برای جنگل نوردی چه کارهایی لازم است؟

بعضی‌ها فقط در دل طبیعت آرام می‌گیرند و دل‌شان می‌خواهد تا فرصتی دست داد به دل جنگل بزنند. اما جنگل نوردی هم آداب خاص خودش را دارد، به خصوص اگر بخواهیم شب را هم در آن سر کنیم.

آمادگی بدنی

آمادگی بدنی در جنگل

برای جنگل ‌نوردی باید آمادگی بدنی خوبی داشته باشیم، چون تمام طول راه را باید پیاده طی می‌کنیم و اینطور نیست که بخشی از راه را با ماشین برویم، از ماشین پیاده شویم و خیلی شیک برویم جنگل‌نوردی. برای زدن به دل جنگل باید کمی هم با تجهیزات کوهنوردی و کمپینگ آشنا باشیم و اصول اولیه‌ را بدانیم و باتوجه به مسیری که انتخاب کرده‌ایم، از پس حمل کوله‌پشتی برای یک یا چند روز برآییم.

در فصلی مثل پاییز آب و هوا همیشه ثابت نیست، گاهی ممکن است آفتابی باشد و گاهی کاملا ابری و بارانی. پس آماده بودن برای پیاده‌روی در هر شرایط آب‌وهوایی ضروری‌ست. بهترین کار این است که با راهنما و به‌صورت گروهی حرکت کنیم؛ پابه‌پای دیگران قدم برداریم و هوس تنها قدم زدن به‌سرمان نزند. نگهداری و مراقب از محیط‌زیست از وظیفه‌های هر طبیعت‌گردی‌ست. خوب است با اکوسیستم جنگل‌ها هم آشنا باشیم و روحیه تیمی‌مان را برای بودن در این فعالیت گروهی حفظ کنیم.

چه وسایلی همراه ببریم؟

لوازم کمپینگ

کسی که صبح با هدف جنگل‌نوردی از خانه بیرون می‌آید، نمی‌خواهد یک جای مناسب پیدا کند، چادر بزند و بساط چای را برپا کند. جنگل‌نورد قرار است بین درخت‌های تنومند راه برود.

مسیر جنگل ‌نوردی گاهی دایره‌ای شکل است. هدف‌مان این است که با طبیعت دست و پنجه نرم کنیم، به راه‌پیمایی ادامه بدهیم، شب را در چادر بخوابیم و بعد از همان‌جایی که آمده بودیم، برگردیم. گاهی هم از یک سر جنگل وارد می‌شویم و بعد از یک یا چند روز پیاده‌روی در بین درختان، از نقطه‌ دیگرش بیرون می‌رویم.

مسیرمان هر چه باشد، باید آن‌را روی نقشه مشخص کنیم. جی‌پی‌اس و انواع مسیریاب‌های هوشمند چنانچه اینترنت جواب بدهد، کمک بزرگی به ما در پیدا کردن راه می‌کنند.

وقتی دست‌مان آزاد باشد، راحت‌تر راه می‌رویم، پس کوله‌پشتی یکی از اصلی‌ترین وسایلی‌ست که باید آماده کنیم. کوله‌پشتی هرچه سبک‌تر باشد بهتر است. البته حرفه‌ای‌ها یک کیف کمری هم برمی‌دارند و وسایل ضروری را دم دست‌شان می‌گذارند.

وسایل ما چند دسته هستند. یک گروه، وسیله‌های بهداشتی مثل صابون، دستمال مرطوب، ضدآفتاب، پماد گزیدگی و داروهای ضدآلرژی. دسته‌ بعدی وسایل ایمنی مثل هدلایت، باتوم کوه‌پیمایی، ترقه برای دور کردن حیوانات وحشی، سوت برای درخواست کمک، چاقو، کیت کمک‌های اولیه و وسایلی برای برپاکردن آتش.

لازم است چند لایه لباس تن‌مان کنیم و بسته به فصل سفر جوراب اضافه، لباس گرم اضافه، کاپشن بادگیر، بارانی، کلاه و دستکش همراه ببریم.

کمپ کردن در جنگل

به تعداد روزهایی که قرار است در سفر باشیم، وعده غذایی باید برداریم. غذاهای خشک و پرانرژی مثل خرما و آجیل مفیدند. این طور وقت‌ها کنسرو به‌دادمان می‌رسد. فقط یادمان باید باشد که هر کدام را باید۲۰ دقیقه بجوشانیم، چون در غیر اینصورت ممکن است دچار مسمومیت غذایی شویم.

ظرف و ظروف پخت و پز، قاشق و لیوان و بشقاب، آب آشامیدنی به اندازه کافی و کتری هم باید همراه ببریم.

اما اینها ضروری‌ترین لوازم کمپینگ در جنگل نیستند. وسایلی مثل زیرانداز ضدآب انفرادی برای کیسه خواب، کیسه خواب، چادر ضدآب و وسایل آتش‌زنه لازم داریم. کبریت ضدآب، فندک و ژل آتش‌زنه خیلی مهم‌اند و نباید آنها را از قلم بیاندازیم. لوازم جانبی موبایل مثل پاوربانک را هم نباید فراموش کنیم.

چطور آتش روشن کنیم؟

آتش روشن کردن در جنگل

از مهمترین کارها در جنگل، روشن کردن آتش برای گرم شدن، غذا پختن و دور کردن حیوانات است. برای روشن کردن آتش باید چوب‌های خشک را جمع کنیم، چوب‌های خیلی کوچک و ریز را در پایین بچینیم، رویش را آتش زنه بریزیم و بعد کبریت بزنیم. بعد که آتش کمی خودش را گرفت، چوب‌های بزرگ‌تر را می‌چینم و موقع ترک جنگل حتما روی آتش خاک می‌ریزیم و رویش را سنگ می‌چینیم تا آتش خفه شود.

چطور با خطر روبرو شویم؟

در جنگل، این ماییم که وارد حریم حیوانات شده‌ایم و باید بلد باشیم با خطر چطور مواجه شویم.  فرقی ندارد در کدام‌ یک از جنگل‌های ایران باشیم. در بییشتر این جنگل‌ها، احتمال روبرو شدن با مار وجود دارد. اما خبر خوش این‌که است که بیشتر مارها، بی‌خطرند و کاری به کارمان ندارند.  مارهای خطرناک هم الزاما به ما حمله نمی‌کنند. بیشتر مارهای سمی دم کوتاه‌اند و سرشان مثلثی‌شکل است.

اگر مار جلویمان سبز شد، بهتر است بی‌حرکت بمانیم یا آرام و عقب‌عقب از آن دور شویم. اما از آن‌جا که حادثه خبر نمی‌کند، اگر مار کسی را نیش بزند، یک کار مفید عکس گرفتن از مار است تا بشود نوع زهرش را تشخیص داد.

در بیشتر جنگل‌های شمال، مثل جنگل ‌های ارسباران، خرس هم وجود دارد. خرس‌های قهوه‌ای علاقه‌ای به نزدیک شدن به آدم‌ها ندارند. اما اگر با خرسی رودررو شدیم، بهتر است در چشمانش خیره نشویم و جیغ نزنیم. ممکن است خونسردی در چنین شرایطی ساده نباشد، اما لازم است آرام بمانیم. در بدترین حالت می‌شود سنگ یا چوب به طرف خرس پرت کرد و دست‌‌ها را مدام در هوا تکان داد.

کمتر پیش می‌آید گرگ‌ها به گروهی از آدم‌ها حمله کنند. پس تا زمانی‌که از همسفران‌مان دور نشده‌ایم، جای‌مان امن است. اگر تنها ماندیم و گرگ به ما حمله کرد، می‌توانیم سنگ و چوب به‌سمتش پرت کنیم و حسابی سر و صدا راه بیندازیم. در این صورت یا کسی به کمک‌مان می‌آید یا گرگ دور می‌شود.

کجا جنگل‌ نوردی کنیم؟

ارسباران

بخش زیادی از استان‌های گیلان، مازندران و گلستان از جنگل‌ پوشیده شده. گذشته از پارک‌های جنگلی‌، جنگل‌های بکری با شیب‌های تند و ملایم وجود دارد که جان می‌دهند برای جنگل نوردی.

از تهران تا جنگل الیمستان حدود ۱۴۰ کیلومتر فاصله است. جنگل‌های تالش از سخت‌ترین جنگل‌ها برای جنگل نوردی است و جاده هراز را که دنبال می‌کنیم و ۲۵ کیلومتری آمل که به فرعی سنگچال بپیچیم،حدود ۲۳ کیلومتر بعد به راش می‌رسیم. جنگل باجی بخشی از جنگل بولاست، جایی حوالی مرز مازندران و سمنان.

مسیر جنگل‌های دو هزار و سه هزار، از تنکابن شروع می‌شود و به منطقه‌ کوهستانی می‌رسد. جنگل‌ کالاهو در حوالی تنکابن، جنگل لاویج در نزدیکی نور و جنگل دالخانی رامسر هم گزینه‌های دیگری هستند.

نوشته برای جنگل نوردی چه کارهایی لازم است؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

ضروری‌ترین لوازم کمپینگ چیست؟

معمولا می‌شود طبیعت‌گردهای مبتدی و حرفه‌ای را از روی کوله‌هایشان شناخت. طبیعت‌گرد حرفه‌ای تجهیزات کمپینگ و وسایل ضروری را می‌شناسد و برای همین هم بارش مختصر و مفید است. اما طبیعت‌گرد مبتدی در کوله‌اش یا چیزی کم است یا اضافه. در این نوشته با لوازم کمپینگ آشنا می‌شویم، اینکه در این نوع سفرها چه چیزهایی باید همراه‌مان داشته باشیم.

کفش

کفش طبیعت گردی

کفش از اولین و مهمترین لوازم‌های کمپینگ است. کفش باید متناسب با برنامه‌ای باشد که می‌خواهید بروید. برای طبیعت‌گردی‌های سبک، کفش سه فصل مناسب است. این کفش‌ها برای بیشتر برنامه‌ها به جز برنامه‌های زمستانی مناسبند.

از دیگر موارد مهم در مورد کفش، کف آن است. کف کفش نباید لیز باشد. کفش‌های ساقدار برای محافظت از قوزک پا مهم‌اند، ولی به همان اندازه جورابی که می‌پوشیم هم از اهمیت زیادی برخوردار است. کفش‌های ایرانی مناسب کوهنوردی، ارزان‌تر از کفش‌های خارجی‌اند، ولی معمولا وزن‌شان هم بیشتر است. پایار و لاوان جزو برندهای خوب کفش کوهنوردی هستند. در بین کفش‌های خارجی هم به ترتیب اسکارپا، لووا و ترزتا قرار دارد.

کوله‌پشتی کمپینگ چه ویژگی‌هایی دارد؟

کوله پشتی کمپینگ

وسواس موقع خرید، ما را به سمت حرفه‌ای‌ترین کوله‌پشتی‌ها می‌‌کشاند. کوله‌پشتی‌های خوب معمولا بندی برای بستن روی سینه دارند که به حفظ تعادل ما کمک می‌کنند. یک تسمه روی کمر هم سنگینی وزن روی شانه‌ها را کمتر می‌کند. هرچه کوله وزن کمتری داشته‌ باشد، برای کوهنوردی مناسبتر است. کوله‌های کوه، زیپ و جیب کمتری هم دارند. برای سفر یک روزه به کوله ۲۵ تا ۴۰ لیتری و برای سفر دو روزه به کوله ۴۰ تا ۶۰ لیتری نیاز داریم. سفرهای بیشتر از دو شب هم نیازمند کوله بزرگ‌تر هستند. برای سفر یک شبه در زمستان هم به کوله ۴۰ تا ۶۰ لیتری نیاز خواهیم داشت.

کوله‌پشتی‌ها براساس نوع سفر فرق دارند. مثلا کوله‌پشتی کوه با کوله سفر یک‌روزه متفاوت است.

بیشتر بخوانید: کجا و چگونه کوهنوردی کنیم؟

چادر و کیسه‌خواب

چادر و کیسه خواب کمپ

آدم‌های مبتدی مجبورند موقع سفر از دوستان‌شان کیسه خواب قرض کنند، اما کسی که به صورت حرفه‌ای  طبیعت‌گرد است، یک چادر برای خودش دارد. چادر، یکی از ضروری‌ترین لوازم کمپینگ است. اگر چادرتان سبک باشد موقع پیاده‌روی‌های طولانی خسته نمی‌شوید. هر چادر باید حتما یک روکش یا به اصطلاح پوش داشته باشد که باران به آن نفوذ نکند. حدود ۲۰۰ هزار تومان باید برای خرید یک چادر دو نفره کنار بگذارید.

و اما در مورد کیسه‌خواب. بهترین کیسه‌خواب مدلی است که زیپش را در تابستان باز بگذاریم و در زمستان به اندازه کافی گرم‌مان کند. این کیسه نباید به وزن بارمان خیلی اضافه کند. میلت، دیوتر و بعد از آن گایا از مارک‌های خوب کیسه‌خواب هستند.

کیسه‌خواب‌ها وزن‌های مختلفی دارند، اما هرچه وزن‌شان کمتر باشد بهتر است. همچنین کیسه‌خواب‌ها برای درجه حرات‌های مختلفی تعبیه شده‌اند و باید ببینید معمولا کجاها سفر می‌کنید و کیسه‌خوابی با چه درجه حرارتی برایتان مناسب است. یک کیسه خواب خوب برای خوابیدن در دمای منفی ۱۱ درجه سانتی‌گراد هم مناسب است. کیسه خواب‌ها قیمت متفاوتی دارند، رده پایین آنها ۲۰۰ هزار تومان است و برای خرید بهترین‌هایش باید بالای یک میلیون تومان هزینه کرد.

برای نشستن روی زمین به یک زیرانداز هم نیاز داریم. این زیرانداز می‌تواند یک مت یوگا باشد که بالای کوله پشتی هم به‌راحتی جا می‌گیرد. یک زیرانداز مخصوص چادر حداقل ۶۰ و یک مت حدودا ۴۰ هزار تومان قیمت دارد.

بیشتر بخوانید: چطور در طبیعت بی‌دردسر کمپ بزنیم؟

برای کمپینگ چه لباس‌هایی برداریم؟

لباس‌های کمپینگ

یادمان باشد بسته به فصل سفر لباس‌های متفاوتی را باید در کوله پشتی بگذاریم. در طبیعت‌گردی بیشتر از دو تیشرت نیازمان نمی‌شود، اما اگر احتمال بارندگی وجود دارد، سه تیشرت در لوازم کمپینگ می‌گذاریم. همیشه احتمال خیس یا خراب شدن لباس‌ها را باید در سفر طبیعت‌گردی داد. پس دو شلوار، دو تیشرت، دو مانتو، یک کلاه آفتابی یا پشمی (بسته به فصل) و دو لباس زیر را به تجهیزات کمپینگ اضافه می‌کنیم. اگر هوا سرد باشد هم که دستکش یا شال‌گردن برمی‌داریم. کفش پیاده‌روی راحت و دمپایی یا صندل هم بخش مهم لوازم کمپینگ است.

وسایل بهداشتی

بعضی‌ها برای سبک‌ سفر کردن، وسایل بهداشتی کمتری همراه‌شان می‌برند. حتی از لباس‌های استفاده شده‌‌شان به عنوان حوله استفاده می‌کند؛ اما بیشتر مسافران حداقل یک حوله، مسواک، خمیردندان، صابون و شامپوی سفری کوچک با خود دارند.

همراه داشتن قرص و دارو به حساسیت ما برمی‌گردد. کرم ضد آفتاب، پماد نیش حشرات یا قرص تصفیه آب، چسب زخم، باند و مسکن می‌توانند بخشی از لوازم کمپینگ باشند.

باید در وسایل کمپینگ خود دستمال کاغذی بگذاریم و اگر از داشتن دستشویی مطمئن نیستیم حتما دستمال مرطوب برداریم. کیسه زباله هم برمی‌داریم تا همان‌طور که طبیعت را تحویل گرفته‌ایم، به مسافران بعدی تحویل دهیم.

وسایل الکترونیکی

لوازم الکترونیکی در کمپینگ

اگر از موبایلتان زیاد استفاده می‌کنید، باتری اضافه یا پاروربانک را فراموش نکنید. اینکه به‌جز این چه لوازم جانبی  موبایل برای سفر همراهتان ببرید به خودتان بستگی دارد.

اگر دوربین عکاسی حرفه‌ای دارید یک لنز ۱۸-۵۵ کافی است؛ لنزهای بزرگتر زمان پیاده‌روی مزاحمتان می‌شوند. . ضمنا حتما باتری و حافظه اضافه برای دوربینتان بردارید. چراق‌قوه یا هدلایت را هم برای پیاده‌روی شبانه به وسایل کمپینگ اضافه کنید.

غذا و خوراکی‌ها

غذا در کمپینگ

وقتی به لوازم کمپینگ فکر می‌کنیم نباید خوراکی‌ را فراموش کنیم. در دل بیابان یا جنگل کمتر پیش می‌آید که یک رستوران پیدا ‌کنیم، برای همین بهتر است خوراکی‌ها را در نزدیکترین شهر به مقصدمان بخریم.

بسته به تعداد روزی که قرار است در طبیعت بمانیم بد نیست کنسرو ببریم. البته یادتان باشد کنسروها را باید بجوشانید تا دچار مسمومیت غذایی در مسافرت نشد. در کمپ یک قابلمه روحی هم غنیمت است. یک قاشق، چنگال و چاقوی چندکاره می‌توانند به پخت غذا در طبیعت کمک کنند و جای کمی هم بگیرند. برای غذا پختن به ادویه و روغن هم نیاز داریم.

هیچ مسافری از نقش قوری و چای سیاه غافل نمی‌شود. یک ست قابلمه، ماهی‌تابه و قوری را با ۸۰ هزار تومان می‌شود در بازار خرید. بعضی از وسایل کمپینگ اگرچه واجب نیستند، اما داشتن‌شان سفر را جذاب‌تر می‌کند. مثلا چند دانه هل را در چای زغالی می‌اندازیم و چای بیشتر می‌چسبد. قبل از همه این‌ها باید آتش را با چیزی روشن کنیم، پس با خودمان ژل آتش‌زنه و فندک هم می‌بریم.

اگر می‌خواهید بدانید به ترتیب چه وسایلی را در کوله بگذارید، مطلب چطور برای سفر چمدان ببندیم را بخوانید.

قیمت‌ها مربوط به آبان ۱۳۹۷ هستند.

نوشته ضروری‌ترین لوازم کمپینگ چیست؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

با مسمومیت غذایی در مسافرت چه کنیم؟

یکی از اتفاق‌های ناخوشایندی که ممکن است در سفر پیش بیاید و برنامه‌هایمان را به‌هم بریزد، مسمومیت غذایی در مسافرت است. هیچ‌کس دلش نمی‌خواهد سفرش با بیماری خراب شود و از گشت‌وگذارها و خوش‌گذرانی‌ها جا بماند؛ بنابراین بهتر است با رعایت چند نکته ساده، از یک دردسر بزرگ پیشگیری کنیم.

آب آشامیدنی

خنکی آب‌ آبشارها و رودخانه‌ها همیشه هوس‌انگیزند؛ اما بهتر است برای اطمینان بیشتر آنها را نخوریم و آب معدنی همراه داشته باشیم. یادمان باشد بطری آب معدنی یک‌بار مصرف است و نباید چندبار از آن استفاده کرد؛ چون همین موضوع می‌تواند باعث مسمومیت در مسافرت شود. بهتر است در سفرهای کوتاه، برای محیط‌زیست هم که شده، قبل از حرکت به اندازه کافی آب آشامیدنی همراه‌مان داشته باشیم.

بیشتر بخوانید: چطور در سفر مراقب زمین باشیم؟

غذاهای خیابانی

مسمومیت با غذای خیابانی

امتحان مزه‌های تازه و غذاهای محلی یکی از هیجان‌انگیزترین قسمت‌‌های سفر است. اما همین غذاهای محلی اگر بهداشتی نباشند، ممکن است شما را مسموم کنند و هیجان سفر را از بین ببرند. تا جایی که ممکن است از دست‌فروش‌ها غذا نخرید. کار بهتر این است که از محلی‌ها آدرس رستوران‌های خوب را بپرسید و غذاهای محلی را در رستوران‌های خوب امتحان کنید. در سایت‌هایی مثل فوراسکوئر هم می‌توانید به رستوران خوب برسید.

کنسروها

همیشه مسمومیت، با خوردن یک داروی ساده خوب نمی‌شود. مسمومیت بوتولیسم که با مصرف غذاهای کنسروی یا کشک غیرپاستوریزه اتفاق می‌افتد نشانه‌های زیادی دارد؛ دوبینی، تاری دید، ناتوانی در حرکت، اختلال در حرف زدن، سخت شدن بلع، خشکی و درد گلو از علائم مسمومیت با کنسروها هستند. اگر بیمار سریعا داروی ضدسم دریافت نکند، احتمال مرگ هم وجود دارد.

کافی‌ست کنسروها را ۲۰ دقیقه بجوشانید تا خیالتان راحت بشود.  قبل از جوشاندن هم البته حواستان باشد که کنسروها برآمدگی یا نشتی نداشته باشند. اگر بوی بدی هم از غذای کنسروی احساس کردید، از خیرش خوردنش بگذرید.

چه غذاهایی را در سفر نخوریم؟

مسمومیت در سفر

باکتری‌ها، ویروس‌ها و انگل‌ها می‌توانند باعث مسومیت غذایی در مسافرت شوند. غذاهای آبکی مثل خورشت‌ها گزینه‌ خوبی برای غذای سفر نیستند. کباب کوبیده، ماهی پخته، سوسیس، کالباس یا الویه هم خیلی سریع فاسد می‌شوند. بهتر است از غذاهایی که سس یا خامه دارند هم صرف‌نظر کنید. پنیر یا شیر غیرپاستوریزه و آب آلوده هم باعث مسمومیت می‌شوند. پوست میوه‌ها را بکنید و سبزیجات پخته بخورید و به غذاهای مانده یا نیم‌پز هم فکر نکنید.

هیچ وقت نمی‌توانیم از تازگی مواد اولیه و غذاهای رستوران‌های بین راهی مطمئن باشیم. آیا سبزیجات ضدعفونی شده‌اند؟ گوشت‌ها خوب پخته‌اند؟ اصلا چقدر اصول بهداشتی رعایت شده؟ می‌توانید طوری برنامه‌ریزی کنید که زمان صرف غذا به شهر مقصد رسیده باشید. اگر از خانه با خودتان غذا بیاورید و آن را در یخ‌دان خنک نگه‌ دارید، خیال‌تان از بایت خوردن غذای سالم راحت‌ است.

بیشتر بخوانید: وسایل مورد نیاز برای سفر با خودرو شخصی

اگر غذا را در اتاق هتل سفارش می‌دهید، آن را بیشتر از یکی دو ساعت در دمای اتاق نگه ندارید. در برنامه‌های طبیعت‌گردی هم از خیر خوردن قارچ و میوه‌های خودرو بگذرید. یادتان باشد ممکن است چند ساعت یا حتی یک روز بعد علائم مسمومیت غذایی دیده شوند.

چه غذاهایی برای سفر مناسب هستند؟

اسنک‌های خانگی، لقمه‌های سالمی مثل نان و پنیر، نخود و کشمش، سیب، خرما، انجیر خشک، گردو، بادام، پسته، تخمه کم‌نمک، کتلت، کوکو و تخم‌مرغ پخته، غذاهای مناسبی برای بین راه هستند. همیشه یک بسته لیموترش شسته هم همراه داشته باشید که کمک بزرگی‌ست.

بیشتر بخوانید: بهترین اپلیکیشن برای مسافرت

نشانه‌های مسمومیت غذایی چیست؟

نشانه‌های مسمومیت غذایی

با همه این‌ها ممکن است جایی حواسمان نباشد و دچار مسمومیت غذایی شویم. پس بهتر است علائم آن را بشناسیم تا زودتر درمان را شروع کنیم؛ درد شدید شکمی، گرفتگی عضلات شکم، سرگیجه، اسهال، تهوع، استفراغ، تب، سردرد و بیشتر شدن بزاق از این علائم هستند که شایع‌ترین آنها همان تهوع و اسهال است.

درمان‌ مسمومیت غذایی در مسافرت

در مسمومیت‌های شدیدی که بدن تحمل نگه داشتن هیچ مایعی را در معده ندارد، باید سریع به پزشک مراجعه کرد. اگر پشت سر هم استفراغ کردید یا در ادرار خون دیدید، معطل نکنید. یادمان باشد مبتلایان به بیماری‌های مزمن، کودکان و سالمندان تحمل کمتری دارند و باید آنها را سریع‌تر به بیمارستان برسانیم.

بیشتر بخوانید: چطور با سالمندان سفر کنیم؟

در سفرهای خارجی، بیمه مسافرتی را فراموش نکنید و از قبل مطمئن شوید کدام بیمارستان‌ها این بیمه را می‌پذیرند.

اگر مسمومیت شدید نباشد، ممکن است بعد از چند ساعت رفع شود و گاهی هم چند کار ساده حالتان را بهتر می‌کند.

مایعات برای درمان مسمومیت

اسهال و استفراغ آب بدن را کم می‌کنند و همین کم‌آبی خطرناک است، بنابراین باید آرام و باطمانینه آب زیاد نوشید. نوشیدنی‌هایی مثل آب سیب یا دوغ بدون گاز هم برای مسمومیت خوبند. سوپ رقیقی که با آب گوشت و سبزیجات پخته شده، معده را آرام می‌کند. سیر، آب لیموترش و دم‌نوش‌هایی مثل زنجبیل و بابونه هم به بهتر شدن حالتان کمک می‌کنند.

با این‌که شوق گردش و بیرون رفتن دارید، کمی استراحت باعث می‌شود زودتر حالتان خوب شود و بقیه روزهای سفر را از دست ندهید. تا یکی دو روز بعد از مسمومیت هم غذاهای سبک بخورید؛ مثل غلات پخته، موز، برنج، فرنی، پودینگ، پوره سیب‌زمینی، آب‌میوه رقیق، آبگوشت و بیسکویت‌های شور.

ضدعفونی دست‌ها

بعضی از نکته‌ها شاید خیلی تکراری به‌نظر برسند، اما نادیده گرفتن همین نکته‌های ساده می‌توانند باعث مسمومیت  غذایی در مسافرت شوند؛ پیش از غذا خوردن باید دست‌ها با آب و صابون شسته شوند. بعد از سیگار کشیدن، استفاده از سرویس بهداشتی و دست‌زدن به حیوانات یا گوشت و مرغ خام هم دست‌ها باید حتما ضدعفونی و شسته شوند. موقع بستن چمدان، ژل آنتی‌باکتری، دستمال مرطوب و ضدعفونی‌کننده‌های دیگر را فراموش نکنید، چیزهایی که جزو وسایل مورد نیاز سفر هم هستند.

نوشته با مسمومیت غذایی در مسافرت چه کنیم؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

برای سفر باید چه وسایلی همراه ببریم؟

وقت جمع‌کردن وسایل مورد نیاز سفر که می‌شود، خیال می‌کنیم اگر تمام اتاق‌مان را با خودمان نبریم، این سفر، سفر نمی‌شود. هر طور شده آنها را در کیف و چمدان‌مان می‌چینیم، اما باز معمولا چیزهایی بیرون می‌مانند و به زبان بی‌زبانی می‌گویند: اگر ما را با خودت نبری، سفرت زهر می‌شود.

انتخاب وسایل مسافرت برای بعضی‌ها شبیه به یک دوراهی سخت است، اما بعضی‌ها هم از قبل چک لیست سفر را متناسب با نوع سفرشان نوشته‌اند.

پوشیدنی‌ها

لباس‌های سفر

از اولین وسایل مورد نیاز سفر، لباس‌ها هستند. لباس‌های مورد نیاز سفر را بهتر است براساس فصل مسافرت و مقصد بچینیم. مثلا وقتی مقصد سفرمان نیم‌کره‌جنوبی است، باید لباس‌های مناسب فصل را متضاد با آب و هوای ایران همراه ببریم. ارتفاعات البرز و زاگرس یا شهرهای غربی و شمال غربی کشور هم همیشه سردتر از مرکز هستند. دمای هوا در شهرکرد و چهار محال و بختیاری همیشه پایین‌تر از تهران است. پس قبل از سفر برای اطمینان، آب‌وهوای مقصد را از طریق سایت accuweather.com چک می‌کنیم تا بعدا شوکه نشویم.

برای سفرهای سرد بعضی‌ها با خودشان کلاه‌های طوفان که فقط جای چشم و بینی دارد و بادگیر می‌برند. جوراب پشمی، دستکش و کلاه گرم از ملزومات سفر به مناطق سرد هستند. در سفر بهتر است شلواری با جیب‌های بزرگ بپوشیم که بعضی از وسایل سبک مثل گوشی یا پول را در آن قرار بدهیم.

پیراهن یا مانتویی هم که می‌پوشیم باید به راحتی قابل شست‌وشو و خشک‌شدن باشد. اگر زیاد سخت‌گیر نباشیم، برای سفر یک هفته‌ای به غیر از چیزی که تن می‌کنیم، یک دست لباس رو و دو دست لباس زیر دیگر، کافی است. فقط برای اینکه بعدا درگیر ست کردن نشویم، بهتر است همان اول رنگ‌ها را هوشمندانه انتخاب کنیم. ممکن است یک کمد لباس را در کیفمان جا دهیم، اما باز هم نتوانیم در سفر خوب لباس بپوشیم.

چه تابستان و چه زمستان، بردن کفش ورزشی یا پیاده‌روی، بهتر از کفش‌های مجلسی و ناراحت است. برای فصل زمستان و مناطق خیلی سرد یک بوت اضافه هم از وسایل مورد نیاز سفر است.

بیشتر بخوانید: سفر در تابستان؛ چطور در سفر با گرما کنار بیاییم؟

خوراکی‌ها

خوراکی‌های مورد نیاز سفر

کمی تنقلات مثل آجیل، شکلات یا میوه می‌توانند در زمان‌های خاص کمکمان کنند. به‌جز اینها، چای کیسه‌ای، فلاسک و کنسرو برای سفرهای طبیعت‌گردی کاربردی هستند.

چه داروها و وسایلی در سفر ضروری هستند؟

تعدادی مسکن، پد بهداشتی، چسب زخم، پماد ضد نیش حشرات، صابون، مسواک، حوله فشرده مسافرتی، یک بسته دستمال کاغذی کوچک، خمیردندان، دئودورانت و اسپری را باید در وسایل سفر بگذاریم. به‌جز اینها، در سفر به طبیعت جعبه کمک‌های اولیه، کیسه زباله، قرص ضد اسهال، ضد تهوع و صابون و کرم به کار می‌آیند.

بیشتر بخوانید: چطور در دوران بارداری سفری بی‌دغدغه داشته باشیم؟

در سفر چه مدارکی باید همراه داشته باشیم؟

مدارک مورد نیاز در سفر

مدارک شناسایی از مهمترین وسایل مسافرت هستند؛ کارت شناسایی، کارت ملی، شناسنامه، پاسپورت، کارت اعتباری و بلیط را هیچ‌وقت نباید فراموش کنیم. با کارت روزنامه‌نگاری یا کارت دانشجویی می‌توانیم موقع بازدید از موزه‌ها معمولا تخفیف بگیریم. اگر سابقه بیماری خاصی داریم یک نسخه از مدارک پزشکی هم باید همراهمان باشد.

وسایل الکترونیکی

خیلی از ما حاضریم هرچیزی را جا بگذاریم، ولی شارژر موبایل یا پاوربانکمان را فراموش نکنیم. یادمان باشد پریزهای کشورهای مختلف با هم فرق دارد، پس تبدیل دوشاخه هم از لوازم ضروری سفرهای خارجی‌اند. اگر اهل عکاسی هستید، بردن SD CARD  و شارژر و پایه دوربین یا موبایل از دیگر وسایل مورد نیاز سفرند.

وسایل جانبی ضروری در سفر کدامند؟

وسایل جانبی در سفر

اگر کوله پشتی لیتری دارید روکش آن را فراموش نکنید تا بارندگی، به وسایل‌تان آسیب نزند. کیف کمری هم برای تلفن همراه، پول نقد، کارت‌های اعتباری و مدارک، کاربردی است. اگر در مقصد، مهمان مردم شهرها یا کشورهای دیگر هستیم، بهتر است سوغات شهر یا کشور خودمان را به رسم همیشگی ببریم. همراه داشتن ملافه تمیز هم خواب شبانه را برایمان راحت‌تر می‌کند.

وسایل ضروری سفر به کویر

عینک دودی برداشته‌اید؟ کلاه آفتابی و کرم ضد آفتاب چطور؟ ممکن است در قسمت‌هایی از کویر به اینترنت دسترسی نداشته باشید، بنابراین همراه داشتن نقشه، از وسایل مورد نیاز سفر به دل کویر است. شب‌های کویر به سردی معروفند؛ بهتر است با خودمان پتوی گرم یا کیسه خواب ببریم. در برنامه کویرگردی با ماشین شخصی نباید وسایل مورد نیاز خودرو مثل زاپاس، جعبه ابزار و… را هم فراموش کنیم.

بیشتر بخوانید: وسایل مورد نیاز برای سفر با خودرو شخصی

وسایل مورد نیاز برای لب دریا

وسایل مورد نیاز برای لب دریا

در سفر به مقصدهایی که دریا دارند، مثل شهرهای شمالی یا جنوبی، مایو، لباس روی مایو، عینک آفتابی، ضدآفتاب، زیرانداز و دمپایی و دماغ گیر، از وسایل مورد نیاز سفر هستند که جای خالی‌شان ممکن است حس شود.

وسایل مورد نیاز برای کمپ زدن چیست؟

وسایل مورد نیاز کمپینگ

وقتی خبری از هتل یا اجاره سوییت نیست، باید با خودمان وسایلی ببریم که ممکن است در زندگی معمولی کمتر به کارمان بیایند؛ چراق‌قوه، ظرف‌های سفری که داخل آن نمک‌پاش، کارد، بشقاب، لیوان و قاشق باشد، قمقمه آب، کیسه خواب، کنسرو، چاقوی جیبی، زیرانداز و حصیر بعضی از وسایل لازم برای مسافرت کمپی هستند. چادر مسافرتی، وسایل چند کاره‌ای مثل پیچ‌گوشتی یا قیچی، طناب و چراغ خوراک‌پزی هم باید در این لیست قرار بگیرند.

بیشتر بخوانید: کجا و چگونه کوهنوردی کنیم؟

وسایل مورد نیاز سفر را از کجا بخریم؟

این روزها بیشتر وسایل سفر را می‌توان آنلاین خرید. کافی‌ست آنها را در اینترنت جستجو کنیم تا به سایت‌های مربوط برسیم. منیریه تهران هم از جمله مراکز فروش وسایل مورد نیاز سفر  است که همه چیز با قیمت نسبتا مناسب در آن پیدا می‌شود.

نوشته برای سفر باید چه وسایلی همراه ببریم؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

چطور با سالمندان سفر کنیم؟

خیلی‌ها فکر می‌کنند سفر با سالمندان سختی‌های زیادی دارد و بودن در خانه را به سفری که به قول خودشان “چندان خوش نمی‌گذرد” ترجیح می‌دهند. سفر با سالمندان باعث عوض شدن روحیه‌‌شان می‌شود و آنها را از فضای افسرده شهری که مناسب آنها هم طراحی نشده، دور می‌کند. سفر کردن با افراد سالخورده اگرچه با خطراتی همراه است، ولی با در نظر گرفتن بعضی نکات می‌شود سفری داشت که هم به آنها خوش بگذرد و هم به ما.

توجه به سن، وضعیت تحرک و سلامت

آخرین باری که با پدر و مادرتان سفر رفتید کی بود؟ دوران کودکی؟ همین اواخر یا یکبار رفته‌اید و دیگر قید سفر با آنها را زده‌اید؟ قدم اول برای سفر با فرد یا افراد سالخورده این است که تصمیم بگیرید چه نوع سفری می‌خواهید بروید و تفاوت‌ها را بپذیرید.

علاقه‌مندی‌ها، سن، وضعیت تحرک و سلامت همسفران سالمند شما، در انتخاب جایی که می‌خواهید به آن بروید تاثیر دارد. برای مثال رفتن به شیراز در اردیبهشت بهترین انتخاب می‌تواند باشد و سفر به جای سردی مثل تبریز در ماه‌های سرد سال آنقدرها که باید کار عاقلانه‌ای به نظر نمی‌رسد.

شما ممکن است در روز عادت داشته باشید چند جا را ببینید، ولی وقتی با سالمندان سفر می‌کنید در خیلی مواقع نمی‌توانید انتظار داشته باشید که آنها پا به پای شما بیایند. برنامه‌ریزی و تهیه لیستی از جاهایی که می‌خواهید از آنها دیدن کنید، کارتان را آسان خواهد کرد.

توجه به توانایی های سالمندان در سفر

مراجعه به پزشک قبل از سفر

مراجعه به پزشک قبل از سفر می‌تواند خیال‌تان را از بابت اینکه در سفر دچار مشکل نخواهید شد تا حد زیادی جمع کند. پزشک می‌تواند داروهای لازم، مثل داروهای ضد مالاریا یا سایر آنتی بیوتیک‌ها را برای سفر تجویز کند و درباره پرهیزهای غذایی توصیه‌های لازم را ارائه کند. همراه داشتن جعبه کمک‌های اولیه، دستمال مرطوب یا ضدعفونی‌کننده دست، آسپرین، داروهای مسهل و کیسه آب گرم می‌تواند تا حد زیادی مفید باشد.

برنامه ریزی قبل از سفر

سالمندان در مقایسه با جوان‌ترها ممکن است توانایی تحرک کمتری داشته باشند، بنابراین قبل از سفر بهتر است فکر همه جا را کرده باشید و هیچ چیز را به ” هرچه پیش آید خوش آید واگذار نکنید”. رزرو هتل قبل از سفر باعث می‌شود به محض رسیدن به مقصد بتوانید بدون معطلی به هتل رفته و قدری خستگی درکنید. سالمندان، عادات و پرهیزات غذایی خاصی دارند و ممکن است نتوانند هر غذایی را بخورند، بنابراین قبل از سفر درباره رستوران‌ها و جاهایی که غذاهای سالم و مناسبی دارند هم تحقیق کنید.

جاهای تفریحی مناسب سالمندان

بیشتر بخوانید: از سیر تا پیاز شرایط و قیمت حمل خودرو با قطار

تحقیق درباره جاهای تفریحی

قرار نیست در سفر همه روز را در هتل یا خانه بمانید، بنابراین در مورد جاهایی که مناسب رفتن با سالمندان است و به آنها خوش می‌گذرد، تحقیق کنید. پیاده‌روی‌های طولانی برای هر آدمی ممکن است خسته‌کننده باشد بنابراین هتل یا محل اقامتتان را طوری انتخاب کنید که به جاذبه‌های اصلی شهر نزدیک باشد و بتوان راحت به آنها رفت و آمد کرد.

در نظر گرفتن بودجه کافی برای رفت و آمد

برای بسیاری از سالمندان استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی دشوار است. اینکه از پله‌های مترو بالا و پایین بروند یا در سرما و گرما منتظر اتوبوس بایستند. شما باید طوری بودجه سفرتان را تعیین کنید که پول کافی برای تاکسی گرفتن داشته باشید و اگر مقصدتان بیش از یکجاست، برای راحتی خودتان و بقیه ماشین کرایه کنید. مورد دیگری که کار شما را راحت می‌کند، کمک گرفتن از راهنماهای محلی برای گشت و گذار در شهر است.

نوشتن آدرس و شماره تلفن روی کاغذ

لازم نیست همه جا همراه افراد مسن بروید. کافی‌ست شماره تلفن و آدرس جایی که در آن ساکن هستید را روی کاغذی بنویسید و داخل کیف آنها بگذارید تا اگر مشکلی پیش آمد، به راحتی بتوانند مسیر را پیدا کنند. همچنین برای اینکه خیالتان راحت باشد هتل‌تان را نزدیک مراکز درمانی رزرو کنید.

بیشتر بخوانید: سفر چطور باعث شادی می شود؟

پرهیز از پروازهای دارای توقف

سالمندان زودتر از جوان‌ها خسته می‌شوند و به خصوص سفر در صبح زود یا در نیمه‌های شب ممکن است برایشان آزاردهنده باشد. اگر می‌خواهید بلیط هواپیما تهیه کنید به ساعت پرواز و همچنین جای نشستن‌تان در هواپیما توجه کنید. صندلی‌تان را طوری انتخاب کنید که سالمندان برای رفت و آمد به سرویس بهداشتی در طول پرواز به زحمت نیافتند. همچنین تا جای ممکن از پروازهای دارای توقف پرهیز کنید.

نوشته چطور با سالمندان سفر کنیم؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

کجا و چگونه کوهنوردی کنیم؟

شاید منظره‌‌ای که از دامنه‌ کوه دیده ‌می‌شود، سکوت، هوای تمیز و خیلی چیزهای دیگر وسوسه کوهنوردی را بارها به جانمان انداخته باشد. اما حتی اگر نخواهیم به صورت جدی کوهنوردی کنیم، برای یک روز کوهپیمایی، هم باید مسیرهای مناسب را بشناسیم و هم باید بدانیم که باید چه چیزهایی همراه ببریم.  

چطور شروع کنیم؟

علاقه تنها چیزی نیست که نیاز دارید. باید قدرت و آمادگی بدنی خوبی هم داشته باشید، تجهیزات کامل و کافی همراه‌تان باشد و اصول اولیه را یاد بگیرید. حتما داستان آدم‌هایی را که یک روز رفته‌اند کوه و تا چند روز پا درد و بدن درد داشته‌اند را شنیده‌اید. همه اینها از عدم آمادگی ناشی می‌شوند. پس قبل از کوهنوردی با پیاده‌روی طولانی، دو و وزنه زدن قدرت بدنی‌تان را بالا ببرید.

اتفاق بعدی باید در ذهن‌تان بیفتد. بالا رفتن از پیچ و خم‌های کوه کاری آهسته و پیوسته است. ممکن است چند ساعت طول بکشد تا با قدم‌های آرام بالا بروید و بعد برگردید. احتمال اتفاق‌های پیش‌بینی نشده هست. باید بتوانید خونسردی‌تان را حفظ کنید.  رفتن با آدم‌هایی که قبلا تجربه کوهنوردی داشته‌اند می‌تواند خوب باشد.

چه وسایلی لازم داریم؟

وسایل کوهنوردی

برای انتخاب و خرید وسایل کوهنوردی لازم است از یک فرد باتجربه کمک بگیرید. همیشه گران بودن وسایل نشانه مناسب بودن آنها نیست. اگر یکبار برای کوهنوردی می‌روید که هیچ ولی اگر بخواهید حرفه‌ای کوهنوردی کنید باید تجهیزات حرفه‌ای هم تهیه کنید که قیمت‌شان هم معمولا ارزان نیست. سر زدن به جاهایی مثل میدان منیریه تهران می‌تواند برای خرید وسایل کوهنوردی مناسب باشد.

شما وسایلی مثل کفش، کوله‌پشتی، کاپشن گورتکس یا کاپشن پلار، هدلامپ و چراغ قوه، جی‌پی‌اس، عینک، دو جفت دستکش، کلاه مناسب فصل، بادگیر، جوراب کلفت،‌ جعبه کمک‌های اولیه، فلاسک چای و آب، چاقو، ظرف غذا و قاشق و چنگال، باتوم، چادر، کیسه خواب، اجاق گازی، قرص ضدعفونی‌کننده آب، دستمال سر و هدبند احتیاج دارید.

کفش باید یک تا یک و نیم سایز بزرگ باشد که موقع پایین آمدن پا را اذیت نکند. اندازه ۱۴ تا ۱۹ سانت برای اندازه ساق مناسب است. کفی باید خاصیت ضربه‌گیری، اصطکاک مناسب و عاج عمیق و مقاوم داشته باشد. و اما روی کفش؛ رویه باید محکم، ضد آب، مقاوم دربرابر سرما و گرما و قابل انعطاق باشد.

لازم است لایه‌لایه لباس بپوشید. لایه‌ اول جذب یا استرچ است، درست مثل لباس غواصی. این لایه دو مدل تابستانی و زمستانی دارد. هدف از پوشیدن لایه دوم گرم شدن است. جنس این لباس‌ها می‌تواند پشم یا پر باشد.

لایه‌ بیرونی ضدباد و ضدآب است، اما اجازه می‌دهد پوست نفس بکشد، مثل کاپشن و شلوار. اگر هوا خیلی سرد باشد، لایه‌ها را به چهار تا برسانید. پس همه چیز به مسیر و فصل و شرایط آب و هوا بستگی دارد.

به چه نکاتی باید توجه کنیم؟

کوهنوردی

اول به خانواده و دوستان خبر بدهید که راهی کوه می‌شوید، از کدام مسیر می‌روید و کی برمی‌گردید. البته وقتی به پایین هم رسیدید، به آنها اطلاع بدهید.

چک ‌لیست داشته باشید و مطمئن شوید هیچ وسیله‌ای را جا نگذاشته‌اید. از قبل شرایط آب و هوایی و ویژگی‌های مسیر را بررسی کنید. نقشه‌ را بارها نگاه کنید و خروجی‌های ایمن را بشناسید.

راه افتادن برای صعود آن ‌هم تک و تنها کار عاقلانه‌ای به‌نظر نمی‌رسد. لازم است حتما راهنما کنارتان باشد و گروهی حرکت کنید. دیگر این‌که از مسیر اصلی منحرف نشوید و در کنار اعضای گروه بمانید.

باتری اضافی برای چراغ قوه، جی‌پی‌اس، نقشه، آب کافی و مواد قندی و نمکی داشته باشید.

در فاصله‌های زمانی مشخص بایستید، استراحت کنید و خوراکی پرانرژی و مواد پروتئین‌دار بخورید. ولی این مدت باید محدود باشد. هیچ خوب نیست بدن‌تان سرد شود. ۵دقیقه بعد از هر یک ساعت، زمان مناسبی به‌نظر می‌رسد. اگر هوا سرد است، اصلا ننشینید و برای استراحت ایستاده بمانید.

حتی در سرما مدام آب بخورید. اگر دهان‌تان خشک شد یا به نفس‌نفس افتادید، نشانه‌ این است که دارید تند حرکت می‌کنید، یا کوله‌ سنگینی برداشته‌اید، فاصله‌ پاها زیاد است یا لباس زیادی پوشیده‌اید.

اگر هوا داشت طوفانی می‌شد، قبل از شروع بوران، بادگیر، دستکش و کلاه بپوشید که اگر باد شروع شود، همین کار ساده هم دیگر سخت خواهد بود. یادتان باشد برای برگشتن هم انرژی ذخیره کنید.

مسیرهای مناسب کوهنوردی کدامند؟

درکه

یکی از جاهای باصفای تهران درکه است که گذشته از رستوران‌ها و کافه‌هایش، پاتوق دوستداران کوهنوردی در پایتخت است. از درکه به‌سمت پلنگ‌چال یا ایستگاه شماره پنج توچال حدود ۶ کیلومتر راه است. این‌جا یکی از راحت‌ترین مسیرها برای کوهنوردی است. البته تا اذغالچال امن است و بعد از آن زمستان‌ها باید مراقب ریزش بهمن باشید.

بیشتر بخوانید: دربند تهران، محله خوش آب و هوای پایتخت

کوه عظیمیه کرج مسیر کوتاه و راحتی دارد. این کوه ۲۴۰۰ متر از سطح دریا بالاتر است. بیشتر طول راه، پاکوب است و مسیری غیرفنی به‌شمار می‌رود.

دارآباد در شمال شرقی شمیران یکی دیگر از راه‌های امن به‌حساب می‌آید. در جایی که به پارکینگ معروف است، تابلوی راهنمای روددره را پیدا می‌کنید. از پل کوچکی رد شوید تا به کافه‌ کوهستانی برسید. این مسیر در شرق رودخانه به طرف شمال ادامه پیدا می‌کند. به دوراهی که برسید، یک راه به یال شن سیاه معروف است و شیب تندی دارد. راه دیگر به گردشگاه‌های کنار رود می‌رسد. اگر زمستان تصمیم گرفتید به دارآباد بروید، حتما یال شن سیاه را انتخاب کنید که تنها مسیر امن است.

از پارک جمشیدیه کوه‌پیمایی را شروع کنید و در مسیری پهن، ۲ ساعت جلو بروید تا به کلکچال برسید. در این‌جا ارتفاع از سطح دریا ۲۶۰۰ متر است. این مسیر بسیار امن و راحت است، اما زمستان‌ها به یخ‌شکن و باتوم نیاز دارد. تابستان‌ها،، مسیر را به گردنه‌ گرز‌دره ادامه دهید و تا پناهگاه شیرپلا بالا بروید.

راه کوتاه دیگر هم وجود دارد، از سربند به شیرپلا و توچال که البته اصلا ساده نیست. بخشی از مسیر طناب‌کشی شده و شیب تندی دارد. زمستان که اصلا به این‌جا فکر نکنید، به‌خصوص که ممکن است بعد از ساعت ۱۵ تله‌کابین تعطیل باشد و اوضاع برای برگشت پیچیده شود.

یکی از مسیرهای پرریسک که زمستان آن‌را توصیه نمی‌کنیم، مسیر ولنجک است. از پارکینگ ولنجک تا ایستگاه یک تله‌کابین توچال، یک راه آسفالت در پیش دارید و بعد تازه راه اصلی شروع می‌شود. بعد از ایستگاه دو احتمال سقوط بهمن هست، به‌خصوص که تا ایستگاه ۵، رستوران و کافه‌ای در راه نیست و ممکن است خسته شوید.

برای صعود به دماوند از یال‌های زیادی می‌توانید راهی شوید. مسیر جنوبی آن ساده‌ترین راه است که از پلور و رینه شروع می‌شود. وسط جاده‌ آسفالتی که رینه و پلور را به هم وصل می‌کند، یک مسیر خاکی به سمت شمال وجود دارد که تابلوی کوچکی نشان می‌دهد که به سمت گوسفندسرا و مسجد صاحب‌الزمان می‌رود. همین‌جا شروع راه است.

یکی از مسیرهای سخت، مسیر شمالی به سمت دماوند است. در جاده‌ هراز، بعد از گزنک، ۷ کیلومتر جلو بروید تا به روستای بایجان و بعد روستای ناندل برسید. کوه‌نوردی شما از یال شمالی دماوند در دشت چم بن آغاز می‌شود. یکی از نکته‌های این راه، کمبود آب آشامیدنی است. کوهنوردانی که زمستان از این مسیر صعود می‌کنند، گاهی مجبور به آب کردن برف‌ها می‌شوند.

مسیر شمال شرقی برای رسیدن به دماوند از روستای گزانه یا گزنه و در امتداد رودخانه‌ تلخ‌رود شروع می‌‌شود. این راه شیب تندی دارد.

اگر از جاده‌ هراز و از پلور به جاده‌ سد لار برسید، از کنار تابلوی پناهگاه سیمرغ به جاده‌ خاکی می‌رسید که نقطه‌ اول مسیر غربی به‌شمار می‌رود.

نوشته کجا و چگونه کوهنوردی کنیم؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

۱۱ شغل پر سفر کدامند؟

گذشته از همه‌ چیزهایی که سفر به ما یاد می دهد، سفر کردن راهی ست برای چند روز استراحت و فراغت از زندگی روزمره. اما با هزینه‌های زیاد سفر چه کنیم؟ یک راهش انتخاب شغلی است که چه بخواهید چه نخواهید مجبور به سفر باشید. و اصلا چی بهتر از این؟ هم به شهرهای مختلف سفر می‌کنید و هم کار می‌کنید. مثلا چه کارهایی؟ ما در این نوشته درباره مشاغل پرسفر نوشته‌ایم.

مهماندار هواپیما

چه شغلی داشته باشیم که سفر برویم و حقوق هم بگیریم؟ اسم سفر شغلی که بیاید، اول به‌یاد مهماندار هواپیما می‌افتیم. مهماندارها در هفته چند بار سفر می‌کنند و گاهی هم امکان استراحت در شهر مقصد را دارند. خرید در فرودگاه‌های مختلف، آشنا شدن با آدم‌هایی که از فرهنگ‌های گوناگون می‌آیند، گشتن در شهر و لذت پرواز در آسمان گوشه‌ای از جذابیت شغل مهماندار است.

اما این فقط مزیت‌هاست و اگر پای درد دل مهمانداران بنشینید از بی‌خوابی، مشکلات گوارشی به دلیل برهم خوردن ساعت تغذیه و همچنین نبود اکسیژن مناسب رنج می‌برند. به همه اینها سروکله زدن با مسافران و ناوگان بعضا فرسوده را نیز اضافه کنید.

مهمانداران هواپیما

راهنمای تور

اگر بخواهید با تور سفر کنید، مبلغ زیادی را می‌پردازید تا آژانس مسافرتی زحمت رزرو هتل و برنامه‌ریزی برای بازدید از جاهای دیدنی را بکشد. اما راهنمای تور که باشید، نه تنها پولی نمی‌پردازید، بلکه حقوق هم دریافت می‌کنید. راهنمای تور به جاهای مختلفی سفر می‌کند، همیشه در گردش است و فرصت آشنا شدن با آدم‌های مختلف را دارد. کافی است اطلاعات خوبی درمورد جاذبه‌های گردشگری داشته باشید و بتوانید با روی خوش با دیگران ارتباط برقرار کنید.

تیوا فرخی، راهنمای تور یکی از آژانس‌ها درباره سختی‌های کار یک راهنمای تور می‌گوید: شما به عنوان راهنما باید به نیاز همه مسافران توجه کنید و بین نیازهایشان فرق نگذارید. بزرگترین هدف شما باید این باشد که به همه خوش بگذرد و این کار ساده‌ای نیست. مدیریت زمان و انتقال دانسته‌ها به بقیه با زبان قابل فهم از دیگر چالش‌های این شغل است.

بیشتر بخوانید: با رعایت این ۹ نکته سفر کاری بهتری داشته باشید

بازاریاب‌ها و نماینده‌های فروش

بسیاری از شرکت‌ها و سازمان‌ها کارکنان فروش و بازاریابی را به ماموریت کاری می‌فرستند. اگر چنین شغلی را می‌پسندید، فرصت آن‌را دارید تا ضمن مذاکره با شرکت‌های دیگر، بدون پرداخت هزینه بلیت و اقامت، در شهرهای مختلف به گردش بروید و خستگی کار را از تن‌تان بیرون کنید.

راننده‌

راننده‌های خط ترانزیت یکی از شغل‌های پر سفر را دارند. روز و شب به دل جاده می‌زنند، زیر آسمان آبی و در سکوت خارج از شهر رانندگی می‌کنند و شهرها و کشورهای مختلف را می‌بینند.

مترجم

اگر مترجم خوب و قدرتمندی باشید، این شانس را دارید که مترجم افراد مهمی بشوید. به این ترتیب در همه سفرها آدم‌های معروف را همراهی می‌کنید؛ در زمان آزادتان هم می‌توانید در شهر بگردید، غذاهای محلی را امتحان کنید و با محلی‌ها گپ بزنید.

وبلاگ نویس یا اینستاگرامر

می‌شود از طریق وبلاگ‌نویسی یا عکس آپلود کردن در اینستاگرام پول درآورد؟ چرا که نه. بلاگرها و اینستاگرامرهای زیادی در دنیا هستند که مدام در حال سفرند. از غذاهایی که می‌خوردند و جاهایی که می‌بینند برای علاقه‌مندانشان عکس می‌گذارند و به این وسیله و به مرور زمان بر تعداد دنبال کنندگانش اضافه می‌شود و خود تبدیل به تریبونی می‌شوند که به کمک صنعت مارکتینگ و تبلیغات می‌آیند و اینفلوئنسر مارکتینگ را شکل می‌دهند.

این عده معمولا برای سفرهاشان اسپانسری دارند که هزینه‌ بلیت و اقامتشان را پرداخت می کند یا از طریق همان آگهی‌های تبلیغاتی بخشی از هزینه سفرشان درمی‌آید.

عضو گروه موسیقی

کمتر گروه موسیقی‌ای را پیدا می‌کنید که معروف باشند و در طول سال به شهرهای مختلف برای برگزاری کنسرت سفر نکند، بنابراین شاید بتوان روی موسیقی هم برای درآمدزایی حساب کرد.

معلم زبان انگلیسی برای غیرانگلیسی‌زبان‌ها

اگر مدرک TEFL داشته باشید،‌ می‌توانید در کشورهای غیرانگلیسی‌زبان به‌عنوان معلم انگلیسی مشغول کار شوید. برای مدرسه‌‌ شهرهای مختلف درخواست کار بفرستید و معلم زبان مدرسه بشوید.

بیشتر بخوانید: ۶ مشکل پیش روی سفرهای کاری

ورزشکار

در هر رشته‌ ورزشی که فعالیت کنید، برای شرکت در مسابقه‌های مختلف به همه جا سفر می‌کنید. هر جا که مسابقه‌های استانی، ملی و بین‌المللی درجریان باشد، شما هم می‌روید. البته اگر ورزشکار خوبی باشید، بیشتر روز را مشغول تمرین هستید، ولی حتما زمان آزادی هم برای استراحت و تفریح خواهید داشت.

ورزشکاران

عوامل فیلم

لازم نیست حتما ستاره‌ یا قهرمان فیلم باشید. از منشی صحنه تا کارگردان و بازیگر همراه گروه فیلم‌سازی سفر می‌کنند. درست است که ساعت‌ها کار کردن سر صحنه‌ فیلم‌برداری شما را خسته خواهد کرد، اما بخش تفریحی سفر، کاری می‌کند خستگی را فراموش کنید.

خبرنگار

حتما در تلویزیون دیده‌اید که گزارشگران از شهری دیگر حوادث را گزارش می‌کنند. خبرنگار و عکاس حرفه‌ای که باشید، احتمال زیادی پیش روی شماست که برای تهیه‌ گزارش به شهر یا کشور دیگری سفر کنید، ولی این را هم در نظر داشته باشید که خبرنگاری جزو ۱۰ شغل سخت در سراسر جهان است.

نوشته ۱۱ شغل پر سفر کدامند؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

مسیر قطار تهران ساری چه جاذبه هایی دارد؟

اینطور معروف است که وقتی قطار تهران ساری را سوار می‌شوید، خاطره‌های بد یا خاطرات معمولی‌تان از سوار شدن بر قطار را فراموش می‌کنید، چون مسیر قطار تهران ساری آنقدر جذاب و قشنگ است که سفر با آن یکی از به‌یادماندنی‌ترین سفرهای‌تان می‌شود.

قدم اول از ایستگاه راه‌آهن تهران تا گرمسار

کم‌کم که از تهران دور می‌شوید، ممکن است از خودتان بپرسید پس کو آن‌همه زیبایی؟ اما بهتر است زود قضاوت نکنید. بعد از گرمسار، منظره‌های قشنگ هم از راه می‌رسند. قطار به ترتیب در ایستگاه‌های بن‌ کوه، کبوتر دره و سیمین‌دشت توقف می‌کند. خوشبختانه می‌شود بعضی از دیدنی‌ها را از توی واگن و همان‌جایی که هستید تماشا کرد، مثل آبشار نمک. یا دره‌های قشنگی که در کبوتر دره وجود دارند.

نزدیک ایستگاه سیمین‌‌دشت، روستایی به همین اسم وجود دارد. طبیعت‌گردهایی که می‌خواهند دریاچه‌ آهنَک یا غار اسپهبد خورشید را ببینند، در این ایستگاه از قطار پیاده می‌شوند. شنا در این دریاچه از تفریح‌های خیلی‌ها در روزهای گرم تابستان است مسیر پاکوب صعود به دریاچه از ایستگاه سیمین‌دشت دیده می‌شود. با این‌که دهانه‌ غار از توی قطار نمایان است،‌ خوب است بدانید بدون تجهیزات صخره‌نوردی نمی‌شود به غار رسید.

پیش از این‌که به فیروزکوه برسید، منظره‌ خیلی قشنگی از کوه‌ها جلوی چشم شماست. سال‌ها فرسایش یک اثر هنری زیبا از کوه‌ها به‌وجود آورده.

ایستگاه‌های زرین‌دشت و مهاباد را هم  که پشت سر بگذارید، به فیروزکوه می‌رسید. برای بازدید از تنگه واشی باید در همین ایستگاه از قطار جدا شد و تاکسی گرفت. از فیروزکوه به بعد قشنگ‌ترین صحنه‌های مسیر را می‌بینید. پیشنهاد می‌کنیم چشم از پنجره برندارید، یعنی از هیچ‌کدام از پنجره‌ها. چون در هر دو طرف قطار زیبایی است و بس. درحالی‌که به صندلی راحت‌تان تکیه داده‌اید، از دل کوهستان می‌گذرید و مسیر پر پیچ و خمی را پشت سر می‌گذارید.

تونل گدوک

تونل گدوک

یکی از خاطره‌های خوب بچگی زمانی است که وارد تونل می‌شدیم و ناگهان روز به شب تبدیل می‌شد. بین فیروزکوه تا ورسک تا دل‌تان بخواهد تونل وجود دارد. اما تونل گدوک طولانی‌ترین و هیجان‌انگیزترین آنهاست که ۲۸۸۷ متر طولش است. بلندترین نقطه‌ مسیر هم همین نقطه است. ایستگاه گدوک را که پشت سر بگذارید، به ایستگاه دوگل می‌رسید.

سه خط طلا

سه خط طلا

قشنگی‌های مسیر فیروزکوه تا ورسک پایانی ندارد. مسیر قطار دور کوه می‌چرخد و شبیه کارتون‌های والت‌دیزنی می‌شود. اگر می‌شد از دور تصویرش را ببینید، شبیه سه خط آهن موازی بودند. سه خط طلا به‌خاطر شکوه و زیبایی‌اش و البته زحمتی که برای ساخت پل‌ها و خط آهن کشیده شده، خیلی معروف است. طراحی و مهندسی این پل‌ها به‌ترتیبی بوده که شیب مسیر برای عبور قطار مناسب‌تر شود و قطار آسان‌تر بتواند کوه را دور بزند.

پل ورسک

پل ورسک

یکی از هیجان‌انگیزترین لحظه‌های سفر، رسیدن به پل ورسک است. این پل که حتما خودش و عکسش را زیاد دیده‌اید، در منطقه‌ سوادکوه قرار گرفته. وقتی مهندس‌های آلمانی و اتریشی پل را ساختند، گفتند تا ۷۰ سال عمر می‌کند؛ و می‌بینیم که برآورد کاملا درستی داشته‌اند. پل ورسک که در جنگ دوم جهانی به پل پیروزی معروف شد،‌ ۶۶ متر طول و ۱۱۰ متر ارتفاع دارد و روی دره ورسک ساخته شده.

این پل در سال ۱۳۵۶ ثبت ملی شد و جالب این‌که در کتاب گینس هم در بخش پل‌های بلندتر از ۶۰ متر ثبت شده.

سوادکوه

سوادکوه

از ایستگاه ورسک که بگذرید، سرخ‌آباد و سوادکوه را پیش رو دارید. نزدیک ایستگاه سوادکوه قلعه‌ کنگلو در روستای کنگلو قرار گرفته. این قلعه‌ تاریخی بالای تپه‌ خیلی بلندی قرار گرفته و زمستان‌ها پوشیده از برف است. همچنان از زیبایی درختان اطراف که انبوه‌تر هم شده، لذت می‌برید تا به ایستگاه معروف پل سفید برسید. در این فاصله قطار کم‌کم از کوه پایین می‌آید.

پل سفید

رودخانه تالار

یکی از مهم‌ترین ایستگاه‌های مسیر تهران شمال، پل سفید است. رودخانه‌ تالار بین خط آهن و جاده‌ ماشین‌رو قرار گرفته و آنها را جدا کرده. یکی از دیدنی‌های مازندران دریاچه‌ شورمست است که در منطقه‌ پل سفید قرار گرفته. بخشی از مسیر رسیدن به دریاچه خاکی‌ست، اما رسیدن به آن خیلی هم سخت نیست.

مسیر رسیدن به ساری

پارک جنگلی جوارم

پل سفید را که پشت سر بگذارید، منظره‌ سبز کوهستانی به جنگل تبدیل می‌شود. دو ایستگاه بعدی زیرآب و شیرگاه هستند که جاهای دیدنی زیادی دارند. دریاچه‌ سد البرز یا لفور خیلی تماشایی است و گردشگران زیادی را جذب خودش می‌کند. ضمن این که به جنگل لفور هم نزدیک است.

پارک جنگلی جوارم بین زیراب و شیرگاه قرار گرفته و امکانات کافی برای پیک‌نیک دارد، مثل آلاچیق، محوطه بازی کودک و سفره‌خانه.

برج تاریخی لاجیم را در زیرآب، روستای لاجیم پیدا می‌کنید. قلعه از زیرآب حدود ۳۰ کیلومتر فاصله دارد و روی گردنه‌ مرتفعی ساخته شده. قدمت آن ۱۵۰۰ سال است و به دیدنش می‌ارزد.

راه رسیدن به آبشار ولیلا ساده نیست، اما منظره‌اش حسابی قشنگ است. از زیرآب به سمت لاجیم که بروید، به دوراهی روستای اتو و روستای ولیلا می‌رسید. از روستا تا آبشار هم دو کیلومتر پیاده‌روی لازم است.

البته شما همچنان سوار بر قطار هستید. پل سرتپه در منطقه‌ شیرگاه که با قطار از روی آن می‌گذرید، یکی دیگر از پل‌های زیبای این مسیر است که ثبت ملی شده. دیگر تا قائم‌شهر راهی نمانده. بعد از ایستگاه گونی‌بافی می‌گذرید و به ساری می‌رسید.

نزدیک ایستگاه ساری، یکی از لوکوموتیوران‌هایی دفن شده که در زمان جنگ دوم جهانی در این مسیر می‌رانده.، کسی که همراه نیروهای روس، تجهیزات نظامی از اندیمشک به بندرترکمن می‌رسانده. بین ایستگاه‌های گدوک و سرخ‌آباد دو قطار با هم تصادف می‌کنند. لوکوموتیوران و مسافران هم کشته می‌شوند.

در ایستگاه ساری که پیاده‌ می‌شوید، انگار از دیدن یک فیلم مستند طبیعت برگشته‌اید. حالا وقت دارید به جاهای دیدنی ساری سر بزنید و از سفرتان لذت ببرید.

قیمت بلیت قطار تهران ساری

برای رزرو بلیت قطار اتوبوسی ۱۲ هزار و ۵۰۰ تومان و برای قطار کوپه‌ای ۳۰ هزار و ۳۵۰ تومان می‌پردازید.

قطار ساعت ۶ صبح از تهران حرکت می‌کند. ساعت برگشت از ساری هم ۱۷:۱۵ و ۲۱:۱۸ است. قطار اتوبوسی حدود ۷ ساعت در راه است.

 

نوشته مسیر قطار تهران ساری چه جاذبه هایی دارد؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

از سیر تا پیاز شرایط و قیمت حمل خودرو با قطار را این‌جا بخوانید

در ایران جاهای زیادی هست که می‌شود با قطار به آنها رسید، پا را روی پا می‌اندازی و خودت را به تکان‌های قطار می‌سپاری و چند ساعت بعد در مقصدی. وقتی راه دور باشد اهمیت سفر با قطار بیشتر خودش را نشان می‌دهد و رانندگی طولانی خسته‌ات می‌کند. ولی وقتی به مقصد رسیدی چی؟ آنجا به ماشینت شاید احتیاج پیدا کنی و در اینجاست که موضوعی به نام حمل خودرو با قطار و هزینه حمل و نقل ماشین با قطار به میان می‌آید.

چطور ماشین‌ها با قطار حمل می‌شوند؟

ماشین‌ها را سوار واگن‌های خودروبر می‌کنند. این واگن‌ها دوطبقه هستند و بین ۱۰ تا ۱۲ ماشین در آنها جا می‌گیرد. البته همه‌ مسیرهای ریلی امکان حمل ماشین را ندارند، ولی تعدادی از شهرهای بزرگ در لیست راه‌آهن هستند که این امکان را دارند. یکی از شرایط حمل خودرو با قطار این است که ارتفاع ماشین باید کمتر از ۱۵۸ سانتی‌متر و عرض آن تا ۱۸۰ سانتی‌متر باشد.

از کجا برای ماشین‌مان بلیت بخریم؟

همانطور که برای خودتان بلیت می‌خرید، برای حمل خودرو هم باید بلیت تهیه کنید. می‌توانید به دفترهای فروش بلیت سر بزنید، ولی ما پیشنهاد می‌کنیم آنلاین بلیت بخرید. کافیست به سایت شرکت رجا raja.ir بروید و کارت بانکی هم دم دست‌تان باشد.

قیمت بلیت رفت و برگشت در هر مسیر یکی‌ست و فرقی ندارد. ضمن این‌که اگر بلیت را گم کردید یا رسید خرید را اشتباهی پاک کردید، دوباره برای شما بلیت صادر می‌کنند.

شرایط تحویل ماشین به راه آهن

هزینه حمل خودرو با قطار

بلیت را نهایتا تا ۳ساعت مانده به زمان حرکت قطار باید خریده باشید. البته علاوه بر قیمت بلیت، حق بیمه هم می‌پردازید. مبلغ حق بیمه به ارزش ماشین شما بستگی دارد و عدد ثابتی نیست.

اگر قرار است شما ماشین را تحویل راه‌آهن بدهید، بلیت را به اسم خودتان بخرید. حتما مدارک شناسایی‌تان و سند و کارت ماشین را همراه داشته باشید.

یک ساعت قبل از زمان حرکت قطار، ماشین را به انبار تحویل می‌دهید.

بهتر است فقط زاپاس و جک را در ماشین بگذارید و بقیه‌ وسایل را بردارید. چون شرکت ریلی مسوولیتی در قبال حفظ وسایل شخصی شما ندارد و هیچ بار اضافی قبول نمی‌کند.

نیازی نیست قبل از تحویل ماشین بنزین بزنید، این کار را بگذارید در مقصد انجام بدهید. مقدار بنزینی که در باک ماشین باقی مانده، باید از یک چهارم باک کمتر باشد. سرباتری ماشین‌ها را هم در مبدا جدا می‌کنند که موارد ایمنی هم رعایت شده باشد. به شهر مقصد که برسید، سرباتری‌ها دوباره نصب می‌شوند.

بیشتر بخوانید: فاصله تهران تا شهرهای دیگر با هوایپما، قطار و ماشین چقدر است؟

کرایه حمل خودرو با قطار از تهران تا مقصد چقدر است؟

مسافر شمال که باشید، باید زحمت رانندگی را بکشید، چون امکان انتقال ماشین با قطار به شهرهای شمالی فعلا وجود ندارد.

شیراز یکی از شهرهایی‌ست که امکان حمل خودرو با قطار به آن وجود دارد. قیمت بلیت انتقال خودرو از تهران به شیراز مبلغ ۱۴۹۴۰۰ تومان است.

درست است که تبریز زمستان‌های سردی دارد، اما در فصل‌های دیگر هوای خنکش دلچسب است. جاهای دیدنی هم که کم ندارد. پس اگر تصمیم گرفتید با قطار به تبریز سفر کنید و ماشین‌تان را هم سوار قطار کنید، قیمتش ۱۰۷۷۵۰ تومان است.

نیمه‌ دوم سال و تعطیلات نوروز زمان خوبی برای سفر به اهواز است. از آن‌جایی که مسیر تهران به اهواز طولانی‌ست و نزدیک به ۱۰ ساعت راه است، سپردن ماشین به واگن حمل خودرو کار عاقلانه‌ایست. هزینه حمل خودرو از  تهران تا اهواز ۱۵۲۷۵۰ تومان اعلام شده.

اگر بخواهید به مشهد بروید، می‌توانید هم با هواپیما و هم با قطار سفر کنید که راه طولانی باعث خستگی نشود. قیمت بلیتی که تهیه می‌کنید ۲۳۵ هزار تومان است.

یزد از آن شهرهای قشنگی‌ست که معماری و طبیعت متفاوت و جذابی دارد. برای سفر به یزد بدون این‌که زحمت رانندگی را بکشید، برای ماشین‌تان یک بلیت ۹۱۶۵۰ تومانی بخرید و در مقصد تحویلش بگیرید.

می‌توانید در فصل‌های خنک سال، برای سفر به کرمان برنامه‌ریزی کنید. اگر تصمیم گرفتید ماشین را از تهران با قطار به کرمان بفرستید، ۱۵۴۴۰۰ تومان باید بپردازید.

یک مسیر حمل خودرو هم وجود دارد که از تهران به کرمان و از آن‌جا به زاهدان می‌رود. بلیت این مسیر ۱۹۵۵۰۰ تومان است.

بندرعباس به‌خصوص در تعطیلات نوروز مقصد سفر پرطرفداری‌ست. بعضی از مسافران قشم هم زمینی به بندرعباس می‌روند و از آ‌ن‌جا با اتوبوس دریایی به قشم می‌رسند. اگر به چنین گزینه‌ای فکر کردید، خوب است بدانید بلیت تهران به بندرعباس ۲۳۴۴۰۰ تومان است.

بجز تهران از چه شهرهایی می‌شود ماشین را به شرکت رجا تحویل داد؟

قیمت بلیت از تبریز به مشهد و برعکس ۲۲۵۵۰۰ است. از اصفهان تا بندرعباس ۱۳۴۴۰۰ تومان، و از شیراز به مشهد ۲۱۵۵۰۰ تومان باید هزینه حمل ماشین با قطار را بپردازید.

درصورتی‌که مسیر سفر شما یزد به مشهد باشد، ۱۰۹۴۰۰ تومان برای خرید بلیت می‌پردازید. از مشهد به کرمان ۱۰۹۴۰۰ تومان و از مشهد به بندرعباس ۲۱۵۵۰۰ تومان است.

همه‌ قیمت‌ها مربوط به سال ۱۳۹۷ هستند. قیمت بلیت رفت و برگشت برای هر مسیر یکسان است، اما اگر همزمان بلیت دوطرفه بخرید، به شما تخفیف تعلق می‌گیرد.

موارد ویژه

اگر ماشین صفر کیلومتر است و هنوز شماره نشده، باید هنگام تحویل، برگه فروش را نشان دهید. برای این ماشین‌ها به‌جای شماره‌ پلاک، شش رقم آخر شماره شاسی یادداشت می‌شود.

اگر ماشین به سازمانی تعلق دارد، باید برگه معرفی سازمان را ارائه کنید. درصورتی‌که ماشین گذر موقت باشد، اگر زمان مجوز عبورش تمام نشده، بلیت تهیه کنید.

فکرش را هم نکنید که ماشین تصادفی یا معیوب را با قطار به جایی بفرستید. فقط ماشین سالم و روشن را از شما تحویل می‌گیرند.

بیشتر بخوانید: نکاتی که باید درباره سفر با قطار بدانید

تحویل گرفتن ماشین

حالا که بلیت خریدید، ماشین را به موقع تحویل دادید، و خودمان هم به مقصد رسیده‌ایم، برای تحویل گرفتن ماشین چه کار کنیم؟ بلیت به نام شما تهیه شده؛ پس کارت ماشین و کارت شناسایی خودتان را بردارید و به راه‌آهن بروید. تا ۲۴ ساعت از زمان رسیدن ماشین به مقصد، پارکینگ رایگان است. اگر در این فاصله ماشین را تحویل نگیرید، تا ۵ روز بعد هر روز ۱۵ هزار تومان هزینه‌ پارکینگ باید بپردازید. از روز پنجم به بعد، روزانه ۲۰ هزار تومان هزینه‌ پارکینگ دارید.

تاخیر راه‌آهن

اگر به‌هر دلیلی ماشین شما به موقع نرسد و ۲۴ ساعت بعد ماشین را تحویل نگیرید، ۵۰ درصد از کرایه را به شما برمی‌گردانند. اگر به هر دلیلی راه‌آهن نتواند ماشین شما را در مقصد تحویل بدهد، همه‌ هزینه‌ بلیت به شما برمی‌گردد.

کنسل کردن بلیت

ممکن است برنامه‌ سفر تغییر کند. حالا با بلیت حمل خودرویی که خریده‌اید چه کار کنید؟ باید بگوییم امکان استرداد بلیت وجود دارد، ولی باتوجه به این‌که چقدر تا زمان حرکت باقی مانده، بخشی از پول شما برمی‌گردد. اگر تا ساعت ۱۲ روز پیش از حرکت کنسل کنید، ۹۰ درصد پول بلیت به حساب شما برمی‌گردد.

لغو بلیت در فاصله‌ ساعت ۱۲ روز قبل تا سه ساعت پیش از حرکت ۷۰ درصد از بهای بلیت به شما پس داده می‌شود. اگر ۳ساعت مانده به زمان حرکت نظرتان تغییر کرد و تصمیم گرفتید بلیت را پس بدهید، ۵۰ درصد از وجهی که پرداخته‌اید، به حسابتان برمی‌گردد.

نوشته از سیر تا پیاز شرایط و قیمت حمل خودرو با قطار را این‌جا بخوانید اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

چطور در دوران بارداری سفری بی‌دغدغه داشته باشیم؟

تا چند ماه دیگر فرزندتان به دنیا می‌آید و طوفانی در خانه‌تان به پا می‌شود. بچه که بیاید تا چند ماه اول درگیر مسائلی هستید که شاید سفر رفتن چندان اولویتتان نباشد، بنابراین توصیه خیلی‌ها این است: تا بچه نیامده و هنوز تنهایی و درگیر بی‌خوابی‌ روزهای اول نیستی سفر برو و به خودت استراحت بده.

سفر رفتن یکی از دغدغه‌های زنان باردار است و این سوال که چطور می‌شود در دوره بارداری سفری بی‌دغدغه داشت، ذهن خیلی از آنها را درگیر کرده. اما آنهایی که این دوره را پشت سر گذاشته‌اند، معتقدند کافی‌ست که سخت نگیری و چند نکته را رعایت کنی.

قبل از سفر با پزشک مشورت کنید: حداقل ۶ هفته قبل از سفر در مورد برنامه‌های سفر و مراقبت‌هایی که در طول سفر باید انجام بدهید، داروهایی که باید مصرف کنید و غذاهایی که نباید بخورید، با پزشکتان مشورت کنید.

هفته سوم بارداری سفر بروید: بسیاری از پزشکان به زنان باردار توصیه می‌کنند که در سه ماهه دوم و بین هفته‌های ۱۴ و ۲۸ سفر بروند. در طی این هفته‌ها عوارض و خطراتی مثل حالت تهوع و سقط جنین که مخصوص سه ماهه اول است، یا زایمان زودرس که بیشتر در سه ماهه سوم رخ می‌دهد، پشت سر گذاشته شده یا هنوز از راه نرسیده‌اند. پزشکان معتقدند بعد از هفته ۳۴ و ۳۵‌ام، بهتر است زنان باردار در خانه بمانند. این زمان برای زنانی که دوقلو باردارند، معمولا به ۳۲ هفته می‌رسد.

پرونده پزشکی‌تان را همراه داشته باشید: همیشه یک نسخه از پرونده‌های پیش از تولد و یادداشت‌های پزشکی‌تان را همراه داشته باشید تا اگر در شهر مقصد با مشکل مواجه شدید بتوانید آنها را به مرکز درمانی ارائه کنید. پرونده‌های شما یک نقطه شروع ضروری برای درک شرایط بارداری‌تان است.

از سیاست‌های شرکت‌های هواپیمایی باخبر شوید: قبل از اینکه بلیط پروازتان را بخرید از سیاست‌های شرکت‌های هواپیمایی باخبر شوید. برخی از شرکت‌های هواپیمایی اجازه نمی‌دهند که زنان باردار بعد از هفته ۳۶‌ام بارداری پرواز کنند. آنها همچنین ممکن است بعد از هفته ۲۸‌ام، نامه‌ای از طرف پزشک معالج‌تان مبنی بر اجازه پرواز از شما بخواهند. هرچه به زمان زایمان‌تان نزدیک می‌شوید، احتمال دارد که بیشتر به یک مدرک پزشکی احتیاج داشته باشید.

نشستن در هواپیما در دوران بارداری

به جای دور سفر نکنید: تا قبل از اینکه بچه به دنیا بیاید آدم دلش می‌خواهد جاهای مختلف را بگردد. بچه که از راه برسد بی‌خوابی را هم همراه خودش میآورد و دیگر شاید نای سفر رفتن برای کسی باقی نماند. اما پزشکان توصیه می‌کنند در دوره بارداری از رفتن به جاهای خیلی دور که باید ساعت‌های متمادی در هواپیما یا ماشین بنشینید، خودداری کنید. نشستن در هر کجا برای مدت زمان طولانی می‌تواند باعث خواب رفتگی و تورم پاها شود و این در دوره بارداری خطرناک است.

سعی کنید به جایی سفر کنید که پروازتان بیشتر از ۲ تا سه ساعت طول نکشد و اگر با ماشین سفر می‌کنید، زمانی که در راه هستید از ۸ ساعت بیشتر نشود و در حین‌اش هم هر یک ساعت و نیم استراحت کنید و کمی راه بروید. همچنین از سفر به جاهایی که در آن خطر ابتلا به بیماری‌هایی مثل مالاریا ناشی از وجود پشه است، خودداری کنید.

در هواپیما راه بروید: پرواز در طول بارداری می‌تواند خطر ابتلا به لخته‌های خون و وریدهای واریسی را بالا ببرد و به خصوص در ارتفاع بالا که اکسیژن کمتر است ممکن است به پایتان فشار زیادی وارد شود. اگر با هواپیما سفر می‌کنید، صندلی‌تان را در راهرو انتخاب کنید که بتوانید مرتب از جایتان بلند شوید و راه بروید. به دلیل فشار زیاد هوا در کابین و ارتفاع، بدن آدم آب از دست می‌دهد بنابراین برای جبران آب از دست رفته و همچنین غلبه بر آلودگی‌های محیطی زیاد آب بنوشید.

بیشتر بخوانید: ۵ توصیه برای سفر با کودکان

استفاده از دستمال‌های مرطوب می‌تواند میکروب‌ها را تا حد زیادی در هواپیما از بین ببرد. همچنین برای اینکه راحت باشید یک بالشتک نرم همراه داشته باشید که سختی صندلی را کم کند و برای اینکه پاهایتان در کفش ورم نکند، دمپایی راحتی بپوشید. پوشیدن جوراب‌های نازک می‌تواند به گردش خون کمک کند. ویتامین‌ها، قرص‌ها و میان‌وعده‌های سالم و لباس مناسب برای دماهای مختلف همراهتان باشد.

به نحوه بستن کمربندتان در ماشین توجه کنید: اگر با ماشین سفر می‌کنید، کمربند ایمنی‌تان را حتما در ماشین ببندید ولی به طوری که کمربند پایینی پایین شکم و روی کشاله ران و کمربند شانه در برابر سینه‌تان قرار بگیرد.

نحوه بستن کمربند ایمنی در ماشین

چای نعنا بنوشید: یکی از بازدارنده‌های مفید برای رفع حالت تهوع چای نعناع است. همچنین آب نبات زنجبیل، اسطوخدوس، بابونه، نعناع یا زنجبیل می‌تواند در کم کردن حالت تهوع‌تان مفید باشد.

برای جلوگیری از خواب رفتگی پاهایتان، آنها را تکان دهید: نشستن زیاد ممکن است باعث لخته شدن خون شود، برای جلوگیری از این موضوع، پاهایتان را از پاشنه بلند کنید و خیلی آرام بچرخانیدشان و انگشت‌هایتان را تکان بدهید. شانه‌هایتان را جلو و عقب ببرید و گردنتان را در حالی که گوشتان روی شانه افتاده یکبار به چپ و یکبار به راست ببرید.

نگران اشعه‌های مغناسیطی فرودگاه نباشید: یکی از نگرانی‌ها برای مسافرت با هواپیما در طول دوره بارداری این است که آیا رد شدن از گیت‌های پرواز و اشعه‌های آنها باعث آسیب به به جنین می‌شود؟ نتایج تحقیقات محققان آمریکایی نشان داده، اسکنرهای جدیدی که در فرودگاه‌ها هست از امواج رادیویی کم انرژی برای کشف اشیاء فلزی استفاده می‌کنند. این اسکنرها اشعه x  کمی دارند.  حدود ۵۰۰۰۰۰ میکروثانیه طول می‌کشد که یک اشعه ایکس بتواند به کودک آسیب بزند و وقتی در زیر ایکس ری قرار می‌گیریم در معرض تابشی کمتر از ۱ میکرومتر هستیم و این مقدار بسیار کمتر از آن است که بتواند به کودکی آسیب برساند.

به خودتان فشار وارد نکنید: شاید تا پیش از بارداری خیلی تحرک داشتید و خیلی آدم ماجراجویی محسوب می‌شدید ولی حالا آن آدم سابق نیستید و نباید به خودتان فشار وارد کنید. پیاده روی طولانی و سخت و قرار گرفتن در ارتفاع ۱۲۰۰۰ متر یا سفر به مناطق گرم می‌تواند خستگی و بی‌حوصلگی دوره بارداری را تشدید کند. شما باید خوب استراحت کنید، بنابراین طوری برنامه بچینید یا به جایی سفر کنید که خللی در خوابتان وارد نشود.

نوشته چطور در دوران بارداری سفری بی‌دغدغه داشته باشیم؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.