور و بیابانک هم پخت می‌شود. در قدیم، خمیر این نان را مستقیم داخل زغال آتش می‌گذاشتند و نیم ساعت بعد از آتش بیرون می‌آوردند. ممکن است ابعاد و وزن این نان کمی با نان‌های محلی دیگری که خورده باشیم متفاوت باشد.

نوشته سفر به تبعیدگاه سرخ؛ انارک اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

سفر به شهر کلوت‌های ایران؛ شهداد

در جایی کیلومترها دورتر از پایتخت، کویری تماشایی‌ وجود دارد که مثلش در دنیا کم است، کویری که کلوت‌های تماشایی‌ای را در دلش جا داده و اسمش، کویر شهداد است.

کویر شهداد کجاست؟

شهداد

از تهران تا کرمان حدود ۱۰ ساعت و نیم فاصله است. اگر بخواهیم یک‌سره تا کلوت‌های شهداد برانیم،‌۱۲ ساعت با ماشین راه در پیش داریم. مسیر ما از قم، کاشان، یزد، رفسنجان و کرمان می‌گذرد. می‌توانیم با هواپیما یا قطار به کرمان برویم و از آنجا راهی مقصد شویم.

از کرمان که راه بیافتیم،‌ جاده قدیم کرمان به بم را باید درپیش بگیریم. ۲۰ کیلومتر باید برانیم تا به جاده سیرچ برسیم. جاده سیرچ کوهستانی و یک بانده است. ۳۵ کیلومتر جلوتر به روستای سیرچ رسیده‌ایم. از سیرچ تا شهداد ۴۰ کیلومتر است.

همین راه را که ادامه بدهیم به دوراهی شهداد و گلباف می‌رسیم. سمت راست به چشمه‌ آبگرم و گلباف می‌رسد و سمت چپ به شهداد. برخلاف روستای سیرچ که خنک و کوهستانی‌ست، اینجا هوا رو به گرمی می‌رود.

از شهر شهداد تا اول کمپ کویری حدود ۲۷ کیلومتر راه است و در این مسیر از روستاهای دولت‌آباد، امیرآباد، زیارتگاه و شفیع‌آباد می‌گذریم. در کیلومتر ۲۰ جاده شهداد به نهبندان، سه‌راهی‌ای می‌بینیم که سمت راست آن به کمپ کویری می‌رسد. اما اگر بخواهیم به شهر کلوت‌ها برویم،‌ مسیر مستقیم را باید ادامه بدهیم. از شهداد تا کلوت‌ها ۴۵ کیلومتر در راه هستیم.

بیشتر بخوانید: در سفر به کرمان کجا را ببینیم؟ 

چرا باید اینجا را ببینیم؟

کویر شهداد کرمان

درفش شهداد که در شهر باستانی شهداد کشف شده، قدیمی‌ترین پرچم دنیاست و از جنس فلز ساخته شده. در حوالی این شهر قدیمی، کویری بی‌کران قرار گرفته که سکوت و زمین پوشیده از ماسه‌اش جذابیت زیادی دارد.

کویر شهداد کرمان، بخش غربی کویر لوت است. این کویر حدود ۲۴ هزار کیلومتر مربع وسعت دارد و یکی از زیباترین جلوه‌های طبیعی، یعنی کلوت‌ها را در خودش جا داده. اینجا به‌عنوان یکی از گرم‌ترین جاهای کره زمین ثبت شده و دمایش در سایه به ۶۷ درجه هم رسیده. به همین دلیل این روزهای زمستانی بهترین زمان برای سفر به کویر به‌حساب می‌آید.

در کمپ کویری شهداد، سرگرمی‌های هیجان‌انگیزی پیش روی ماست، مثل شترسواری. نشستن روی شتر، درحالی‌که با پاهای بلندش روی ماسه‌های گرم و نرم راه می‌رود، از تجربه‌های ناب است. راهنما همراه ماست و نگران گم شدن در کویر هم نیستیم.

اما نمی‌شود تا کویر شهداد رفت و شهر کلوت‌ها را ندید. اینجا یکی از عجیب‌ترین و منحصر‌به‌فردترین کویرهای دنیاست.  شهر کلوت‌ها، ۱۱ هزار کیلومتر مربع است و ۲۰ هزار سال عمر دارد.

کلوت‌ها مثل دالان‌هایی هستند که به‌موازات هم قرار گرفته‌اند. علت شکل‌گیری‌شان هم فرسایش و باد و باران است. بلندی کلوت‌ها در بعضی جاها به ۲۰۰ متر هم می‌رسد. از سمتی که باد وزیده، شیب زیادی دارند، اما طرف دیگرشان صاف‌تر است. وقتی به مجموعه‌ کلوت‌ها نگاه کنیم، از زیبایی غریب‌شان حیرت‌زده می‌شویم.

جاذبه‌های نزدیک

آب انبار شهداد

 

آب انبار شهداد: آب انبار حاج محمد تقی که به آب انبار شهداد هم مشهور است، در دوره قاجار ساخته شده و در آن دوران نقش یخچال را برای مردم شهر داشته. به این ترتیب که زمستان‌ها آبگیری می‌شده و تابستان از آن استفاده می‌کردند. این آب انبار در فهرست آثار ملی ثبت شده. اینجا را نزدیک میدان امام حسین و در بخش جنوبی شهر پیدا می‌کنیم.

قلعه شفیع آباد: این قلعه در روستای شفیع‌آباد و در مسیر رسیدن به کویر شهداد قرار گرفته. اینجا از دوره قاجار به یادگار مانده و ثبت ملی هم شده. کاروانسرای شفیع‌آباد پر است از تزیینات آجری و کنار دروازه آن دو برج ساخته شده. در چهار گوشه‌ این قلعه هم چهار برج دیگر دیده می‌شود و دورتادورش اتاق.

باغ شاهزاده ماهان

باغ شاهزاده ماهان: باغ شاهزاده، وسیع‌ترین باغ ایرانی‌ست که در فهرست باغ‌های ایرانی یونسکو هم قرار گرفته. بعد از دیدن کویر و طبیعت ساکت و گرمش، می‌توانیم به این باغ باصفا در شهر ماهان سر بزنیم که حس‌وحال کاملا متفاوتی دارد. گذشته از جذابیت معماری بنای باغ، فواره‌های پلکانی آن حیرت‌زده‌مان می‌کند.

آرامگاه شاه نعمت‌الله ولی: یکی دیگر از جاهای دیدنی شهر ماهان، آرامگاه شاه نعمت‌الله ولی، شاعر و عارف کرمانی‌ست. این آرامگاه معماری بسیار جذابی دارد که دیدنش خالی از لطف نیست. اینجا ۳ حیاط روباز می‌بینیم و می‌توانیم از چله‌خانه، بقعه و صحن‌های مختلف‌اش دیدن کنیم.

آرامگاه شاه نعمت الله ولی

کجا اقامت کنیم؟

در کمپ کویری شهداد آلاچیق‌هایی درنظر گرفته شده که دیوار و سقف چوبی دارند. اما اگر هتل را ترجیح بدهیم، دو گزینه داریم.

از ماهان تا شهر شهداد، بیشتر از یک ساعت فاصله است، پس می‌توانیم به هتل ‌های ماهان هم فکر کنیم. قیمت رزرو این هتل‌ها از ۱۱۶ هزار تومان شروع شده، به ۲۴۵ هزار تومان می‌رسد. برای اقامت در کرمان دست‌مان بازتر است و می‌توانیم بین هتل‌های ۲ تا ۵ ستاره کرمان، یکی را انتخاب کنیم. قیمت هتل‌های کرمان از ۷۵ هزار تا ۴۶۰ هزار تومان است.

نوشته سفر به شهر کلوت‌های ایران؛ شهداد اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

راهنمای رفتن به ورزنه

در انتهای شرقی اصفهان می‌رسیم به ورزنه. تا چند سال قبل به ورزنه به خاطر زن‌ها و دخترهای چادر سفیدش «سفیدترین شهر ایران» هم می‌گفتند، اما حالا این کویر ورزنه است که خیلی‌ها را به اینجا می‌کشاند.

کویر ورزنه کجاست؟

کویر ورزنه

ورزنه، بخش کویری اصفهان است که در ۱۰۵ کیلومتری آن واقع شده و جزئی از بیابان خارا به‌حساب می‌آید. از تهران که راه بیافتیم تا ورزنه حدود ۵ ساعت و نیم راه در پیش داریم. باید قم، کاشان و نائین را پشت سر بگذاریم تا به ورزنه اصفهان برسیم.

از شهر ورزنه تا کویر هم ۱۰ کیلومتری باید به سمت جنوب رانندگی کنیم. تالاب گاوخونی در شرق اینجا قرار گرفته و از جنوب به شهر حسن‌آباد می‌رسد. به همین دلیل به آن بخش از کویر که به مسیر حسن‌آباد نزدیک است، کویر حسن‌آباد هم می‌گویند.

چرا باید این کویر را ببینیم؟

شترسواری در ورزنه

تا چند سال قبل تا دشت و جنگل سر راه‌مان وجود نداشت، یا صدای موج‌های دریا را نمی‌شنیدیم، سفر برایمان سفر نمی‌شد، ولی زمان که گذشت، کویر هم به عنوان مقصد سفری هیجان‌انگیز بر سر زبان‌ها افتاد.

در کویر ورزنه هم مثل همه کویرها می‌توانیم ساعت‌ها روی شن‌های نرم راه برویم و در سکوت کویر غرق شویم. شترسواری یکی از کارهایی‌ست که در این کویر انتظارمان را می‌کشد و به خاطر وجود شترهای زیاد، اردیبهشت هرسال در اینجا مسابقه‌ شترسواری هم برگزار می‌شود.

می‌توانیم در اینجا زیپ‌لاین سوار شویم که تجربه‌اش با جاهای دیگر خیلی فرق می‌کند. موتورسواری و آفرودسواری هم از گزینه‌های پیش روست، ولی در چند سال گذشته آنقدر تورهای گردشگری به کویر آمده‌اند و آنقدر موتورسواری و آفرودسواری کرده‌اند که بافت شن‌ها و رمل‌ها دستخوش تغییر شده. بنابراین کویردوستان می‌گویند اگر می‌خواهیم در سال‌های آینده هم امکان سفر به کویر را داشته باشیم، بهتر است همه اینها را به دست فراموشی بسپاریم و به راه رفتن روی رمل‌ها اکتفا کنیم.

ورزنه اصفهان

به جای آفرودسواری می‌توانیم کمی از نرمی ماسه‌ها دل بکنیم، پاراگلایدر سوار شویم و پرواز کنیم. شب که از راه برسد، اگر هنوز کویر ورزنه را ترک نکرده باشیم، یکی از زیباترین آسمان‌ها را خواهیم دید.

جاذبه‌های نزدیک

گاو چاه

گاوچاه: بعد از پیاده‌روی روی شن‌ها و تماشای تپه‌های ماسه‌ای زیبای ورزنه اصفهان، می‌توانیم به شهر ورزنه سر بزنیم.

یکی از جالب‌ترین جاهای دیدنی ورزنه، گاو چاه حاج ابراهیم است. اینجا که سوئیت اجاره‌ای هم دارد، نمادی از زندگی سنتی و قدیمی منطقه محسوب می‌شود. سال‌ها پیش، گاوها از چاه آب بیرون می‌کشیدند.

این گاوها در هر  دور رفت‌وبرگشت، بیشتر از ۲۰۰ لیتر آب از چاه بیرون می‌آورند، اما با پیشرفت فناوری همه چیز تغییر کرد و این روزها فقط به صورت نمادین برای گردشگران اجرا می‌شود.

قلعه قورتان

قلعه قورتان: این قلعه در فاصله ۱۰ کیلومتری جاده ورزنه به اصفهان، نزدیک روستای قورتان قرار گرفته. ارگ قورتان از دوره دیلمیان به‌جا مانده. اینطور معروف است که بعد از ارگ بم، این قلعه بزرگ‌ترین قلعه خشتی ایران به‌حساب می‌آید. بیرون قلعه هم باقی‌مانده مسجد دوطبقه و وسیعی را می‌شود دید که در دوره ایلخانیان ساخته شده.

کبوترخانه

کبوترخانه: حیف است که تا روستای قورتان برویم و دیدن کبوترخانه را از دست بدهیم. این برج، ۱۵ متر بلندی دارد و نزدیک زاینده‌رود در شمال غربی ارگ قورتان قرار گرفته. برج کبوترخانه به‌سبک معماری سنتی این منطقه ساخته شده و خیلی تماشایی‌ست. این برج ۱۲ سیلو دارد که هر کدام پایه بنا درنظر گرفته می‌شوند و کبوترها در حفره‌های آن لانه می‌سازند و زندگی می‌کنند.

نمک خارا

دریاچه نمک خارا: ۵۰ متر که از ورزنه به‌سمت روستای خارا برانیم، در جنوب تالاب گاوخونی، یکی از بزرگ‌ترین نمک‌زارهای را می‌بینیم. دریاچه نمک خارا پر از بلورهای نمک است که میان‌شان جلبک‌های قرمز دیده می‌شود. اینجا معدن نمک است و روزانه برای مصرف صنعتی، از آن نمک استخراج می‌کنند.

کجا اقامت کنیم؟

در اقامتگاه ورزنه ورزنه و همچنین در سایت تفریحی واحه، واقع در کیلومتر ۶ جاده حسن‌آباد، منطقه تپه‌های ماسه‌ای، می‌توانیم اقامت کنیم. گزینه‌ بعدی هتل ‌های نائین است.

نوشته راهنمای رفتن به ورزنه اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

جاهای دیدنی تهران در زمستان کجاست؟

در زمستان آدم دلش می‌خواهد بیشتر به شوفاژ و بخاری بچسبد و کمتر از خانه بیرون بیاید. ولی همه سه ماه را که نمی‌توانیم به این شکل بگذرانیم. بعضی از جاها هستند که در زمستان تماشایی‌تر از همیشه‌اند و اگر برف هم باریده باشد، همه چیز دیدنی‌تر می‌شود. با ما همراه باشید تا سری به جاهای دیدنی تهران در زمستان بزنیم.

توچال

توچال

دل‌مان می‌خواهد در زمستان برف‌بازی کنیم و برویم جایی که تا چشم کار می‌کند سفیدی‌ باشد. برف وسط شهر معمولا جوابگوی این نیاز نیست و برای اینکه یک عالمه برف ببینیم، باید کمی بالاتر و مثلا به توچال برویم. اول می‌توانیم کمی در بام تهران خوش بگذرانیم و از آن بالا چراغ‌های روشن خانه‌ها و اتوبان‌ها را تماشا کنیم و بعد به توچال برسیم.

توچال، بلندترین قله تهران است، جایی که مقصد کوهنوردی خیلی‌هاست. این قله، هم سورتمه دارد و هم تله‌سیژ و هم طولانی‌ترین تله‌کابین را در بین شهرهای ایران.

پیست اسکی توچال، نزدیک‌ترین پیست اسکی به تهران است، جایی که با دود و دم وسط شهر میانه‌ای ندارد. در توچال، مسیرهای پیاده‌روی، مجموعه ورزشی و اتاق فرار که یکی از هیجان‌انگیزترین تفریحات در تهران است، هم وجود دارد.

آدرس: اتوبان چمران، انتهای ولنجک

باغ فردوس

باغ فردوس

در خیابان ولیعصر و نرسیده به میدان تجریش، به باغ فردوس می‌رسیم. باغ فردوس که موزه سینما را هم در خودش جای داده، تاریخی طولانی دارد.

محمد شاه قاجار دستور داد که قصری برایش بسازند، اما همراه با مرگ او که در همان قصر نیمه تمام به نام محمدیه اتفاق افتاد، کار ساخت قصر هم نیمه تمام ماند. هم‌زمان با ساخت قصر محمدیه، درباریان نزدیک به او هم در همان حوالی اقدام به احداث باغ یا عمارت ییلاقی کردند. از جمله حسینعلی‌خان معیرالممالک باغی احداث کرد که به باغ فردوس مشهور شد.

باغ فردوس امروزی که چند کافه و مغازه‌های صنایع دستی و سالن سینما دارد، در هر فصلی دیدنی‌ست. بهارها، باغ، از بوی جوانه‌ها پر می‌شود و در زمستان‌هایی که برف سنگین باشد،  کل عمارت و حیاط باغ از برف پوشیده می‌شود. در یکی از کافه‌های اینجا می‌شود سوپ داغی خورد، یا آنطرف خیابان، خود را به آش و حلیم سیدمهدی رساند و با خوردن یک کاسه آش گرم شد.

آدرس: خیابان ولیعصر، نرسیده به تجریش

پارک جنگلی لویزان

پارک لویزان

درست است که در زمستان خیلی آدم نمی‌تواند در فضای باز بماند و دوست دارد خودش را به جایی گرم و نرم برساند، ولی برای خیلی‌ها اگر بخواهند تفریح کنند، زمستان و تابستان چندان فرقی باهم ندارد. یکی از جاهای دیدنی تهران در زمستان، پارک جنگلی لویزان است.

این پارک جنگلی که بزرگترین پارک جنگلی شمال شرق تهران است، در سال ۱۳۴۰ افتتاح شده، چند سالی رفت و آمد در آن چندان متداول نبوده و حالا دو سه سالی‌ست که دوباره به عنوان یکی از محل‌های تفریح و گذراندن اوقات فراغت خانواده‌ها بر سر زبان‌ها افتاده. جاده‌های پیچ در پیچ و هوس آتش روشن کردن در زیر یکی از آلاچیق‌ها، خیلی‌ها را به این پارک می‌کشاند.

آدرس: بزرگراه امام علی(ع)، بعد از خروجی بزرگراه شهید زین‌الدین و خروجی شیان

دشت هویج

دشت هویج

۳۰ کیلومتر که از تهران دور بشویم و به سمت لواسان برویم، در جایی در نزدیکی روستای افجه، به دشت هویج می‌رسیم. دشت هویج در زمستان یک دست سفید است و دیگر خبری از سرسبزی بهار در آن نیست. دشت هویج، معروف‌ترین جاذبه گردشگری روستای افجه تهران است و زمستان‌ها پوشیده از برف.

آدرس: برای رسیدن به دشت هویج اول باید به افجه برسیم. راه از جاده لشگرک شروع می‌شود. هر اتوبانی که به شهید بابایی منتهی شود، مسیر درستی‌ست. از اتوبان ارتش و جاده سوهانک هم، بعد از گذشتن از گردنه قوچک به میدان لشگرک می‌رسیم. از این میدان مستقیم می‌رویم تا تابلوی راهنمای روستا جلوی ما سبز شود.

دربند

دربند تهران

زمستان‌ها بساط باقالی و لبو، به دربند تهران حال و هوایی سرد و زمستانی می‌دهد. خیلی‌ها به عشق خوردن جگر داغ و بودن در هوای سرد و خنک دربند به این نقطه می‌آیند و خیلی‌ها هم به عشق راه رفتن در کوچه پس کوچه‌هایش.

آدرس: میدان تجریش، خیابان دربند

پل طبیعت

پل طبیعت در زمستان

 

در عرض اتوبان مدرس، پلی قرار گرفته که یکی از نمادهای تهران محسوب می‌شود و وقتی برف بیاید، تماشای برف از بالای پل که روی ماشین‌ها می‌ریزد، حس و حال دیگری دارد.

می‌توان روی پل با خیال راحت راه رفت و از بالایش کوه‌های روبه رو را که سفیدتر از همیشه‌اند نگاه کرد. اگرچه اگر برف سنگین باریده باشد، پل بسته می‌شود.  این پل دو پارک آب و آتش و طالقانی را به هم وصل می‌کند و رویش فودکورت‌های زیادی هم وجود دارد.

آدرس: میدان ونک، اتوبان حقانی، بعد از چهارراه جهان کودک، ضلع جنوبی اتوبان. دسترسی به پارک از دو ورودی ممکن است؛ یکی خود اتوبان حقانی و دیگری کوچه کنار پارک در ضلع غربی.

عکس‌ها: ایرنا و مشرق نیوز

نوشته جاهای دیدنی تهران در زمستان کجاست؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

طبس، جایی که خیال پرواز می‌کند

طبس، سرزمین افسانه‌ها و قصه‌هاست. قصه‌هایی که مردم برای بارندگی می‌خوانند و افسانه‌هایی و اسطوره‌هایی که درباره دره‌ها تعریف می‌کنند، این شهر را به سرزمین خیال‌انگیزی تبدیل کرده است.

وقتی به این منطقه سفر می‌کنیم باید خودمان را به دیدن جاهای غیرقابل باور عادت بدهیم. اینجا، جایی‌ست که می‌توانیم درباره همه چیز تخیل کنیم و داستانی انسانی برای هر جاذبه طبیعی‌اش بسازیم. با ما همراه باشید تا سری به جاهای دیدنی طبس بزنیم.

طبس کجاست؟

تا سال ۹۱ باید می‌گفتیم طبس شهری در یزد است، اما از آن سال به بعد طبس زیرمجموعه استان خراسان جنوبی شد و به سرزمین مادری‌اش پیوست. جاهای دیدنی طبس کجاست؟

جاده خور به طبس

جاده خور به طبس

پرواز فکر و خیال از دو ساعت قبل از اینکه به طبس برسیم شروع می‌شود. زمانی که وارد شهر خور می‌شویم باید از مسیری بگذریم که مشابه آن را در خواب و خیال هم ندیده‌ایم. همه اطراف‌مان طوری به رنگ سفید درآمده که انگار برف روی زمین نشسته؛ اما گرمی هوا یادآوری می‌کند که مدت‌ها از آخرین برفی که اینجا باریده می‌گذرد. چیزی که به چشم‌مان می‌آید زمین پر از نمک است.

گاهی نور روی زمین اطراف‌مان می‌افتد و سرابی می‌سازد که انگار موسی (ع) جاده را برایمان شکافته تا از بین دریا عبور کنیم. جاده‌های کویری، زیبایی وهم‌آلودی دارند. به خصوص در بیشتر مواقع باید مسیر را به تنهایی رانندگی کنیم و شاهد تل ماسه‌های اطراف و بافت‌های عجیب کویری باشیم.

روستاهای طبس

روستای نایبند

روستای نایبند شبیه ماسوله‌ای در دل کویر است. یعنی خانه‌های آن روی یک تپه قرار گرفته که حیاط یکی، پشت بام دیگری‌ست.

درختان نخلی که اطراف آن رشد کرده جلوه شگفت‌انگیزی به روستا داده. کمی دورتر نخلستان‌هایی قرار دارند که اینجا را شبیه به بهشت هفت طبقه کرده است. اطراف نایبند سه قلعه سیصد ساله هم هست که دسترسی به آن فقط از طریق یک پل کوچک و باریک ممکن می‌شود.

طبس روستاهای دیگری هم دارد که معماری آن مسافرهای دیگری را به وجد می‌آورد. برای مثال روستای پیرحاجات در ۱۰۰ کیلومتری شمال شهر خانه‌های گلی‌ای دارد که سقف برخی از خانه‌هایش مدور و دارای گچ‌بری‌ست. شکل این روستاها ما را به یاد کارتون سندباد و علی بابا می‌اندازد.

این معماری بیابانی را در روستای کریت هم می‌توانیم ببینیم. روستایی که جمعیت زیادی دارد و امروز به یک سایت توریستی تبدیل شده. در این روستای تاریخی سد دیگری هم به همین  اسم ساخته شده که تا قرن بیستم به بلندترین سد دنیا معروف بود. این سد ۶۰ متری حتی در زلزله سال ۱۳۵۷ هم آسیبی ندید.

یکی دیگر از روستاهای عجیب این شهر هم ازمیغان، در ۴۰ کیلومتری طبس است. روستایی که انتظار دیدن آن را در این حجم از بیابان نداریم. رودخانه دائمی از آن می‌گذرد روستا را به خطه سرسبزی تبدیل کرده که گونه‌های گیاهی متفاوتی در آن کشت می‌شود.

دیگ رستم

دیگ رستم

اگر تا روستای نایبند رفتیم باید به دیدن دیگ آب جوش رستم هم برویم. چشمه آب معدنی دیگ رستم به خاطر صدای قل قلی که از حفره‌ سنگ‌های آتش‌فشانی بیرون می‌آید به این نام صدا زده می‌شود.  اگرچه خود چشمه حرارت زیادی دارد، اما این آبگرم به سمت یک استخر هدایت شده و مردم در آن شنا می‌کنند.

دره کال جنی

کال جنی

از دریگر جاهای دیدنی طبس، دره کال جنی است. با اینکه توضیح زمین‌شناسی برای این دره‌های ناقص‌الخلقه وجود دارد، اما مردم محلی می‌گویند زندگی جن‌ها در این دره‌ها اینجا را به این شکل در آورده.

از طبس که به سمت عشق‌آباد حرکت کنیم، در سمت راست جاده دره را مشاهده می‌کنیم. کال به دره یا راهی گفته می‌شود که به وسیله سیلاب‌ها و جریان آب درست می‌شود. این دره، شناخته‌شده‌ترین نقطه توریستی طبس است.

باغ گلشن

باغ گلشن

قبل از رفتن به طبس با خودمان فکر می‌کنیم وارد شهری بیابانی می‌شویم که لابد برای خوردن یک جرعه آب باید سر قنات برویم و از چاه آب بکشیم. به خاطر همین جاذبه‌های طبیعی شگفت‌آور و شوکه‌کننده است که طبس به مقصد سفر برخی تبدیل می‌شود.

هر مسافری که پا به طبس می‌گذارد حتما به دیدن باغ سرسبز گلشن هم می‌رود. باغی که وسط دو دشت لوت و کویر دارای درختان زیاد و چشمه‌های پرآب است.

به غیر از درختانی که وسط کویر در این باغ به وجود آمده دلایل دیگری هم می‌تواند ما را به سمت آن بکشاند. حیوان‌های در معرض انقراض مثل یوزپلنگ و گورخر ایرانی،  گونه کمیابی از حیوانات در کشور ما هستند. رفتن به این منطقه، مجوز می‌خواهد و اگر بتوانیم آن را تهیه کنیم ممکن است به آخرین نسلی تبدیل شویم که با چشم‌های خود این یوزپلنگ را به چشم دیده‌است.

بیشتر بخوانید: بهترین کویرهای ایران برای سفر کدامند؟

طاق عباسی

طاق شاه عباسی

اگر در نقشه گوگل abbasi dam  را سرچ کنیم، آدرس این سد ۲۵ متری را که مردم محلی به آن طاق عباسی می‌گویند پیدا خواهیم کرد. قدمت این طاق به دوره صفویه برمی‌گردد.

مردم محلی درباره سنگ‌نگاره‌های اطراف سد داستان‌های زیادی دارند. می‌گویند این نگاره‌ها نشان دهنده فرشته‌هایی برای نگهبانی از آب بوده‌اند. یکی دیگر از عجایب این سد عرض آن است. عرض یک متری آن باعث شده تا هیچ سدی به نازکی آن نباشد.

آبگرم مرتضی علی

چشمه آبگرم مرتضی علی

حالا که برای دیدن طاق عباسی تا روستای خرو آمده‌ایم باید با یکی از جذابیت‌های عجیب و نادر این روستا هم آشنا شویم. در روستای خرو رودخانه‌ای قرار دارد که وقتی وارد آن بشویم یک پایمان گرم و پای دیگر سرد می‌شود.

چند چشمه در این روستا وجود دارد که برخی از آنها آب گرم و برخی دیگر چشمه آب سرد هستند. همه آنها در یک رودخانه می‌ریزند و این باعث می‌شود که  گاهی دو سمت رودخانه در یک زمان واحد گاهی با هم ۱۰ درجه اختلاف دما داشته باشند.

ارگ طبس

ارگ طبس

ویرانه‌های یک ارگ تاریخی در طبس، یکی از جاذبه‌های داخل شهر است. این ارگ که به کهن دژ هم شهرت دارد قرن هشتم قمری ساخته شده و هنوز هم در زیر خاک خود داستان‌های زیادی پنهان کرده. برای مثال روایت است که نادرشاه پس از سفر به هند هفت دیگ طلا در این ارگ حفر کرده. حتی می‌گویند راه مخفی زیر ارگ ساخته شده بوده که یک اسب با سوار از آن عبور می‌کرده.

کال نمک

کال نمک طبس

از دور که به اینجا نگاه کنیم یک انبار پر از شانه تخم‌مرغ می‌بینیم. کال نمک یا رودخانه نمک در هشت کیلومتری روستای محمدآباد طبس است. جایی که در آن پرنده پر نمی‌زند و رودخانه‌ای نمکی در ۲۰ کیلومتری طبس شکل گرفته.

در نزدیکی رفسنجان هم رودخانه مشابه دیگری به اسم رودخانه نمک انار دیده می‌شود. جایی که بهترین زمان برای دیدن آنها، پاییز و بعد از تابستان و بارش برف زمستان است.

چگونه به طبس برسیم؟

اگر از تهران حرکت کنیم بعد از ۹۰ کیلومتر به گرمسار می‌رسیم. این مسیری است که تهرانی‌ها برای سفر به مشهد طی می‌کنند، اما ما بعد از گرمسار باید به سمت جنوب حرکت کنیم. این مسیر برای ما تقریبا ۱۰ ساعت زمان می‌برد.

نوشته طبس، جایی که خیال پرواز می‌کند اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

چطور در پارک چیتگر خوش بگذرانیم؟

برای تفریح همیشه هم لازم نیست از شهر خارج شویم. گاهی همین بیخ گوش‌مان می‌توانیم روز تعطیلی را بگذارنیم که بیشتر از سفر چند روزه پرفشار خوش بگذرد. مثلا پارک چیتگر از مرکز تهران نیم ساعت فاصله دارد، اما می‌تواند کل روز سرگرم‌مان کند.

پارک چیتگر کجاست؟

چیتگر

پارک چیتگر در غرب تهران قرار دارد. وقتی از تهران خارج می‌شویم و در جاده تهران-کرج حرکت می‌کنیم این پارک را در سمت راست‌مان می‌بینیم. البته دسترسی به آن راه‌های دیگری هم دارد که درباره‌اش می‌نویسیم.

اولین دلیل قانع‌کننده برای گذراندن یک روز در چیتگر این است که اینجا یکی از بزرگ‌ترین پارک‌ های جنگلی تهران است. از آنجایی که دلیل ساخته شدن این پارک تلطیف هوای تهران بوده، پس هوای بهتری همدر آن جریان دارد.

دوچرخه‌سواری

دوچرخه سواری در چیتگر

پیست دوچرخه‌سواری و امکانات اسکیت مهم‌ترین دلیلی است که می‌تواند ما را به سمت این پارک پر پیچ و خم می‌کشاند. برای همین است که در طول مسیر خودروهای زیادی با باربند دوچرخه‌ می‌بینیم؛ البته اگر دوچرخه‌ هم با خودمان نبریم می‌توانیم یکی اجاره کنیم. این پیست برای افرادی با توانایی‌های مختلف درست شده که شامل پیست‌های سرعت، استقامت و کوهستانی‌ست.

باشگاه سوارکاری

هر هفته اعضای ثابتی به باشگاه‌های سوارکاری چیتگر می‌آیند. این باشگاه به کودکان هم با اسب‌های کوچک اسب‌سواری یاد می‌دهد. آنهایی که عضو این باشگاه نیستند با کرایه اسب می‌توانند در پیست آن تفریح کند. بلیط هر نیم ساعت اسب‌سواری ۷۵ هزار تومان است.

پینت‌بال

پینت بال

در ضلع شرقی پارک چیتگر یک پینت بال طراحی شده. اگر تعدادمان هم برای این بازی کافی نباشد باید تا رسیدن بقیه صبر کنیم تا دو تیم شویم و با گلوله‌های رنگی و لباس‌های مخصوص به جنگ با یکدیگر برویم.

بیشتر بخوانید: تفریحات هیجان‌انگیز در تهران کدامند؟

کباب در طبیعت

اگر با خودمان وسایل کباب یا پخت و پز ببریم در منقل‌های پارک می‌توانیم غذای خانگی طبخ کنیم. فکر پیدا کردن چوب و آتش زدن آن هم به سرتان نزند که ممکن است با این کار یک جنگل را به آتش کشید. علاوه بر آن داخل چیتگر چهار رستوران‌ هم وجود دارد. رستوران «تشریفات» در کنار میشه‌زار و ضلع غربی پارک، رستوران «شب‌های گلستان» و «مروارید» در شرق پارک، رستوران «باراد» نزدیک پیست سوارکاری و «بام» در غرب پارک قرار گرفته‌اند. رستوران آخری برخلاف رستوران‌های قبلی شکل مدرن‌تری دارد.

میشه‌زار

در قسمت غربی پارک، محوطه‌ای برای نگهداری حیات وحش درست شده که در آن طاووس، خرگوش، قوچ و میش نگهداری می‌شود که برای بچه‌ها می‌تواند جالب باشد.

دریاچه

دریاچه چیتگر

دریاچه چیتگر دلیل دیگری‌ست برای رفتن به پارک چیتگر. این دریاچه را مردم به دریاچه خلیج فارس هم می‌شناسند. با اینکه فضای زیبایی برای قدم زدن و دویدن دور دریاچه فراهم شده اما با شنیدن کلمه دریاچه نباید به یاد دریاچه‌های طبیعی شمال کشور بیافتیم.

این دریاچه مصنوعی را چند سالی‌ست که ساخته‌اند و آب آن از رود کن تامین شده. با این حال ساحل سنگی دارد که آن را طبیعی جلوه می‌دهد و ما و کودکان را برای یک قایقرانی وسوسه می‌کند. ضمن اینکه دور دریاچه هم یک عالمه مرکز خرید و رستوران و کافه واقع شده.

اگرچه در چیتگر آلاچیق پیدا می‌شود، اما وقت سیزده‌بدر یا تعطیلات بیشتر آلاچیق‌ها از شب قبل پرشده‌اند. برای همین بهتر است موقع رفتن به این پارک یک چادر در صندوق داشته باشیم.

همچنین اینجا نگران سرویس بهداشتی و دکه مواد غذایی نباید باشیم که از قبل به آن فکر شده. اگرچه به خاطر شلوغی پارک و حضور نگهبان‌ها، امنیت پارک تضمین شده، اما با این حال بهتر است از جمعیت زیاد دور نشویم و جایی نزدیک به دیگران چادر بزنیم.

مسیر دسترسی

آسان‌ترین راه دسترسی به پارک چیتگر از آزادراه تهران عبور می‌کند؛ راهی که از خروجی شماره دو و مدیریت پارک می‌گذرد.  راه‌های دیگری هم برای رسیدن به پارک چیتگر وجود دارد:

ورودی شماره یک: بلوار کوهک (ایستگاه مترو چیتگر)

ورودی شماره سه و چهار: بلوار دستواره، بعد از پمپ گاز

 ورودی شماره پنج: آزاد شهر (فاز غربی)

همانطوری که گفتیم راه دسترسی مترویی به پارک از خط پنج مترو تهران-کرج می‌گذرد. اگر سوار قطار سریع‌السیر نشویم با پیاده شدن در ایستگاه ایران‌خودرو یا چیتگر می‌توانیم خودمان را به پارک برسانیم. محدوده شرقی پارک، مقابل در شماره یک ایستگاه چیتگر و محدوده غربی آن مقابل در شماره ۵ و ۷ ایستگاه ایران‌خودرو قرار دارد.

عکس‌ها: خبرگزاری ایرنا

نوشته چطور در پارک چیتگر خوش بگذرانیم؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

سفر به افجه؛ سرزمین باغ‌های گردو

در شمال شرقی تهران به روستای زیبایی می‌رسیم که هم هوایش خوب است و هم طبیعتی تماشایی دارد؛ افجه در لواسان.

افجه کجاست؟

افجه لواسان

مقصد جایی در همین نزدیکی‌هاست. از تهران که به‌سمت روستای افجه راه بیافتیم، حدود ۳۰ کیلومتر راه در پیش داریم. فاصله‌ این روستا تا نارمک نیم ساعت و تا لواسان فقط ۵ کیلومتر است. درواقع سر زدن به افجه لواسان سفری طولانی به‌‌حساب نمی‌آید. کافی‌ست یک روز زمان بگذاریم. اینجا منطقه‌ای سردسیر و کوهستانی‌ست و شغل بیشتر مردم کشاورزی یا دامپروری‌.

برای رسیدن به افجه اول باید به جاده لشگرک برسیم. هر اتوبانی که به شهید بابایی منتهی شود، مسیر درستی‌ست. از اتوبان ارتش و جاده سوهانک هم، بعد از گذشتن از گردنه قوچک به میدان لشگرک می‌رسیم. از این میدان مستقیم می‌رویم تا تابلوی راهنمای روستا جلوی ما سبز شود.

بیشتر بخوانید: زیباترین جاهای دیدنی اطراف تهران

چرا باید این روستا را ببینیم؟

اگر امکان سفر دور و دراز یا مسافرت پرهزینه را نداریم، اما دل‌مان کمی طبیعت و تنوع می‌خواهد، می‌توانیم سفری یک روزه به افجه لواسان داشته باشیم. در این روستای سرسبز دیدنی‌های زیادی مشغول‌مان می‌کند.

دشت هویج، معروف‌ترین جاذبه گردشگری روستای افجه تهران است. به روستای که برسیم، دوراهی‌ای جلوی‌مان قرار می‌گیرد. مسیر خاکی را که دنبال کنیم، دشت هویج را پیدا می‌کنیم. البته نباید انتظار دیدن کشتزارهای وسیع هویج را داشته باشیم، سرسبز هست، ولی خبر چندانی از هویج نیست.

این منطقه ۲۴۰۰ متر از سطح دریا بالاتر است. محلی‌ها به دشت هویج،‌ دشت گرچال، گیاه چال یا گهچال هم می‌گویند.

تا دشت هویج که برویم، آبشار پسچویک را هم می‌بینیم. این آبشار در یال کوهی قرار گرفته که مشرف به دشت هویج است. بلندی‌ این آبشار ۱۵ متر است و خیلی تماشایی‌ست.

دشت هویج

به آبشار پسچویک، پسگوئک هم می‌گویند. حوالی آبشار پر از درختان افراست. اینجا تنها آبشار افجه نیست. آبشار موآب هم قبل از دشت هویج قرار گرفته.

دره افجه، یکی از جاهایی‌ست که گردشگران در آن پیاده‌روی می‌کنند. می‌گویند پادشاهان صفوی هم از همین مسیر به دشت لار می‌رفتند. باتوجه به اینکه اثراتی از کاروانسراهای قدیمی هم دیده می‌شود، می‌توانیم این گفته‌ها را باور کنیم.

دره شمالی مسیر عبور کوهنوردان است. کوهنوردان از اینجا می‌گذرند و به قله‌های مهرچال، یخچال، ساکا و آتشکده صعود می‌کنند.

در مسیر صعود به قله و در شمال غربی دشت هویج، آتشکده‌ باستانی دشت سبواستان را می‌بینیم. اطراف آتشکده درخت گیلاس و گردو فراوان است، البته این فقط مختص اینجا نیست. در بقیه نقاط افجه هم درخت گردو زیاد هست و تابستان که به این نقطه بیاییم، روی زمین، گردو زیاد می‌بینیم.

در بافت قدیمی روستای افجه، حمامی تاریخی قرار گرفته که معماری چشمگیری دارد. مردم روستا باور دارند که این حمام از دوره صفوی یا سال‌های اول دوره قاجار به‌جا مانده و از آن زمان تا امروز سر پا مانده است.

در محله چراغان روستا، سقاخانه حضرت ابوالفضل قرار دارد که خیلی قدیمی‌ست. نزدیک سقاخانه درخت چناری خواهیم دید که می‌گویند ۴۰۰ سال سن دارد. بافت روستا معماری قدیمی و سنتی خودش را حفظ کرده و قدم زدن در کوچه‌هایش حس و حال خوبی به آدم می‌دهد.

دشت گرچال

در شمال روستا در دل باغی خرم، باقی‌مانده‌ قصری را می‌بینیم که در دوره قاجار ساخته شده و اینطور معروف است که به قصر ناصرالدین شاه تعلق دارد.

اما قدیمی‌تر از این کاخ، قلعه‌ ساکا است که عمرش به قرن دوم و سوم دوره اسلامی می‌رسد. قدمت قعله را از روی سفال‌هایی که آن حوالی پیدا کرده‌اند، حدس زده‌اند. قدیم‌ها این قلعه به چند روستا و بخش زیادی از لواسان مسلط بوده و از بالایش می‌شد کل منطقه را دید.

ماست چکیده و کره محلی افجه خیلی معروف است. لبنیات محلی را از خیابان اصلی افجه می‌شود، خرید.

بهترین فصل سفر

بهار و تابستان آبشارها پرآبند، کشتزارها سرسبزند و هوا برای پیاده‌روی عالی‌ست. روستای افجه تهران، اردیبهشت‌ها غرق در شکوفه می‌شود. ولی سفر در فصل سرما هم خالی از لطف نیست. پاییز رنگ‌رنگی و زمستان پربرف این‌جا هم دیدنی‌ست.

جاذبه‌های نزدیک

برگ جهان: در آخر روستای افجه به سمت راست که بپیچیم، روستای برگ جهان مقابل‌مان قرار می‌گیرد که طبیعت خیلی قشنگ و باصفایی دارد.

روستای برگ جهان

آبگرم رینه: آبگرم رینه یکی از ییلاق‌های مازندران است که در فاصله‌ ۲ ساعتی تهران قرار گرفته. از جاده هراز که بگذریم و از آب اسک هم عبور کنیم، به رینه می‌رسیم. می‌توانیم سوئیت اجاره کنیم و از حمام یا وان آبگرم آن استفاده کنیم. می‌توانیم به استخر عمومی آبگرم برویم. حمام شاه‌عباسی رینه هم خیلی معروف است.

دشت لار

دشت لار: دشت لار در جاده آبعلی و نزدیک پلور قرار گرفته. این پارک ملی، منطقه حفاظت‌شده است و برای طبیعت‌گردی، پیاده‌روی و کوهنوردی مقصدی عالی‌ست. حوالی خرداد ماه ای‌جا پر از گل بابونه و شقایق می‌شود.

نوشته سفر به افجه؛ سرزمین باغ‌های گردو اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.